"I proposed that the costs of obtaining income for teachers be set at 50 percent."
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed residents of Gorzów Wielkopolski during a belated visit marking Poland's 100th independence anniversary, originally planned for November 11, 2018.
- Main themes
- Polish independence centenary, national identity and patriotism, history of partitions and resettlement, Gorzów Wielkopolski and recovered territories, Our Lady of Rokitno sanctuary, national unity, attack on Siedlce mayor, teachers' income costs proposal, remembrance of ancestors' sacrifice, rebuilding after World War II
- Duration
- ~28 min
- Words
- 3,384
- Sentences
- 157
- Readability
- 57
- Grade
- 10.5
- Syntax
- 3.08
- Vocabulary
- 2.11
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other157 sentences in 48 paragraphs
Dear Mr. Voivode,
Dear Mr. President of the City,
Esteemed Council Members,
Esteemed Colonels,
Colonel, good to have you here, thank you very much and, please, convey our best regards to your soldiers, thank you,
Dear Residents of Gorzów and the Voivodeship,
All Distinguished Guests,
Ladies and Gentlemen!
I will start with what is most important – with gratitude. First of all, thank you for the beautiful dance, for such a wonderful welcome. Thank you to the youth. Thank you to everyone who contributed to the organization of my visit today. Thank you for coming, for dedicating this afternoon to meet with me.
I could not reach you for objective reasons on November 11, 2018, when we all celebrated the 100th anniversary of Poland regaining independence. I really wanted to, it mattered a lot to me – I will explain why in a moment – but now I want to thank you for gathering in such great numbers. Thank you for coming to this singing, to this joint celebration – so very Polish, with a patriotic song on our lips – of that great event when Poland returned to the map of Europe and the world after 123 years of partitions.
But also for celebrating in gratitude for that heroism, that struggle, for that political wisdom that led to the rebirth of the Republic; for that blood that our great-grandfathers and grandfathers shed back then. Thank you for being here and honoring it in such a wonderful way. Thank you to everyone who contributed to the organization of that event. My heart was with you, please believe me.
I greatly wanted to be here for several reasons. First of all, because every year – since you elected me to the office of the President of the Republic of Poland – I have tried to be with the residents of one of the Polish cities on the evening of November 11 to honor the regaining of independence together with them through song. In this – as I said – so very Polish way, which also served to preserve that patriotism and tradition in our families. Because in the past, people would gather and sing together, they would hum together.
I really wanted to be here with you in Gorzów also because of your history, because of so many family stories that – when you look through history – were the lot of your great-grandfathers, grandfathers, and fathers. They once fought for our independence – Poles living then in different parts of various partitioning states, which were falling under the blows of the great First World War; Poland could be reborn. They fought for that Poland in various places – in the East, where they once lived, and in various other places. They suffered afterwards, they were taken to Siberia, mistreated, sent to Kazakhstan, imprisoned, they experienced many extremely difficult moments, many personal tragedies.
In the end, life led them here, to this land – to the land regained after the Second World War, given to Poland and Poles so that they could rebuild as a state after the massacre of the Second World War, when we lost our lands, very often your ancestral lands in the East. Here, this land became your new little homeland – a land that Poland regained after hundreds of years.
Today I can say that in a sense this is my pilgrimage to your city – but earlier to your sanctuary – following in the footsteps of ten years ago of President Professor Lech Kaczyński, who took the same path then. To a place that caused Polishness to survive against all odds – to a small extent, but it survived in these regions for centuries when Poland was not here. To Our Lady of Rokitno. A wonderful great place and a great sanctuary of this land – Lubusz, Gorzów, Zielona Góra. I know that it is extremely important for many of you.
I was there today also because – as you know – a very dramatic event occurred today. In the morning, the former president of Siedlce, an elderly man, was stabbed by an assailant who was apprehended. We do not yet know what the cause was. President Wojciech Kudelski is feeling better. I am immensely grateful to the doctors at the Mazovian Voivodeship Hospital in Siedlce for saving his life, for acting in time – to the surgeons who showed great skill in saving him from death.
Thank God the second tragic event occurring in our country in literally a few months – an attack on a person who held a public office – did not end in death. Our Lady of Rokitno is also the Mother of God, who is said to be the patroness of national unity. May she intercede for us, for it is extremely needed today for us, Poles, that such events never happen in our country – regardless of what their cause is. Because we do not yet know what the cause of the attack that took place today was.
I am here today with you to thank you for being who you are; for rebuilding this city from the ruins after the Second World War, for it was also severely damaged by the war. Thank you for taking care of its development over all these years. I also thank you for not letting yourselves be crushed – that faith, Polish tradition survived, even though faith was sought to be taken away from here. After all, it was precisely in these lands that the communists particularly cared to uproot faith from the Poles.
Those people, who were already deprived of their former homeland, who were forcibly cut off from their roots, were also sought to be deprived of their faith. They wanted to undermine the identity foundation on which we as a nation grew. It did not succeed thanks to your resilience, your fathers and grandfathers. I bow deeply today in their name on behalf of the Republic for being who they were, and for you being who you are.
The proof of this was Solidarity, which was born here in such a strong way as a protest against all of this: both the Solidarity of workers, employees, and the Solidarity of youth in the form of the independence youth movement, which was so strong here – the Independent Youth Movement, previously the Youth Resistance Movement. I thank all those who, well – are now a bit older youth, but who fought back then, not fearing that they could be expelled from school, from studies.
It is also thanks to you and your unwavering resistance that Poland was reborn in 1989 – primarily through the result of those elections, through the fact that Poles said a sharp “no!” to the communist authorities. It was precisely through this that it was reborn the most. Because those elections were not fully free, but that firm, unwavering stance of society, which went and said “no!” to the communists, caused us to emerge from behind the Iron Curtain and that it was thanks to us, Poles – also thanks to you – that the Berlin Wall fell and all of Eastern and Central Europe broke free from communism, from the shackles that had bound us for almost 50 years.
Today, thanks to this, we can rebuild Poland as truly free, independent, sovereign, and independent. And with our heads held high in a free country, we can celebrate the centenary of regaining independence. Thank you for this, for it is also possible thanks to your heroism – that we can peacefully celebrate this centenary as free people in a free country.
You remember that the communists did not allow the celebration of November 11. They did not consider this holiday important for Poles and Poland. And yet it has such extraordinary and fundamental significance for our state rebirth for the construction of a strong and truly independent state. This is our great history, of which we are all proud. I am immensely glad that you – here – are so proud and that you organized such beautiful ceremonies in connection with it.
This land gives Poland a lot – many valuable people who also hold public office, realizing very important projects for Poland today. You know who I am thinking of – primarily Minister Elżbieta Rafalska, as well as other MPs who day by day take care of Poland's development. But I mention the Minister because she asked me today in a text message she sent me at noon to warmly greet you from her and to apologize for not being able to be present today. But she participated and is participating in negotiations with teachers, which are currently being conducted by the government side.
I want to strongly emphasize that you can be proud of your Minister, because the work she has accomplished – I am thinking of 500+ – which she implemented very efficiently and which functions very well, is her great merit showing her commitment and professionalism. I can say about her that I have immense respect for her both as a person and as an expert.
She has never refused me help and support when I was her fellow MP or earlier when I worked as a minister in the Office of President Professor Lech Kaczyński, or today – when I am President. She is always there, she always helps, she always answers questions and is always ready to cooperate in everything that serves people in Poland, that serves the improvement of family life – because that is so incredibly important to her. I congratulate you that such a valuable person for Poland has emerged from among you.
I believe that the Minister will now implement the projects she is preparing as part of further pro-family and pro-social actions. I believe that she will fight for your, for our Polish matters – primarily for the issues of those who need support, help – just as she has always done. I am convinced that she will do this all the time, until the very end of her political and social service. I hope that she will be able to serve for as long as possible, because – in my opinion – she is one of the most valuable politicians in Poland.
Today she is conducting negotiations regarding teachers. Two sentences on this topic: I hope that these negotiations will end successfully, meaning with an agreement that both sides will be able to agree on, which will mean a true success for all of us – both for politicians and for teachers.
I will not hide that I express solidarity with teachers, especially those who, after all, expect that their financial situation will improve, and who live and teach in large cities, where life is more expensive, where housing is more expensive – it is more expensive to buy, to rent. Everyone knows very well that unfortunately, prices in large cities are generally higher, and thus the teacher's salary is relatively – in terms of its purchasing power – low.
Is it high? No. The truth is that a certified teacher currently earns a little over 2,500. Certified teachers earn a little over 3,000. Are these very high salaries? Someone might say: “They are not small,” but they are certainly not very high. Should the teaching profession be prestigious? Yes, teachers should be respected, for it is a prestigious and extremely important profession in our society.
I spoke today with the Minister of Finance, she was with me at noon. We had a nearly two-hour conversation. We talked about the situation of teachers, about the situation in the country in general. She told me that at this moment she can confidently say that what has already been promised will be realized and there are funds for it. However, of course, there is a problem with what comes next and how to help further.
I do not hide that I made a proposal to the Minister regarding teachers: I asked her to consider – together with the Prime Minister – the possibility of treating teachers under the same rules regarding income tax deductions as academic teachers are currently treated, that is, scientific and teaching staff of higher education institutions. Like creators: 50% of income tax deductions. I proposed this solution to the Minister, so that it would be accepted. Simply, so that the income tax deductions would be calculated for teachers as for creators.
In fact, I believe that a solid teacher is a creator – they must prepare, they must prepare program proposals for students, in what way they will be realized – that is their creative invention. They have to conduct the lesson, invent it to be interesting, so that it is easier for students to absorb the material. This – in my opinion – is creative activity. And I believe that out of respect for teachers, we should also create such conditions for them regarding income tax deductions.
I hope that this proposal will be considered by the government and that it will also fit into the package being proposed to teachers. I hope that it will be accepted by the teaching community. It should be treated the same as the academic teaching community, that is, the community of higher education institutions – where professors, assistant professors work, where scientific work is carried out and students are taught.
Ladies and Gentlemen,
Thank you very much once again for this meeting. Thank you for being willing to dedicate this afternoon. From my side, I can say one thing – why did I talk so much about Minister Elżbieta Rafalska? Because I work very closely with her, because the matter of the Polish family and the level of its life is the most important issue for me. I say this everywhere: my great intention and my great goal, regarding the implementation of this policy that I have set as the most important, is that when I finish my service as President of the Republic of Poland, I would like the average Polish family, its representatives to be able to tell me: sir, Mr. Duda, we are living better than on the day you took office as President; on the day you finish, we are living better than when you started.
If I can hear that, I will be calm, because it is the most important thing for me that the standard of living of Poles is rising. And thus, that satisfaction with life is increasing, so that Polish families can make ends meet, so that they can afford vacations, so that they can function as families do in wealthy countries in Western Europe. After all, we all want this, and that is one of the reasons I decided to enter the world of politics. Precisely to build a strong state. A state that cares for its citizens. I am glad that there is finally a Poland that cares for the Polish family, because that was a great social expectation.
I am also pleased that I can participate in governing the state together with other people who fulfill electoral commitments, the most important ones, such as the one I committed to: lowering the retirement age, which was raised against the Polish society and against the electoral commitments once made by those who later raised that age, against the protests of trade unions, primarily "Solidarity." I hope that we will be able to calmly continue to fulfill all these pro-social commitments.
Thank you for your daily work for Poland. It is extremely important. It is thanks to this that the state budget can be funded – thanks to the fact that you work and pay taxes. Our task is to ensure that these taxes are not stolen. Until recently, it was the case that we were all allowed to be robbed. I ask today the Minister of Finance: how many billions have been saved thanks to measures limiting the theft of taxes from Poland? Well, ladies and gentlemen, about 50 billion. The Minister told me that about 50 billion has simply been taken back from the thieves who were robbing us. This is also one of the reasons why 500 plus can be paid out.
I am glad that we can carry out these actions. I believe that we will continue to implement them. I believe that we will also be able to support Polish entrepreneurs. I personally encourage all Polish entrepreneurs who feel capable to also expand into international markets. Let others get to know the quality and value of Polish goods, Polish food, which is produced by Polish farmers. I hope that we will also effectively support Polish farmers, advocating for their interests. Currently, the Agricultural Agreement is working, an agreement concerning the Polish countryside. I hope it will develop solutions that will adequately support the Polish countryside and Polish farmers.
I know that this is important also in those areas where there is so much agricultural production. That is why I wanted to emphasize this strongly here: the fate and success of Polish farmers are very close to my heart, and I am glad that I can cooperate well in this regard with Minister Jan Krzysztof Ardanowski.
Ladies and gentlemen,
I wanted to wish you, in this year 2019 – the year in which we are still celebrating the centenary of Poland regaining independence – that Poland, also your Poland, the one in which you live every day, this Poland here, on the spot, becomes increasingly prosperous and stronger. I am glad that our allies are also with us today – there is the general whom I welcomed at the beginning, there are American soldiers here, on this land, there are many of them.
Ladies and gentlemen, I am glad that these allied commitments to us are being fulfilled and that not only our soldiers go beyond the borders for various matters to maintain peace in the world. But I am also glad that allies are with us. I hope that you are kind to them and always welcome them warmly, because they certainly deserve our kindness.
I am glad that our relations with the United States are developing well. I am glad, ladies and gentlemen, that we are in the EU. I would like this idea of our presence in the EU to enjoy strong support, because it is very important. But I would like it to enjoy support so that it works both ways: not only for the Union to be with us, but for us to also be in the Union. We to be in the Union with what our Holy Father John Paul II said to us, that we should carry the strength of our tradition, faith, and convictions to Europe today, because we have today those values on which Europe was once built – on Judeo-Christian roots. The fathers of the European Union, Schuman and Adenauer, also wanted to base the European Union on these roots: that was extremely important to them at that time.
Today, this is still within us, Poles. Let us speak about this clearly and expect that this Europe will indeed be like that. It will certainly then be a Europe that is safe not only for us but also a safe Europe for our children and our grandchildren. And that is what it is all about: so that we can safely raise our children in Poland and everywhere we are, so that no one imposes on them content that corrupts morality and destroys the mentality of a person, which is extremely important.
Once again, I thank you for this meeting and I kindly ask you to warmly greet and convey my respects to your loved ones, your neighbors, friends, everyone who could not be here at today’s meeting, and especially to those who could not be here but wanted to be. I wish you all the best and I believe that our country will continue to develop well and that, ladies and gentlemen, all those principles that are so important to us and that are so deeply embedded in our tradition, on which Polish statehood and our mentality are built – the mentality of free people of strong will – will continue to apply.
Thank you.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowny Panie Wojewodo,
Szanowny Panie Prezydencie Miasta,
Szanowni Państwo Radni,
Szanowni Panowie Pułkownicy,
Colonel, good to have you here, thank you very much and, please, convey our best regards to your soldiers, thank you,
Drodzy Mieszkańcy Gorzowa i województwa,
Wszyscy Dostojni Przybyli Goście,
Szanowni Państwo!
Zacznę od tego, co najważniejsze – od podziękowań. Przede wszystkim dziękuję za piękny taniec, za takie wspaniałe przywitanie. Dziękuję młodzieży. Dziękuję wszystkim, którzy przyczynili się do organizacji tej mojej dzisiejszej wizyty. Dziękuję Państwu za przybycie, za poświęcenie tego popołudnia na dzisiejsze spotkanie ze mną.
Nie mogłem do Państwa dotrzeć z przyczyn obiektywnych 11 listopada 2018 roku, gdy wszyscy świętowaliśmy 100. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Bardzo chciałem, bardzo mi na tym zależało – za moment powiem dlaczego – ale teraz chcę podziękować, że się Państwo zebrali w takiej ogromnej liczbie. Dziękuję, że przybyli Państwo na to śpiewanie, na to wspólne świętowanie – tak bardzo polskie, z pieśnią patriotyczną na ustach – tamtego wielkiego wydarzenia, gdy Polska po 123 latach zaborów wróciła na mapę Europy i świata.
Ale świętowania także w podziękowaniu za tamto bohaterstwo, tamtą walkę, za tamtą mądrość polityczną, która doprowadziła do odrodzenia się Rzeczypospolitej; za tamtą krew, którą wtedy wylali nasi pradziadkowie i dziadkowie. Dziękuję, że tutaj byliście i uczciliście to w tak wspaniały sposób. Dziękuję wszystkim, którzy przyczynili się do organizacji tamtego wydarzenia. Sercem byłem z Państwem, proszę mi wierzyć.
A zależało mi ogromnie na tym, żeby tu być, z kilku przyczyn. Po pierwsze dlatego, że co roku – odkąd wybrali mnie Państwo na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej – starałem się 11 listopada wieczorem być z mieszkańcami któregoś z polskich miast po to właśnie, żeby razem z nimi czcić pieśnią odzyskanie niepodległości. W ten – jak powiedziałem – tak bardzo polski sposób, który także powodował do przetrwania tego patriotyzmu i tradycji w naszych rodzinach. Bo dawniej ludzie się spotykali i właśnie razem śpiewali, razem sobie nucili.
Bardzo chciałem móc z Państwem być tutaj, w Gorzowie, także ze względu na Państwa historię, na tak wiele tych historii rodzinnych, które – gdy Państwo spojrzą przez dzieje – były udziałem właśnie Waszych pradziadków, dziadków, ojców. To oni kiedyś wywalczyli dla nas niepodległość – Polacy mieszkający wtedy w różnych częściach różnych państw zaborczych, które właśnie padały pod ciosami wielkiej I wojny światowej; mogła odrodzić się Polska. W różnych miejscach o tę Polskę walczyli – na Wschodzie, tam, gdzie dawniej żyli, i w różnych innych miejscach. Cierpieli potem, wywożono ich na Sybir, poniewierano, zsyłano do Kazachstanu, więziono, przeżyli wiele ogromnie ciężkich chwil, wiele osobistych tragedii.
W końcu życie zawiodło ich tutaj, na tę ziemię – na ziemię wtedy odzyskaną po II wojnie światowej, daną Polsce i Polakom po to, żeby mogli się odbudować jako państwo po masakrze II wojny światowej, gdy straciliśmy nasze ziemie, bardzo często Państwa ojcowizny na Wschodzie. Tu, ta ziemia, stała się Państwa nową małą ojczyzną – ziemia, która po setkach lat została przez Polskę odzyskana.
Dzisiaj mogę powiedzieć, że w jakimś sensie jest to moja pielgrzymka do Państwa miasta – ale wcześniej do Państwa sanktuarium – śladami sprzed 10 lat Pana Prezydenta prof. Lecha Kaczyńskiego, który taką samą drogę wtedy odbył. Do miejsca, które spowodowało, że polskość mimo wszystko przetrwała – w niewielkim stopniu, ale przetrwała w tych rejonach przez stulecia, gdy Polski tutaj nie było. Do Matki Boskiej z Rokitna. Wspaniałe wielkie miejsce i wielkie sanktuarium tej ziemi – lubuskiej, gorzowskiej, zielonogórskiej. Wiem, że dla wielu z Państwa niezwykle ważne.
Byłem tam dzisiaj także dlatego, że – jak Państwo wiedzą – doszło dziś do niezwykle dramatycznego wydarzenia. Rano były prezydent Siedlec, starszy pan, został ugodzony nożem przez napastnika, który został zatrzymany. Nie wiemy jeszcze, co było tego przyczyną. Pan prezydent Wojciech Kudelski czuje się coraz lepiej. Jestem ogromnie wdzięczny lekarzom z Mazowieckiego Szpitala Wojewódzkiego w Siedlcach za to, że uratowali mu życie, że zadziałali w porę – chirurgom, którzy wykazali się wielkim kunsztem, ratując go przed śmiercią.
Dzięki Bogu drugie tragiczne wydarzenie mające miejsce w naszym kraju w ciągu dosłownie kilku miesięcy – napad na człowieka, który pełnił funkcję publiczną – nie zakończyło się śmiercią. Matka Boska z Rokitna to także Matka Boska, o której mówi się, że jest patronką zgody narodowej. Niechże wstawia się za nami, bo jest to dzisiaj nam, Polakom, niezwykle potrzebne, żeby takich wydarzeń w naszym kraju nigdy nie było – niezależnie od tego, co jest ich przyczyną. Bo jaka jest przyczyna napaści, która miała miejsce dzisiaj, jeszcze nie wiemy.
Jestem tutaj dzisiaj z Państwem, żeby podziękować za to, że jesteście tacy, jacy jesteście; że odbudowaliście z ruin to miasto po II wojnie światowej, bo przecież też było potężnie uszkodzone przez działania wojenne. Dziękuję, że zadbaliście o jego rozwój przez te wszystkie lata. Dziękuję także za to, że nie daliście się zgnieść – że przetrwała wiara, polska tradycja, chociaż wiarę chciano tutaj odebrać. To przecież właśnie na tych ziemiach komuniści w szczególny sposób dbali o to, aby wiarę z Polaków wykorzenić.
Tych ludzi, których i tak pozbawiono ich dawnej ojcowizny, których i tak siłą odcięto od korzeni, chciano pozbawić jeszcze ich wiary. Chciano podciąć fundament tożsamościowy, na którym jako naród wyrośliśmy. Nie udało się właśnie dzięki twardości Państwa, Waszych ojców i dziadków. Głęboki ukłon składam dzisiaj za to dla nich w imieniu Rzeczypospolitej, że byli, jacy byli, i że Wy jesteście, jacy jesteście.
Dowodem tego była Solidarność, która tutaj narodziła się w sposób tak silny jako właśnie protest przeciwko temu wszystkiemu: i ta Solidarność robotników, pracowników, i ta Solidarność młodzieży w postaci ruchu młodzieżowego, niepodległościowego, który tutaj był tak bardzo silny – Ruch Młodzieży Niezależnej, wcześniej Młodzieżowy Ruch Oporu. Dziękuję za to wszystkim, którzy, no – są dzisiaj już trochę taką starszą młodzieżą, a którzy wtedy walczyli, nie bojąc się tego, że mogą ich wyrzucić ze szkoły, ze studiów.
To także dzięki Wam i Waszemu niezłomnemu oporowi Polska odrodziła się w 1989 roku – przede wszystkim poprzez wynik tych wyborów, przez to, że Polacy tak ostro powiedzieli komunistycznej władzy „nie!”. To właśnie przez to najbardziej się odrodziła. Bo te wybory nie były w pełni wolne, ale ta twarda, niezłomna postawa społeczeństwa, które poszło i powiedziało komunistom „nie!”, spowodowała, że wydobyliśmy się zza żelaznej kurtyny i że to dzięki nam, Polakom – także dzięki Wam – upadł potem mur berliński i cała Europa Wschodnia i Środkowa wyrwała się z komunizmu, z tych okowów, które nas więziły przez prawie 50 lat.
Dzisiaj dzięki temu możemy odbudowywać Polskę prawdziwie wolną, niezależną, suwerenną i niepodległą. I z podniesioną głową w wolnym kraju możemy świętować okres stulecia odzyskania niepodległości. Dziękuję Wam za to, bo jest to możliwe także dzięki Waszemu bohaterstwu – że możemy to stulecie spokojnie świętować jako wolni ludzie w wolnym kraju.
Pamiętacie, że komuniści nie pozwalali świętować 11 listopada. Nie uważali tego święta za ważne dla Polaków i Polski. A przecież ma ono tak niezwykłe i fundamentalne znaczenie dla naszego państwowego odrodzenia dla budowy silnego i prawdziwie niepodległego państwa. To nasza wielka historia, z której wszyscy jesteśmy dumni. Ogromnie się cieszę, że Wy – tutaj – jesteście tak dumni i że tak piękne uroczystości w związku z tym organizowaliście.
Ta ziemia daje Polsce bardzo wiele – wielu wartościowych ludzi, którzy także sprawują funkcje publiczne, realizując dzisiaj bardzo ważne projekty dla Polski. Wiedzą Państwo, o kim myślę – przede wszystkim o pani minister Elżbiecie Rafalskiej, także o innych posłach, którzy na co dzień dbają o to, by Polska się rozwijała. Ale wspominam o Pani Minister, bo prosiła mnie dzisiaj esemesem, którego przesłała mi w południe, żebym Państwa od niej serdecznie pozdrowił i przeprosił, że nie może być dzisiaj obecna. Ale uczestniczyła i uczestniczy w negocjacjach z nauczycielami, które są prowadzone w tej chwili przez stronę rządową.
Chcę bardzo mocno podkreślić, że mogą być Państwo z Waszej Pani Minister dumni, bo dzieło, które zrealizowała – myślę o 500+ – które wprowadziła w życie w sposób bardzo sprawny i które bardzo dobrze funkcjonuje, to jej ogromna zasługa pokazująca jej zaangażowanie i profesjonalizm. Sam mogę o niej powiedzieć tyle, że mam do niej niezwykły szacunek i jako do człowieka, i jako eksperta.
Nigdy nie odmówiła mi pomocy i wsparcia, gdy byłem jej kolegą posłem czy wcześniej, gdy pracowałem jako minister w Kancelarii Pana Prezydenta prof. Lecha Kaczyńskiego, czy dzisiaj – gdy jestem Prezydentem. Zawsze jest, zawsze pomoże, zawsze odpowie na pytania i zawsze jest gotowa do współpracy we wszystkim, co ma służyć ludziom w Polsce, co ma służyć poprawie bytu rodziny – bo to jest dla niej tak niezwykle ważne. Gratuluję Wam, że tak wartościowa osoba dla Polski wyszła właśnie spomiędzy Was.
Wierzę, że Pani Minister teraz zrealizuje te projekty, które przygotowuje w ramach kolejnych działań prorodzinnych i prospołecznych. Wierzę, że będzie walczyła o Wasze, o nasze polskie sprawy – przede wszystkim sprawy tych, którzy potrzebują wsparcia, pomocy – tak jak robiła to zawsze. Jestem przekonany, że będzie to robiła cały czas, aż do samego końca swojej politycznej i społecznej służby. Mam nadzieję, że będzie mogła ją pełnić jak najdłużej, bo – w moim przekonaniu – jest jednym z najbardziej wartościowych polityków w Polsce.
Dzisiaj prowadzi negocjacje w sprawie nauczycieli. Dwa zdania na ten temat: mam nadzieję, że te negocjacje zakończą się powodzeniem, tzn. takim porozumieniem, że obie strony będą mogły się zgodzić, że będzie to oznaczało prawdziwy sukces dla nas wszystkich – i dla polityków, i dla nauczycieli.
Nie będę ukrywał, że solidaryzuję się z nauczycielami, zwłaszcza tymi, którzy jednak mimo wszystko oczekują, że ich sytuacja finansowa zostanie poprawiona, a mieszkają i uczą w wielkich miastach, gdzie życie jest droższe, mieszkanie jest droższe – drożej się je kupuje, wynajmuje. Wszyscy doskonale to wiedzą, że niestety, ceny w wielkich miastach z reguły są wyższe, a tym samym pensja nauczycielska relatywnie – jeżeli chodzi o jej siłę nabywczą – niska.
Czy ona jest wysoka? Nie. Prawda jest taka, że nauczyciel mianowany zarabia w tej chwili troszkę powyżej 2,5 tys. Nauczyciele dyplomowani zarabiają troszkę powyżej 3 tys. Czy są to bardzo wysokie pensje? Ktoś pewnie powie: „Nie są małe”, ale na pewno nie są bardzo wysokie. Czy zawód nauczyciela powinien być prestiżowy? Tak, nauczyciele powinni się cieszyć szacunkiem, bo jest to prestiżowy i niezwykle ważny zawód w naszym społeczeństwie.
Rozmawiałem dzisiaj z Panią Minister Finansów, była u mnie w południe. Odbyliśmy prawie dwugodzinną rozmowę. Rozmawialiśmy o sytuacji nauczycieli, w ogóle o sytuacji w kraju. Powiedziała mi, że na ten moment może śmiało powiedzieć, że to, co już zostało obiecane, będzie zrealizowane i są na to środki. Natomiast oczywiście jest problem z tym, co dalej i w jaki sposób dalej pomóc.
Nie ukrywam, że złożyłem Pani Minister taką propozycję w sprawach nauczycieli: poprosiłem, żeby rozważyła – także razem z Panem Premierem – możliwość objęcia nauczycieli takimi samymi zasadami, jeżeli chodzi o kwestie kosztów uzyskania przychodu, jak traktowani są obecnie nauczyciele akademiccy, czyli pracownicy naukowo-dydaktyczni wyższych uczelni. Jak twórcy: 50 proc. kosztów uzyskania przychodów. Takie rozwiązanie zaproponowałem Pani Minister, żeby zostało przyjęte. Po prostu, żeby koszty uzyskania przychodu były liczone dla nauczycieli jak dla twórców.
W gruncie rzeczy uważam, że solidny nauczyciel to twórca – musi się przygotować, musi przygotować dla uczniów propozycje programowe, w jaki sposób zostaną one zrealizowane – to jest jego inwencja twórcza. To on ma przeprowadzić lekcję, wymyślić, żeby była ciekawa, żeby uczniom było łatwiej przyswoić sobie materiał. To – w moim przekonaniu – działalność twórcza. I uważam, że przez szacunek dla nauczycieli także powinniśmy im takie właśnie warunki, jeżeli chodzi o kwestię kosztów uzyskania przychodu, stworzyć.
Mam nadzieję, że ta propozycja zostanie przez rząd rozważona i że w pakiecie, który jest proponowany nauczycielom także ona się zmieści. Mam nadzieję, że zostanie to przyjęte przez środowisko nauczycielskie. Ono powinno być tak traktowane jak środowisko nauczycieli akademickich, czyli środowisko uczelni wyższych – tam, gdzie pracują profesorowie, adiunkci, gdzie realizuje się pracę naukową i uczy studentów.
Szanowni Państwo,
Bardzo Państwu dziękuję jeszcze raz za to spotkanie. Dziękuję, że zechcieliście poświęcić to popołudnie. Ze swojej strony mogę powiedzieć jedno – dlaczego tyle mówiłem o Pani minister Elżbiecie Rafalskiej? Bo bardzo blisko z nią współpracuję, bo sprawa polskiej rodziny i poziomu jej życia jest dla mnie sprawą najważniejszą. Mówię to w każdym miejscu: moim wielkim zamierzeniem i moim wielkim celem, jeżeli chodzi o realizację tej polityki, którą sobie przedłożyłem jako najważniejszą, jest to, że kiedy będę kończył swoją służbę na urzędzie Prezydenta RP, chciałbym, żeby przeciętna polska rodzina, jej przedstawiciele mogli mi powiedzieć: proszę pana, panie Duda żyje nam się lepiej, niż w dniu, w którym obejmował pan urząd Prezydenta; w dniu, w którym pan kończy żyje nam się lepiej, niż wtedy, kiedy pan zaczynał.
Jeżeli to będę mógł usłyszeć, będę spokojny, bo to jest dla mnie najważniejsze, żeby wzrastał poziom życia Polaków. A tym samym, żeby wzrastało zadowolenie z życia, żeby polska rodzina mogła normalnie wiązać koniec z końcem, żeby stać ją było na wakacje, żeby mogła funkcjonować tak, jak funkcjonują rodziny w zamożnych państwach na Zachodzie Europy. Przecież wszyscy tego chcemy i między innymi po to ja zdecydowałem się wejść kiedyś do świata polityki. Właśnie po to, żeby budować silne państwo. Państwo, które dba o obywatela. Cieszę się, że wreszcie jest taka Polska, która dba o polską rodzinę, bo to było wielkie społeczne oczekiwanie.
Cieszę się również, że mogę brać udział w rządzeniu państwem razem z innymi ludźmi, którzy realizują zobowiązania wyborcze, te najważniejsze, takie, jak to do czego ja się zobowiązałem: obniżenie wieku emerytalnego, który został podwyższony wbrew polskiemu społeczeństwu i wbrew zobowiązaniom wyborczym przyjętym kiedyś przez tych, którzy ten wiek potem podwyższyli, wbrew protestom choćby związków zawodowych, przede wszystkim „Solidarności”. Mam nadzieję, że te wszystkie zobowiązania prospołeczne nadal będziemy mogli spokojnie realizować.
Dziękuję Państwu za codzienną pracę dla Polski. Ona jest niezwykle ważna. To dzięki temu budżet państwa może być zasilany – dzięki temu, że Państwo pracujecie i płacicie podatki. Naszym zadaniem jest robić tak, żeby tych podatków nie kradziono. A do niedawna tak było, że pozwalano nas wszystkich okradać. Pytam się dzisiaj Panią minister finansów: ile udało się miliardów zaoszczędzić dzięki zabiegom ograniczającym wykradanie podatków z Polski? Otóż, Proszę Państwa, około 50 miliardów. Pani minister powiedziała mi, że około 50 miliardów udało się po prostu odebrać złodziejom, którzy nas okradali. To m.in. także dzięki temu może być wypłacane 500 plus.
Cieszę się, że możemy te działania realizować. Wierzę w to, że będziemy je realizowali nadal. Wierzę w to, że będziemy w stanie także wspierać polskich przedsiębiorców. Osobiście namawiam wszystkich polskich przedsiębiorców, którzy czują się na siłach do tego, żeby realizowali także ekspansję na rynki międzynarodowe. Niech inni poznają jakość i wartość polskich towarów, polskiej żywności, która jest produkowana przez polskich rolników. Mam nadzieję, że będziemy także w sposób skuteczny wspierali polskich rolników, zabiegali o ich interesy. W tej chwili pracuje Porozumienie Rolnicze, porozumienie w sprawach polskiej wsi. Mam nadzieję, że wypracuje takie rozwiązania, które rzeczywiście będą polską wieś i polskiego rolnika w sposób adekwatny wspierały.
Wiem, że to ważne także na tych ziemiach, gdzie jest tak wiele produkcji rolnej. Dlatego właśnie tutaj bardzo mocno chciałem to podkreślić: los i powodzenie polskiego rolnika ogromnie leżą mi na sercu i cieszę się, że mogę w tym zakresie dzisiaj dobrze współpracować z Panem ministrem Janem Krzysztofem Ardanowskim.
Szanowni Państwo,
Chciałem Państwu życzyć, w tym roku 2019 – roku, w którym cały czas jeszcze obchodzimy stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości - żeby Polska, także ta Państwa Polska, ta, w której na co dzień żyjecie, ta Polska tutaj, na miejscu, żeby stawała się coraz zamożniejsza, coraz silniejsza. Cieszę się, że są dzisiaj z nami także nasi sojusznicy – jest Pan generał, którego witałem na wstępie, są żołnierze amerykańscy tutaj, na tej ziemi, jest ich bardzo dużo.
Proszę Państwa, cieszę się, że te zobowiązania sojusznicze wobec nas są dotrzymywane i że nie tylko nasi żołnierze jeżdżą poza granice w różnych sprawach, żeby dbać o pokój na świecie. Ale cieszę się, że także i sojusznicy są u nas. Mam nadzieję, że jesteście Państwo dla nich życzliwi i zawsze życzliwie ich przyjmujecie, bo na pewno na naszą życzliwość zasługują.
Cieszę się, że dobrze rozwijają się nasze relacje ze Stanami Zjednoczonymi. Cieszę się, Proszę Państwa, że jesteśmy w UE. Chciałbym, żeby ta idea obecności naszej w UE cieszyła się silnym wsparciem, bo to jest bardzo ważne. Ale chciałbym, żeby cieszyła się wsparciem po to, by działała w dwie strony: nie tylko, żeby Unia była u nas, ale żebyśmy także i my byli w Unii. My byli w Unii z tym, co mówił do nas nasz Ojciec Święty Jan Paweł II, że siłę naszej tradycji, wiary i naszych przekonań my powinniśmy dzisiaj nieść do Europy, bo my mamy dzisiaj te wartości, na których kiedyś ta Europa została zbudowana - na korzeniach judeochrześcijańskich. Także na tych korzeniach chcieli oprzeć Unię Europejską jej ojcowie: Schuman, Adenauer. To było wtedy dla nich ogromnie ważne.
Dzisiaj to cały czas jest w nas, Polakach. Mówmy o tym wyraźnie i oczekujmy, żeby ta Europa właśnie taka była. Na pewno wtedy będzie Europą bezpieczną nie tylko dla nas, ale będzie także Europą bezpieczną dla naszych dzieci i dla naszych wnuków. A przecież o to chodzi: żebyśmy mogli w Polsce i wszędzie, gdzie jesteśmy, bezpiecznie wychowywać swoje dzieci, żeby nikt nie wtłaczał im treści, które psują moralność i które niszczą mentalność człowieka, to niezwykle ważne.
Jeszcze raz dziękuję Państwu za to spotkanie i bardzo proszę, abyście bardzo serdecznie pozdrowili i przekazali moje wyrazy szacunku waszym najbliższym, państwa sąsiadom, przyjaciołom, wszystkim, którzy nie mogli być tutaj na dzisiejszym spotkaniu, a przede wszystkim tym, którzy nie mogli być, a chcieli. Życzę Państwu wszystkiego dobrego i wierzę w to, że nasz kraj będzie dalej dobrze się rozwijał i że, Proszę Państwa, będą obowiązywały wszystkie te zasady, które są dla nas tak ważne i które są tak mocno wpisane w naszą tradycję, na której zbudowana jest polska państwowość i nasza mentalność – mentalność wolnych ludzi silnej woli.
Dziękuję.