The speech of the President of the Republic of Poland during the funeral ceremony of the late Jan Szyszko.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda delivered a eulogy at the state funeral of Jan Szyszko, former Minister of the Environment and Polish politician, on October 16, 2019.
- Main themes
- Tribute to Jan Szyszko, environmental protection and forestry, service to Poland, scientific knowledge and expertise, conservative Christian values, balanced nature management, political career and legacy, personal friendship and admiration
- Duration
- ~6 min
- Words
- 720
- Sentences
- 47
- Readability
- 52
- Grade
- 9.8
- Syntax
- 2.68
- Vocabulary
- 2.32
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other47 sentences in 22 paragraphs
Esteemed Wife of Professor Jan Szyszko, Dear Mrs. Krystyna,
Esteemed Closest Ones of Professor, Daughters, Grandchildren, Siblings,
Esteemed Madam Marshal,
Esteemed Mr. Marshal,
Esteemed Prime Minister,
Esteemed Prime Ministers, with the Chairman of Law and Justice,
Esteemed Ministers, Members of Parliament, Senators,
All distinguished guests present,
Friends, acquaintances of the Professor,
Officials,
Revered Archbishop, Revered Bishops,
Esteemed Ladies and Gentlemen,
I remember perfectly the year 2009, when I was a minister in the Office of President Professor Lech Kaczyński, and at that time the President was dealing with issues related to climate protection and European and global regulations in this area; I already knew then – from my government days – Minister Professor Jan Szyszko.
At that time, Professor contacted me, offered support and help. We met many times; he explained to me these extremely complicated issues related to climate protection, as well as the legal regulations and mechanisms that govern all of this.
He also invited me to his place in Tuczna. I came with my wife and daughter. For years – as you know – I was a scout and spent a lot of time in the forest, but no one ever told me about the forest and its life as much as Professor did during those two days in that beautiful station he created and nurtured, where he shared his vast knowledge with students, where he spared no effort and his extraordinary skills and remarkable knowledge.
He was born in Stara Miłosna in 1944, in April. If someone knows the Szyszko estate, they will smile and perhaps say: “He was born in the forest.” Yes. And then he came out of that forest to study, then – to hold social, public, and global functions. Most importantly: through the Minister of Environmental Protection and Minister of the Environment in successive conservative, Christian governments, in line with what he believed, which was his deep conviction. And always with passion and extraordinary dedication to the matters of people, homeland, and nature. One can smile and say: “He came out of the forest, but the forest never left him.” It was his great passion, his great dedication.
Professor served the Republic, God, and Poland, but he also served Polish nature, and one could even say, the nature of the world. He served while remaining true to his beliefs, ideological views – to what he was raised by his parents. In accordance with the evangelical message: “Subdue the earth,” but at the same time act so that the world develops in a balanced way, so that nature survives for future generations in the same state as it was in your times, or even better, if you can. That was his conviction.
If he cut down a plant, a tree – he planted two in another, better place. He tried to conduct wise, reasonable, far-sighted management. That was him – extremely dedicated to the cause of the Republic, the cause of the Polish natural environment, but at the same time rational, always based on his vast knowledge, constantly deepening it.
And at the same time, he was a wonderful person. I must say that I am extremely proud and consider it a great personal honor that – as I believe – he held me in personal affection. I held and hold the late Professor in great respect as a man, a scientist, a politician deeply devoted to his mission. He was such that when he engaged in an activity, he devoted everything to it. He was maximally focused on what he was realizing.
And at the same time, he was able to be understanding towards others, towards various human weaknesses. With a twinkle in his eye, he looked at some fanatical people who attacked him. He was always rational. As I said: with his great knowledge, he was also extraordinarily wise.
Revered Professor, Minister, we will miss you very much. We will miss your extraordinary competencies, your extraordinary knowledge. Thank you for your great life work for the Republic. Thank you for all your students – young Polish foresters, all the people of Polish environmental protection whom you educated and passed on your knowledge to, and who – following your example – will continue to serve the homeland.
Esteemed Professor, Dear Minister, rest in peace, you have well deserved it for your homeland.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Wielce Szanowna Małżonko Pana Profesora Jana Szyszko, Droga Pani Krystyno,
Szanowni Najbliżsi Pana Profesora, Córki, Wnuki, Rodzeństwo,
Wielce Szanowna Pani Marszałek,
Szanowny Panie Marszałku,
Szanowny Panie Premierze,
Szanowni Państwo Premierzy, z Panem Prezesem Prawa i Sprawiedliwości,
Szanowni Państwo Ministrowie, Posłowie, Senatorowie,
Wszyscy dostojni przybyli goście,
Przyjaciele, znajomi Pana Profesora,
Funkcjonariusze,
Czcigodny Księże Arcybiskupie, Czcigodni Księża Biskupi,
Wielce Szanowni Państwo,
Pamiętam doskonale 2009 rok, gdy byłem ministrem w Kancelarii Pana Prezydenta prof. Lecha Kaczyńskiego i Pan Prezydent zajmował się wtedy kwestiami związanymi z ochroną klimatu oraz europejskimi i światowymi regulacjami w tym zakresie, znałem już wtedy – jeszcze z czasów rządowych – pana ministra, prof. Jana Szyszko.
Wtedy Pan Profesor skontaktował się ze mną, zaoferował wsparcie i pomoc. Wielokrotnie się spotykaliśmy, tłumaczył mi te niezwykle skomplikowane kwestie związane właśnie z ochroną klimatu, a także regulacje prawne i mechanizmy, którymi to wszystko się rządzi.
Zaprosił mnie też wtedy do siebie, do Tuczna. Przyjechałem razem z żoną i córką. Przez lata – wiedzą Państwo – byłem harcerzem i bardzo wiele czasu spędziłem w lesie, ale nikt nigdy nie opowiedział mi o lesie i jego życiu tyle, co przez tamte dwa dni Pan Profesor w tej pięknej stacji, którą stworzył i pielęgnował, gdzie dzielił się swą ogromną wiedzą ze studentami, gdzie nikomu nie szczędził zaangażowania i swoich niezwykłych umiejętności oraz niezwykłej wiedzy.
Urodził się w Starej Miłośnie w 1944 roku, w kwietniu. Jeżeli ktoś zna posiadłość państwa Szyszko, uśmiechnie się i może powiedzieć: „Urodził się w lesie”. Tak. A potem wyszedł z tego lasu, by studiować, potem – by pełnić funkcje społeczne, publiczne i światowe. Najważniejsze: poprzez ministra ochrony środowiska i ministra środowiska w kolejnych rządach o profilu konserwatywnym, chrześcijańskim, zgodnym z tym, co wyznawał, co było jego głębokim przekonaniem. I zawsze z pasją i niezwykłym oddaniem sprawom ludzi, ojczyzny, przyrody. Można się uśmiechnąć i powiedzieć: „Wyszedł z lasu, ale las nigdy nie wyszedł z niego”. Był jego wielką pasją, wielkim oddaniem.
Pan Profesor służył Rzeczypospolitej, Bogu i Polsce, ale służył także polskiej przyrodzie, a można nawet powiedzieć, że także przyrodzie świata. Służył, pozostając w zgodzie ze swoimi przekonaniami, ideowymi poglądami – z tym, w czym został wychowany przez swoich rodziców. Zgodnie z ewangelicznym przesłaniem: „Czyńcie sobie ziemię poddaną”, ale zarazem działajcie tak, by świat rozwijał się w sposób zrównoważony, by przyroda przetrwała dla przyszłych pokoleń w takim samym stanie, jak była za waszych czasów, albo i lepszym, jeżeli możecie. To było jego przeświadczenie.
Jeżeli wycinał roślinę, drzewo – sadził dwa w innym, lepszym miejscu. Starał się prowadzić mądrą, rozsądną, dalekowzroczną gospodarkę. Taki był – niezwykle oddany sprawie Rzeczypospolitej, sprawie polskiego środowiska naturalnego, ale zarazem racjonalny, cały czas bazujący na swojej ogromnej wiedzy, cały czas ją pogłębiający.
A zarazem był wspaniałym człowiekiem. Muszę powiedzieć, że jestem niezwykle dumny i poczytuję sobie też za wielki osobisty zaszczyt to, że – jak mi się wydaje – darzył mnie osobistą sympatią. Darzyłem i darzę śp. Pana Profesora ogromnym szacunkiem jako człowieka, naukowca, polityka niezwykle oddanego swojej misji. Był taki, że gdy angażował się w działalność, to poświęcał dla niej wszystko. Był maksymalnie skupiony na tym, co realizował.
A jednocześnie potrafił być wyrozumiały wobec innych, wobec różnego rodzaju ludzkich słabości. Z przymrużeniem oka patrzył na niektórych nawiedzonych ludzi, którzy go atakowali. Zawsze był racjonalny. Jak powiedziałem: przy swojej wielkiej wiedzy także niezwykle mądry.
Czcigodny Panie Profesorze, Panie Ministrze, będzie nam Pana bardzo brakowało. Będzie nam bardzo brakowało Pańskich niezwykłych kompetencji, niezwykłej wiedzy. Dziękujemy za Pańskie wielkie dzieło życia dla Rzeczypospolitej. Dziękujemy za wszystkich Pańskich wychowanków – młodych polskich leśników, wszystkich ludzi polskiej ochrony środowiska, których Pan wychował i przekazywał im swoją wiedzę, a którzy – naśladując Pana – będą nadal służyli ojczyźnie.
Szanowny Panie Profesorze, Drogi Panie Ministrze, spoczywaj w pokoju, dobrze zasłużyłeś się dla ojczyzny.