- Context
- Duda addressed a national conference summarizing two years of climate adaptation planning for Poland's 44 largest cities, held in Warsaw on January 9, 2019.
- Main themes
- Urban climate adaptation plans, COP24 and Paris Agreement, solidarity-based energy transformation, low-emission economy and jobs, Polish development and modernization, climate change awareness, CO2 emissions reduction, innovative state-building, urban planning and quality of life
- Duration
- ~18 min
- Words
- 2,113
- Sentences
- 84
- Readability
- 43
- Grade
- 13.3
- Syntax
- 3.12
- Vocabulary
- 2.14
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other84 sentences in 32 paragraphs
Esteemed Minister of the Environment,
Esteemed Ministers,
Esteemed Presidents of Cities,
Esteemed Mayors,
All Distinguished Guests!
Thank you very much for the invitation and for organizing today’s conference, but above all for the fact that for the past two years, a program has been implemented in our country, which is being summarized today, that can boldly be said to be still a phenomenon on a European scale. Because no one has conducted such a project so far to discuss adaptation to climate change in the largest urban centers in the country, and indeed looking at the country as a whole, globally.
This is undoubtedly our great success, which shows that we think we are a step ahead, that we are aware that threats are increasing. And we are not just looking at this, we are not just observing or pretending that nothing is happening, but we are moving forward and want to seek solutions to potential future problems that may arise, diagnosing today the existing dangers – all those we have encountered so far or that have affected us – and looking at what may happen in the future.
Hence, these climate adaptation plans for the 44 largest cities in our country – and I hope that in the future also for smaller urban centers – are indeed of great importance. Why is this so important? I look at it pragmatically – I would like you to understand me well – I am not an expert in environmental protection or climate protection.
I see it this way: we are a country that, due to its historical conditions, that is, its history, and its ambitions – also ours, as a society, a nation – today we are still in pursuit of truly highly developed, Western countries. There is not much to say: in the years 1989-1990 – when the Iron Curtain fell, when we compared ourselves with the countries of Western Europe, the European Union, of which we were to become a member in the future and today we are – that difference was clearly visible.
It is enough to cross the border, look at the economic development, the level of life of the average resident, and compare it with Poland today or even better with Poland in 1990, to know how – on the one hand – gigantic those differences were, but on the other – how much we have already achieved thanks to our hard work, various trials, sometimes erroneous, but that is life.
And what we are implementing today – let us empathize with the climate, urban climate adaptation plans – is for me also a pursuit of a modern state, building an innovative state that truly takes into account the needs of its citizens, also precisely in this urban space, in its construction, building, in its aesthetic values, also providing opportunities for recreation for residents, often active. Because as you know very well – those who deal with this topic – everything is interconnected.
The Minister just mentioned the world conference COP24, which recently took place in Katowice, during which we discussed climate change and did everything to ensure the implementation of the Paris Agreement with concrete content that would enable the implementation of specific actions in the field of climate protection worldwide.
But looking from a Polish perspective, three declarations that represented the Polish proposal during this conference had extremely important significance – to show what our approach is, what we are looking for, and what we strive for in terms of climate change.
The first was a declaration about a common, fair, and solidarity-based transformation. Namely, that when we carry out this transformation, that is, the change of our economies, our lifestyle to one that will lead to climate protection, reducing CO2 emissions, all these actions must be carried out in accordance with society, its needs, expectations, also taking into account the existing fears in society. Because that is what solidarity action is about, that – on the one hand – we observe personal needs, on the other – objective ones, and on the third – we also understand fears and try to take them into account.
So if we talk about restructuring industry, about building a low-emission industry, let us also look at the issue of jobs, at how we will change this industry so that the standard of living in certain regions of the country – or in the country as a whole – does not decrease. On the contrary: let us try to do it in such a way and at such a pace as to build an innovative economy that will ensure not only favorable development for the future but above all in the current context will also provide jobs, that is, a relatively prosperous, normal life for our citizens.
This was one of the elements we presented and which was probably recognized by our international partners as obvious and normal, because the declaration was accepted. So that is one side, but the other says: if we talk about reducing CO2 emissions, let us not go to extremes, but let us look objectively and sensibly. And the objective and sensible balance – that is, let us do so that the sum total of emissions amounts to zero. But the sum on one side means that we emit something, and on the other – that within the limits we are also able to ensure the absorption of that CO2.
And who – or what – absorbs CO2? Certainly green plants. So our second declaration concerned the absorption by forests – something that is our natural wealth, in which we are very good on a global scale – one can boldly say – because the State Forests of Poland is one of the best functioning institutions in the world dealing not only with protection but above all with forest management.
And we say: yes, let us develop – where we have emissions from forests, of course, let us try to limit them, but at the same time let us conduct sensible forest management, planting, continue research, do not neglect this situation, because it is an extremely important element, also for providing a place for recreation for citizens, for relaxation. So we are combining two extremely important elements: on the one hand – hygienic, good, and healthy life, that is, relaxation and the possibility of recreation, but on the other – also creating de facto tools for absorbing emitted CO2.
And finally, the last issue when we talk about cities. We also adopted with our partners the declaration on electromobility proposed by Poland. When we talk about electromobility and look at it from the perspective of our cities – especially the large ones; I say this as a Krakowian, one who was born and raised in Krakow, which today has significant problems with smog and everyone in Poland probably knows this well; on the one hand a beautiful, historic, extremely attractive city, but on the other hand, during the autumn-winter period, really struggling with a significant smog problem – we ask how to address this problem.
Sources could be sought in many elements. I am convinced that among them we must certainly point out – unfortunately – the poor management over the last decades regarding spatial planning. At the moment when the old ventilation corridors of cities disappeared – in many cases they were built over, obscured – that is also a reason why today cities, such as Krakow, are harder to ventilate, harder to remove the pollutants that accumulate over the city.
Krakow is located in a basin, but this is a problem very many other cities face, including those that – it would seem – should be places for recreation or even spa towns, such as Zakopane or other cities of ours, where the smog problem actually occurs and is – especially in the winter period, as I mentioned – a daily problem.
Is this a problem of carbon dioxide emissions? To some extent yes, but it is really a problem of particulate matter emissions, that is, another type of pollution that we certainly must fight against and which of course also causes diseases, such as cancer. Hence, electromobility is of great importance here, and I am very pleased that it is developing in Poland.
I thank you, as city leaders, for investing in electromobility, especially in urban transport. We are today absolutely at the forefront of Europe when it comes to the development of electric transport. Of course, we still want to develop – so that in Poland there are not only electric buses but also as many electric cars as possible in cities. In this way, we try to eliminate this threat.
I had a very good, interesting conversation with Mr. Arnold Schwarzenegger – no introduction needed – with whom we discussed climate change. He was a guest at the conference, and I was very intrigued by what he told me about California: “You know, at the very beginning of the 1980s, we started discussing the problem of pollution and CO2 emissions in California. We talked about it in various political circles, but also with environmental organizations.
We came to the conclusion that telling people about the need to reduce CO2 emissions is incomprehensible to the average citizen. Because CO2 is not felt, it is not visible, so what is it about? It is incomprehensible, not tangible. But pollution, smog, dust is understandable, visible to everyone, everyone understands it exactly as a danger to life and health. And we started to limit CO2 emissions, primarily by appealing to people to generally reduce combustion. That is: don’t burn, give up the fireplace, the stove, replace it with another, much more ecological way of powering or heating. Give up the car, if you can – use a bicycle or buy yourself an electric car. Be ecological, seek new sources of energy, etc.”
This is not a bad idea by today’s Polish standards. This ultimately is also a way to reduce CO2 emissions generally by reducing emissions from combustion products, that is, primarily – looking from the urban perspective – particulate matter. I believe this is a way to protect the climate, also by protecting the climate directly suspended above us – and we should all work on this.
I do not know to what extent humans actually contribute to climate change. The voices of scientists are very varied. We know very well that we are also dealing with extremes. But looking objectively, historically, according to such knowledge that is certain: climate changes have occurred in the history of the world. Climates have been very different – from ice ages to epochs when we had a tropical climate here, on our lands. It has varied. What were the causes? Natural. Because there was no human being in the world at that time, so emissions had to occur in a different way.
To what extent does man contribute today to climate change? To some extent for sure, because we emit – there is no doubt about that. Should we limit it? I believe so. But above all, we should prepare for climate change, regardless of how they occur. Whether they have a natural cause or result from human activity – we should prepare for it. Because floods are a fact – larger than before, droughts – larger than before, because summers and winters are warmer. So the climate has warmed for some reason.
And today, our duty as people involved in politics – thus influencing or having the chance to influence the lives of others, but also because we have been entrusted with this chance and thus responsibility – should be to seek solutions that protect our fellow citizens from negative consequences. So: how to protect them from floods, how to minimize the resulting losses, how to manage water well, how to ensure that water is always available, how to possibly limit desertification, for example through afforestation, how to manage soil wisely.
These are our duties today. Therefore, I am glad that this program is being implemented, because it leads precisely to this: to sensible, pragmatic policies aimed – on the one hand – at raising the standard of living, on the other – at ensuring security, and on the third – at the best possible development of our economy in an innovative direction.
Once again, I thank you for this work, I wish you success in your further actions, and I hope that when we talk about sustainable, wise, and modern development of our country, it is precisely through such programs and actions that you are conducting that this development will continue.
Thank you very much.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Wielce Szanowny Panie Ministrze Środowiska,
Wielce Szanowni Panowie Ministrowie,
Szanowni Państwo Prezydenci Miast,
Szanowni Państwo Burmistrzowie,
Wszyscy Dostojni Przybyli Goście!
Bardzo dziękuję za zaproszenie i zorganizowanie dzisiejszej konferencji, ale przede wszystkim za to, że od dwóch lat w naszym kraju jest realizowany i właśnie dzisiaj podsumowywany program, który stanowi – śmiało dziś można powiedzieć – jeszcze cały czas ewenement na skalę europejską. Bo nikt do tej pory takiego projektu nie przeprowadził, by rozmawiać o adaptacji do zmian klimatycznych w największych miejskich ośrodkach w kraju, i to rzeczywiście patrząc na kraj całościowo, globalnie.
Jest to niewątpliwie nasz wielki sukces, który pokazuje, że myślimy, że jesteśmy krok do przodu, że mamy świadomość, iż narastają zagrożenia. I nie tylko patrzymy na to, nie tylko obserwujemy czy też nie udajemy, że nic się nie dzieje, ale wychodzimy do przodu i chcemy szukać możliwości rozwiązania ewentualnych przyszłych problemów, które mogą wystąpić, diagnozując dzisiaj już istniejące niebezpieczeństwa – te wszystkie, z którymi do tej pory się zetknęliśmy czy które nas dotknęły – i patrząc na to, co może nastąpić w przyszłości.
Stąd te plany adaptacji do zmian klimatu dla 44 największych miast naszego kraju – a mam nadzieję, że w przyszłości także dla mniejszych ośrodków miejskich – mają rzeczywiście ogromne znaczenie. Dlaczego to jest takie ważne? Patrzę na to pragmatycznie – chciałbym, żeby mnie Państwo dobrze zrozumieli – nie jestem ekspertem ani z zakresu ochrony środowiska, ani ochrony klimatu.
Patrzę na to tak: jesteśmy takim państwem, które z uwagi na swoje uwarunkowania historyczne, czyli na swoją historię, i swoje ambicje ‒ także nasze, jako społeczeństwa, narodu ‒ dzisiaj jesteśmy cały czas w pogoni za państwami rzeczywiście wysoko rozwiniętymi, zachodnimi. Cóż tu wiele mówić: w latach 1989-1990 ‒ gdy padała żelazna kurtyna, gdy zestawiliśmy się z państwami zachodu Europy, Unii Europejskiej, której w przyszłości mieliśmy się stać członkiem i dzisiaj nim jesteśmy ‒ ta różnica była jasno widoczna.
Wystarczy przekroczyć granicę, popatrzeć, jak wygląda rozwój gospodarczy, ekonomiczny, poziom życia przeciętnego mieszkańca, i zestawić to z Polską dzisiejszą czy też nawet lepiej z Polską roku 1990, by wiedzieć, jak ‒ z jednej strony ‒ gigantyczne były to różnice, ale z drugiej – jak wiele już dzięki naszej ciężkiej pracy, różnego rodzaju próbom, nieraz błędnym, ale takie jest życie, udało nam się osiągnąć.
I to, co dzisiaj realizujemy – wczujmy się w klimat, miejskie plany adaptacji do zmiany klimatu – to dla mnie także dążenie do nowoczesnego państwa, budowanie państwa innowacyjnego, które rzeczywiście uwzględnia potrzeby swoich obywateli, także właśnie w tej przestrzeni miejskiej, w jej konstruowaniu, budowaniu, w jej walorach estetycznych, dających również możliwość wypoczynku mieszkańcom, często aktywnego. Bo jak Państwo doskonale wiedzą – ci, którzy się tym tematem zajmują – to wszystko się zazębia.
Pan Minister wspomniał przed chwilą o światowej konferencji COP24, która niedawno miała miejsce w Katowicach, w trakcie której dyskutowaliśmy na temat zmian klimatu i czyniliśmy wszystko, by doszło do wdrożenia, do wypełnienia porozumienia paryskiego już konkretną treścią, która umożliwi wdrożenie określonych działań w zakresie ochrony klimatu na całym świecie.
Ale patrząc z polskiego punktu widzenia, niezwykle istotne znaczenie ‒ żeby pokazać, jakie jest nasze podejście, czego szukamy i do czego dążymy w zakresie zmiany klimatu ‒ miały trzy deklaracje, które stanowiły polską propozycję w trakcie tej konferencji.
Otóż pierwsza to była deklaracja mówiąca o wspólnej, sprawiedliwej, solidarnej transformacji. A mianowicie że gdy dokonujemy tej transformacji, czyli zmiany naszych gospodarek, naszego stylu życia na taki, który będzie prowadził do ochrony klimatu, zmniejszenia emisji CO 2 , to wszystkie te działania muszą być prowadzone w zgodzie ze społeczeństwem, jego potrzebami, oczekiwaniami, także z uwzględnieniem istniejących w społeczeństwie obaw. Bo właśnie na tym polega działanie solidarne, że ‒ z jednej strony ‒ obserwujemy potrzeby osobiste, z drugiej – obiektywne, z trzeciej – rozumiemy także obawy i staramy się je uwzględniać.
Czyli jeżeli mówimy o przebudowie przemysłu, o budowaniu przemysłu niskoemisyjnego, patrzmy również na kwestię miejsc pracy, na to, w jaki sposób będziemy ten przemysł zmieniali, tak żeby poziom życia w danych rejonach kraju ‒ czy w ogóle w kraju – nie obniżył się. Wręcz przeciwnie: starajmy się to robić w taki sposób i w takim tempie, by budować innowacyjną gospodarkę, która zapewni nam nie tylko pomyślny rozwój na przyszłość, ale przede wszystkim w bieżącym ujęciu zapewni także miejsca pracy, czyli w miarę dostatnie, normalne życie dla naszych obywateli.
To był jeden z elementów, który przedstawiliśmy i który chyba został uznany przez naszych międzynarodowych partnerów za oczywisty i normalny, bo deklaracja została przyjęta. Więc to jest jedna strona, ale druga mówi tak: jeżeli mówimy o ograniczaniu emisji CO 2 , to nie popadajmy w przesadę, tylko popatrzmy obiektywnie i rozsądnie. A obiektywny i rozsądny jest bilans – tzn. czyńmy tak, by summa summarum emisja wyniosła zero. Ale suma z jednej strony oznacza, że coś emitujemy, a z drugiej – że w takich granicach, w jakich jesteśmy w stanie również zapewnić pochłanianie tego CO 2 .
A kto ‒ czy co ‒ pochłania CO 2 ? Z pewnością rośliny zielone. Więc nasza druga deklaracja dotyczyła pochłaniania przez lasy – coś, co jest naszym bogactwem naturalnym, w czym jesteśmy bardzo dobrzy w skali światowej – śmiało można to powiedzieć – dlatego że Polskie Lasy Państwowe to jedna z najlepiej funkcjonujących na świecie instytucji zajmujących się właśnie nie tylko ochroną, ale przede wszystkim gospodarką leśną.
I mówimy: tak, rozwijajmy zatem – tam, gdzie ujmujemy lasu, gdzie mamy emisję, oczywiście starajmy się ją ograniczać, ale równocześnie prowadźmy rozsądną gospodarkę leśną, nasadzenia, prowadźmy nadal badania, nie zaniedbujmy tej sytuacji, bo jest to element niezwykle ważny, także dla zapewnienia miejsca do rekreacji dla obywateli, do wypoczynku. Czyli jakby łączymy dwa niezwykle ważne elementy: z jednej strony – higieniczne, dobre i zdrowe życie, czyli właśnie wypoczynek i możliwość rekreacji, ale z drugiej – także tworzenie de facto narzędzi pochłaniania emitowanego CO 2 .
I wreszcie kwestia ostatnia, gdy mówimy o miastach. Przyjęliśmy także z naszymi partnerami zaproponowaną przez Polskę deklarację o elektromobilności. Gdy mówimy o elektromobilności i patrzymy na to z punktu widzenia naszych miast ‒ zwłaszcza tych wielkich; mówię to jako krakus, ten, który urodził się i wychował w Krakowie, który dzisiaj ma spore kłopoty ze smogiem i wszyscy w Polsce chyba doskonale to wiedzą; z jednej strony piękne, zabytkowe, niezwykle atrakcyjne miasto, ale z drugiej w okresie jesienno-zimowym borykające się rzeczywiście ze sporym problemem smogowym – to pytamy, jak temu problemowi zaradzić.
Źródeł można by szukać w wielu elementach. Jestem przekonany, że wśród nich na pewno należy wskazać – niestety – fatalną gospodarkę przez ostatnie dziesięciolecia, jeżeli chodzi o plany zagospodarowania przestrzennego. W momencie, gdy zniknęły dawne korytarze wietrzenia miast – w wielu przypadkach zostały zabudowane, przysłonięte – to także jest przyczyna, że dzisiaj miasta, takie jak Kraków, trudniej się wietrzą, trudniej usunąć zanieczyszczenia, które się nad miastem gromadzą.
Kraków akurat leży w niecce, ale jest to przypadłość bardzo wielu innych miast, także tych, które – wydawałoby się – powinny stanowić miejsca wypoczynkowe czy wręcz zdrojowe, takie jak Zakopane czy inne nasze miasta, gdzie faktycznie problem smogu występuje i jest on ‒ zwłaszcza w okresie zimowym, jak wspomniałem ‒ problemem codziennym.
Czy jest to problem emisji dwutlenku węgla? W jakimś stopniu tak, ale naprawdę jest to problem emisji pyłów zawieszonych, czyli innego rodzaju zanieczyszczeń, z którymi z całą pewnością musimy walczyć i które oczywiście powodują także choroby, jak choćby nowotwory. Stąd elektromobilność ma tutaj ogromne znaczenie i cieszę się bardzo, że ona się w Polsce rozwija.
Dziękuję Państwu, jako włodarzom miast, za to, że inwestujecie w elektromobilność, zwłaszcza w kwestii transportu miejskiego. Jesteśmy dzisiaj absolutnie w europejskiej czołówce, jeżeli chodzi o rozwój transportu elektrycznego. Oczywiście, nadal chcemy się rozwijać – żeby w Polsce nie tylko były autobusy elektryczne, ale także by w miastach było jak najwięcej samochodów elektrycznych. Żeby w ten sposób starać się likwidować to zagrożenie.
Miałem bardzo dobrą, ciekawą rozmowę z panem Arnoldem Schwarzeneggerem – przedstawiać nie trzeba – z którym właśnie dyskutowaliśmy na temat zmian klimatu. On był gościem konferencji i bardzo mnie zaciekawiło to, co opowiedział mi o Kalifornii: „Wie Pan, jeszcze właściwie na początku lat 80. zaczęliśmy dyskutować w Kalifornii problem zanieczyszczenia i emisji CO 2 . Rozmawialiśmy o tym w różnego rodzaju gremiach politycznych, ale także z organizacjami ekologicznymi.
Doszliśmy do wniosku, że mówienie ludziom o konieczności ograniczania emisji CO 2 jest dla zwykłego, przeciętnego obywatela niezrozumiałe. Bo CO 2 nie czuć, nie widać, więc o co chodzi? To niezrozumiałe, nieplastyczne. Ale zanieczyszczenie, smog, zapylenie jest zrozumiałe, widoczne dla każdego, każdy rozumie to dokładnie jako niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia. I zaczęliśmy ograniczenia emisji CO 2 , właśnie przede wszystkim apelując do ludzi, by generalnie ograniczali spalanie. Czyli: nie pal, zrezygnuj z kominka, z pieca, zastąp go innym, znacznie bardziej ekologicznym sposobem zasilania czy ogrzewania. Zrezygnuj z samochodu, jeżeli możesz – korzystaj z roweru albo kup sobie samochód elektryczny. Bądź ekologiczny, szukaj nowych rodzajów źródeł energii itd.”.
Nie jest to jak na dzisiejsze polskie standardy zły pomysł. To w efekcie także jest droga do ograniczania emisji CO2 generalnie poprzez ograniczanie emisji produktów spalania, czyli przede wszystkim ‒ patrząc właśnie z punktu widzenia miejskiego – pyłów zawieszonych. Sądzę, że jest to jakaś droga do ochrony klimatu, także poprzez ochronę tego klimatu bezpośrednio zawieszonego nad nami – i nad tym wszystkim powinniśmy pracować.
Nie wiem, na ile w rzeczywistości człowiek przyczynia się do zmian klimatycznych. Głosy naukowców są bardzo różne. Doskonale wiemy, że mamy też do czynienia ze skrajnościami. Ale patrząc obiektywnie, historycznie, według takiej wiedzy, która jest pewna: zmiany klimatu zdarzały się w historii świata. Klimaty były bardzo różne – od epok lodowcowych aż także po epoki, gdy mieliśmy tutaj, na naszych ziemiach, klimat tropikalny. Było różnie. Jakie były tego przyczyny? Naturalne. Bo jeszcze nie było wtedy człowieka na świecie, w związku z tym emisja musiała następować w inny sposób.
W jakim procencie człowiek przyczynia się dzisiaj do zmian klimatycznych? W jakimś procencie na pewno, bo emitujemy – tu nie ma żadnych wątpliwości. Czy powinniśmy to ograniczać? Uważam, że tak. Ale przede wszystkim powinniśmy się przygotowywać do zmian klimatu, niezależnie od tego, w jaki sposób następują. Czy mają one przyczynę naturalną, czy wynikającą z gospodarki człowieka – powinniśmy się do tego przygotować. Bo faktem są powodzie – większe niż dawniej, susze – większe niż dawniej, bo lata i zimy są cieplejsze. A więc że klimat z jakichś przyczyn się ocieplił.
I dzisiaj naszym obowiązkiem jako ludzi zajmujących się polityką ‒ w związku z tym wpływających czy mających szansę wpłynąć na życie innych, ale zarazem dlatego, że nam tę szansę i tym samym odpowiedzialność powierzono ‒ powinno być szukanie rozwiązań, które zabezpieczają naszych współobywateli przed negatywnymi skutkami. A więc: w jaki sposób ochronić ich przed powodzią, jak zminimalizować wynikające z niej straty, jak dobrze gospodarować wodą, jak zapewnić to, by woda zawsze była, jak możliwie ograniczać pustynnienie, choćby poprzez zalesianie, jak mądrze gospodarować glebą.
To są dzisiaj nasze obowiązki. W związku z tym cieszę się, że ten program jest realizowany, bo on właśnie do tego prowadzi: do rozsądnej, pragmatycznej polityki zmierzającej – z jednej strony – do podniesienia poziomu życia, z drugiej – do zapewnienia bezpieczeństwa, z trzeciej – do jak najlepszego rozwoju naszej gospodarki w kierunku innowacyjnym.
Jeszcze raz Państwu dziękuję za tę pracę, życzę powodzenia w dalszych działaniach i mam nadzieję, że jeżeli mówimy o zrównoważonym, mądrym i nowoczesnym rozwoju naszego kraju, to właśnie poprzez takie programy i działania, jakie Państwo prowadzą, ten rozwój będzie nadal następował.
Dziękuję bardzo.
