The speech of the President of the Republic of Poland in Słubice.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed residents and officials of Słubice during a visit to the Polish-German border city on April 8, 2019, celebrating cross-border cooperation and Poland's EU membership anniversary.
- Main themes
- Polish-German friendship and border cooperation, Schengen Area and European Union membership, Polish independence centenary, historical memory and roots, cross-border community life, Siberian exile commemoration, Collegium Polonicum and Viadrina University, postwar resettlement of Słubice, Silesian uprisings, Second Republic legacy
- Duration
- ~17 min
- Words
- 2,078
- Sentences
- 99
- Readability
- 57
- Grade
- 10.4
- Syntax
- 3.14
- Vocabulary
- 2.10
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other99 sentences in 32 paragraphs
Esteemed Minister,
Esteemed Voivode,
Esteemed Mayor,
Esteemed City, County, and Voivodeship Councilors,
All Distinguished Guests,
but above all, Esteemed Residents of Słubice and the County!
I would like to express my heartfelt thanks for the opportunity to meet with you today here in Słubice, on the Polish-German border, which in terms of border division today has only a political and geographical character. It no longer constitutes a barrier dividing two countries and two nations. I look at this with great joy.
I remember how in the mid-90s – when I traveled from my Kraków to Germany to visit my wife on a scholarship in Heidelberg – we stood in the bus at the border, waiting for clearance, how much of a barrier that border still represented between Poland and Western Europe.
Later, I welcomed our accession to the European Union with great satisfaction; I personally supported the idea of our entry into the Community in the referendum that took place at that time. But above all, I was delighted by the moment itself. This year we celebrate the 15th anniversary of that extremely important event for us.
But when it comes to the peaceful border crossing that you observe and participate in every day, for me, one of the great periods of satisfaction was the years 2006 and 2007, when – as Deputy Minister of Justice – I participated in the work preparing Poland for entry into the Schengen Area. That day when the border actually disappeared, when one could move freely, I know that here in Słubice, it was a day of great joy.
Today, on both sides, there are cooperating universities, associations. People go shopping from Poland to Germany, work on both sides of the border, have friends. This is what generations of Poles born after World War II, as well as those who survived World War II, dreamed of for so many years.
Today it is a fact. Today, a free Poland in a free Europe is what we are realizing and what we are participating in. I want to express my immense satisfaction here in Słubice and thank everyone who contributes daily to deepening Polish-German friendship, strengthening the bonds between our nations and states. Thank you, because you are truly realizing a wonderful work. You are doing – one could say – beautiful work in this regard, and through your daily activities, life, and work, you represent us before our western neighbors.
I know that you are doing this well and that this cooperation is developing, for which I want to express my immense gratitude to the Mayor, to all who contribute to this, to the city, county, and regional authorities, but also to all residents – professors, scientists, those who work at Collegium Polonicum, and those who collaborate with Poland at the European University Viadrina in Frankfurt, teaching Polish students as well.
But I also thank you for your attitude, for remembering history, for your roots. Thank you for the monument that you unveiled here in your city, commemorating those who were exiled to Siberia, as well as those who fought for a free and independent Poland. I know that you unveiled this monument on September 17. I know that it was built with the effort of the residents and the city authorities, who supported this grassroots initiative. I am immensely grateful for this – that you remember your roots, about those who suffered and bled so that we could live in a free Poland. Thank you very much for that!
Last year we celebrated, and we are still in the period of celebrating the centenary of Poland regaining independence. At that time, in 1918 – of course – there was no Poland here. But there were Poles who fought for Poland – fought somewhere in the Eastern Borderlands – to bring Poland back on the map of Europe and the world. There were Poles who fought defending Lviv, and in the Greater Poland Uprising, and those who fought in various corners of our country. They defended Poland against the Soviet invasion, fought in the Silesian uprisings, which we commemorate this year – in 2019.
These were also your families – great-grandparents, grandparents, sometimes fathers, uncles, and cousins. This is also your history, because it is the history of all of us Poles. Thank you for celebrating here in Słubice – on this land, where Poland has been since 1945 – the centenary of Poland regaining independence; for remembering the heroes of those times; for talking about it with the young, pulling out family albums, and showing this great history and the great work that our – as I said – great-grandparents, grandparents, and fathers did in rebuilding the Republic and trying to create the best conditions for development during the interwar period.
Yes, of course, World War II interrupted the process of building the Second Republic. After World War II, although Słubice found itself in Poland, we did not fully regain freedom and independence. But ordinary Poles came here from various places – often from Siberian exile, from the Borderlands of the Republic, lands that Poland lost, from Greater Poland – to rebuild here. In the literal sense: because much had to be lifted from the ruins after World War II, but also to rebuild their lives, often shattered by the war.
This is also the reality of you and your families. Thank you for all these years you have done this in such a beautiful way that this city looks as it does today, that there are so many modern, beautiful buildings; that you are neighbors with the Germans today and – as I said – you are building good neighborly relations in this regard. I know that here, in your area, there is almost no unemployment, that you can travel abroad. Surely many people also work outside the border, while living in Słubice – they simply cross or take public transport to the other side, as the Mayor said.
But I would like to emphasize one thing: I want life in Poland to be like in Germany – that is my great ambition. Of course, it will take years before we can achieve this. But I would like Poles to live better and better, that the distribution of wealth in our country is fair. That on what we gain every year – because Polish GDP has been continuously rising every year – I would like the fruits of this economic growth, which we observe, but in which we all also participate with our daily work, to be enjoyed by the entire Polish society. That they are – in short – distributed fairly.
I am very pleased that Minister Elżbieta Rafalska is with us today, who in a sense is the mother of the 500+ program. Yes, yes, Minister – applause! The Minister did not invent the 500+ program, but it was a very important element of the Law and Justice program, which I once had the honor and opportunity to personally present at one of the party congresses when I was still a member of parliament and a member of Law and Justice. But our – my – great ambition was to implement it.
The implementation of this was undertaken by the Minister, because after the law was passed, the responsibility to distribute and implement the 500+ program fell on her shoulders. It was done very well, although it was one of the most extensive administrative operations in recent years. The Minister excelled in this regard, and it is indeed one of those programs that makes Poland a fairer state.
Because a just state is also one that shares what has been jointly earned. And here is one very important element, especially for all those who work hard in Poland. I know that many people here, on this land, run their own businesses, have set up their economic ventures – these are honest, decent Polish entrepreneurs who pay taxes and contribute VAT to the state budget.
I want to say very strongly: we want to put an end to this great theft once and for all, because we have all been robbed of VAT, and for many years! Previous rulers allowed VAT to be stolen in incredible amounts. It is estimated that in the last four years, it has been possible to save 50 billion złoty just because VAT is finally being collected honestly. It is, among other things, thanks to this that we can implement social programs like 500+, which supports Polish families with children.
I hope that you feel this support, because it is very important to me that the average Polish family feels that they are living better than before. This – I do not hide – is also a great goal of my presidency. I say this everywhere I go: my great ambition is for Poles to live better and better. And for me, this means that when I finish my presidential service, I will be able to hear from the average Polish family: “Sir, yes, we are living better than when you became President, than when we elected you.”
If I can hear that, I will be happy and will leave this service in peace. I hope that this will indeed happen. I thank the government for the fact that we can co-implement such a social and at the same time pro-state policy. I hope that we will be able to continue doing this, because it is very important to catch up with our neighbors across the western border – we still have much to do.
I believe that you will continue to support this process of building a strong and secure Poland. This also means that thanks to social agreement – because I want to emphasize very strongly that this social agreement exists; and I want to thank you very much for it – we can realize our expenditures on modernizing the Polish armed forces. For ensuring that the Polish soldier is better equipped, serves in better conditions, more safely, with the most modern equipment, so that he can defend us effectively.
I thank everyone who volunteers for the Territorial Defense Forces – this is very important. It shows your wonderful patriotic attitude. Thank you for your hard daily work, for building good relations across the border that now exists only on the map between Poland and Germany. Today – I want to emphasize this very strongly – we are also politically members of the Western community.
We waited for this for many years. I waited for 17-18 years of my life for the Iron Curtain, this wall dividing us from the West, to fall. For us to become politically part of the West as well. This happened thanks to the elections of 1989, thanks to the attitude of the Poles. I could not vote then, but my parents and many other people in Poland – millions went and voted for a free Poland, for a truly democratic, independent, and sovereign Poland.
They voted for freedom – and that was the most important thing. Not that these elections were not completely free, but that the Poles went to them and cast their votes for a free Poland! It is thanks to this that Poland became free, it is thanks to this that we could become a member of NATO in 1999, it is thanks to this that we could join the European Union in 2004. It is thanks to this that we could become a member of the Schengen Area. And it is finally thanks to this that today allied troops can be stationed on our land – not the Soviet army, but American troops, and other NATO allies. This is our great achievement, ours – the Poles.
Thank you all for acting here in this way. Thank you for building us as an element of free, sovereign, independent Western Europe. I wish that we can continue to develop in this direction. I wish you all the best, that Poland develops, becomes a wealthier, well-governed country. That – regardless of who is in power – it is governed well and fairly, because it is extremely important for it to be able to develop freely.
And that you can develop as best as possible in a free, independent, and sovereign country, build your families, prosperity, and raise your children in peace. I wish you this: to live peacefully and work peacefully.
Thank you very much.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Wielce Szanowna Pani Minister,
Wielce Szanowny Panie Wojewodo,
Wielce Szanowny Panie Burmistrzu,
Szanowni Państwo Radni – miejscy, powiatowi i wojewódzcy,
Wszyscy Dostojni Przybyli Goście,
ale przede wszystkim Wielce Szanowni Państwo – Mieszkańcy Słubic i powiatu!
Bardzo dziękuję za możliwość spotkania się dzisiaj z Państwem tutaj, w Słubicach, na granicy polsko-niemieckiej, która w sensie podziału granicznego ma dzisiaj charakter wyłącznie polityczny i geograficzny. Nie stanowi już bariery dzielącej dwa państwa i dwa narody. Patrzę na to z ogromną radością.
Pamiętam, jak w połowie lat 90. – gdy z mojego Krakowa jeździłem do Niemiec, by odwiedzić moją żonę na stypendium w Heidelbergu – staliśmy w autobusie na granicy, jak czekaliśmy na odprawę, jaką barierę wciąż stanowiła ta granica pomiędzy Polską a Europą Zachodnią.
Później z ogromną satysfakcją przyjąłem nasze wejście do Unii Europejskiej, sam popierałem tę ideę naszego wejścia do Wspólnoty w referendum, które wtedy się odbyło. Ale przede wszystkim cieszył mnie sam moment. W tym roku obchodzimy 15-lecie tamtego niezwykle ważnego dla nas wydarzenia.
Ale jeśli chodzi o ten spokojny ruch graniczny, który codziennie Państwo obserwują i w którym uczestniczycie, dla mnie jednym z wielkich okresów satysfakcji były lata 2006 i 2007, gdy – będąc wiceministrem sprawiedliwości – uczestniczyłem w pracach przygotowujących Polskę do wejścia do strefy Schengen. Ten dzień, gdy faktycznie ta granica zniknęła, gdy można się było już zupełnie swobodnie przemieszczać, wiem, że także tutaj, w Słubicach, był dniem wielkiej radości.
Dzisiaj po obu stronach są współpracujące ze sobą uczelnie, stowarzyszenia. Ludzie przechodzą na zakupy z Polski do Niemiec, pracują po obu stronach granicy, mają przyjaciół. To jest to, o czym przez tyle lat pokolenia Polaków urodzonych po II wojnie światowej, a także tych, którzy przeżyli II wojnę światową, marzyły.
Dziś jest to faktem. Dziś wolna Polska w wolnej Europie jest tym, co realizujemy, i tym, w czym bierzemy udział. Chcę szczególnie tutaj, w Słubicach, wyrazić z tego powodu ogromną satysfakcję i podziękować wszystkim, którzy na co dzień przyczyniają się do pogłębiania polsko-niemieckiej przyjaźni, pogłębiania więzi pomiędzy naszymi narodami i państwami. Dziękuję, bo realizują Państwo naprawdę wspaniałe dzieło. Robicie – można powiedzieć – w tym zakresie piękną robotę i także swoją codzienną działalnością, życiem i pracą reprezentujecie nas przed naszymi zachodnimi sąsiadami.
Wiem, że czynicie to dobrze i ta współpraca się rozwija, za co chcę ogromnie podziękować Panu Burmistrzowi, wszystkim, którzy się do tego przyczyniają, władzom miejskim, powiatowym, wojewódzkim, czyli regionalnym, ale także wszystkim mieszkańcom – profesorom, naukowcom, tym, którzy pracują w Collegium Polonicum, i tym, którzy na Uniwersytecie Europejskim Viadrina we Frankfurcie współpracują z Polską, uczą także polskich studentów.
Ale dziękuję również za postawę, pamięć o historii, o korzeniach. Dziękuję za pomnik, który odsłonili Państwo tutaj, w swoim mieście, upamiętniający tych, którzy zostali zesłani na Sybir, a także tych, którzy walczyli o wolną i niepodległą Polskę. Wiem, że odsłonili Państwo ten pomnik 17 września. Wiem, że został zbudowany wysiłkiem mieszkańców i władz miejskich, które wsparły tę oddolną inicjatywę. Jestem za to ogromnie wdzięczny – że pamiętacie o swoich korzeniach, o tych, którzy cierpieli i krwawili się po to, byśmy mogli żyć w wolnej Polsce. Dziękuję Państwu za to ogromnie!
Obchodziliśmy w zeszłym roku i cały czas jesteśmy w okresie obchodów stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości. Wtedy, w 1918 roku – rzecz jasna – Polski tutaj nie było. Ale byli Polacy, którzy walczyli o Polskę – walczyli gdzieś na Kresach Wschodnich – żeby Polska wróciła na mapę Europy i świata. Byli Polacy, którzy walczyli, broniąc Lwowa, i w powstaniu wielkopolskim, i tacy, którzy walczyli w różnych zakątkach naszego kraju. Bronili Polski przed sowieckim najazdem, walczyli w powstaniach śląskich, których rok mamy teraz – w 2019.
To były także Państwa rodziny – pradziadkowie, dziadkowie, czasem ojcowie, wujkowie, stryjowie. To także Państwa historia, bo to historia nas, wszystkich Polaków. Dziękuję za to, że także tutaj, w Słubicach – na tej ziemi, na której Polska znów jest od 1945 roku – Państwo świętowaliście i świętujecie obchody stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości; że wspominacie bohaterów tamtych czasów; że mówicie o tym młodym, wyjmujecie rodzinne albumy i pokazujecie tę wielką historię i wielką pracę, którą wykonali wtedy nasi – jak powiedziałem – pradziadkowie, dziadkowie, ojcowie, odbudowując Rzeczpospolitą i starając się przez okres dwudziestolecia międzywojennego stworzyć jak najlepsze warunki do rozwoju.
Tak, oczywiście, II wojna światowa przerwała proces budowy II Rzeczypospolitej. Po II wojnie światowej, choć Słubice znalazły się w Polsce, nie odzyskaliśmy w pełni wolności i niepodległości. Ale zwykli Polacy przyjechali tutaj z różnych stron – właśnie często z syberyjskiego zesłania, z Kresów Rzeczypospolitej, ziem, które Polska straciła, z Wielkopolski – żeby tutaj się odbudować. W znaczeniu dosłownym: bo wiele trzeba było podnieść z ruin po II wojnie światowej, ale także odbudować swoje życie, bardzo często przez wojnę rozbite.
To także rzeczywistość Państwa i Państwa rodzin. Dziękuję, że przez te wszystkie lata zrobiliście to w sposób tak piękny, że to miasto tak dzisiaj wygląda, że jest tyle nowoczesnych, pięknych budynków; że sąsiadujecie dzisiaj z Niemcami i – jak powiedziałem – budujecie w tym zakresie dobre sąsiedztwo. Wiem, że tu, u Państwa, prawie nie ma bezrobocia, że mogą Państwo podróżować za granicę. Pewnie wielu ludzi także poza granicą pracuje, na co dzień mieszkając w Słubicach – po prostu przechodzą czy przejeżdżają komunikacją miejską na drugą stronę, jak powiedział Pan Burmistrz.
Ale chciałbym podkreślić jedno: pragnę, żeby w Polsce żyło się tak jak w Niemczech – to moja wielka ambicja. Oczywiście upłyną jeszcze lata, zanim zdołamy to zrealizować. Ale chciałbym, by Polakom żyło się coraz lepiej, żeby podział dóbr w naszym państwie był sprawiedliwy. Żeby na tym, co zyskujemy co roku – bo przecież co roku nieprzerwanie wzrasta polski PKB – chciałbym, żeby owoce tego wzrostu gospodarczego, który obserwujemy, ale przecież w którym wszyscy też swoją codzienną pracą uczestniczymy, były odbierane przez całe polskie społeczeństwo. Żeby były – krótko mówiąc – sprawiedliwie dzielone.
Cieszę się ogromnie, że jest z nami dzisiaj pani minister Elżbieta Rafalska, która w jakimś sensie jest mamą programu 500+. Tak, tak, Pani Minister – brawa! Pani Minister wprawdzie nie wymyśliła programu 500+, ale był on bardzo ważnym elementem programu Prawa i Sprawiedliwości, który kiedyś miałem zaszczyt i możliwość osobiście przedstawiać na jednym z kongresów partii, gdy jeszcze byłem posłem i członkiem Prawa i Sprawiedliwości. Ale naszą – moją – wielką ambicją było, aby go zrealizować.
Tej realizacji podjęła się właśnie Pani Minister, bo po uchwaleniu ustawy to na jej barki spadł obowiązek, by program 500+ rozprowadzić i wprowadzić w życie. Stało się to i zostało zrobione bardzo dobrze, choć była to jedna z najszerzej zakrojonych operacji administracyjnych w ciągu ostatnich lat. Pani Minister w tym zakresie spisała się znakomicie i jest to rzeczywiście jeden z tych programów, który powoduje, że Polska staje się państwem bardziej sprawiedliwym.
Bo sprawiedliwe państwo to także takie, które dzieli to, co zostało wspólnie wypracowane. I tu jeden bardzo ważny element, zwłaszcza dla wszystkich, którzy w Polsce ciężko pracują. Wiem, że wielu ludzi tutaj, na tej ziemi, prowadzi własny biznes, pozakładało swoje przedsięwzięcia gospodarcze – to uczciwi, porządni polscy przedsiębiorcy, którzy płacą podatki, odprowadzają VAT do budżetu państwa.
Pragnę powiedzieć bardzo mocno: chcemy raz na zawsze skończyć z tą wielką kradzieżą, bo wszyscy byliśmy okradani z VAT-u, i to przez długie lata! Poprzednio rządzący dopuszczali do tego, że VAT był rozkradany w nieprawdopodobnych liczbach. Szacuje się, że w ciągu tych czterech lat udało się zaoszczędzić 50 mld zł tylko w wyniku tego, że podatek VAT jest wreszcie rzetelnie pobierany. To m.in. dzięki temu można realizować takie programy prospołeczne jak właśnie 500+, który wspomaga polską rodzinę posiadającą dzieci.
Mam nadzieję, że Państwo odczuwają to wsparcie, bo jest to dla mnie bardzo ważne, aby przeciętna polska rodzina właśnie odczuwała to, że żyje jej się lepiej niż wcześniej. To – nie ukrywam – wielki cel także mojej prezydentury. Mówię to wszędzie, gdzie jestem: moją wielką ambicją jest to, by Polakom żyło się coraz lepiej. A to dla mnie oznacza, że gdy będę kończył prezydencką służbę, to będę mógł usłyszeć od przeciętnej polskiej rodziny: „Proszę pana, tak, żyje nam się lepiej niż wtedy, gdy został pan Prezydentem, niż wtedy, gdy pana wybraliśmy”.
Jeżeli będę mógł to usłyszeć, będę szczęśliwy i odejdę z tej służby ze spokojem. Mam nadzieję, że tak się właśnie stanie. Dziękuję rządowi za to, że możemy współrealizować taką właśnie prospołeczną, a zarazem propaństwową politykę. Mam nadzieję, że będziemy mogli to robić dalej, bo jest to bardzo ważne, by dorównać naszym sąsiadom zza zachodniej granicy – wiele nam jeszcze do zrobienia zostało.
Wierzę, że będą Państwo nadal wspierali ten proces budowy silnej i bezpiecznej Polski. To oznacza także, że dzięki zgodzie społecznej – bo bardzo mocno chcę podkreślić, że ta społeczna zgoda jest; i chcę za nią bardzo mocno podziękować – możemy realizować nasze wydatki na modernizację polskich sił zbrojnych. Na to, by polski żołnierz był lepiej wyposażony, by służył w lepszych warunkach, bezpieczniej, na najnowocześniejszym sprzęcie, by mógł nas w sposób sprawny obronić.
Dziękuję wszystkim, którzy zgłaszają się do tworzonych Wojsk Obrony Terytorialnej – to bardzo ważne. To pokazuje Państwa wspaniałą patriotyczną postawę. Dziękuję Państwu za ciężką codzienną pracę, za budowanie dobrych relacji przez tę istniejącą już tylko na mapie granicę pomiędzy Polską a Niemcami. Dziś – chcę to bardzo mocno podkreślić – jesteśmy także w sensie politycznym członkami wspólnoty Zachodu.
Czekaliśmy na to przez wiele lat. Ja czekałem przez 17-18 lat mojego życia, aby żelazna kurtyna, ten mur dzielący nas od Zachodu padł. Żebyśmy stali się także w sensie politycznym częścią Zachodu. To się stało dzięki wyborom 1989 roku, dzięki postawie Polaków. Ja jeszcze wtedy nie mogłem głosować, ale moi rodzice i wielu innych ludzi w Polsce – miliony poszły i zagłosowały za wolną Polską, za Polską prawdziwie demokratyczną, niepodległą i suwerenną.
Zagłosowali za wolnością – i to było właśnie najważniejsze. Nie to, że te wybory nie były całkowicie wolne, ale to, że poszli do nich Polacy i oddali głos za wolną Polską! To dzięki temu Polska stała się wolna, to dzięki temu mogliśmy w 1999 roku stać się członkiem NATO, dzięki temu mogliśmy w 2004 roku wejść do Unii Europejskiej. To dzięki temu mogliśmy się stać członkiem strefy Schengen. I to wreszcie dzięki temu dzisiaj na naszej ziemi mogą stacjonować sojusznicze oddziały – nie armia radziecka, tylko oddziały amerykańskie, mogą być inni nasi sojusznicy z NATO. To nasz wielki dorobek, nas – Polaków.
Dziękuję wszystkim Państwu za to, że tak tutaj właśnie działacie. Dziękuję, że budujecie nas jako element wolnej, suwerennej, niepodległej zachodniej Europy. Życzę, abyśmy się mogli nadal w tym kierunku rozwijać. Życzę Państwu wszelkiej pomyślności, żeby Polska rozwijała się, stawała się krajem coraz zamożniejszym, dobrze rządzonym. Żeby – niezależnie od tego, kto jest przy władzy – była rządzona dobrze i uczciwie, bo to niezwykle ważne, żeby się mogła swobodnie rozwijać.
I żeby Państwo mogli jak najlepiej się rozwijać w wolnym, niepodległym i suwerennym kraju, budować swoje rodziny, pomyślność i spokojnie wychowywać dzieci. Tego Państwu życzę: żyć spokojnie i pracować spokojnie.
Dziękuję bardzo.