- Context
- Duda addressed the Polish community in Podgorica during Poland's first-ever presidential state visit to Montenegro on November 17, 2021.
- Main themes
- Polish community in Montenegro, Polish-Montenegrin historical ties, Slavic brotherhood, state visit to Montenegro, Polish diaspora, tourism promotion, diplomatic relations, Polish culture abroad, social responsibility of business, Polish-Ottoman Empire history
- Duration
- ~9 min
- Words
- 1,090
- Sentences
- 38
- Readability
- 49
- Grade
- 13.0
- Syntax
- 3.29
- Vocabulary
- 2.22
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other38 sentences in 18 paragraphs
Dear Ambassador, Dear Madam Ambassador, Esteemed Ministers, but above all – All Highly Esteemed Guests gathered here at the Polish Embassy in Podgorica, Montenegro, My Dear Countrywomen, My Dear Countrymen!
I am very pleased that we could come and meet with you. I want to assure you that it is a great honor for us – for me and for my wife, Agata – that 15 years after the establishment of diplomatic relations between the Republic of Poland and Montenegro, we are the first presidential couple from Poland to come on a state visit to a country that has been friendly to us from the very beginning, to people who – it can be boldly said – have been our friends for centuries.
There is a specific bond between Poles and Montenegrins – between us, the northern Slavs, and those southern Slavs who have lived here on this land for ages, struggling with various adversities, including those we have faced over the centuries.
Let me mention our struggles in defense of our homelands and freedom against the Ottoman Empire. The names of Polish kings who were heroes of those events from centuries ago are well known here in Montenegro. I will mention Władysław III Jagiełło, known as Warneńczyk, because he fell in the battle of Varna against the Ottoman Empire; or finally the great, victorious Jan III Sobieski, who defeated the great army of the Ottoman Empire at Vienna, bringing defense to Christianity and Europe.
Then there were also very close political and interpersonal contacts in the 19th and early 20th centuries, and later the history of recent decades that shaped today’s Polish community in Montenegro; small, but which you, Mr. Ambassador, called – when you told me about it – and my minister, Mr. Adam Kwiatkowski – an emigration of hearts.
Because this is a Polish community that mainly consists today of women, ladies who, years ago, met handsome boys from Montenegro, got married, settled here, created their lives here, rearranging them anew or entering true adulthood, connected with this country, but – for which I am immensely grateful – they always remember Poland, their homeland, where they were born.
Ladies – led by Ms. Wanda Vujisić – established here the Association of Poles Residing in Montenegro, which has been actively promoting Polish culture here for 20 years, wonderfully promoting Poland as such, us – everything related to Poland – by maintaining and also unearthing all the ties that have been here, as I said, for centuries. I am immensely grateful for this work.
I can boldly say that – apart from the historical layer – it is you, it is you ladies who today are primarily those who have led to the fact that everywhere, at every turn, I hear: “Yes, Poles are very liked here. Yes, Poland is very valued here. Yes, Poles are warmly welcomed here.”
Now they come here by the thousands – or even, I hope, by the hundreds of thousands, a number that will grow – for vacations, to enjoy the wonderful Montenegrin summer weather, the extraordinary, beautiful, splendid blue Adriatic Sea, all the charms, including the beautiful streets of Montenegrin cities like Budva and Kotor – all those architectural gems that are a great attraction here.
I told the President and the Prime Minister today that the potential of Poles who can come here for vacations every year is certainly much greater than the slightly over 180,000 who came before the coronavirus pandemic in 2019 to rest here. This potential can be estimated – in my opinion – even up to half a million of our compatriots annually.
Because since nearby Croatia has been so popular for so many years – it is enough to just travel a little further to rest here in Montenegro. I am convinced that with proper promotion, with popularization, with a return to dynamic air connections between cities in Poland and Montenegro, this is possible and will become a fact.
All the more so because – as I said – thanks to you ladies, thanks to everything that has been done here for Poland over the last decades, thanks to how Poland has been represented here primarily by you ladies, we have a very good reputation here, we enjoy friendship and sympathy. This is a great credit we have here and from which – I hope – our compatriots will benefit well, to remain friends here in Montenegro forever, to remain Slavic brothers and always be warmly welcomed here. Once again, I thank you from the bottom of my heart for this work.
I also thank our entrepreneurs who operate here, on this land, building a very good brand for Poland and also supporting Polish community activities, supporting the memory of the homeland, supporting the possibility of educating children in the Polish language – at this moment I have in mind especially the Katowice company Bumech, which donated computer equipment to the Polish language teaching workshop in the educational center for youth. I am immensely grateful for this work.
These are gestures that we call social responsibility of business. I value this immensely. For all such actions – both in Poland and beyond its borders – that support us, I extend my heartfelt thanks. I hope that there will be more such gestures from various Polish entities.
Today, during these political discussions, there was a second element I mentioned: I hope that there will be more and more Polish investors, that they will invest their money here, that they will develop businesses here, creating jobs, achieving profits, building their personal happiness, but also building the economic potential of both Poland and Montenegro – that our countries and societies will benefit from this. I encourage this.
I would very much like these relations to be dynamized and for us to truly build this here, also for the satisfaction of all of you. Because the more relations there are between Poland and Montenegro and between Poles and Montenegrins, the more efficient the communication will be, and the better – I believe – the bonds between our countries and nations will be.
I am also very happy that you are here today at the embassy. I understand that probably more people would like to meet, but pandemic considerations impose restrictions. I am immensely grateful to the Ambassador and his wife for organizing this meeting today. And I thank all of you immensely for your presence. Agata and I are touched that we can meet with you.
Thank you very much.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowny Panie Ambasadorze, Szanowna Pani Ambasadorowo, Szanowni Państwo Ministrowie, ale przede wszystkim – Wszyscy Wielce Szanowni Państwo zebrani tu, w polskiej ambasadzie w Podgoricy, w Czarnogórze, Moje Drogie Rodaczki, Moi Drodzy Rodacy!
Bardzo się cieszę, że mogliśmy przyjechać i spotkać się z Państwem. Chcę zapewnić, że jest dla nas wielkim zaszczytem – dla mnie i dla mojej małżonki, Agaty – to, że 15 lat po nawiązaniu stosunków dyplomatycznych pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Czarnogórą jesteśmy pierwszą parą prezydencką z Polski, która przybywa z państwową wizytą do kraju, który od samego początku jest nam przyjazny, do ludzi, którzy – śmiało można powiedzieć – są nam przyjaźni od stuleci.
To jest taki specyficzny związek pomiędzy Polakami a Czarnogórcami – pomiędzy tymi północnymi Słowianami, którymi jesteśmy, a tymi południowymi, którzy mieszkają tu, na tej ziemi, od wieków, zmagając się z różnymi przeciwnościami, także takimi, z którymi na przestrzeni wieków myśmy się zmagali.
Że wspomnę choćby nasze walki w obronie ojczyzn i wolności przeciwko imperium osmańskiemu. Nazwiska polskich królów, którzy byli bohaterami tamtych wydarzeń sprzed wieków, są tu, w Czarnogórze, doskonale znane. Wspomnę choćby Władysława III Jagiellończyka, zwanego Warneńczykiem, dlatego że poległ właśnie w bitwie pod Warną przeciwko imperium osmańskiemu; czy wreszcie wielkiego, zwycięskiego Jana III Sobieskiego, który pod Wiedniem pokonał wielką armię imperium osmańskiego, niosąc wtedy obronę chrześcijaństwu i Europie.
To potem także bardzo ścisłe kontakty polityczne i międzyludzkie w XIX i na początku XX wieku, a później już ta historia najnowszych dziesięcioleci, które ukształtowały dzisiejszą Polonię Czarnogóry; niewielką, ale którą Pan Ambasador nazwał, gdy mi o niej opowiadał – i mój minister, Pan Adam Kwiatkowski – emigracją serc.
Bo to jest taka Polonia, która w głównej mierze składa się dzisiaj z kobiet, pań, które kiedyś, przed laty, poznały przystojnych chłopaków z Czarnogóry, wyszły za mąż, tutaj się osiedliły, tutaj stworzyły swoje życie, układając je na nowo czy wchodząc w prawdziwą dorosłość, związały się z tym krajem, ale – za co jestem ogromnie wdzięczny – cały czas pamiętają o Polsce, o swojej ojczyźnie, w której się urodziły.
Panie – na czele z Panią Wandą Vujisić – założyły tu Stowarzyszenie Polaków Zamieszkałych w Czarnogórze, które prężnie działa już od 20 lat, wspaniale promując tu polską kulturę, wspaniale promując w ogóle Polskę jako taką, nas – wszystko, co z Polską związane – właśnie podtrzymując i także odgrzebując wszystkie związki, które były tu, jak powiedziałem, przez stulecia. Ogromnie za tę działalność dziękuję.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
Śmiało mogę powiedzieć, że – poza warstwą historyczną – to właśnie Państwo, właśnie Panie dzisiaj jesteście przede wszystkim tymi, którzy doprowadzili do tego, że wszędzie, na każdym kroku, słyszę: „Tak, Polacy są tu bardzo lubiani. Tak, Polska jest tu bardzo ceniona. Tak, Polacy są tu mile witani”.
Teraz przyjeżdżają tu tysiącami – czy wręcz już, mam nadzieję, setkami tysięcy, których liczba będzie wzrastać – na wakacje, korzystać ze wspaniałej czarnogórskiej letniej pogody, z niezwykłego, pięknego, wspaniałego błękitnego Morza Adriatyckiego, ze wszystkich uroków, także pięknych uliczek miast Czarnogóry, jak Budva i Kotor – tych wszystkich perełek architektury, które stanowią tu ogromną atrakcję.
Mówiłem dziś Panu Prezydentowi i Panu Premierowi, że potencjał Polaków, którzy mogą co roku przyjeżdżać tu na wakacje, jest z całą pewnością dużo większy niż te nieco ponad 180 tys., które przyjechało przed pandemią koronawirusa w 2019 roku, by tu odpoczywać. Ten potencjał można szacować – moim zdaniem – nawet do pół miliona naszych rodaków rocznie.
Bo skoro pobliska Chorwacja od tylu lat jest tak popularna – to przecież wystarczy pojechać tylko kawałek dalej, by odpoczywać właśnie tu, w Czarnogórze. Jestem przekonany, że przy odpowiedniej promocji, przy popularyzowaniu, przy powrocie do dynamicznych połączeń lotniczych pomiędzy miastami w Polsce a Czarnogórą jest to możliwe i stanie się faktem.
Tym bardziej że – jak powiedziałem – właśnie dzięki Paniom, dzięki temu wszystkiemu, co na przestrzeni ostatnich dziesięcioleci było tu dla Polski robione, dzięki temu, jak Polska była tu przede wszystkim przez Panie reprezentowana, mamy tu bardzo dobra opinię, cieszymy się przyjaźnią i sympatią. To wielki kredyt, który tu mamy i z którego – mam nadzieję – nasi rodacy dobrze skorzystają, by na zawsze pozostać przyjaciółmi tu, w Czarnogórze, na zawsze pozostać słowiańskimi braćmi i zawsze być tu mile witani. Jeszcze raz z całego serca dziękuję Paniom za to dzieło.
Dziękuję także naszym przedsiębiorcom, którzy działają tu, na tej ziemi, budują bardzo dobrą markę Polski i także wspierają działalność polonijną, wspierają pamięć o ojczyźnie, wspierają możliwość edukacji dzieci języka polskiego – w tej chwili mam tu na myśli w szczególności katowicką firmę Bumech, która ofiarowała sprzęt komputerowy do pracowni nauczania języka polskiego w centrum edukacyjnym dla młodzieży. Ogromnie dziękuję za to dzieło, jestem bardzo wdzięczny.
Są to takie gesty, o których mówimy, że jest to społeczna odpowiedzialność biznesu. Niezwykle to cenię. Za wszystkie takie działania – i w Polsce, i poza jej granicami – które nas wspierają, składam ogromne podziękowania. Liczę na to, że takich gestów ze strony różnych polskich podmiotów będzie więcej.
Właśnie dziś, w czasie tych rozmów politycznych, był to drugi element, o którym mówiłem: liczę na to, że będzie coraz więcej polskich inwestorów, że będą tu lokowali swoje pieniądze, że będą tu rozwijali biznes, tworząc miejsca pracy, osiągając zyski, budując swoje osobiste szczęście, ale także budując tym samym potencjał gospodarczy i Polski, i Czarnogóry – że nasze kraje i społeczeństwa będą na tym korzystać. Zachęcam do tego.
Chciałbym bardzo, aby te relacje się zdynamizowały i byśmy rzeczywiście tutaj to budowali, także ku zadowoleniu wszystkich Państwa. Bo przecież im więcej będzie relacji Polski z Czarnogórą i Polaków z Czarnogórcami, tym sprawniejsza będzie komunikacja, tym lepsze będą także – wierzę w to – więzi pomiędzy naszymi krajami i narodami.
Cieszę się też ogromnie, że są Państwo dzisiaj tu, w ambasadzie. Rozumiem, że pewnie więcej osób chciałoby się spotkać, ale względy pandemiczne powodują ograniczenia. Ogromnie dziękuję Panu Ambasadorowi i jego małżonce za zorganizowanie tego dzisiejszego spotkania. A wszystkim Państwu ogromnie dziękuję za obecność. Jesteśmy z Agatą wzruszeni, że możemy się z Państwem spotkać.
Dziękuję bardzo.
