- Context
- Erdoğan addressed teachers and education community members at a reception marking Turkey's Teachers' Day on November 24, 2015.
- Main themes
- Education reform, teacher appreciation, muallim-talebe relationship, qualitative vs quantitative progress in education, Turkish cultural identity, language and historical continuity, curriculum reform, infrastructure investment, national values in education, Teachers' Day celebration
- Duration
- ~22 min
- Words
- 2,580
- Sentences
- 141
- Readability
- 52
- Grade
- 10.6
- Syntax
- 2.91
- Vocabulary
- 2.20
Translated from Turkish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other141 sentences in 45 paragraphs
Dear teachers,
Valuable members of our education community,
Ladies and gentlemen;
I greet you with my heartfelt affection. I pray that November 24, Teachers' Day, will be beneficial for all our teachers, our country, and our nation.
On this meaningful day, I express my gratitude and appreciation to all our teachers on behalf of myself and my nation. I remember with mercy all the teachers who have passed away, especially those who were martyred while on duty and those we lost in disasters and accidents. I wish a long, healthy, and happy life to our teachers who have fulfilled their duties well and raised beneficial generations for their country and nation, and who are now enjoying their retirement.
Among you are my teachers who have contributed to my personal development and have rights over me. I would like to extend my respect and gratitude to them, especially for being with us this evening.
Today, we have teachers working in the Ministry of National Education and private schools, as well as teachers working in the AFAD camps where Syrians have taken refuge in our country. Additionally, we have teachers serving in our Yunus Emre Institute abroad, as well as those working in police and military schools. I congratulate each of you for your services.
Dear brothers and sisters,
It is a fact that we have experienced a painful process in the field of education over the past 200 years, just as in every other area. This pain continued during the Republic period as well. Under the guise of simplifying the language, many concepts were emptied of their meaning, and the connection with our history, culture, and civilization was severed. As you know, there were no teachers in the past; there were muallims. A muallim is a person who imparts knowledge, who carries out education and teaching together... A student was also called a talebe. A talebe is someone who seeks knowledge, who receives education and teaching together... In essence, there is no limit to being a muallim or a talebe; it is a process that continues indefinitely.
In our country, for a long time, education and teaching have been understood merely as instruction, a form of training that transfers existing knowledge from generation to generation, and the system has been established accordingly. However, education, which means guiding a person towards good by distinguishing between good and bad, and teaching are two sides of the same coin. Today, the teacher-student relationship is almost limited to teaching lessons, grading, and preparing for exams. The muallim-talebe relationship, on the other hand, encompasses the dimensions of training, education, and ethics, and is directly related to life; it addresses all areas of life.
I want to clearly express another point: In the past 13 years, we have achieved truly significant historical successes in every field in our country. However, I personally believe that we have not made the qualitative progress in education and culture that we desire and need. Yes, we have implemented very important investments and projects to strengthen the infrastructure of education. We have gained opportunities in terms of physical spaces that cannot be compared to the past. However, if we ask whether we have achieved this in terms of muallims, I cannot say yes. We have the envelope, but we have a problem with the contents. Now we need to address this as well. Therefore, I believe that this period will hopefully be a serious leap period, especially in terms of curriculum and our muallim teachers.
We allocated the largest share of the budget to education; there is no issue here. We built approximately 235,000 new classrooms, distributed 1 million computers to schools, completed the distribution of 888,000 tablet computers to our students and teachers through the FATİH Project, and installed interactive boards, that is, smart boards, in nearly 187,000 classrooms. We have reassigned more than half of our existing 894,000 teachers, 512,000 teachers, in the last 13 years. By introducing the 4+4+4 education system, ending unfair practices such as the coefficient system, lifting bans, and introducing a wide range of elective courses, we have practically made a revolution in every area by providing books for free.
Sure, we built classrooms and furnished them in the best way possible, and we are trying to address the teacher shortage. However, I cannot say we have fully addressed it; we still have a gap. But we have not been able to sufficiently address the issue of what we should teach our children and how we should educate them.
A similar situation exists in the field of culture as well. I know and believe that both our Government and our Ministry of National Education share the same observations. Today, as you know, the new cabinet was announced; our Prime Minister brought me his proposal, and we held the necessary discussions, and I approved it, so our new cabinet will hopefully start its work with the handover. May it be beneficial; may God grant them success. I hope that the upcoming period will be one in which we will focus on education, teaching, and culture, along with all our other efforts. Of course, our teachers, that is, our muallims, have a great responsibility in this regard.
The issue of our teachers' personal rights is certainly very important. Expecting a teacher burdened with the struggle for livelihood to perform their educational duties properly and asking for too many sacrifices from them would be unreasonable. But we must also accept this reality: Teaching is not just a job to be done for salary, for civil servant rights, or for working hours. A teacher, especially in terms of education and training, is a role model, and teaching is a matter of passion. A teacher is an exemplary person for their students, for their talebes, through their sitting, standing, speaking, looking, and demeanor, in other words, through their life.
Hazrat Ali (r.a) says, "We accepted the division of the Almighty Allah; He gave us knowledge and gave wealth to His enemies." The teacher is the one who has knowledge and seeks it. The wealth of a teacher lies in the students they raise, their talebes; that is their capital.
This poor person is currently a capital of their teachers.
As I did during my tenure as Prime Minister, I have supported every effort to improve the personal rights of our teachers during my presidency, and I will continue to do so. Our Minister of National Education is also here, and he is aware of the sensitivity of these matters.
Our government has shared the good news of a new study regarding teachers' salaries and other personal rights with you and the public. I believe that new steps will be taken in this direction.
I cannot accept the problems of the teaching profession being reduced to the issue of unassigned teachers or being confined to salary brackets. The teachers to whom we entrust our children, who are the guarantee of our future, should have much larger issues. We should discuss and debate how we can provide education, training, and ethics to our students, our talebes, alongside instruction and training. We should pay more attention to values education. In the upcoming period, we will hopefully focus on these issues and develop solutions to our educational problems together.
We must set aside the understanding of the "acceptable teacher" and "acceptable student" that was introduced as part of the effort to raise "acceptable citizens." We should seek to raise teachers, muallims, students, and talebes who possess knowledge and wisdom.
On the other hand, I want to emphasize that we will not allow the repetition of the treachery of organizations like the parallel state structure against our country and our nation through this field. The greatest danger and threat to Turkey is the theft of generations.
We do not have a single child to lose to any organization, any network, or any deviant ideology. Regardless of the name under which it appears, or the claims it makes, we will fight against every initiative that aims to mislead young minds. We have no tolerance for the repetition of the tragedy of generations alienated from their own state, their own nation, their own history, their own culture, and their own civilization, even becoming hostile to them. We will build a system that will not allow this. In my opinion, this is the greatest and most needed goal for Turkey in 2023.
Dear brothers and sisters,
Dear teachers;
The instability in our region continues to deepen, bringing with it humanitarian dramas and security issues. For nearly five years, Turkey has been facing migration and terrorism issues stemming from instability in the region, and European countries have also begun to confront these issues for some time. While Turkey has been hosting 2.5 million Syrian and Iraqi migrants on its soil for a long time, European countries have only been seriously concerned about a refugee influx of a few hundred thousand. The terrorist attack targeting Paris turned the anxiety into panic.
As a country that has suffered great losses in terrorist attacks, we understand France best, and we share the pain of our French friends. At the G-20 Antalya Summit, we, as leaders, took a principled and resolute stance in the fight against terrorism. I believe we sent a strong message to the world in this regard, both in the discussions we held there and in the terrorism declaration we published after the summit. As leaders, we are aware of our responsibilities. Likewise, we expect Western leaders to take a stronger stance against the rising racist and anti-Islamic tendencies in their countries.
I want to emphasize once again here: Without finding a just and sustainable solution to the Syrian issue, neither the refugee nor the terrorism problem can be addressed; everyone needs to see this now. Hopeful developments occurred in the Vienna talks in this direction; however, the Assad regime and the countries supporting it have launched new attacks that are inconsistent with the spirit of the agreements reached in these talks.
Look; we strongly condemn the intensified attacks on the region where the Bayırbucak Turkmen live, right next to Hatay. There are our compatriots there, there are our relatives, and these relatives, these compatriots are constantly being bombed by planes.
They are being bombed continuously by tanks and artillery. Right now, our compatriots are starting to migrate and flee towards the border from there. Some of them are currently being accommodated in camps in Turkey. Some are also being housed in camps on the Syrian side.
So, where does all this support come from? From Turkey, we are providing all kinds of assistance to them through our Red Crescent and civil society organizations.
Since Friday, I have been closely following the developments, receiving continuous information from our Prime Minister, our Chief of General Staff, our Minister of Foreign Affairs, our National Intelligence Organization Undersecretary, and other relevant colleagues. Indeed, we just held a narrow-focused security meeting; we met with our Prime Minister, our Chief of General Staff, relevant ministerial colleagues, and relevant bureaucrats to discuss what is happening, what the developments are, and what steps we will take accordingly.
As you know, this morning, despite all warnings, an unidentified warplane that violated our airspace was engaged according to the engagement rules. Despite being warned ten times within five minutes, the unidentified aircraft unfortunately insisted on continuing its violation, and as a result of the intervention by our F-16s, this aircraft was shot down.
My brothers,
We do not want to witness this; unfortunately, we are experiencing the pain of being faced with such a situation. This incident occurred entirely within the framework of the engagement rules that Turkey had previously announced. Turkey has no enmity towards its neighbors or any other country. The reason why much more severe incidents have not occurred in Syria to date is Turkey's calm demeanor. No one should doubt that we have made every effort to prevent this last incident.
Everyone should respect Turkey's right to protect its own borders.
Turkey sincerely supports the opposition groups fighting for their liberation against the oppressive regime in Syria. Look, I must emphasize one thing here; the region where the Bayırbucak Turkmen live is not an area where the ISIS terrorist organization is present. No one should be deceived; there are only Bayırbucak Turkmen there, our compatriots, our relatives. They are being attacked under the pretext of "We are hitting the ISIS terrorist organization." And they are striving to defend their land; they have sent their families to camps, and only those resistance fighters remain there. Among them, the Bayırbucak Turkmen hold special significance for us due to their close kinship ties with our country, just like the Turkmen in Aleppo, Homs, Damascus, and the Golan.
We know very well the purpose behind the attacks targeting the Bayırbucak Turkmen by the Assad regime and the countries supporting it. The attacks in this region, where there is almost no presence of ISIS, are directly aimed at keeping the Assad regime in power.
Turkey is determined to cleanse the line extending from Cerablus to the Mediterranean of all terrorist organizations. As Turkey, we have been providing all kinds of support to our brothers living in this region for a long time, and we will continue to do so.
You know about the infamous MIT trucks that were involved in the betrayal right after the December 17-25 coup attempt, don't you? There are still those who shamelessly make headlines about these in their newspapers. Those trucks were the ones carrying aid to our Bayırbucak Turkmen. Now some say, "The Prime Minister said there were no weapons in them." What if there were? What if there weren't? What are we saying? We are delivering humanitarian aid there. Who are they? Our Bayırbucak Turkmen brothers, who are victims and oppressed. We did this.
I believe that those who sabotaged this aid in order to create a negative perception against our country, our government, and myself will never be forgiven by our nation. Today, we are mobilizing all means to support our brothers who are truly struggling under very difficult conditions in the region, both on our side and on the other side of the border.
Hopefully, very soon we will implement the humanitarian security zone along the Cerablus-Mediterranean line together with our allied countries. With this implementation, we aim to prevent new humanitarian dramas from emerging in the region while also providing opportunities for those migrants who wish to continue their lives in their homeland. Anyone who does not support Turkey's efforts or tries to obstruct them will share the responsibility for every new life added to the 380,000 innocent people who have lost their lives in Syria.
Our only aim is for the people of Syria to achieve a safe and stable future, and we know that our own security depends on this. Similarly, the way for Europe to escape the grip of refugees and terrorism also lies in the stabilization of Syria.
Hopefully, bright days are near for our Syrian brothers. I wish success to our Turkmen brothers in their struggle. Our prayers and support will be with them until the end.
With these feelings, I conclude my words by once again celebrating your Teachers' Day on November 24. May God be our helper and supporter. I extend my love, respect, and esteem to you, valuable teachers who are involved in the construction of a new and great Turkey. Stay healthy…
The original Turkish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Değerli öğretmenlerimiz,
Eğitim camiamızın çok kıymetli mensupları,
Hanımefendiler, beyefendiler;
Sizleri en kalbi muhabbetlerimle selamlıyorum. 24 Kasım Öğretmenler Gününün tüm öğretmenlerimize, ülkemize, milletimize hayırlı olmasını Rabbimden niyaz ediyorum.
Bu anlamlı gün vesilesiyle tüm öğretmenlerimize şahsım ve milletim adına şükranlarımı, minnetlerimi sunuyorum. Görevi başında şehit olanlar ile afetlerde, kazalarda kaybettiklerimiz başta olmak üzere ebediyete irtihal etmiş tüm öğretmenlerimizi rahmetle
yad ediyorum. Görevlerini hakkıyla yerine getirmiş, ülkesine ve milletine hayırlı nesiller yetiştirmiş, bugün emekliliğini yaşayan öğretmenlerimize de hayırlı, sağlıklı, mutlu uzun ömürler diliyorum.
Aranızda şahsım üzerinde emeği olan, hakkı olan öğretmenlerim de bulunuyor. Kendilerine özellikle bu akşam aramızda bulunmaları sebebiyle tekrar hürmetlerimi, şükranlarımı sunuyorum.
Bugün burada Milli Eğitim Bakanlığı ve özel okullar bünyesinde görev yapan öğretmenlerimizin yanı sıra, ülkemize gelen Suriyelilerin barınmış olduğu AFAD kamplarında çalışan öğretmenlerimiz var. Yine yurt dışında Yunus Emre Enstitümüz bünyesinde vazife yapan,
ayrıca polis okullarında, askeri okullarda görev ifa eden öğretmenlerimiz de burada. Hizmetleriniz için her birinizi ayrı ayrı tebrik ediyorum.
Değerli kardeşlerim,
Geçtiğimiz 200 yılda her alanda olduğu gibi eğitim-öğretim alanında da sancılı bir süreç yaşadığımız bir gerçektir. Bu sancı Cumhuriyet döneminde de devam etti. Dilde sadeleştirme adı altında pek çok mefhumun içi boşaltılmış, tarihimizle, kültürümüzle, medeniyetimizle
olan bağı kopartılmıştır. Biliyorsunuz eskiden öğretmen yoktu, muallim vardı. Muallim, yani ilim tedris eden, eğitim ve öğretimi birlikte yürüten kişi... Öğrenciye de talebe denirdi. Talebe, yani ilme talip, eğitimi ve öğretimi birlikte alan kişi… Esasen muallimliğin
de, talebeliğin de sınırı yoktur, bu ilanihaye devam eden bir süreçtir.
Ülkemizde uzun süredir eğitim ve öğretim, sadece öğretim olarak, mevcut bilgi birikimini nesilden nesle aktarma olan talim şeklinde anlaşılmış, sistem buna göre kurulmuştur. Halbuki, ‘iyiyi ve kötüyü ayırt ederek kişiyi iyiye sevk etme olan terbiye’ manasına
gelen eğitimle öğretim madalyonun iki yüzü gibi bir bütündür. Günümüzde öğretmen-öğrenci ilişkisi neredeyse ders anlatma, not verme, sınava hazırlama hususlarıyla sınırlanmıştır. Muallim-talebe ilişkisi ise talimi, terbiyeyi ve edebi birlikte kapsayan boyutuyla
bizatihi hayata dairdir, hayatın tüm alanlarına hitap eder.
Buradan bir başka hususu açıkça ifade etmek istiyorum: Geçtiğimiz 13 yılda ülkemizde her alanda gerçekten çok büyük, çok önemli tarihi başarılara imza attık. Ancak şahsen eğitim ve kültürde nitelik olarak arzu ettiğimiz, ihtiyaç duyduğumuz ilerlemeyi kaydedemediğimize
inanıyorum. Evet, eğitimin altyapısını güçlendirmek için çok önemli yatırımları, çok önemli projeleri hayata geçirdik. Fiziki mekanlar noktasında geçmişle mukayese edilemeyecek imkanlara kavuştuk. Fakat muallim noktasında bunu yakalayabildik mi dersek, buna
evet diyemiyorum. Zarf var, ama mazrufta sıkıntımız var. Şimdi bunu da gidermemiz gerekiyor. Onun için bu dönemin özellikle müfredat noktasında ve muallim hocalarımız noktasında inşallah ciddi bir sıçrama dönemi olacağına inanıyorum.
Bütçede en büyük payı eğitime ayırdık, burada bir mesele yok. Yaklaşık 235 bin yeni derslik yaptık, okullara 1 milyon bilgisayar dağıttık, FATİH Projesiyle öğrencilerimize ve öğretmenlerimize 888 bin tablet bilgisayarın dağıtımını tamamladık, 187 bine yakın
sınıfa etkileşimli tahta, yani akıllı tahta yerleştirdik, mevcut 894 bin öğretmenimizin yarıdan fazlasını, 512 bin öğretmeni son 13 yılda tayin ettik. Eğitimde 4+4+4 sistemini getirerek, katsayı gibi adaletsiz uygulamalara son vererek, yasakları kaldırarak
geniş bir yelpazede seçmeli dersler getirerek, kitapları ücretsiz vererek her alanda adeta bir devrim yaptık.
Tamam, sınıflar inşa ettik, içlerini en güzel şekilde donattık, öğretmen eksiğini gidermeye çalışıyoruz. Bakın tam giderdik diyemiyorum, daha açığımız var. Fakat burada çocuklarımıza neleri öğretmemiz, onları nasıl eğitmemiz gerektiği konusuna yeteri kadar
yetişemedik.
Benzer bir durum kültür alanı için de söz konusudur. Gerek Hükümetimizin, gerekse Milli Eğitim Bakanlığımızın da aynı tespitler içinde olduğunu biliyorum ve buna inanıyorum. Bugün malum kabine açıklandı, Sayın Başbakanımız bana teklifini getirdi ve gerekli
müzakereleri yaptık, ben de onaylamak suretiyle yeni kabinemiz inşallah çalışmalarına devir-teslimle birlikte başlıyor. Hayırlı olsun, Rabbim kendilerini muvaffak etsin. İnşallah önümüzdeki dönem, tüm diğer çalışmalarımızla birlikte eğitim-öğretim ve kültür
alanında da özellikle eğileceğimiz bir dönem olacaktır. Tabi bu konuda öğretmenlerimize, yani muallimlerimize çok büyük görev düşüyor.
Öğretmenlerimizin özlük hakları meselesi elbette çok önemlidir. Geçim derdine düşmüş bir öğretmenin eğitim-öğretim işini hakkıyla yapmasını beklemek, onlardan çok fazla fedakarlık istemek olur. Ama şu gerçeği de kabul etmek mecburiyetindeyiz: Öğretmenlik
sadece ücreti, sadece memuriyet hakları, sadece mesai saatleri için yapılacak bir iş değildir. Öğretmen, özellikle eğitim, terbiye işlevi bakımından bir rol modeldir ve öğretmenlik bir aşk meselesidir. Öğretmen, oturuşuyla, kalkışıyla, konuşmasıyla, bakışıyla,
duruşuyla, yani hayatıyla öğrencileri için, talebeleri için örnek insandır.
Hazreti Ali (r.a) ‘Cebbar olan Allah’ın taksimine razı olduk; bize ilim verdi, düşmanlarına mal verdi’ diyor. Öğretmen hissesine ilim düşen, buna talip olan kişidir. Öğretmenin en zenginliği yetiştirdiği öğrencilerdir, talebeleridir, onun sermayesi odur.
Bu fakir şu anda hocalarının bir sermayesidir.
Başbakanlığım dönemimde olduğu gibi Cumhurbaşkanlığı görevimde özellikle öğretmenlerimizin özlük haklarının iyileştirilmesine yönelik her çabaya destek oldum, olmaya devam edeceğim. Şu anda Milli Eğitim Bakanımız da burada, o da bu işlerin hassasiyeti içerisinde.
Hükümetimiz öğretmenlerin maaş ve diğer özlük hakları konusunda yeni bir çalışmanın müjdesini sizlerle ve kamuoyuyla paylaştı. Bu doğrultuda yeni adımların da atılacağına inanıyorum.
Öğretmenlik mesleğinin sorunlarının atanamayan öğretmenler veya maaş parantezine mahkum edilmesini açıkçası kabul edemiyorum. Geleceğimizin teminatı olan çocuklarımızı emanet ettiğimiz öğretmenlerimizin çok daha büyük meseleleri olmalıdır. Öğretimle, talimle
birlikte eğitimi, terbiyeyi ve edebi öğrencilerimize, talebelerimize nasıl verebileceğimizi konuşmalı, tartışmalıyız. Değerler eğitimi konuşana daha fazla eğilmeliyiz. Önümüzdeki dönem inşallah bu hususların üzerinde duracak, eğitim meselemizin çözüm yollarını
hep birlikte geliştireceğiz.
Bir dönem ‘makbul vatandaş’ yetiştirme çabasının bir parçası olarak tedavüle sokulan makbul öğretmen ve makbul öğrenci anlayışını artık bir kenara bırakmalıyız. İlim ve irfan sahibi öğretmenler, muallimler, öğrenciler, talebeler yetiştirmenin arayışına girmeliyiz.
Diğer taraftan, paralel devlet yapılanması gibi örgütlerin bu alan üzerinden ülkemize ve milletimize yönelik ihanetlerinin tekrarına da izin vermeyeceğimizi özellikle belirtmek istiyorum. Türkiye için en büyük tehlike ve tehdit, nesillerin çalınmasıdır.
Bizim hiçbir örgüte, hiçbir şebekeye, hiçbir sapkın ideolojiye kaptıracak tek bir evladımız dahi yoktur. Hangi isim altında olursa olsun, hangi iddiayla ortaya çıkarsa çıksın, genç dimağları iğfal etmeyi hedefleyen her girişimle mücadele edeceğiz. Kendi devletine,
kendi milletine, kendi tarihine, kendi kültürüne, kendi medeniyetine yabancılaştırılmış, hatta düşman kesilmiş nesiller faciasının tekrarına tahammülümüz asla yoktur. Buna fırsat tanımayacak bir sistemi, hep birlikte inşa edeceğiz. Bana göre Türkiye’nin en
büyük ve en çok ihtiyaç duyduğu 2023 hedefi işte budur.
Değerli kardeşlerim,
Değerli hocalarım;
Bölgemizde yaşanan istikrarsızlık, beraberinde getirdiği insani dramlar ve güvenlik sorunlarıyla derinleşerek sürüyor. Türkiye’nin 5 yıla yakın bir zamandır yaşadığı bölgedeki istikrarsızlık kaynaklı göç ve terör sorunlarıyla Avrupa ülkeleri de bir süredir
yüzleşmeye başladı. Türkiye uzun süredir 2,5 milyon Suriyeli ve Iraklı göçmeni topraklarında misafir ederken, Avrupa ülkeleri sadece birkaç yüz bin kişilik mülteci akını karşısında ciddi bir endişeye kapıldı. Paris’i hedef alan terör saldırıyla birlikte yaşanan
endişe panik haline dönüştü.
Terör saldırılarında büyük kayıplar vermiş bir ülke olarak Fransa’yı en iyi biz anlıyor, Fransız dostlarımızın acılarını paylaşıyoruz. G-20 Antalya Zirvesi’nde liderler olarak terörizmle mücadele konusunda ilkeli ve kararlı bir tutum ortaya koyduk. Gerek
orada yaptığımız görüşmelerde, gerekse zirve sonrasında ayrıca yayınladığımız terörizmle mücadele bildirisinde bu konuda tüm dünyaya güçlü bir mesaj verdiğimize inanıyorum. Nüfusu Müslümanlardan oluşan, liderler olarak söylüyorum, bütün liderler biz bu sorumluluklarımızın
farkındayız. Aynı şekilde Batılı liderlerden de ülkelerinde tırmanış gösteren Irkçı ve İslam düşmanı eğilimlere karşı daha güçlü bir duruş sergilemelerini bekliyoruz.
Şu hususu burada bir kez daha vurgulamak istiyorum: Suriye meselesine adil ve sürdürülebilir bir çözüm bulunmadan ne mülteci, ne de terör sorununun önüne geçilemeyeceğini artık herkesin görmesi gerekiyor. Viyana görüşmelerinde bu doğrultuda ümit verici gelişmeler
yaşandı; ancak Esad rejimi ve onu destekleyen ülkeler, bu görüşmelerde varılan mutabakatın ruhuyla uyuşmayan yeni saldırılara giriştiler.
Bakınız; Hatay’ın hemen yanı başındaki Bayırbucak Türkmenlerinin yaşadığı bölgeye yoğunlaşan saldırıları şiddetle kınıyoruz. Orada bizim soydaşlarımız var, orada bizim akrabalarımız var ve bu akrabalarımız, bu soydaşlarımız sürekli uçaklarla bombalanıyor.
Tanklarla, toplarla sürekli olarak bombalanıyor. Şu anda oralardan bu soydaşlarımız sınıra doğru göç etmeye, kaçmaya başladılar. Bunların bir kısmı şu anda Türkiye’deki kamplara yerleştirilmiş vaziyette. Bir kısmı da Suriye tarafındaki kamplarda iskan ediliyor.
Peki, bütün bunlara destek nereden? Türkiye’den, Kızılay’ımızla, sivil toplum örgütlerimizle onlara her türlü yardımı götürüyoruz.
Cuma gününden beri gelişmeleri yakından takip ediyorum, Başbakanımızdan, Genelkurmay Başkanımızdan, Dışişleri Bakanımızdan, Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarımızdan ve diğer ilgili arkadaşlarımızdan sürekli bilgi alıyorum. Nitekim az önce dar kapsamlı
bir güvenlik toplantısını yaptık, gerek Sayın Başbakanımız, gerek Genelkurmay Başkanımız, ilgili bakan arkadaşlarım ve ilgili bürokratlarımızla beraber bir toplantı yaptık; ne oluyor, gelişmeler ne durumda, buna göre ne gibi adımlar atacağız?
Bilindiği gibi, bugün sabah saatlerinde tüm uyarılara rağmen hava sahamızı ihlal eden, aidiyeti belli olmayan savaş uçağına angajman kuraları gereği müdahale edilmiştir. Aidiyeti bilinmeyen bir uçağın beş dakika içinde on defa uyarılmasına rağmen maalesef
ihlalini devam ettirmekte ısrarını sürdürmüştür, bunun üzerine F-16’larımız tarafından yapılan müdahale sonrası bu uçak düşürülmüştür.
Kardeşlerim,
Biz buna şahit olmak istemeyiz; böyle bir durumla karşı karşıya bırakılmanın ne yazık ki ıstırabını yaşıyoruz. Bu hadise tamamen Türkiye’nin önceden ilan ettiği angajman kuralları çerçevesinde gerçekleşmiştir. Türkiye’nin komşularıyla, başka herhangi bir
ülkeye karşı düşmanlığı asla söz konusu değildir. Suriye’de bugüne kadar çok daha vahim olaylar yaşanmamasının sebebi, Türkiye’nin soğukkanlı tutumudur. Bu son hadisenin önüne geçmek için de elimizden gelen gayreti gösterdiğimizden kimsenin şüphesi olmasın.
Türkiye’nin kendi sınırlarını koruma hakkına da herkes saygı göstermelidir.
Türkiye, Suriye’de zalim rejime karşı kendi kurtuluş savaşlarını veren muhalif grupları samimiyetle destekliyor. Bakın burada yalnız bir şeyin altını çizmem lazım; Bayırbucak Türkmenlerinin olduğu bölge, DEAŞ terör örgütünün olduğu bölge değildir. Kimse
kimseyi kandırmasın; orada sadece Bayırbucak Türkmenleri vardır, soydaşlarımız vardır, akrabalarımız vardır. ‘DEAŞ terör örgütünü vuruyoruz’ diyerek orada Bayırbucak Türkmenleri vurulmaktadır. Ve bunlar topraklarını savunmanın gayreti içerisindedir, ailelerini
kamplara göndermişlerdir ve orada sadece o direnişçiler kalmıştır. Bunlar içinde Bayırbucak Türkmenleri ülkemizle olan yakın akrabalık ilişkileri sebebiyle tıpkı Halep’teki, Humus’taki, Şam’daki, Golan’daki Türkmenler gibi bizim için ayrı bir öneme sahiptir.
Esad rejimi ve onu destekleyen ülkelerin Bayırbucak Türkmenlerini hedef alan saldırılarının gerisindeki amacını gayet iyi biliyoruz. DEAŞ’ın hemen hiçbir varlığının olmadığı bu bölgedeki saldırılar doğrudan Esad rejimini ayakta tutma amacına yöneliktir.
Türkiye Cerablus’tan başlayıp Akdeniz’e kadar uzanan hattı tüm terör örgütlerinden arındırma kararındadır. Türkiye olarak bu bölgede yaşayan kardeşlerimize eskiden beri her türlü desteği veriyoruz, vereceğiz.
17-25 Aralık darbe girişiminden hemen sonra yaşanan o meşhur MİT tırları ihanetini biliyorsunuz değil mi? Hala utanmadan, sıkılmadan bunları gazetelerine başlık yapanlar var. İşte o tırlar bu bizim Bayırbucak Türkmenlerine yardım götüren tırlardı. Şimdi
bazıları diyor ki, ‘Başbakan diyordu ki onların içinde silah yok.’ Yahu varsa ne olacak, yoksa ne olacak? Ne diyoruz biz? Oraya insani yardım götürüyoruz. Kim onlar? Mağdur ve mazlum bizim Bayırbucak Türkmen kardeşlerimiz. Biz bunu yaptık.
Ülkemizin, hükümetimizin ve şahsımın aleyhine bir algı oluşturabilmek adına bu yardımları sabote edenleri milletimizin asla affetmeyeceğine inanıyorum. Bugün de bölgede gerçekten çok zor şartlarında mücadele veren kardeşlerimize destek olmak için hem ülkemiz
tarafında, hem de sınırını diğer tarafında her türlü imkanı seferber ediyoruz.
İnşallah çok yakında Cerablus-Akdeniz hattındaki insani güvenlik bölgesi uygulamasını müttefik ülkelerle birlikte hayata geçireceğiz. Bu uygulamayla bir yandan bölgede yeni insani dramlar ortaya çıkmasına engel olurken, diğer yandan da kendi vatanlarında
hayatlarını sürdürmek isteyen o muhacirlere imkan sağlamayı hedefliyoruz. Türkiye’nin bu çabasına destek vermeyen veya engel çıkarmaya çalışan herkes, Suriye’de hayatını kaybeden 380 bin masuma eklenecek her yeni canının sorumluğuna ortak olacaktır.
Bizim Suriye halkının güvenli ve istikrarlı bir geleceğe kavuşmasından başka bir gayemiz yoktur, kendi güvenliğimizin de bundan geçtiğini biliyoruz. Aynı şekilde Avrupa’nın mülteci ve terörizm kıskacından kurtulabilmesinin yolu da Suriye’nin istikrara kavuşmasından
geçiyor.
İnşallah Suriyeli kardeşlerimiz için aydınlık günler yakındır. Türkmen kardeşlerimize mücadelelerinde başarılar diliyorum. Duamız ve desteğimiz sonuna kadar onların yanında olacaktır.
Bu duygularla sözlerime son verirken, bir kez daha 24 Kasım Öğretmenler Gününüzü kutluyorum.Allah yar ve yardımcımız olsun. Yeni ve büyük Türkiye’nin inşasında görev alan siz kıymetli öğretmenlerimize sevgilerimi, saygılarımı, hürmetlerimi sunuyorum. Kalın
sağlıcakla…
