- Context
- Duda convened Poland's National Security Council on the third anniversary of Russia's full-scale invasion of Ukraine to discuss peace prospects and Poland's security.
- Main themes
- Russian aggression against Ukraine, peace process and ceasefire prospects, Poland's security, security guarantees, Poland-Ukraine solidarity, Poland-US alliance, third anniversary of full-scale invasion, international law, National Security Council deliberations, Polish foreign policy consistency
- Duration
- ~22 min
- Words
- 2,583
- Sentences
- 102
- Readability
- 39
- Grade
- 14.0
- Syntax
- 3.19
- Vocabulary
- 2.08
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other102 sentences in 56 paragraphs
Dear Prime Minister, Dear Madam Marshal, Dear Mr. Marshal, Esteemed Ministers, Distinguished Chairpersons,
I would like to sincerely thank you for coming to the National Security Council, convened under Article 135 of the Constitution of the Republic of Poland as an advisory body to the President of the Republic on matters of internal and external security.
As the Minister, Head of the National Security Bureau, just pointed out, we are, of course, meeting in connection with the initiated – let’s call it – peace process aimed at ending the Russian aggression against Ukraine. But above all, I want to strongly emphasize that we are meeting on a special day – on the third anniversary of the full-scale Russian aggression against Ukraine.
The war, which according to the Russian aggressor, initially – as we remember very well – was supposed to last three days, then three weeks, which frankly speaking, the world perhaps expected at first to be a very short clash between relatively small Ukraine and great Russia, has been going on for three years, continues to this day, and Ukraine is still defending itself.
We are meeting at a moment when there are prospects for ending this war, or at least for negotiating some kind of ceasefire. This means, above all, achieving an effect in which people will stop dying.
On one hand, of course, soldiers, those who are fighting on the front lines, but on the other hand – unfortunately – also the civilian population of Ukraine, ruthlessly bombarded by Putin's forces.
A lot is happening, numerous talks and consultations are taking place. Therefore, I deemed it the right moment to convene the National Security Council in order to discuss, together with you, with the Prime Minister, with representatives of the government, with representatives of parliament, led by Madam Marshal, by Mr. Marshal, representatives of parliamentary clubs, that is, all significant political forces in our country, the most important issues from the perspective of Poland's security concerning this specific matter.
I want to emphasize that over the last nearly ten years of my presidency, I have pursued a very consistent policy towards Ukraine, towards our neighbor. I have also pursued a consistent policy towards Russia, as well as towards our greatest and most important ally, which is undoubtedly the United States of America. From the first day I took office as President of the Republic of Poland until now – I have not changed my mind in this regard. This policy has essentially remained the same.
A few hours ago, I participated in a leaders' summit that is taking place today in Kyiv in connection with the third anniversary of the Russian aggression against Ukraine. I connected with them online and emphasized that from the first day of Russia's full-scale aggression against Ukraine, Poland has been pursuing a consistent policy – because this is, from my perspective, the most important – a consistent policy of supporting Ukraine in every field, both politically, which we do de facto on a daily basis, as well as militarily and humanitarianly, which we also continue to do.
Just a moment ago, I had the honor and pleasure of decorating our compatriots who have been instrumental in providing daily assistance precisely in Ukraine, including at the front line, where our medics provide help as volunteers, risking their lives every day.
Ladies and Gentlemen,
As I said,
Poland's position can be said to be permanent and unchanging: this war must end with a just and lasting peace.
What does this mean?
It means a peace that will ensure that in the future there will be no outbreak of another, perhaps even greater conflict. What does this mean? It means that this peace must be such that Russia will not attack anyone again in the future. This means, above all from our perspective, that Poland and our fellow citizens, those for whom we are responsible and those who elected us, can live peacefully and safely. This is, from our perspective, the most important issue, which of course also means restoring the primacy of international law.
That is why strong and credible security guarantees, which should be negotiated in the near future, are so important.
This is extremely important from the perspective of Poland's security, the security of all of Europe, but also, it can be boldly said, the security of the world. I consistently present such a position in all the discussions I have conducted and am conducting recently, which concern the security of Poland and our region – both during my recent meeting with President Donald Trump in Washington, as well as during earlier visits in Warsaw, including those of the United States Secretary of Defense Pete Hegseth and the Special Envoy of the President of the United States for Ukraine and Russia, General Keith Kellogg.
From these discussions, it clearly follows, which I want to emphasize with all my strength, that Poland is an extremely important ally of the United States, which is absolutely perceived as an extremely important place on the map of American strategic interests and building security zones.
There are also no plans – I have not received any such communication, nor to my knowledge has the Minister of National Defense, the Deputy Prime Minister – that the American military presence in Poland would be in any way limited.
As I mentioned, I know that both the American side and our other allies are also conducting discussions: the Prime Minister, who has met multiple times recently with our European allies, and the Deputy Prime Minister, the Minister of National Defense. These negotiations are ongoing. And this is very important.
Poland should actively voice its opinion on issues concerning the security of all of Europe. And this is fundamentally significant. I am glad that we will also be able to discuss this here today, sharing our observations, thoughts, and also what we expect in the near future, observing the development of the situation.
I believe that the Polish presidency in the Council of the European Union should be an opportunity to raise key issues related to strengthening security, as well as to strengthen transatlantic relations.
Today, in my opinion, there is no better place for us to conduct discussions on the European Union than Warsaw, taking advantage of the presidency we hold.
Therefore, I must say that I regret that the plans to hold the EU-United States summit and the EU-Ukraine summit in Poland were abandoned, as it would have been an excellent opportunity for such discussions.
The United States undoubtedly plays a key role in ensuring security, of course from our perspective, primarily security in Europe and in our part of Europe. That is why from the very beginning of my presidency, I have done everything possible to strengthen transatlantic ties and enhance the presence of NATO troops in Poland, but – obviously – primarily the American presence, because it is the largest and strongest army in the North Atlantic Alliance, and importantly, also the strongest in the world.
The success of the NATO summit in Warsaw in 2016 significantly strengthened the eastern flank of the alliance. Since then, the presence of NATO troops in Poland has increased many times, particularly during the presidency of Donald Trump.
In 2015, there were only a few hundred allied soldiers in Poland at various locations. Now there are already several thousand soldiers in dozens of places in our country, including a permanent presence of American troops.
Military bases have been established. NATO infrastructure has been created. An anti-missile base has been established in Redzikowo. These are things we have effectively pursued over the last decade, and even longer, in numerous discussions and at all subsequent NATO summits.
Poland is in NATO, and NATO troops are in Poland, which just ten years ago was not at all a given. And we must be clear: this is our great success and it is an extremely important strengthening of our security.
Almost exactly a year ago, also during a meeting of the National Security Council, on the eve of the 25th anniversary of Poland's accession to NATO, I proposed that all member countries of the Alliance begin to allocate a minimum of 3 percent of their GDP for defense.
I then discussed this at the White House, in the presence of the Prime Minister and the Minister of Foreign Affairs, presenting this proposal – at that time to President Joe Biden.
I also discussed this in Congress with representatives from all political forces in the United States. I also spoke with the leaders of individual allied countries and with the Secretary General of NATO.
A year ago, there were still some voices doubting whether it was even possible for the allied countries to agree to this and to engage in serious discussion on this issue. Today we clearly see how much this initiative is needed.
Europe must take greater responsibility for its security and the security of the entire Alliance. There is simply no other way.
It is also a personal satisfaction for me that many leaders of NATO countries are now calmly and consistently saying that such a solution is absolutely justified. In short: a return to at least the level of defense spending that was incurred during the Cold War by NATO countries when Soviet imperialism was a threat. Today – in the face of the threat of Russian imperialism, building the military and defensive potential of NATO countries is an obvious necessity.
Poland is, I want to emphasize here, a credible ally and our voice matters. For years we have been one of the leaders of the Alliance when it comes to spending on the development and modernization of our armed forces. We are purchasing modern equipment for our soldiers. I do not hesitate to say: the most modern that is available.
This year we will allocate nearly 5 percent of our gross domestic product for defense. The total value of contracts for the purchase of armaments in recent years amounts to hundreds of billions of zlotys.
It is important that these ambitious programs for our armed forces, which were initiated in recent years, also by the previous government, while Mr. Mariusz Błaszczak was Minister of National Defense, are currently being continued. In addition, new programs are being added, for which I am immensely grateful to the Minister of National Defense, the Deputy Prime Minister.
Last month, for the first time, a Polish pilot sat at the controls of a Polish F-35 fighter jet, a fighter jet we have been waiting for, the first among over 30 that we will have, and which I hope will finally arrive in our country in the near future.
A few months earlier, we signed a groundbreaking contract for the purchase of Apache helicopters, attack helicopters that are considered the best in the world right now. Deliveries of unmanned systems, Abrams tanks in their most modern version, K2 tanks from South Korea, HIMARS launchers, K9 launchers, Kormoran mine destroyers, and many other types of armaments are ongoing.
In fact, one could say that there is hardly a week without new deliveries of modern armaments arriving in Poland. This is the best response to the potential threat posed today by the revived Russian imperialism: strengthening the security of Poland by enhancing our defense and our defensive capabilities within the North Atlantic Alliance.
In this way, we show our NATO allies that we are a credible and responsible ally and do not expect that someone will solely defend us and that someone will only pay for our defense. But that we ourselves bear these expenses, being aware of the necessity to ensure our own security as much as possible. I want to emphasize with all my strength: this is appreciated and – you have heard it recently – once again acknowledged by the President of the United States, also in the White House's communication after our meeting in Washington on Saturday.
A strong army is not only modern equipment, but also well-trained soldiers. The Republic is strong by the strength of its soldiers.
In 2015, the Polish army numbered only about 97,000 people under arms. Currently, our Armed Forces consist of 206,000 soldiers serving in professional service, voluntary basic military service, and territorial military service, as well as its active reserve.
By the end of 2025, the number of armed forces should increase to about 230,000 soldiers, including over 150,000 professional soldiers. In the newly established Territorial Defense Forces, about 42,000 soldiers currently serve.
These are very concrete numbers that show how seriously we approach the topic of modernization and development of the Polish armed forces, responding in advance to the problem of ensuring our security in light of – unfortunately – the dynamically changing international situation regarding security.
I have spoken about this many times and I will repeat once again: we are consistently expanding our army and purchasing modern equipment, not to threaten anyone, but only so that no one dares to attack our Homeland.
This is the key task of the Polish state – to ensure the security and effective defense of our Homeland, for our compatriots: Polish women and men.
Ladies and Gentlemen,
From the beginning of my presidency, I have consistently acted to ensure that matters of Poland's security are as much as possible excluded from political disputes.
That is why I strive to regularly convene the National Security Councils at important moments, when I believe there are issues that need to be discussed together in this group in an open and honest manner, also utilizing the confidentiality clauses that govern our meetings, some of which are held in closed sessions. This was the case both before the Russian aggression against Ukraine and before NATO summits – in order to share knowledge with both the government and the opposition, and also to ensure continuity of action on the most important security issues.
Therefore, I was troubled by the recent proposal from the government that representatives of the President should not participate in government meetings dedicated to security and defense. This is, unfortunately, a manifestation of an absolutely contrary trend.
This change will not affect me as the President of the Republic, who is still in office today but will soon conclude my presidential mission, but rather the newly elected president, who – when they arrive at the Presidential Palace and take over from me – will already be subject to these new regulations if they are implemented.
And yet, ladies and gentlemen, cooperation between the government and the President on matters concerning security is not only a matter of the good of the Republic, it is not only a matter of common sense in today’s difficult times. It is explicitly written in the Constitution of the Republic of Poland, obliging both parties to cooperate diligently.
I will repeat once again: matters of Poland's security must be excluded from political disputes. There are many things that can be debated in Polish politics. We argue, such is the nature of democracy, that there is dispute, and it is obvious that we have different views, and I will say this: it is good that we have them, because it is healthy for democracy. But there are fundamental issues – one such fundamental issue today is undoubtedly the security of the Republic, both external and internal, and I am absolutely convinced that today in Polish politics there is no issue more important for Poles than this one.
Thank you very much.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowny Panie Premierze, Szanowna Pani Marszałek, Szanowny Panie Marszałku, Szanowne Panie i Panowie Ministrowie, Szanowni Państwo Przewodniczący,
bardzo serdecznie dziękuję za przybycie na Radę Bezpieczeństwa Narodowego, zwołaną w trybie artykułu 135 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej jako ciało doradcze Prezydenta Rzeczypospolitej w sprawach bezpieczeństwa wewnętrznego i zewnętrznego.
Tak, jak przed chwilą, na wstępie zaznaczył Pan Minister, Szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego, spotykamy się oczywiście w związku z rozpoczętym – nazwijmy to – procesem pokojowym, który zmierza do zakończenia rosyjskiej agresji na Ukrainę. Ale przede wszystkim chcę bardzo mocno podkreślić, że spotykamy się w szczególny dzień – w trzecią rocznicę pełnoskalowej rosyjskiej agresji na Ukrainę.
Wojna, która według rosyjskiego agresora, początkowo – jak pamiętamy znakomicie – miała trwać trzy dni, później trzy tygodnie, czego szczerze mówiąc chyba w pierwszym momencie spodziewał się świat, że to będzie bardzo krótkie starcie pomiędzy stosunkowo niewielką Ukrainą, a wielką Rosją, trwa już trzy lata, trwa do dzisiaj i Ukraina cały czas się broni.
Spotykamy się w momencie, w którym pojawiły się perspektywy na zakończenie tej wojny, a przynajmniej na wynegocjowanie jakiegoś rozejmu. To znaczy przede wszystkim uzyskanie efektu, w którym przestaną ginąć ludzie.
Z jednej strony, oczywiście żołnierze, ci, którzy walczą na froncie, ale z drugiej strony – niestety – także i ludność cywilna Ukrainy, bombardowana bezwzględnie przez wojska Putina.
Wiele się dzieje, odbywają się liczne rozmowy i konsultacje. Dlatego uznałem, że to jest właściwy moment na to, by zwołać Radę Bezpieczeństwa Narodowego po to, by wspólnie z Państwem, z Panem Premierem, z przedstawicielami rządu, z przedstawicielami parlamentu, na czele z Panią Marszałek, z Panem Marszałkiem, przedstawicielami klubów parlamentarnych, czyli wszystkich liczących się sił politycznych w naszym kraju, rozmawiać o najważniejszych z punktu widzenia bezpieczeństwa Polski kwestiach, dotyczących tej właśnie konkretnie sprawy.
Chcę przy tym podkreślić, że przez ostatnie prawie dziesięć lat mojej prezydentury prowadziłem bardzo konsekwentną politykę wobec Ukrainy, wobec naszego sąsiada. Prowadziłem także konsekwentną politykę wobec Rosji, a także wobec naszego największego i najważniejszego bez wątpienia sojusznika, jakim są Stany Zjednoczone Ameryki. Od pierwszego dnia, kiedy zacząłem pełnić urząd Prezydenta Rzeczypospolitej, do teraz – nie zmieniłem w tym zakresie swojego zdania. Ta polityka cały czas jest w istocie taka sama.
Przed kilkoma godzinami wziąłem udział w szczycie przywódców , który odbywa się dzisiaj w Kijowie w związku z trzecią rocznicą rosyjskiej agresji na Ukrainie. Łączyłem się z nimi online i podkreśliłem, że od pierwszego dnia pełnoskalowej agresji Rosji na Ukrainę Polska prowadzi konsekwentną politykę – bo to jest z mojego punktu widzenia najistotniejsze – konsekwentną politykę wsparcia Ukrainy na każdym polu, zarówno na polu politycznym, co czynimy de facto na co dzień, jak również i na polu militarnym i humanitarnym, co czynimy również cały czas.
Dzisiaj przed chwilą miałem zaszczyt i przyjemność odznaczyć naszych rodaków zasłużonych dla niesienia codziennej pomocy właśnie na Ukrainie, włącznie z linią frontu, gdzie nasi medycy niosą pomoc jako wolontariusze, ryzykując swoje życie każdego dnia.
Szanowni Państwo,
tak jak powiedziałem,
stanowisko Polski, można powiedzieć, jest tutaj trwałe i niezmienne: ta wojna musi się zakończyć sprawiedliwym i trwałym pokojem.
Co to oznacza?
To znaczy takim, który sprawi, że w przyszłości nie dojdzie do wybuchu kolejnego, być może jeszcze większego konfliktu. Co to oznacza? To oznacza, że ten pokój musi być taki, żeby Rosja w przyszłości nikogo już nie napadła. To znaczy, przede wszystkim z naszego punktu widzenia, żeby Polska i nasi współobywatele, ci, przed którymi ponosimy odpowiedzialność i ci, którzy nas wybrali, mogli żyć spokojnie i bezpiecznie. To jest z naszego punktu widzenia najistotniejsza kwestia, co oczywiście oznacza także i przywrócenie prymatu prawa międzynarodowego.
Dlatego tak ważne są silne i wiarygodne gwarancje bezpieczeństwa, które powinny zostać wynegocjowane w najbliższej przyszłości.
To niezwykle ważne z punktu widzenia bezpieczeństwa Polski, całej Europy, ale i nie tylko, także można śmiało powiedzieć i bezpieczeństwa świata. Takie stanowisko konsekwentnie prezentuję we wszystkich rozmowach, które prowadziłem i które prowadzę w ostatnim czasie i które dotyczą właśnie bezpieczeństwa Polski i naszego regionu – zarówno podczas mojego ostatniego spotkania z Prezydentem Donaldem Trumpem w Waszyngtonie, jak i w trakcie wcześniejszych wizyt w Warszawie, tych ostatnich: sekretarza obrony Stanów Zjednoczonych Pete’a Hegsetha i Specjalnego Wysłannika Prezydenta Stanów Zjednoczonych do spraw Ukrainy i Rosji generała Keitha Kellogga .
Z tych rozmów jednoznacznie wynika, co chcę z całą mocą podkreślić, że Polska jest niezwykle istotnym sojusznikiem Stanów Zjednoczonych, który absolutnie jest postrzegany jako niezwykle ważne miejsce na mapie strategicznych interesów amerykańskich i budowania stref bezpieczeństwa.
Nie ma też żadnych planów – żadnego takiego komunikatu nie odebrałem ani ja, ani o ile mi wiadomo nie odebrał go także i Minister Obrony Narodowej, Wicepremier – o tym, aby amerykańska obecność wojskowa, militarna w Polsce miała być w jakikolwiek sposób ograniczana.
Swoje rozmowy, tak jak wspomniałem, wiem, że zarówno ze stroną amerykańską, jak i z innymi naszymi sojusznikami prowadzi także strona rządowa: Pan Premier, który wielokrotnie w ostatnim czasie spotykał się z naszymi sojusznikami europejskimi i Pan Wicepremier, Minister Obrony Narodowej. Te negocjacje trwają. I to jest bardzo ważne.
Polska powinna aktywnie zabierać głos w tematach dotyczących bezpieczeństwa całej Europy. I to ma znaczenie fundamentalne. Cieszę się, że także i o tym będziemy mogli dzisiaj tutaj porozmawiać, dzieląc się swoimi spostrzeżeniami, przemyśleniami, a także i tym, czego spodziewamy się w najbliższym czasie, obserwując rozwój sytuacji.
Uważam, że polska prezydencja w Radzie Unii Europejskiej powinna być okazją do podnoszenia kluczowych tematów związanych ze wzmocnieniem bezpieczeństwa, a także do wzmocnienia relacji transatlantyckich.
Nie ma dzisiaj – w moim przekonaniu – dla nas lepszego miejsca do prowadzenia rozmów na temat Unii Europejskiej niż właśnie Warszawa, korzystając z prezydencji, którą dzierżymy.
Dlatego muszę powiedzieć, że żałuję, iż zrezygnowano z planów przeprowadzenia w Polsce organizacji u nas, w kraju, szczytu Unia Europejska-Stany Zjednoczone i szczytu Unia Europejska-Ukraina, bo byłaby to doskonała okazja do takich rozmów.
Stany Zjednoczone bez wątpienia odgrywają kluczową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa, oczywiście z naszego punktu widzenia patrząc, przede wszystkim bezpieczeństwa w Europie i w naszej części Europy. Dlatego od samego początku mojej prezydentury robię wszystko, co możliwe, aby umacniać więzi transatlantyckie i wzmacniać obecność także i wojsk NATO w Polsce, ale – co oczywiste – przede wszystkim obecność amerykańską, bo to jest największa i najsilniejsza armia w sojuszu północnoatlantyckim, a co ważne także i najsilniejsza na świecie.
Sukces szczytu NATO w Warszawie w 2016 roku sprawił, że wschodnia flanka sojuszu została istotnie wzmocniona. Od tego czasu wielokrotnie zwiększyła się obecność wojsk NATO w Polsce, w tym istotnie za kadencji Prezydenta Donalda Trumpa.
W 2015 roku w Polsce przebywało okresowo zaledwie kilkuset żołnierzy wojsk sojuszniczych w różnych miejscach. Obecnie jest to już kilkanaście tysięcy żołnierzy w kilkunastu miejscach w naszym kraju, w tym stała obecność wojsk amerykańskich.
Powstały bazy wojskowe. Powstała NATO–wska infrastruktura. Powstała baza antyrakietowa w Redzikowie. To są rzeczy, o które skutecznie zabiegaliśmy przez ostatnią dekadę, a nawet i dłużej w licznych rozmowach i na wszystkich kolejnych szczytach Sojuszu Północnoatlantyckiego.
Polska jest w NATO, a wojska NATO są w Polsce, co jeszcze dziesięć lat temu wcale nie było sprawą oczywistą. I trzeba sobie jasno powiedzieć: to jest nasz wielki sukces i to jest niezwykle istotne umocnienie naszego bezpieczeństwa.
Niemal dokładnie rok temu, również podczas posiedzenia Rady Bezpieczeństwa Narodowego, w przededniu 25. rocznicy wejścia Polski do NATO, przedstawiłem propozycję, żeby wszystkie kraje członkowskie Sojuszu zaczęły przeznaczać na obronność minimum 3 proc. swojego PKB.
Następnie rozmawiałem o tym w Białym Domu , zresztą w obecności Pana Premiera i Ministra Spraw Zagranicznych, przedstawiłem tę propozycję – wtedy jeszcze Panu Prezydentowi Stanów Zjednoczonych Joe Bidenowi.
Rozmawiałem na ten temat także w Kongresie z przedstawicielami z wszystkich sił politycznych w Stanach Zjednoczonych. Rozmawiałem także z przywódcami poszczególnych państw sojuszu oraz z Sekretarzem Generalnym NATO.
Rok temu pojawiało się jeszcze sporu głosów powątpiewających w to, czy to jest w ogóle możliwe, żeby państwa sojuszu się na to zgodziły i żeby podjąć w tej kwestii poważną dyskusję. Dziś widzimy wyraźnie, jak bardzo ta inicjatywa jest potrzebna.
Europa musi wziąć większą odpowiedzialność za swoje bezpieczeństwo i bezpieczeństwo całego Sojuszu. Po prostu nie ma innej drogi.
To jest dla mnie także osobistą satysfakcją, że bardzo wielu już dzisiaj przywódców państw NATO mówi o tym ze spokojem i konsekwentnie, że rzeczywiście tego typu rozwiązanie jest absolutnie uzasadnione. Krótko mówiąc: powrót co najmniej do takiego poziomu wydatków na obronność, jakie były w czasach zimnej wojny ponoszone przez państwa NATO wtedy, kiedy groził sowiecki imperializm, Dzisiaj – wobec zagrożenia rosyjskim imperializmem, budowanie potencjału militarnego, obronnego państw NATO – jest oczywistą koniecznością.
Polska jest tutaj, co chcę podkreślić, wiarygodnym sojusznikiem i nasz głos ma znaczenie. Od lat jesteśmy jednym z liderów Sojuszu, jeżeli chodzi o wydatki na rozwój i modernizację naszych sił zbrojnych. Kupujemy nowoczesny sprzęt dla naszych żołnierzy. Nie waham się powiedzieć: najnowocześniejszy, jaki jest dostępny.
W tym roku na obronność przeznaczymy blisko 5 proc. produktu krajowego brutto. Łączna wartość umów na zakup uzbrojenia w ostatnich latach to są setki miliardów złotych.
To ważne, że te ambitne programy dla naszych sił zbrojnych, które zostały zapoczątkowane w ostatnich latach, także przez poprzedni rząd, jeszcze gdy Ministrem Obrony Narodowej był Pan Mariusz Błaszczak, są obecnie kontynuowane. Do tego dochodzą nowe programy, za co jestem Panu Ministrowi Obrony Narodowej, Wicepremierowi ogromnie wdzięczny.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
W ubiegłym miesiącu po raz pierwszy polski pilot zasiadł za sterami polskiego myśliwca F-35, myśliwca, na który czekaliśmy, pierwszego wśród ponad 30, które będziemy mieli, i które wreszcie – mam nadzieję – przybędą do naszego kraju w niedługim czasie.
Kilka miesięcy wcześniej podpisaliśmy przełomowy kontrakt na zakup śmigłowców Apache, śmigłowców szturmowych, które są uważane za najlepsze w tej chwili na świecie. Kontynuowane są dostawy systemów bezzałogowych, czołgów Abrams w ich najnowocześniejszej wersji, czołgów K2 z Korei Południowej, wyrzutni HIMARS, wyrzutni K9, niszczycieli min Kormoran i wielu innych rodzajów uzbrojenia.
Właściwie można powiedzieć nie ma tygodnia, żeby do Polski nie docierały kolejne dostawy nowoczesnego uzbrojenia. To najlepsza odpowiedź na potencjalne zagrożenie, jakie stanowi dzisiaj odrodzony rosyjski imperializm: umocnienie bezpieczeństwa Polski poprzez wzmocnienie naszej obronności i naszych zdolności obronnych w ramach Sojuszu Północnoatlantyckiego.
Tym samym pokazujemy naszym sojusznikom w NATO, że jesteśmy sojusznikiem wiarygodnym i odpowiedzialnym i nie liczymy na to, że wyłącznie ktoś nas obroni i że ktoś będzie tylko płacił na naszą obronność. Ale że my sami ponosimy te wydatki, mając świadomość konieczności zapewnienia sobie w jak największym stopniu bezpieczeństwa we własnym zakresie. Chcę z całą mocą podkreślić: to jest doceniane i – słyszeliście to Państwo ostatnio – po raz kolejny docenione z ust prezydenta Stanów Zjednoczonych, także w komunikacie Białego Domu po naszym sobotnim spotkaniu w Waszyngtonie.
Silna armia to nie tylko nowoczesny sprzęt, ale to również doskonale wyszkoleni żołnierze. Rzeczpospolita jest silna siłą swoich żołnierzy.
W 2015 roku polska armia liczyła zaledwie około 97 000 ludzi pod bronią. Obecnie nasze Siły Zbrojne to 206 000 żołnierzy, którzy służą w ramach służby zawodowej, w ramach dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej i terytorialnej służby wojskowej, a także jej aktywnej rezerwy.
Na koniec 2025 roku liczebność sił zbrojnych powinna wzrosnąć do około 230 000 żołnierzy, w tym ponad 150 000 żołnierzy zawodowych. W stworzonych od podstaw Wojskach Obrony Terytorialnej służy obecnie około 42 000 żołnierzy.
To są bardzo konkretne liczby, które pokazują, jak bardzo poważnie podchodzimy do tematu modernizacji i rozwoju polskich sił zbrojnych, odpowiadając zawczasu na problem zapewnienia nam bezpieczeństwa wobec – niestety – dynamicznie zmieniającej się sytuacji międzynarodowej, jeżeli chodzi o bezpieczeństwo.
Mówiłem o tym wielokrotnie i po raz kolejny powtórzę: konsekwentnie rozbudowujemy naszą armię i kupujemy nowoczesny sprzęt, nie po to, by komuś zagrozić, ale tylko po to, by nikomu nie przyszło do głowy zaatakować naszą Ojczyznę.
To jest kluczowe zadanie państwa polskiego – zapewnić bezpieczeństwo i zdolność skutecznej obrony naszej Ojczyzny, naszym Rodakom: Polkom i Polakom.
Szanowni Państwo,
od początku mojej prezydentury konsekwentnie działam tak, żeby sprawy bezpieczeństwa Polski były w jak największym stopniu wyłączone z politycznego sporu.
Dlatego właśnie staram się regularnie zwoływać Rady Bezpieczeństwa Narodowego w ważnych momentach, kiedy uważam, że są kwestie, które trzeba przedyskutować wspólnie w tym gronie w sposób otwarty, szczery, korzystając także z klauzul niejawności, którymi objęte są nasze posiedzenia, te w części realizowanej w trybie zamkniętym. Tak było zarówno przed rosyjską agresją na Ukrainę, jak i przed szczytami NATO – po to, by dzielić się wiedzą zarówno ze stroną rządową, jak i z opozycją, także i po to, żeby zachowana była ciągłość działania w najważniejszych tematach dotyczących bezpieczeństwa.
Dlatego zmartwiła mnie ostatnia propozycja ze strony rządu, żeby przedstawiciele Prezydenta nie brali udziału w posiedzeniach rządowych poświęconych bezpieczeństwu i obronności. To przejaw, niestety, absolutnie przeciwnego trendu.
Ta zmiana uderzy nie tyle we mnie jako Prezydenta Rzeczypospolitej, dzisiaj jeszcze sprawującego urząd, ale który wkrótce kończy swoją prezydencką misję, ale właśnie w nowo wybranego prezydenta, który – kiedy zjawi się w Pałacu Prezydenckim i przejmie ode mnie urząd – będzie już podlegał tym nowym przepisom, gdyby zostały wprowadzone w życie.
A przecież, proszę Państwa, współpraca pomiędzy rządem a Prezydentem w sprawach dotyczących bezpieczeństwa, to nie tylko kwestia dobra Rzeczypospolitej, to nie tylko kwestia zdrowego rozsądku w dzisiejszych trudnych czasach. Ona jest wprost zapisana w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej , zobowiązując obie strony do rzetelnego współdziałania.
Jeszcze raz powtórzę: sprawy bezpieczeństwa Polski muszą być wyłączone z politycznego sporu. O wiele rzeczy można się w polskiej polityce spierać. Spieramy się, taka jest natura demokracji, że jest spór i to jest oczywiste, że mamy różne poglądy i powiem tak: dobrze, że je mamy, bo dla demokracji to zdrowo. Ale są sprawy fundamentalne – taką sprawą fundamentalną dzisiaj z całą pewnością jest bezpieczeństwo Rzeczypospolitej i to zewnętrzne, i to wewnętrzne i jestem absolutnie przekonany, że dzisiaj w polskiej polityce nie ma sprawy ważniejszej dla Polaków niż właśnie ta.
Dziękuję bardzo.
