- Context
- Duda addressed the NATO Defense College in Rome in May 2016, outlining priorities for the upcoming NATO Summit in Warsaw from a political security perspective.
- Main themes
- NATO cohesion and unity, Allied defense and deterrence, Warsaw Summit agenda, eastern flank security, Russia's aggression in Ukraine, southern neighborhood instability, terrorism and migration, NATO open door policy, defense spending commitments, forward military presence, Euro-Atlantic partnerships, indivisibility of Allied security
- Duration
- ~13 min
- Words
- 1,581
- Sentences
- 84
- Readability
- 39
- Grade
- 12.5
- Syntax
- 2.87
- Vocabulary
- 2.28
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other84 sentences in 31 paragraphs
I am very pleased to have the opportunity to share my reflections on the future of the Alliance here in Rome at the NATO Defense College, just ahead of the NATO Summit in Warsaw. I would like to thank the authorities of the NDC for the invitation and their kind introductory words.
Ladies and gentlemen,
This year, the NATO Defense College celebrates its double anniversary: the 65th anniversary of its establishment and the 50th anniversary of its presence in Rome. Throughout all these years, the NDC has played an important role, both in educating civilian and military leaders of the Alliance and in promoting cooperation, interoperability, and unity among Allies.
It is an honor and a pleasure for me to address those who deal daily with the realm of Allied security through the enhancement of knowledge and skills. I believe it would not be appropriate for me to deliver a lecture here on strategic, operational, or logistical aspects or any other purely military matters. After all, you know much more about this than I do. Therefore, I will share rather a few thoughts on security on Alliance territory from a political perspective.
Europe is facing radical changes in the international security environment, both in the context of the eastern and southern neighborhoods. The annexation of Crimea and aggression in eastern Ukraine have shaken the foundations of European security: namely, respect for international law, internal sovereignty, and territorial integrity. At the same time, instability in North Africa and the Middle East leads to increasing threats related to terrorism and generates a constant influx of immigrants to Europe. These threats and challenges remind us that we must remain strong and united to maintain security, our values, and our way of life.
In this spirit, the upcoming Summit in Warsaw must send a clear and distinctly audible signal about our cohesion, political will, and ability to defend our freedom and promote stability.
The Alliance is one, and it is absolutely essential to uphold security for all its members. However, as Allies, we also bear a significant responsibility for shaping security beyond our borders.
Therefore, the NATO Summit in Warsaw must implement a universal and comprehensive program that responds to the entire spectrum of challenges to Allied security, regardless of the direction from which they come. Three aspects of the comprehensive program planned for the Summit in Warsaw seem particularly important to me.
First, we must ensure absolute credibility in our defense and deterrence capabilities. This is the cornerstone of the Alliance and a sine qua non condition for any other actions undertaken by NATO.
Second, we should remain an Alliance open to dialogue, even with those who do not share our values. And although today it would be difficult to achieve truly constructive dialogue with some of these states, we should nevertheless strive for more predictable coexistence among all European states.
Third, we must continue to pursue our open door policy and partnerships. Since the end of the Cold War, the reach of the Alliance has been a genuine success story. We should not lose momentum and continue to develop instruments of cooperation with all willing partners.
Ladies and gentlemen,
NATO must be able to fully realize the well-known concept of the indivisibility of Allied security. For this to happen, we must strengthen the Alliance's defense and deterrence capabilities.
At the Wales Summit in 2014, we decided to reinforce Allied readiness and response plans. In Warsaw, we should continue this process, but we must take another step forward. We must ensure a forward presence of NATO troops and defense infrastructure on the Eastern Flank. I will say very openly: given the current security situation, only through an authentic presence can we guarantee true defense and deterrence.
I hope that the solutions developed in Warsaw in this regard will be effective from a military standpoint and politically acceptable to all Allies. I would like to emphasize that in this project, Poland is not just a receiving party but also a provider of solutions aimed at strengthening NATO's Eastern Flank. We have fulfilled our commitments from Newport by allocating 2% of our GDP to defense industry. Our Armed Forces are currently undergoing modernization. We are actively participating in assurance measures directed towards the Baltic States, including the Baltic Air Policing mission.
It is also very important for NATO to continue and maintain a full range of activities in response to complex challenges in the South. These should include adapting NATO's capabilities to counter non-state actors, as well as maintaining our commitment to crisis response operations, such as the one currently being conducted in the Aegean Sea. Poland fully understands the significance of these challenges.
Finally, at the Warsaw Summit, we should declare our readiness to increase defense spending. This is how the credibility of the Alliance manifests itself. Without adequate resources, we simply will not be able to conduct either deterrent or defensive actions.
Ladies and gentlemen,
We do not intend to isolate Russia. We have no interest in returning to the Cold War. A balance of fear is not a good recipe for shaping contemporary international relations.
We need focused dialogue to reduce the risk of miscalculation, to avoid conflicts, and to increase predictability in our relations. However, the nature and scope of the dialogue between NATO and Russia should in no way undermine Allied agreements in the field of deterrence and collective defense. We must remember that in order to have a constructive dialogue, it must be based on the principles of international law and respect for the territorial integrity of all states. Otherwise, this dialogue will amount to nothing more than empty words.
I have great hope that the Summit in Warsaw will be able to reach an agreement on such a pragmatic approach; an approach based on sober analysis rather than overly optimistic illusions. The latter have often been interpreted in European history as a sign of weakness, provoking aggression.
The Summit in Warsaw should open a new chapter in relations with our partners. Both those willing and able to cooperate with us and those who need our help in building resilience to threats and challenges in our eastern and southern neighborhood.
Montenegro's accession to our Alliance will be a visible proof that the doors to the Alliance remain open. This is an important factor contributing to stabilization throughout the Western Balkans region and aspiring countries from other regions as well.
I am convinced that in Warsaw we will be able to adopt a comprehensive package of defense support for Ukraine, as well as further strengthen our relations with Ukraine and Moldova. On the other hand, we will need to establish better cooperation with partners from North Africa and the Middle East. The Defense Capacity Initiative opens new opportunities in this regard, which should be fully utilized by Allies, including Poland. I am convinced that the southern dimension of Allied actions for cooperative security should also be addressed at the Warsaw Summit.
Of course, from Poland's perspective, the northern partners are of particular importance: namely Finland and Sweden. They have been with us in all missions and operations under NATO's aegis. They are an integral and necessary part of European Defense within the European Union. In my view, it is in the best interest of the Alliance to develop special, tailored relations with these countries. The upcoming Summit provides an opportunity to go down this path.
Over the past decades, we have managed to create strong and lasting transatlantic ties within the Alliance. There is no doubt that the extraordinary commitment from the United States is a key factor for European security. However, in Warsaw, we should also take into account the real progress in cooperation between NATO and the European Union. Not only because the Summit is scheduled two weeks after the European Council meeting. I firmly believe that NATO and the EU should work closely together in the face of security challenges such as the migration crisis, terrorism, hybrid threats, cybersecurity, and energy security. I am aware of the impasse and political obstacles that have prevented us from fully utilizing the potential of the strategic partnership between these two organizations over the years. Nevertheless, I am convinced that ultimately common sense will prevail, and I trust that the Summit in Warsaw will lay the foundations for such a change.
Ladies and gentlemen,
We have less than two months until the Summit in Warsaw. As the head of the host state, I have visited our Allies in recent months to familiarize myself with their views and expectations. Based on the meetings and discussions I have had, I look optimistically at the chances for the success of the Summit itself and its ability to produce genuinely significant results. We must only remember the key principles of our Alliance. What I said in Washington, I also repeat here in Rome: We are strong and effective only if we act and stand by each other.
However, I know that Warsaw is not the final stage of our journey. It is just one stage, not the last stop on our road to the strategic adaptation of the Alliance. Defense and deterrence, as well as NATO partnerships, will continue to occupy a leading place in our agenda of actions after the Summit.
As I indicated at the beginning of my speech, I hope that the NATO Defense College will help us fill this agenda with content and realize it.
Thank you very much for your attention.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Cieszy mnie ogromnie możliwość podzielenia się z Państwem tutaj w Rzymie w NATO Defense College moimi refleksjami na temat przyszłości Sojuszu w przededniu Szczytu NATO w Warszawie. Chciałbym podziękować władzom NDC za zaproszenie i uprzejme słowa wstępu.
Szanowni Państwo,
W tym roku NATO Defense College obchodzi swoją podwójną rocznicę: 65. rocznicę od swego założenia i pięćdziesięciolecie swojej obecności w Rzymie. Przez wszystkie te lata NDC odgrywał ważną rolę, zarówno jeśli chodzi o edukację cywilnych i wojskowych przywódców Sojuszu, jak i w promowaniu współpracy, zdolności interoperacyjnych i jedności pośród Sojuszników.
To dla mnie zaszczyt i przyjemność, że mogę zwrócić się do tych, którzy codziennie zajmują się sferą bezpieczeństwa sojuszniczego poprzez doskonalenie wiedzy i umiejętności. Sądzę, że nie byłoby właściwe, gdybym miał wygłosić tutaj Państwu wykład na temat aspektów strategicznych, operacyjnych czy logistycznych lub innych czysto militarnych aspektów. W końcu wiedzą Państwo o wiele więcej na ten temat, niż ja. Dlatego też podzielę się raczej kilkoma przemyśleniami na temat bezpieczeństwa na terytorium Sojuszu z punktu widzenia polityka.
Europa stanęła w obliczu radykalnych zmian w międzynarodowym środowisku bezpieczeństwa, zarówno w kontekście sąsiedztwa wschodniego jak i południowego. Aneksja Krymu i agresja na wschodniej Ukrainie zachwiały podwalinami europejskiego bezpieczeństwa: czyli poszanowaniem prawa międzynarodowego, suwerenności wewnętrznej i integralności terytorialnej. Jednocześnie, brak stabilności w Afryce Północnej i na Bliskim Wschodzie prowadzi do rosnących zagrożeń związanych z terroryzmem i generuje stały napływ imigrantów do Europy. Te zagrożenia i wyzwania przypominają nam, że musimy nadal pozostać silni i zjednoczeni, aby utrzymać bezpieczeństwo, nasze wartości i nasz styl życia.
W tym duchu, nadchodzący Szczyt w Warszawie musi wysłać jasny i wyraźnie słyszalny sygnał mówiący o naszej spójności, woli politycznej i zdolności obrony naszej wolności i promowania stabilności.
Sojusz jest jeden i absolutną koniecznością jest podtrzymanie bezpieczeństwa dla wszystkich jego członków. Jednakże jako sojusznicy ponosimy także w dużej mierze odpowiedzialność za kształtowanie bezpieczeństwa poza naszymi granicami.
Dlatego Szczyt NATO w Warszawie musi zrealizować uniwersalny i wszechstronny program, który da odpowiedź na całe spektrum wyzwań dla sojuszniczego bezpieczeństwa, bez względu na to, z którego kierunku pochodzą. Trzy aspekty wszechstronnego programu przewidzianego na Szczyt w Warszawie wydają się mi szczególnie ważne.
Po pierwsze, musimy zapewnić absolutną wiarygodność zdolności obrony i odstraszania. To kamień węgielny Sojuszu i warunek sine qua non wszelkich innych działań realizowanych przez NATO.
Po drugie, powinniśmy pozostać Sojuszem otwartym na dialog, nawet z tymi, którzy nie podzielają naszych wartości. I chociaż dzisiaj trudny byłby do osiągnięcia prawdziwie konstruktywny dialog w niektórymi takimi państwami, niemniej jednak powinniśmy mimo wszystko dążyć do bardziej przewidywalnego współistnienia pomiędzy wszystkimi państwami europejskimi.
Po trzecie, musimy nadal realizować naszą politykę otwartych drzwi i partnerstwa. Od zakończenia zimnej wojny zasięg Sojuszu to autentyczna historia naszego sukcesu. Powinniśmy nie wytracać tempa i nadal rozwijać instrumenty współpracy ze wszystkimi skłonnymi do współpracy partnerami.
Szanowni Państwo,
NATO musi być w stanie w pełni zrealizować dobrze znaną koncepcję niepodzielności sojuszniczego bezpieczeństwa. Aby tak mogło się stać, musimy wzmocnić zdolności obrony i odstraszania Sojuszu.
Na Szczycie w Walii w 2014 roku zdecydowaliśmy się umocnić sojusznicze plany gotowości i odpowiedzi. W Warszawie, powinniśmy kontynuować ten proces ale musimy poczynić jeszcze krok naprzód. Musimy zapewnić wysuniętą obecność wojsk NATO i infrastruktury obronnej na Wschodniej Flance. Powiem bardzo otwarcie: biorąc pod uwagę obecną sytuację w sferze bezpieczeństwa tylko poprzez autentyczną obecność możemy zagwarantować prawdziwą obronę i odstraszanie.
Mam nadzieję, że wypracowane w Warszawie rozwiązania w tym zakresie będą skuteczne pod względem wojskowym oraz akceptowalne politycznie dla wszystkich Sojuszników. Chciałbym podkreślić, że w tym projekcie Polska nie jest jedynie stroną odbierającą, ale także dostawcą rozwiązań, których celem jest wzmocnienie Wschodniej Flanki NATO. Wypełniliśmy zobowiązania z Newport, przeznaczając na przemysł obronny 2% naszego PKB. Aktualnie trwa modernizacja naszych Służb Zbrojnych. Uczestniczymy aktywnie w działaniach zapewnienia skierowanych do Krajów Bałtyckich, w tym w misji Baltic Air Policing.
Bardzo ważne jest także, by NATO kontynuowało i utrzymywało pełny zakres działań w odpowiedzi na złożone wyzwania na Południu. Objąć one powinny dostosowanie możliwości NATO do przeciwdziałania czynnikom pozapaństwowym: non-state actors, ale także utrzymanie naszego zaangażowania w operacje reagowania kryzysowego, takie jak aktualnie prowadzona na Morzu Egejskim. Polska w pełni rozumie jak wagę tych wyzwań.
Wreszcie podczas warszawskiego szczytu powinniśmy zadeklarować gotowość zwiększenia wydatków na obronność. Tak manifestuje się wiarygodność Sojuszu. Bez odpowiednich zasobów nie będziemy po prostu w stanie prowadzić ani działań odstraszających ani obronnych.
Szanowni Państwo,
Nie zamierzamy izolować Rosji. Nie mamy żadnego interesu w powrocie do zimnej wojny. Równowaga strachu nie jest dobrą receptą na kształtowanie współczesnych stosunków międzynarodowych.
Potrzebujemy skoncentrowanego dialogu, aby doprowadzić do obniżenia ryzyka błędnej oceny, aby unikać konfliktów i zwiększać przewidywalność w naszych relacjach. Jednakże charakter i zakres dialogu pomiędzy NATO a Rosją nie powinien w żaden sposób podważać sojuszniczych ustaleń w dziedzinie odstraszania i zbiorowej obrony. Musimy pamiętać, że aby mieć konstruktywny dialog, dialog ten musi być oparty na zasadach prawa międzynarodowego, i poszanowaniu integralności terytorialnej wszystkich państw. W przeciwnym razie dialog ten sprowadzał się będzie tylko do pustych słów.
Mam wielką nadzieję, że Szczyt w Warszawie będzie w stanie wypracować porozumienie co do takiego pragmatycznego podejścia; podejścia opartego na trzeźwej analizie, raczej niż na zbyt optymistycznych złudzeniach. Te ostatnie były w historii Europy jakże często interpretowane jako oznaka słabości, prowokując tym samym agresję.
Szczyt w Warszawie powinien otworzyć nowy rozdział w relacjach z naszymi partnerami. Zarówno tymi pragnącymi i mającym zdolność do współpracy z nami jak i tymi, którzy potrzebują naszej pomocy w budowie odporności na zagrożenia i wyzwania w naszym wschodnim i południowym sąsiedztwie.
Przystąpienie Czarnogóry do naszego Sojuszu będzie widocznym dowodem na to, że drzwi do Sojuszu pozostają otwarte. Jest to ważny czynnik przyczyniający się do stabilizacji w całym regionie Bałkanów Zachodnich i krajów aspirujących także z innych regionów.
Jestem przekonany, że w Warszawie uda nam się przyjąć wszechstronny pakiet wsparcia obrony dla Ukrainy, a także dalej wzmocnić nasze relacje z Ukrainą i Mołdawią. Z drugiej strony, będziemy musieli nawiązać lepszą współpracę z partnerami z Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu. Inicjatywa Zdolności Obrony (Defense Capacity Initiative) otwiera w tym względzie nowe możliwości, które powinny być w pełni wykorzystane przez Sojuszników, w tym także Polskę. Jestem przekonany, że południowy wymiar sojuszniczych działań na rzecz bezpieczeństwa kooperatywnego powinien być również trafić pod obrody Szczytu w Warszawie.
Oczywiście z punktu widzenia Polski, szczególne znaczenie mają północni partnerzy: mianowicie Finlandia i Szwecja. Byli wraz z nami we wszystkich misjach i operacjach pod egidą NATO. Stanowią integralną i niezbędną część Obrony Europejskiej w ramach Unii Europejskiej. W moim przekonaniu, w najlepiej pojętym interesie Sojuszu leży wypracowanie szczególnych, przykrojonych na miarę relacji z tymi państwami. Zbliżający się Szczyt daje możliwość pójścia tą drogą.
Przez ostatnie dziesięciolecia udało nam się stworzyć w Sojuszu silne i trwałe więzi transatlantyckie. Nie ulega wątpliwości, że nadzwyczajne zaangażowanie ze strony Stanów Zjednoczonych jest kluczowym czynnikiem dla bezpieczeństwa europejskiego. Jednakżew Warszawie, powinniśmy także uwzględnić rzeczywisty postęp we współpracy między NATO a Unią Europejską. Nie tylko dlatego, że Szczyt zaplanowano dwa tygodnie po posiedzeniu Rady Europejskiej. Głęboko wierzę, że NATO i Unia powinny ściśle współpracować w obliczu wyzwań w zakresie bezpieczeństwa, takich jak kryzys migracyjny, terroryzm, zagrożenia hybrydowe, cyberbezpieczeństwo, czy bezpieczeństwo energetyczne. Jestem świadom impasu i przeszkód politycznych, które przez lata nie pozwalały nam w pełni wykorzystać potencjał strategicznego partnerstwa obu tych organizacji. Niemniej jestem przekonany, że ostatecznie zwycięży zdrowy rozsądek i ufam, że Szczyt w Warszawie będzie stanowił podwaliny takiej zmiany.
Szanowni Państwo,
Do Szczytu w Warszawie zostało nam mniej niż dwa miesiące czasu. Jako głowa państwa, które jest gospodarzem, przez ostatnie miesiące odwiedzałem naszych Sojuszników, by zaznajomić się z ich spojrzeniem i ich oczekiwaniami. W oparciu o odbyte spotkania i dyskusje, optymistycznie spoglądam na szanse na powodzenie samego Szczytu i jego zdolność do wypracowania autentycznie istotnych rezultatów. Musimy tylko pamiętać o kluczowych zasadach naszego Sojuszu. Przy czym to, co powiedziałem w Waszyngtonie, powtarzam również w Rzymie: Jesteśmy silni i skuteczni tylko jeśli działamy i stajemy nawzajem u swego boku.
Wiem jednak, że Warszawa nie jest ostatnim etapem naszej podróży. Jest to tylko jeden z etapów, a nie ostatni przystanek w naszej drodze do strategicznej adaptacji Sojuszu. Obrona i odstraszanie jak również partnerstwa NATO będą nadal zajmować wiodące miejsce w naszej agendzie działań po Szczycie.
Jak wskazywałem na początku mojego wystąpienia, mam nadzieję, że NATO Defense College pomoże nam wypełnić treścią i zrealizować tę agendę.
Dziękuję bardzo za Państwa uwagę.
