The commencement of the National Reading 2022 in the Saxon Garden.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed the opening ceremony of National Reading 2022 in Warsaw's Saxon Garden on September 3, 2022, celebrating Mickiewicz's Ballads and Romances.
- Main themes
- National Reading initiative, Adam Mickiewicz's Ballads and Romances, Polish Romanticism, literary heritage and national identity, Polish culture and tradition, folk morality and spirituality, freedom and resistance to tyranny, poetry and its cultural impact, history of Polish literature
- Duration
- ~11 min
- Words
- 1,332
- Sentences
- 50
- Readability
- 38
- Grade
- 14.3
- Syntax
- 3.48
- Vocabulary
- 2.39
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other50 sentences in 24 paragraphs
Honorable Ministers, Honorable Presidents, Honorable Directors, but above all, Dear lovers of literature and enthusiasts of National Reading,
We warmly welcome all of you who have come here to the Saxon Garden, as well as to all those places in Poland and around the world where National Reading is taking place today.
This year's edition of the event is enjoying tremendous interest. It has already been mentioned here about breaking records, so I can reveal that indeed a record has been set, as we have received so far 5,000 registrations from organizers, which is over 1,500 more than last year. And registrations are still coming in, as – as you know – National Reading will also take place in the coming days and weeks.
We also warmly greet those of you who are joining us via television, radio, and the internet. And we thank all our compatriots at home and abroad who have participated in National Reading 2022.
The National Reading initiative was launched by President Bronisław Komorowski along with his wife in 2012 with the reading of Adam Mickiewicz's "Pan Tadeusz." Today we enter the second decade of the event and – ladies and gentlemen – once again with Adam Mickiewicz, this time with his "Ballads and Romances."
This collection was first published in 1822 in Vilnius, at the printing house of the publisher and bookseller Józef Zawadzki. And it is this debut volume – which, in addition to "Ballads and Romances," also included "Various Poems" and the theoretical-programmatic "Speech" – that initiated and shaped the era of Romanticism in Poland.
It is a book of small size, but so significant for our identity. I think that never before and never after has any collection of poems had such a deep and lasting impact on the culture of an entire nation. At the same time, its beauty was accessible – practically speaking – to everyone, as it combined the status of high art and popular art. To this day, "Ballads and Romances" delight not only ordinary readers but also experts in poetry.
And so it was in 1822 when Adam Mickiewicz's volume of poetry received a very good reception. The first edition consisted of just over 500 copies and sold out quickly. It was soon reissued without censorship. And – interestingly – although Adam Mickiewicz did not invent the ballad as a literary genre, it was the publication of his collection that popularized what is known as balladry.
"Ballads and Romances" are works that frighten and amuse, as they contain elements of both horror and irony. They are filled with a dark mood, but on the other hand – incredible humor. Mickiewicz created in "Ballads and Romances" an extraordinary world – a unique world, full of emotion, fantasy, but also folk morality. And this reality he created, in which everyday life can at any moment intersect with the supernatural world, was a kind of polemic with the rational Enlightenment views.
But "Ballads and Romances" also depict the beauty of the Republic with its traditional culture, with its extraordinary nature, with picturesque landscapes. They are also works written as a warning, with a moral, where evil is punished. But it is also mentioned that alongside the material world, there exists a world of spirituality – a world of feeling and faith.
The popularity of "Ballads and Romances" can also be evidenced by the fact that various expressions from "Ballads and Romances" have permanently entered the everyday language of subsequent generations, such as "this inn is called Rome," "listen, girl; she does not listen," and of course the most famous, always relevant "have a heart and look into the heart" – this is the quintessence of Romanticism.
President of the Republic of Poland Andrzej Duda
Ladies and gentlemen!
But for Poland and Poles, Romanticism and this era – it can certainly be said – has a special character. It also had and has a certain special rhythm when we talk about the Romantic attitude from a Polish perspective. Because generally, the Romantic attitude is a stance of disagreement in some sense with the surrounding reality, and above all with a reality that constrains, limits a person, takes away their sense of freedom.
For Romanticism is primarily freedom, it is a disagreement with tyranny, it is an extraordinary internal – on one hand – sense of freedom, but on the other – very often also a sense of misunderstanding from the surrounding world, disagreement with the surrounding world. It is at the same time a stance of idealizing that dreamed reality, born in the imagination of either a person or, above all, an artist.
We know well in what time Romanticism was born in Poland – primarily that of Mickiewicz, as that is certainly our first association. It was born at a time when Poland was not free, at a time when Poland did not have its statehood – such as that which the oldest generations still remembered when the First Republic existed – it was under partitions, torn apart, destroyed, fighting for freedom in successive independence uprisings.
Even then, Poles were often forced by various kinds of persecution to leave their homeland. And so this sense of the need for freedom, this sense of the need to regain it, this sense of often also its misunderstanding in the space, in the relationship between Poland and other states and nations, this internal idealization of the homeland, its world, also its nature, its customs, its spirit or its spirituality – had a special dimension for us and absolutely found its very deep expression in the poetry of Adam Mickiewicz.
Adam Mickiewicz, who today, when we look at it, and when we relate it to historical times – it can boldly be said – was a communal poet, he was a poet not only of Poland, he was a poet of nations. Today Mickiewicz is our poet, today Mickiewicz is the poet of our neighbors the Lithuanians, our neighbors the Belarusians, a large part of our neighbors the Ukrainians. We are all greatly imbued with the same spirit – that Mickiewiczian spirit, that specific one.
“Lithuania, my homeland” – Mickiewicz wrote in Polish, experiencing in his romantic verses Poland of that time, that homeland which was his. About which – on one hand – he dreamed, and which was also a certain ideal to which he returned and which he showed, which he built. And this is the extraordinary rhythm resulting from "Ballads and Romances" and the entire romantic work of Adam Mickiewicz, which later built Polish attitudes for the following decades or even – one could say – centuries, to this day.
For “for our freedom and yours” – this romantic cry, this romantic slogan – is so important and indeed still applies today, literally to this day. When we look at what is happening today beyond our eastern border, in Ukraine, where Ukrainians are fighting for freedom, for independence, fighting against hostile, brutal aggression that wants to take away their freedom – and in all this, our stance, that of us Poles, of our entire society, of all the people who have been selflessly supporting our neighbors for months.
This is precisely the romantic stance, this is precisely in some sense its quintessence: selfless dedication to an idea without considering what the consequences will be for me, whether I will lose something in this. This is the romantic stance and the deepest value of Romanticism, which without a doubt has become an absolute part of the Polish soul and of how we perceive ourselves – as a society, as a nation, and as people.
First Lady Agata Kornhauser-Duda
Ladies and gentlemen!
This year's National Reading of "Ballads and Romances" will begin with the reading of two short excerpts from the "Speech," which was included in that first Vilnius edition from 1822, in which Mickiewicz described, among other things, the history of the emergence of the titular literary genres, namely the ballad and the romance.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowni Państwo Ministrowie, Szanowni Państwo Prezesi, Szanowni Państwo Dyrektorzy, ale przede wszystkim Drodzy miłośnicy literatury i miłośnicy Narodowego Czytania,
Bardzo serdecznie witamy wszystkich Państwa przybyłych tutaj do Ogrodu Saskiego, a także do tych wszystkich miejsc w Polsce i na całym świecie, gdzie dzisiaj odbywa się Narodowe Czytanie.
Tegoroczna odsłona akcji cieszy się ogromnym zainteresowaniem. Już była tutaj mowa o biciu rekordów, więc już teraz mogę zdradzić, że rzeczywiście rekord padł, ponieważ otrzymaliśmy do tej pory już 5 tys. zgłoszeń od organizatorów, czyli ponad 1500 więcej niż w ubiegłym roku. A zgłoszenia napływają nadal, ponieważ – jak Państwo wiedzą – Narodowe Czytanie będzie odbywało się również w kolejnych dniach i tygodniach.
Bardzo serdecznie pozdrawiamy również tych z Państwa, którzy łączą się z nami za pośrednictwem telewizji, radia i internetu. I dziękujemy wszystkim naszym rodakom w kraju i za granicą, którzy włączyli się do Narodowego Czytania 2022.
Akcję Narodowego Czytania zainicjował Pan Prezydent Bronisław Komorowski wraz z Małżonką w 2012 roku lekturą Adama Mickiewicza „Pan Tadeusz”. Dzisiaj wchodzimy w drugą dekadę edycji i – proszę Państwa – ponownie z Adamem Mickiewiczem i tym razem z jego „Balladami i romansami”.
Ten zbiór po raz pierwszy został wydany w 1822 roku w Wilnie, w drukarni wydawcy i księgarza Józefa Zawadzkiego. I to właśnie ten debiutancki tom – na który oprócz „Ballad i romansów” składały się także „Wiersze różne” oraz teoretyczno–programowa „Przemowa” – zainicjował i ukształtował epokę romantyzmu w Polsce.
To książka niewielkich rozmiarów, ale jakże istotna dla naszej tożsamości. Chyba nigdy wcześniej i nigdy później żaden zbiór wierszy nie wywarł tak głębokiego i trwałego wpływu na kulturę całego narodu. Zarazem jego piękno było dostępne – praktycznie rzecz biorąc – dla każdego, ponieważ łączyło status sztuki wysokiej i popularnej. Do dzisiaj „Ballady i romanse” zachwycają nie tylko zwykłych odbiorców, ale także znawców poezji.
I tak było również w 1822 roku, kiedy tom wierszy Adama Mickiewicza spotkał się z bardzo dobrym odbiorem. Pierwszy nakład liczył nieco ponad 500 egzemplarzy i rozszedł się błyskawicznie. Bardzo szybko wydano go po raz drugi z pominięciem cenzury. I – co ciekawe – chociaż Adam Mickiewicz nie wymyślił ballady jako gatunku literackiego, to właśnie publikacja jego zbioru spopularyzowała tzw. balladowanie.
„Ballady i romanse” to utwory, które straszą i bawią, zawierają bowiem elementy zarówno grozy, jak i ironii. Przepełnia je mroczny nastrój, ale z drugiej strony – niesamowity humor. Mickiewicz stworzył w „Balladach i romansach” niezwykły świat – świat wyjątkowy, pełen uczuciowości, fantazji, ale także ludowej moralności. I ta wykreowana przez niego rzeczywistość, w której w każdym momencie może przenikać się codzienność ze światem nadprzyrodzonym, była pewnego rodzaju polemiką z racjonalnymi poglądami oświeceniowymi.
Ale w „Balladach i romansach” ukazane jest również piękno Rzeczypospolitej z jej kulturą tradycyjną, z niezwykłą przyrodą, z malowniczymi krajobrazami. To także utwory pisane ku przestrodze, z morałem, gdzie zło zostaje ukarane. Ale jest mowa również o tym, że obok świata materialnego znajduje się świat duchowości – świat czucia i wiary.
O popularności „Ballad i romansów” może również świadczyć fakt, że do języka potocznego kolejnych pokoleń na stałe wpisały się różne wyrażenia z „Ballad i romansów”, jak chociażby „ta karczma Rzym się nazywa”, „słuchaj, dzieweczko; ona nie słucha”, no i to najsłynniejsze, zawsze aktualne „miej serce i patrzaj w serce” – to kwintesencja romantyzmu.
Prezydent RP Andrzej Duda
Szanowni Państwo!
Ale dla Polski i Polaków romantyzm i ta epoka – z całą pewnością można powiedzieć – ma charakter szczególny. Miała też i ma pewien szczególny ryt, jeżeli o postawie romantycznej rozmawiamy z polskiego punktu widzenia. Bo generalnie postawa romantyczna to postawa niezgody w jakimś sensie z otaczającą rzeczywistością, a przede wszystkim z taką rzeczywistością, która uwiera, ogranicza człowieka, zabiera mu poczucie wolności.
Bo romantyzm to przede wszystkim wolność, to niezgoda na tyranię, to niezwykłe wewnętrzne – z jednej strony – właśnie poczucie wolności, ale z drugiej – bardzo często także poczucie niezrozumienia ze strony otaczającego świata, niezgody z otaczającym światem. To zarazem postawa pewnego idealizowania tej wymarzonej rzeczywistości, rodzącej się w wyobraźni czy to człowieka, czy przede wszystkim artysty.
Doskonale wiemy, w jakim czasie narodził się w Polsce romantyzm – przede wszystkim właśnie ten Mickiewiczowski, bo to z całą pewnością jest nasze pierwsze skojarzenie. Narodził się w czasie, kiedy Polska nie była wolna, narodził się w czasie, kiedy Polska nie miała swojej państwowości – takiej, jaką pamiętali jeszcze ludzie najstarszych wtedy pokoleń, kiedy istniała I Rzeczpospolita – znajdowała się pod zaborami, rozdarta, zniszczona, walcząca o wolność w kolejnych zrywach niepodległościowych.
Już wtedy Polacy bardzo często byli zmuszani poprzez różnego rodzaju prześladowania także do opuszczenia swojej ojczyzny. A więc to poczucie właśnie potrzeby wolności, to poczucie potrzeby jej odzyskania, to poczucie często także jej niezrozumienia w przestrzeni, w relacji pomiędzy Polską a innymi państwami i narodami, to wewnętrzne idealizowanie ojczyzny, jej świata, także jej przyrody, jej obyczaju, jej ducha czy jej duchowości – miały u nas szczególny wymiar i absolutnie znalazły swój bardzo głęboki wyraz w poezji Adama Mickiewicza.
Adama Mickiewicza, który dzisiaj, kiedy na to patrzymy, a kiedy odnosimy to także do czasów historycznych – śmiało można powiedzieć – był poetą wspólnotowym, był poetą nie tylko Polski, był poetą narodów. Dzisiaj Mickiewicz to poeta nasz, dzisiaj Mickiewicz to poeta naszych sąsiadów Litwinów, naszych sąsiadów Białorusinów, wielkiej części naszych sąsiadów Ukraińców. Wszyscy jesteśmy przesiąknięci w ogromnym stopniu tym samym duchem – tym właśnie Mickiewiczowskim, tym właśnie specyficznym.
„Litwo, ojczyzno moja” – pisał Mickiewicz po polsku, przeżywając w swoich romantycznych strofach Polskę tamtego czasu, tę ojczyznę, która była jego. O której – z jednej strony – marzył, a która była też właśnie pewnym ideałem, do którego wracał i który pokazywał, który budował. I to jest ten niezwykły ryt właśnie wynikający z „Ballad i romansów” i całej romantycznej twórczości Adama Mickiewicza, który budował później polskie postawy na następne dziesięciolecia czy wręcz – można powiedzieć – stulecia, do dzisiaj.
Bo „za wolność naszą i Waszą” – ten romantyczny okrzyk, to romantyczne hasło – jest tak ważne i przecież obowiązujące również do dzisiaj, dosłownie do dzisiaj. Kiedy popatrzymy na to, co dzieje się dziś za naszą wschodnią granicą, na Ukrainie, gdzie Ukraińcy walczą o wolność, o niepodległość, walczą przeciwko wrogiej, brutalnej agresji, która chce im zabrać wolność – i w tym wszystkim postawa nasza, Polaków, całego naszego społeczeństwa, wszystkich ludzi bezinteresownie przecież od miesięcy wspierających naszych sąsiadów.
To jest właśnie postawa romantyczna, to jest właśnie w jakimś sensie jej kwintesencja: bezinteresowne poświęcenie się dla idei bez zastanawiania się nad tym, jakie będą konsekwencje dla mnie, czy coś na tym stracę. To postawa romantyczna i ta najgłębsza wartość romantyzmu, która bez wątpienia stała się absolutną częścią polskiej duszy i tego, jak my siebie – jako społeczeństwo, jako naród i jako ludzie – postrzegamy.
Pierwsza Dama Agata Kornhauser–Duda
Szanowni Państwo!
Tegoroczne Narodowe Czytanie „Ballad i romansów” rozpoczniemy od przeczytania dwóch krótkich fragmentów pochodzących z „Przemowy”, która znalazła się w tym pierwszym wileńskim wydaniu z 1822 roku, a w której Mickiewicz między innymi opisał historię powstania tytułowych gatunków literackich, a więc ballady i romansu.