The speech of the President of the Republic of Poland during the inauguration of the exhibition dedicated to Jerzy Iwanow-Szajnowicz.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed guests at the War Museum in Athens during the inauguration of an exhibition honoring Polish-Greek WWII resistance hero Jerzy Iwanow-Szajnowicz in November 2017.
- Main themes
- Jerzy Iwanow-Szajnowicz, Polish-Greek heroism and resistance, freedom and independence, World War II sabotage actions, Polish centenary of independence, Greek independence anniversary, totalitarianism and aggression, European unity and solidarity, international law and equal treatment, national identity and self-determination, citizens and democratic agency
- Duration
- ~13 min
- Words
- 1,547
- Sentences
- 72
- Readability
- 35
- Grade
- 13.7
- Syntax
- 3.02
- Vocabulary
- 2.29
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other72 sentences in 23 paragraphs
Your Excellency, Mr. President,
Madam, the First Lady of Greece,
Esteemed Ministers,
Honorable Generals, Officers,
All Distinguished Guests!
I am honored to open here, at the War Museum in Athens, an exhibition dedicated to Jerzy Iwanow-Szajnowicz – a Polish and Greek hero, an activist of the Greek resistance movement, an organizer and participant in sabotage actions in Greece during World War II, together with the President of the Hellenic Republic, Mr. Prokopis Pavlopoulos.
Today, nearly 75 years after his death, Jerzy Iwanow-Szajnowicz remains a symbol of courage and the fight for freedom and independence, as well as the highest price that sometimes must be paid for freedom and independence. (…) Therefore, I am pleased to see such a great interest in the inauguration of this exhibition, and I would like to sincerely thank you for your presence as the President of the Republic of Poland.
Ladies and Gentlemen, today’s event is also a special opportunity for a deeper reflection on the issue of freedom, as well as our shared responsibility for the security and development of Europe. Next year, we will celebrate in Poland the centenary of regaining independence, the rebirth of the independent Republic after 123 years. I am convinced that for the Greeks preparing to celebrate the 200th anniversary of their independence uprising, which will take place in 2021, freedom and independence are particularly special values.
Ladies and Gentlemen, the struggle for freedom was the effort of the entire Polish nation. The independent Republic would not have returned to the map of Europe in 1918 if it had not been pursued and fought for by the Poles themselves. Having experienced captivity, they understood how important the possibility of self-determination is for the national community, to be a true host in one’s own home – in a country where our historically shaped identity, culture, and language are respected and protected. Marshal Józef Piłsudski, one of the fathers of our independence, said: “We want an independent Poland so that we can create a better and fairer life for all there.”
Unfortunately, two totalitarian regimes – German Nazism and Russian imperialism – brought a new catastrophe to Europe, including Poland and Greece. It was with the attack on Poland, on Westerplatte, on September 1, 1939, that World War II began. Less than three weeks later, the Soviet Union invaded the eastern territories of the Republic. Poland was divided between two aggressors. But it was not defeated! The Poles never accepted this new partition. From the very first days of the war, secret organizations began to emerge in the country, and their members set themselves two tasks: to defeat the enemy and to regain independence.
I imagine that Jerzy Iwanow-Szajnowicz defined his life mission in a similar way. Love for the homeland combined with a love of freedom – these must have been the motivations for the heroic deeds of this extraordinary man. It is worth recalling that when captured by the Italians, with his life at stake, he did not seek salvation by accusing others of the acts attributed to him. On the contrary – he proudly admitted to all sabotage actions, and when asked if he would fight again if freedom were regained, he firmly replied that yes, he would simply continue to fight.
Today, the life of Jerzy Iwanow-Szajnowicz and the values for which he was willing to sacrifice it are an inspiration for us, but also a commitment. Or perhaps above all a commitment! Today we are proud that Poland is a free, democratic state, as well as an active participant in political processes in Europe and the world. We want to build a world in which the freedom of nations and the equality of states will be respected. A world based on respect for international law by all countries, regardless of their military or economic potential.
I have no doubt that solidarity cooperation and respect for and enforcement of international law provide the community of free nations with an effective force to oppose the politics of aggression that disrupts international order and security. In the case of our countries, which are member states of the European Union, it is the united Europe that is the first and natural environment for political and economic actions – actions aimed at building a prosperous and secure Europe. Hence arises our shared, and thus every member state’s, responsibility for the success of the European project.
Therefore, Poland consistently defends the right of all member states to equal treatment in the process of deciding the future of Europe. At the same time, we cannot forget that Europe is primarily its citizens – not institutions, not offices, but ordinary people. It is their enthusiasm for the project of a united Europe, their entrepreneurship, and their willingness to cooperate that create wealth and build the security of the Old Continent.
Unfortunately, today many citizens do not feel a sense of agency in politics. Too often their voices are devalued for ideological reasons and excluded from public debate under the accusation of populism. As a consequence of such an approach, our democracies and governments do not fulfill their basic function – the realization of tasks that are important for citizens. After all, the success of the European project requires empowering the voices of citizens in the debate about the future of the European Union. A solution – in my opinion worthy of at least serious discussion – is the idea of a stronger inclusion of national parliaments in this debate, which represent the political representation of society and have strong legitimacy due to the multi-party pluralism elected in elections.
Ladies and Gentlemen, I have no doubt that agreeing to create internal hierarchies and divisions in the Union ultimately leads to its weakening. Moreover, contrary to the intentions of its proponents, differentiating members of the Union does not solve any problem – the problem that our community faces today and will face in the future. This happens because these projects are motivated by national selfishness, rather than the community solidarity that we so desperately need. If it were otherwise, the project threatening the energy security of some member states would have been rejected long ago. After all, that is not what loyal cooperation, as stated in European treaties, is about. Therefore, I have a deep conviction that a united Europe will only be strong if it can defend the four unities: of European institutions, community law, the European market, and the budget in the area of common policy.
Your Excellency, Mr. President, Ladies and Gentlemen, in today’s world, the global dimension applies not only to the economy but also to security. Terrorism, wars, and the crises they provoke threaten states that sometimes lie thousands of kilometers from the sources of the problems. We are aware of this in Poland, and that is why we are consistently increasing our engagement at the global level. From next year, we will take on a non-permanent membership in the United Nations Security Council. We have learned the lesson of history well, which teaches that there is no freedom without a sense of security.
Poland’s commitment to building international security and the community of free states is the most important of the priorities of our actions that we will want to undertake during our membership in the Security Council.
The record-high support for our candidacy is treated as a commitment to promoting the values that underlie the establishment of the United Nations. We go to the Security Council with the conviction that international law is the only effective mechanism for maintaining peaceful relations between nations. In our view, absolute respect for international law is the foundation of stable, predictable, and peaceful relations between states – and thus ensuring truly sustainable development. In this case, freedom is synonymous with peace, while enslavement is the source of war.
At the same time, we approach our commitments arising from membership in the North Atlantic Treaty Organization responsibly. Alongside strong national armies, NATO is the most important pillar of transatlantic and European collective security. Like Greece, we spend no less than 2 percent of our Gross Domestic Product on armed forces. We want to show in this way that we take our alliance and international commitments seriously.
Ladies and Gentlemen, one cannot escape geography. Both our countries border regions affected by international conflicts. For Poland, due to its geographical location, the eastern flank of NATO is of priority importance. However, we see and fully understand the security challenges facing the Southern countries. Both our countries also carry out tasks related to the protection of the external borders of the European Union. Perhaps that is why we understand better than others that in these particular circumstances we are obliged to act responsibly and in solidarity in the face of growing and new threats.
Ladies and Gentlemen, allow me to return once more to the hero of our event today. I would like this exhibition to remind us that it is thanks to his heroic stance, as well as many other heroic Poles and Greeks, that today’s generations can fulfill their dreams in a free country – Poland and Greece. And for this gift, we pay deep tribute today to Jerzy Iwanow-Szajnowicz – to him and to his entire generation.
Thank you very much.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Wielce Szanowny Panie Prezydencie,
Ekscelencjo, Pierwsza Damo Grecji,
Szanowni Państwo Ministrowie,
Szanowni Panowie Generałowie, Oficerowie,
Wszyscy Dostojni Przybyli Goście!
Jestem zaszczycony, że mogę wraz z prezydentem Republiki Greckiej, panem Prokopisem Pawlopulosem, otworzyć tu, w Muzeum Wojny w Atenach, wystawę poświęconą Jerzemu Iwanowowi-Szajnowiczowi – polskiemu i greckiemu bohaterowi, działaczowi greckiego ruchu oporu, organizatorowi i uczestnikowi akcji sabotażowych na terenie Grecji w okresie II wojny światowej.
Dziś, niemal 75 lat od swojej śmierci, Jerzy Iwanow-Szajnowicz wciąż pozostaje symbolem męstwa oraz walki o wolność i niezależność, a także najwyższej ceny, jaką niekiedy za wolność i niezależność trzeba zapłacić. (…) Dlatego cieszy mnie tak liczne zainteresowanie inauguracją tej wystawy i chcę Państwu jako Prezydent Rzeczypospolitej bardzo serdecznie podziękować za obecność.
Szanowni Państwo, dzisiejsze wydarzenie to także szczególna okazja do pogłębionej refleksji nad zagadnieniem wolności, a także nad naszą wspólną odpowiedzialnością za bezpieczeństwo i rozwój Europy. W przyszłym roku będziemy świętować w Polsce stulecie odzyskania niepodległości, odrodzenia się po 123 latach niepodległej Rzeczypospolitej. Jestem przekonany, że i dla Greków przygotowujących się do obchodów 200-lecia niepodległościowego zrywu, które przypadną w 2021 roku, wolność i niezawisłość są wartościami szczególnymi.
Szanowni Państwo, walka o wolność była wysiłkiem całego polskiego narodu. Niepodległa Rzeczpospolita nie wróciłaby na mapę Europy w 1918 roku, gdyby nie zabiegali, nie walczyli o to sami Polacy. Doświadczywszy niewoli, zrozumieli, jak ważna dla wspólnoty narodowej jest możliwość samostanowienia, bycie prawdziwym gospodarzem we własnym domu – w kraju, w którym nasza historycznie ukształtowana tożsamość, kultura i język są szanowane i chronione. Marszałek Józef Piłsudski, jeden z ojców naszej niepodległości, powiedział: „Chcemy Polski niepodległej, abyśmy tam mogli urządzić życie lepsze i sprawiedliwsze dla wszystkich”.
Niestety, dwa totalitaryzmy – niemiecki nazizm i rosyjski imperializm – sprowadziły na Europę, w tym Polskę i Grecję, nowy kataklizm. To właśnie atakiem na Polskę, na Westerplatte, 1 września 1939 roku rozpoczęła się II wojna światowa. Niecałe trzy tygodnie później na wschodnie terytoria Rzeczypospolitej napadł Związek Radziecki. Polska została podzielona pomiędzy dwóch agresorów. Ale nie została pokonana! Polacy nigdy nie zaakceptowali tego nowego rozbioru. Już od pierwszych dni wojny w kraju zaczęły powstawać tajne organizacje, a ich członkowie stawiali przed sobą dwa zadania: pokonanie wroga i odzyskanie niepodległości.
Wyobrażam sobie, że tak też swoją życiową misję definiował Jerzy Iwanow-Szajnowicz. Miłość do ojczyzny połączona z umiłowaniem wolności – takie musiały być motywacje bohaterskich czynów tego niezwykłego człowieka. Wart przypomnienia jest fakt, że schwytany przez Włochów, gdy stawką było jego życie, nie szukał ratunku, oskarżając innych o zarzucane mu czyny. Przeciwnie – z dumą przyznał się do wszystkich akcji sabotażowych, a pytany, czy w razie odzyskania wolności podjąłby walkę na nowo, stanowczo odpowiedział, że tak, że po prostu walczyłby dalej.
Dzisiaj życie Jerzego Iwanowa-Szajnowicza oraz wartości, dla obrony których był gotów je poświęcić, jest dla nas inspiracją, ale i zobowiązaniem. A może nawet przede wszystkim zobowiązaniem! Dziś jesteśmy dumni z tego, że Polska jest wolnym, demokratycznym państwem, a także aktywnym uczestnikiem procesów politycznych w Europie i na świecie. Chcemy budować świat, w którym będą przestrzegane wolność narodów i równość państw. Świat oparty na poszanowaniu prawa międzynarodowego przez wszystkie kraje bez względu na ich potencjał militarny czy gospodarczy.
Nie mam wątpliwości, że solidarna współpraca oraz poszanowanie i egzekwowanie prawa międzynarodowego dają wspólnocie wolnych narodów skuteczną siłę do przeciwstawienia się polityce agresji, która burzy międzynarodowy ład i bezpieczeństwo. W przypadku naszych krajów, które są państwami członkowskimi Unii Europejskiej to właśnie zjednoczona Europa jest pierwszym i naturalnym środowiskiem działań politycznych i gospodarczych – działań ukierunkowanych na budowę dostatniej i bezpiecznej Europy. Stąd bierze się nasza wspólna, a więc każdego kraju członkowskiego, odpowiedzialność za powodzenie europejskiego projektu.
Dlatego Polska konsekwentnie broni prawa wszystkich państw członkowskich do równego traktowania w procesie decydowania o przyszłości Europy. Jednocześnie nie możemy zapominać, że Europa to przede wszystkim jej obywatele – nie instytucje, nie urzędy, tylko zwykli ludzie. To ich entuzjazm dla projektu zjednoczonej Europy, przedsiębiorczość oraz wola współpracy tworzą bogactwo i budują bezpieczeństwo Starego Kontynentu.
Niestety, dzisiaj wielu obywateli nie ma poczucia sprawczości w polityce. Zbyt często ich głos jest dezawuowany ze względów ideologicznych i wykluczany z debaty publicznej pod zarzutem populizmu. W konsekwencji takiego podejścia nasze demokracje oraz rządy nie spełniają swojej podstawowej funkcji – realizacji zadań, które są ważne dla obywateli. A przecież powodzenie europejskiego projektu wymaga upodmiotowienia głosu obywateli w debacie o przyszłości Unii Europejskiej. Rozwiązaniem ‒ w moim przekonaniu wartym co najmniej poważnej dyskusji – jest pomysł mocniejszego włączenia do tej debaty parlamentów narodowych, które stanowią polityczną reprezentację społeczeństwa i mają jego silną legitymizację z racji wyłonionego w wyborach wielopartyjnego pluralizmu.
Szanowni Państwo, nie mam wątpliwości, że zgoda na tworzenie wewnętrznych hierarchii i podziałów w Unii prowadzi ostatecznie do jej osłabienia. Co więcej, wbrew pomysłodawcom, różnicowanie członków Unii nie rozwiązuje żadnego problemu – problemu, przed którym stoi dzisiaj i będzie stała w przyszłości nasza wspólnota. Dzieje się tak, ponieważ owe projekty są motywowane egoizmem krajowym, nie zaś wspólnotową solidarnością, której tak bardzo potrzebujemy. Gdyby było inaczej, już dawno odrzucono by np. projekt zagrażający bezpieczeństwu energetycznemu części państw członkowskich. Nie na tym polega przecież lojalna współpraca, o której mówią europejskie traktaty. Dlatego mam głębokie przeświadczenie, że zjednoczona Europa będzie tylko wtedy silna, jeżeli zdoła obronić cztery jedności: instytucji europejskich, prawa wspólnotowego, europejskiego rynku i budżetu w zakresie wspólnej polityki.
Ekscelencjo, Panie Prezydencie, Szanowni Państwo, w dzisiejszym świecie wymiar globalny ma nie tylko gospodarka, ale także i bezpieczeństwo. Terroryzm, wojny oraz wywołane nimi kryzysy migracyjne zagrażają państwom, które niekiedy leżą tysiące kilometrów od źródeł problemów. Mamy tego świadomość w Polsce i dlatego konsekwentnie zwiększamy nasze zaangażowanie na poziomie globalnym. Od przyszłego roku obejmiemy niestałe członkostwo w Radzie Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych. Dobrze odrobiliśmy lekcję historii, która uczy, że nie ma wolności bez poczucia bezpieczeństwa.
Zaangażowanie Polski na rzecz budowania bezpieczeństwa międzynarodowego oraz wspólnoty wolnych państw to najważniejszy z priorytetów naszych działań, które będziemy chcieli podjąć podczas członkostwa w Radzie Bezpieczeństwa.
Rekordowo wysokie poparcie dla naszej kandydatury traktujemy jako zobowiązanie do promowania wartości, które legły u podstaw powołania Organizacji Narodów Zjednoczonych. Idziemy do Rady Bezpieczeństwa z przekonaniem, że prawo międzynarodowe jest jedynym skutecznym mechanizmem utrzymania pokojowych relacji pomiędzy narodami. W naszej ocenie bezwzględne poszanowanie prawa międzynarodowego jest podstawą stabilnego, przewidywalnego i pokojowego ułożenia stosunków pomiędzy państwami – a przez to zapewnienia rzeczywiście zrównoważonego rozwoju. W tym przypadku wolność jest synonimem pokoju, zniewolenie jest zaś źródłem wojny.
Jednocześnie w sposób odpowiedzialny podchodzimy do naszych zobowiązań wynikających z członkostwa w Sojuszu Północnoatlantyckim. Obok silnych armii narodowych to właśnie NATO stanowi najważniejszy filar zbiorowego bezpieczeństwa transatlantyckiego i europejskiego. Podobnie jak Grecja wydajemy nie mniej niż 2 proc. Produktu Krajowego Brutto na siły zbrojne. Chcemy w ten sposób pokazać, że poważnie traktujemy nasze zobowiązania sojusznicze i międzynarodowe.
Szanowni Państwo, przed geografią nie można uciec. Oba nasze kraje graniczą z regionami dotkniętymi konfliktami o charakterze międzynarodowym. Dla Polski z racji położenia geograficznego to wschodnia flanka NATO ma znaczenie priorytetowe. Jednak dostrzegamy i doskonale rozumiemy wyzwania w sferze bezpieczeństwa, które stoją przed krajami Południa. Oba nasze kraje realizują również zadania związane z ochroną zewnętrznych granic Unii Europejskiej. Być może dlatego lepiej niż inni rozumiemy, że w tych szczególnych okolicznościach jesteśmy zobowiązani do odpowiedzialnego i solidarnego współdziałania wobec narastających, a także nowych zagrożeń.
Szanowni Państwo, pozwólcie, że na koniec wrócę jeszcze do bohatera naszego dzisiejszego wydarzenia. Chciałbym, żeby ta wystawa przypominała nam, że to właśnie dzięki jego bohaterskiej postawie, a także wielu innych bohaterskich Polaków i Greków, swoje marzenia w wolnym kraju – Polsce i Grecji – mogą spełniać dzisiaj kolejne pokolenia. I za ten dar oddajemy dzisiaj Jerzemu Iwanowowi-Szajnowiczowi głęboki hołd ‒ jemu i całemu jego pokoleniu.
Dziękuję bardzo.