Polonezköy. The President's speech at the meeting with the Polish community.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed the Polish community in Polonezköy (Adampol), Turkey, during an official visit to honor residents preserving Polish heritage near Istanbul.
- Main themes
- Polish diaspora and heritage, Polonezköy history, Polish-Turkish friendship, preservation of Polish identity abroad, Prince Adam Czartoryski legacy, community pride and awards, role of Polish clergy abroad, pandemic and tourism, Our Lady of Częstochowa
- Duration
- ~8 min
- Words
- 1,000
- Sentences
- 39
- Readability
- 63
- Grade
- 10.3
- Syntax
- 3.19
- Vocabulary
- 2.12
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other39 sentences in 19 paragraphs
Dear Madam Marshal, Dear Mr. Prime Minister, Mr. Ambassador, Ministers, Dear Mr. Mayor of Polonezköy, Dear Turkish Friends, Representatives of Local Authorities, Dear Polish and Turkish Friends, Residents of Polonezköy, Guests, All Esteemed Guests!
It is a great honor and joy for us – for me and Agata – that we could come to you, here, to this small town, which is at the same time so well known; a town that can confidently be called legendary.
I no longer remember when I first heard about Adampol – about Polonezköy – in my life. I was probably still in elementary school, so I think it was in the 1980s, in times that we sometimes rightly call bygone. Because indeed, a lot has changed over these few decades, fortunately in all relations.
But I really want to thank you, I am immensely pleased and – as I said – I am honored to have been able to present you with these awards: for maintaining Polishness, for cultivating traditions, the language of grandparents and fathers; for being proud of your heritage, for being proud of being Polish so far from Poland, and at the same time precisely because of that, so close.
I thank you from the bottom of my heart, those who uphold Polishness here through your institutional activities – Madam Chair, Mr. Mayor. But I also thank the priests and fathers from the bottom of my heart for being here and not only upholding Polishness but also spirit and faith.
Sometimes I say this in my speeches when I am abroad and meet with Poles and the Polish diaspora, how incredibly important a role Polish clergy have played – there, far beyond the borders – using our language especially among those who have emigrated. Because those who were born abroad can be said to have two homelands: Poland – the homeland of their fathers, grandfathers, sometimes great-grandfathers – and the one in which they were born, which is also theirs.
But those who came here are always immigrants, they always remember the family home far, far away; there is always that tear that is sometimes shed out of longing, sorrow, often out of deprivation – especially in the past, in those times when it was not easy at all to go to Poland or to come here.
Polonezköy has a very long history; next year it will be 180 years since the town's existence. We owe it to Prince Adam Czartoryski, who wanted Poles to have their own place. Their own! So that they would not wander as many did at that time – without a homeland – because Poland, torn apart by partitioners, was not on the map. People suffered, they had no place of their own. He then commissioned Michał Czajkowski to purchase these lands – 500 hectares – so that Poles could settle here, so that they would find their place, so that they would create a cohesive community.
That it succeeded is an understatement. It is still true today! Even though so many generations have passed. There are so many Polish places here, on Turkish soil, which, because of the sweat of the people working the land here, speaking Polish; because their bones rest in this cemetery – has become both Polish and Turkish, shared.
I am glad that we can be here today with you, to thank you, to say that we also remember and perceive this as a great merit for Polishness. I am glad that you are acting in such a way that your activities are known to the President of Turkey, Mr. Erdoğan. Yesterday we spoke with Mr. President, Mr. Mayor was present.
This is very important and it is another reason for great gratitude towards you, that you provide here, on the spot, a beautiful testimony to Poland and Poles.
You have been wonderful ambassadors of the Republic for several generations, for which I thank you once again from the bottom of my heart.
As I said: we are very happy that you are here. Today it is easy to get to Polonezköy and from Polonezköy to Poland – it is easy to visit each other. We hear that many tourists from Poland are coming, especially those who are traveling by car to Turkey for vacations or simply for sightseeing, or going to the sea. This is very good – let them come, visit, let there be more and more of them.
I hope that as soon as the pandemic subsides, this place will be filled with our compatriots who will joyfully visit this extraordinary place – extraordinary on the map of the world, extraordinary on the map of Polishness across the globe.
I wish you all the best, I wish that Our Lady of Częstochowa, the patroness of this parish, always keeps you all in her care. I wish that all success never leaves the residents of Adampol – Polonezköy.
I wish that you always enjoy the friendship and respect of all citizens who come here, settle down. I know that there are more and more people who simply choose this place – as beautiful, where it is worth settling down. But I also know that Polishness is constantly upheld here by families – and I am very happy about that.
I am also grateful to the local residents, Turks, who settle in Polonezköy, and choose as mayor one who speaks Polish, comes from a Polish family, and creates a Polish family – Mr. Antoni Wilkoszewski, elected two years ago, in 2019, after all, also by the votes of those who, apart from liking it here in Polonezköy, have little familial connection to Poland and Polishness.
I warmly greet you once again on behalf of our entire delegation, which does this personally as well, so there is no problem with that, but above all on behalf of all our compatriots – as the President of the Republic of Poland, who has the privilege of representing everyone at once.
God bless!
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowna Pani Marszałek, Szanowny Panie Premierze, Panie Ambasadorze, Panowie Ministrowie, Szanowny Panie Wójcie Polonezköy, Dear Turkish Friends, Representatives of Local Authorities, Drodzy Polscy i Tureccy Przyjaciele, Mieszkańcy Polonezköy, Goście, Wszyscy Wielce Szanowni Państwo!
Jest to dla nas – dla mnie i Agaty – zaszczyt i wielka radość, że mogliśmy przybyć do Państwa, tu, do tej małej miejscowości, a jednocześnie tak bardzo dobrze znanej; miejscowości, o której śmiało można mówić, że jest legendarna.
Już nie pamiętam, kiedy pierwszy raz w moim życiu słyszałem o Adampolu – o Polonezköy. Byłem chyba jeszcze w szkole podstawowej, a więc było to – jak sądzę – w latach 80. poprzedniego wieku, w czasach, które niekiedy nazywamy słusznie minionymi. Bo rzeczywiście bardzo wiele przez te kilka dziesięcioleci się zmieniło, na szczęście we wszystkich relacjach.
Ale bardzo chcę podziękować, cieszę się ogromnie i – jak powiedziałem – jestem zaszczycony, że mogłem wręczyć Państwu te odznaczenia: za podtrzymywanie polskości, za kultywowanie tradycji, mowy dziadków i ojców; za bycie dumnym ze swojego pochodzenia, za bycie dumnym z tego, że się jest Polakiem tak daleko od Polski, a jednocześnie przez to właśnie tak blisko.
Z całego serca dziękuję Państwu, którzy podtrzymują tu polskość poprzez swoją działalność instytucjonalną – Pani Przewodnicząca, Pan Wójt. Ale z całego serca dziękuję też księżom i ojcom za to, że są tutaj i nie tylko podtrzymują polskość, lecz także ducha i wiarę.
Czasem to mówię w swoich wystąpieniach, gdy jestem za granicą i spotykam się z Polakami i Polonią, jak nieprawdopodobnie ważną rolę odegrali polscy duchowni – tam, daleko poza granicami – posługujący się naszą mową zwłaszcza wśród tych, którzy wyjechali. Bo ci, którzy urodzili się za granicą, można mówić, że mają dwie ojczyzny: Polskę – ojczyznę ich ojców, dziadków, czasem pradziadków – i mają tę, w której się urodzili, która też jest ich.
Ale ci, którzy przyjechali, zawsze są imigrantami, zawsze pamiętają rodzinny dom daleko, daleko; zawsze gdzieś jest ta łza, którą czasem roni się z tęsknoty, żalu, często z niedostatku – zwłaszcza dawniej, w tamtych czasach, gdy wcale nie było łatwo pojechać do Polski ani przyjechać tutaj.
Polonezköy ma swoją bardzo długą historię, za rok będzie 180 lat istnienia miejscowości. Zawdzięczamy ją księciu Adamowi Czartoryskiemu, który chciał, by Polacy mieli swoje miejsce. Swoje! Żeby się nie tułali jak w tamtym czasie wielu tułało się – bez ojczyzny – bo Polski rozdartej przez zaborców nie było na mapie. Ludzie cierpieli, nie mieli swojego miejsca. Polecił wtedy Michałowi Czajkowskiemu wykupić te tereny – 500 ha – by Polacy mogli się tu osiedlać, by znaleźli tu swoje miejsce, by tworzyli zwartą społeczność.
Że to się udało, to mało powiedziane. To jest do dziś! Mimo że minęło tyle pokoleń. Jest tak wiele polskich miejsc tu, na tureckiej ziemi, która przez to, że wsiąkał w nią pot ludzi pracujących tu na roli, posługujących się polską mową; przez to, że ich kości spoczywają na tym cmentarzu – stała się zarazem polska i turecka, wspólna.
Cieszę się, że możemy być tu dziś z Państwem, podziękować, powiedzieć, że my także pamiętamy i postrzegamy to jako wielką zasługę dla polskości. Cieszę się, że działają Państwo tak, że o Waszej działalności wie Prezydent Turcji, pan Erdoğan. Wczoraj rozmawialiśmy z Panem Prezydentem, był obecny Pan Wójt.
To bardzo ważne i jest to kolejny powód do wielkiej wdzięczności wobec Państwa, że wystawiacie tu, na miejscu, piękne świadectwo Polsce i Polakom.
Jesteście wspaniałymi ambasadorami Rzeczypospolitej już od kilku pokoleń, za co z całego serca jeszcze raz dziękuję.
Jak powiedziałem: cieszymy się bardzo, że są Państwo tutaj. Dziś łatwo dojechać i do Polonezköy, i z Polonezköy do Polski – łatwo się nawzajem odwiedzać. Słyszymy, że przyjeżdża wielu turystów z Polski, zwłaszcza ci, którzy wybierają się samochodami do Turcji na wakacje czy po prostu na zwiedzanie, czy jadą nad morze. To bardzo dobrze – niech przyjeżdżają, odwiedzają, niech ich będzie coraz więcej.
Mam nadzieję, że jak tylko pandemia ustąpi, zaroi się tu od naszych rodaków, którzy z radością będą odwiedzali to niezwykłe miejsce – niezwykłe na mapie świata, niezwykłe na mapie polskości na całym globie.
Życzę Państwu wszelkiego powodzenia, życzę, by Matka Najświętsza Częstochowska, patronka tutejszej parafii, zawsze miała Was wszystkich w swojej opiece. Życzę, by wszelkie powodzenie nigdy nie opuszczało mieszkańców Adampola – Polonezköy.
Życzę, byście, zawsze cieszyli się przyjaźnią i szacunkiem wszystkich obywateli, którzy tu przyjeżdżają, osiedlają się. Wiem, że jest tu coraz więcej takich, którzy po prostu wybierają to miejsce – jako piękne, w którym warto się osiedlić. Ale wiem również, że polskość jest tu cały czas podtrzymywana przez rodziny – i bardzo się z tego cieszę.
Jestem też wdzięczny tutejszym mieszkańcom, Turkom, którzy osiedlają się w Polonezköy, a na wójta wybierają tego, który mówi po polsku, pochodzi z polskiej rodziny i tworzy polską rodzinę – pana Antoniego Wilkoszewskiego wybranego dwa lata temu, w 2019 roku, przecież także głosami tych, którzy z Polską i polskością – poza tym, że im się podoba tu właśnie, w Polonezköy – niewiele rodzinnie mają wspólnego.
Bardzo serdecznie jeszcze raz Państwa pozdrawiam w imieniu całej naszej delegacji, która robi to też osobiście, więc z tym nie ma problemu, ale przede wszystkim w imieniu wszystkich naszych rodaków – jako Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, który ma ten przywilej, że reprezentuje wszystkich jednocześnie.
Szczęść Boże!