President: From history, we must draw conclusions for the future.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed residents of Kolbuszowa at a local ceremony marking the centenary of Poland's regaining independence on 29 October 2018.
- Main themes
- Centenary of Polish independence, local patriotism and identity, history of Kolbuszowa, partitions of Poland, armed struggle and uprisings, organic work and resilience, Home Army and resistance heroes, intergenerational memory, Christian foundations of Polish statehood, education of youth, regional development of Subcarpathia
- Duration
- ~10 min
- Words
- 1,212
- Sentences
- 57
- Readability
- 49
- Grade
- 11.5
- Syntax
- 2.98
- Vocabulary
- 2.35
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other57 sentences in 22 paragraphs
Honorable Members of Parliament and Senate,
Dear Mr. Marshal,
Esteemed Madam Voivode,
Esteemed Mr. Starosta,
Honorable Councilors,
All Distinguished Guests,
Revered Clergy,
Esteemed Ladies and Gentlemen – Dear Residents of Kolbuszowa, Dear Residents of this land!
I would like to thank you very much for this meeting ‒ for being here in the Kolbuszowa market square. I thank Mr. Starosta and the county authorities for organizing this ceremony. I thank you for such an important response for Poland to my appeal to celebrate the centenary of Poland's regaining independence also locally, as some say ‒ in our small homelands. But above all ‒ to emphasize the fact of Poland regaining independence one hundred years ago and its significance for us, for the history of the Polish state, but also for our present. Thank you very much that we could unveil this plaque together today, which will commemorate this year's celebration, this wonderful year – 2018 – here, I hope, for all time.
Kolbuszowa is a town that particularly longed for a free, independent Poland, as it waited for it much longer than many other Polish cities and towns. Here, the partitions began 23 years earlier than in other places – already in 1772, your city found itself in the Austrian partition. Throughout this time, the people of Kolbuszowa – the people of this land – dreamed of Poland and fought for it in all the uprisings that took place over these 146 years on these lands, where people wanted to regain their homeland, Poland. In each of these uprisings, the residents of Kolbuszowa and this county participated, fought, and died.
This is your great history, which is part of the over 1050-year tradition of the Polish state rooted in Christian foundations; a state that has shaped itself in our great, magnificent tradition, in which we remain to this day and in which – I am deeply convinced – we will continue to endure, for it is our strength. The example of Kolbuszowa and Subcarpathia shows this, which has developed so dynamically in recent years; an example of hard work, faith, and a deep sense of identity – all of this is deeply embedded in your families, localities, precisely in this great tradition of yours. I am glad that you nurture it – and I ask you to continue doing so.
Thank you that at today’s ceremony, when we talk about a free Poland, about the struggle for it, about one hundred years since regaining independence, you are all here together – all generations of Kolbuszowa residents: from the oldest to the youth and children. I am very grateful for this, because it is precisely the young and the youngest who are our future, they are our hope for the coming decades, and then their children and grandchildren for the further centuries of existence and development of independent Poland.
I speak of existence and development because this land knows well, and you know well, that a free Poland was achieved not only through struggle. Yes, there was fighting, the residents of Kolbuszowa fought, died – as I have already emphasized. But there was also organic work. Even during the partitions, it was not only with a rifle that people here cared to preserve their identity and Polishness. I think of the wonderful figure – the local priest, Father Ludwik Ruczka, who is often called the father of Siberians, because after the January Uprising, he saved many young people who were being taken to Siberia. It was he who here, in Kolbuszowa, led what we could call organic work – the work of an unwavering patriot who constantly sought to preserve Polishness, tradition, and the strength of this land.
But among the people of Kolbuszowa, who created the great Polish tradition of resilience, one cannot fail to mention the well-known soldier of the Home Army, scout Janek Bytnar “Rudy,” the hero of “Kamienie na szaniec” – the one who did not succumb, did not betray, who maintained his spirit to the very end. And he died tortured by the Germans, while being rescued by his friends, later soldiers of the scouting battalion “Zośka,” which fought so bravely in the Warsaw Uprising.
It was on this land that he fought, and then was murdered by the communists, Major Józef Batory ‒ an Unyielding Soldier murdered along with the IV Command of the Freedom and Independence organization in 1951 in prison on Rakowiecka Street in Warsaw. They fought here through all these generations. One hundred soldiers of the Polish Legions, who came from this land, 200 partisans who were arrested and most likely murdered by the Soviets – Unyielding Soldiers. These are indeed the children of this land ‒ this is your great history, great tradition. Not only of these one hundred years since Poland regained independence, but also earlier ‒ 146 years when independence was absent, when you dreamed of it.
Why do I mention this? Because it is important for your identity, for educating the youth, for shaping the patterns that we want young people to emulate. To show what it was worth sacrificing for Poland for it to exist, to regain it. But we do all this to show that it is worth strengthening Poland, building it with your daily life and work – because that is what the celebrations of the centenary of regaining independence are about.
The matter is not only to speak of history. The matter is to draw conclusions from history for the future, to show in this history the right patterns, to show what is important, what we want to achieve in the future, and what we want to draw positive conclusions from for the next decades and centuries of existence and development of our state. And that is precisely what I ask for.
Mr. Starosta mentioned today about civic attitudes. About the fact that you take your matters into your own hands – I wanted to thank you for that as well. For the high turnout in the recent local elections. Thank you for participating in them. It is important that you responsibly choose your leaders, that you show this example to the young: that parents go to the polls, vote, and thus decide about their local and regional matters.
I also thank everyone who participated in the election campaign and elections – who submitted themselves to the decision of the residents. Thank you for putting in that effort, for trying, for working. I congratulate everyone who succeeded in the elections and was chosen by you. It is important to responsibly undertake this great task of managing the affairs of the city, municipality, county, and voivodeship for the next term.
I wish you that the service you undertake for your fellow residents ‒ here, in Subcarpathia, in this county, in this city ‒ is carried out in the best possible way over the coming years. That you build the prosperity of our country together – as the local self-government community. I ask for this and wish you: that this mission ends successfully.
Once again, I extend my best wishes to all of you on the centenary of Poland regaining independence. May you live and work here successfully and effectively now and for the coming generations.
Thank you.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowni Państwo Posłowie i Senatorowie,
Szanowny Panie Marszałku,
Wielce Szanowna Pani Wojewodo,
Wielce Szanowny Panie Starosto,
Szanowni Państwo Radni,
Wszyscy Dostojni Przybyli Goście,
Czcigodni Księża,
Wielce Szanowni Państwo – Drodzy Mieszkańcy Kolbuszowej, Drodzy Mieszkańcy tej ziemi!
Bardzo dziękuję za to spotkanie ‒ za to, że są Państwo tutaj na kolbuszowskim rynku. Dziękuję Panu Staroście i władzom powiatu za zorganizowanie tej uroczystości. Dziękuję za tak ważną dla Polski odpowiedź na mój apel, żeby obchodzić stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości także lokalnie, jak czasem niektórzy mówią ‒ w swoich małych ojczyznach. Ale przede wszystkim ‒ żeby podkreślać fakt odzyskania przez Polskę niepodległości sto lat temu i jego wagę dla nas, dla historii polskiego państwa, ale i dla naszej teraźniejszości. Dziękuję bardzo, że mogliśmy tu dzisiaj razem odsłonić tę tablicę, która będzie tegoroczną uroczystość, ten wspaniały rok – 2018 – tutaj, mam nadzieję po wsze czasy, upamiętniała.
Kolbuszowa to miasto, które szczególnie tęskniło do wolnej, niepodległej na powrót Polski, jako że czekało na nią bardzo długo, dużo dłużej niż wiele innych polskich miast i miasteczek. Tutaj zabory rozpoczęły się 23 lata wcześniej niż w innych miejscach – już w 1772 roku Państwa miasto znalazło się w zaborze austriackim. Przez cały ten czas kolbuszowianie – ludzie tej ziemi – marzyli o Polsce i walczyli o nią we wszystkich powstaniach, które przez te 146 lat miały miejsce na tych ziemiach, na których żyli ludzie, którzy chcieli odzyskać swoją ojczyznę, Polskę. W każdym z tych powstań mieszkańcy Kolbuszowej i tego powiatu brali udział, walczyli, ginęli.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
To jest Wasza wielka historia, która stanowi element ponad 1050-letniej tradycji państwa polskiego wyrosłego na korzeniach chrześcijańskich; państwa, które ukształtowało się w naszej wielkiej wspaniałej tradycji, w której trwamy do dziś i w której – jestem głęboko przekonany – będziemy trwali nadal, bo to ona stanowi naszą siłę. Pokazuje to przykład Kolbuszowej i Podkarpacia, które tak niezwykle w ostatnich latach dynamicznie się rozwija; przykład ciężkiej pracy, wiary, głębokiego poczucia tożsamości – tego, wszystkiego, co Państwo mają tak głęboko wrośnięte w swoje rodziny, miejscowości, właśnie w tę swoją wielką tradycję. Cieszę się, że ją pielęgnujecie – i o to proszę.
Dziękuję, że na dzisiejszej uroczystości, gdy mówimy o wolnej Polsce, o walce o nią, o stu latach od odzyskania niepodległości, są tu Państwo razem – wszystkie pokolenia mieszkańców Kolbuszowej: od najstarszych, aż do młodzieży i dzieci. Bardzo za to dziękuję, bo to właśnie młodzi i najmłodsi są naszą przyszłością, to właśnie oni są naszą nadzieją na najbliższe dziesięciolecia, a potem ich dzieci i wnuki na dalsze stulecia trwania i rozwoju niepodległej Polski.
Mówię o trwaniu i rozwoju, bo ta ziemia doskonale wie o tym i Państwo doskonale wiedzą, że wolną Polskę uzyskiwało się nie tylko walką. Tak, walka była, mieszkańcy Kolbuszowej walczyli, ginęli – tak jak już podkreślałem. Ale była też praca organiczna. Także w okresie zaborów nie tylko karabinem dbano tutaj o to, by zachować tożsamość i polskość. Myślę choćby o wspaniałej postaci – tutejszym proboszczu, ks. Ludwiku Ruczce, którego często nazywają ojcem sybiraków, dlatego że po powstaniu styczniowym uratował wielu młodych ludzi, którzy byli wywożeni na Sybir. To właśnie on tutaj, w Kolbuszowej, prowadził coś, co moglibyśmy nazwać pracą organiczną – pracą niezłomnego patrioty, który cały czas zabiegał o to, by zachować polskość, tradycję i siłę tej ziemi.
Ale wśród kolbuszowian, którzy tworzyli wielką polską tradycję niezłomności, nie sposób nie wymienić znanego wszystkim od najmłodszych do najstarszych mieszkańców naszego kraju słynnego żołnierza Armii Krajowej, harcerza Janka Bytnara „Rudego”, bohatera „Kamieni na szaniec” – tego, który nie uległ, nie sypnął, który zachował hart ducha do samego końca. I zmarł zakatowany przez Niemców, a ratowany przez swoich przyjaciół, późniejszych żołnierzy harcerskiego batalionu „Zośka”, który tak dzielnie walczył w Powstaniu Warszawskim.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
To na tej ziemi walczył, a potem zginął zamordowany z kolei przez komunistów mjr Józef Batory ‒ Żołnierz Niezłomny zamordowany wraz z IV Komendą WiN-u w 1951 roku w więzieniu na Rakowieckiej w Warszawie. Oni tutaj walczyli przez wszystkie te pokolenia. Stu żołnierzy Polskich Legionów, którzy pochodzili z tej ziemi, 200 partyzantów, którzy zostali aresztowani i prawdopodobnie zamordowani w większości przez Sowietów – Żołnierze Niezłomni. To są właśnie dzieci tej ziemi ‒ to Wasza wielka historia, wielka tradycja. Nie tylko tych stu lat od czasu odzyskania przez Polskę niepodległości, ale także wcześniej ‒ 146 lat, gdy niepodległości tutaj nie było, gdy o niej marzyliście.
Dlaczego o tym mówię? Dlatego, że to ważne dla Waszej tożsamości, dla wychowania młodzieży, kształtowania wzorców, które chcemy, żeby młodzi naśladowali. Dla pokazania tego, co warto było poświęcić dla Polski po to, by ona istniała, by ją odzyskać. Ale wszystko to czynimy po to, by pokazać, że w takim razie warto Polskę umacniać, budować swoim codziennym życiem i pracą – bo przecież o to chodzi w uroczystościach stulecia odzyskania niepodległości.
Rzecz nie jest tylko w tym, by mówić o historii. Rzecz polega na tym, by z historii wyprowadzać wnioski na przyszłość, pokazywać w tej historii właściwe wzorce, pokazywać w niej to, co ważne, co chcemy osiągać w przyszłości, i to, z czego chcemy, żebyśmy wyciągali pozytywne wnioski na następne dziesięciolecia oraz stulecia trwania i rozwoju naszego państwa. I o to właśnie proszę.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
Pan Starosta wspomniał tu dzisiaj o postawach obywatelskich. O tym, że biorą Państwo swoje sprawy w swoje ręce – także za to chciałem podziękować. Choćby za wysoką frekwencję w ostatnich wyborach samorządowych. Dziękuję, że Państwo brali w nich udział. To ważne, byście odpowiedzialnie wybierali swoich włodarzy, byście pokazywali ten przykład także młodym: że rodzice idą do wyborów, głosują i w ten sposób decydują o swoich sprawach lokalnych i regionalnych.
Dziękuję także wszystkim, którzy w kampanii wyborczej i wyborach brali udział – poddali się pod decyzję mieszkańców. Dziękuję, że Państwo włożyli ten wysiłek, że staraliście się, pracowaliście. Gratuluję wszystkim, którzy w wyborach osiągnęli sukces i zostali przez Państwa wybrani. To ważne, by odpowiedzialnie podjąć to wielkie zadanie, jakim jest prowadzenie spraw miasta, gminy, powiatu i województwa przez następną kadencję.
Życzę Państwu, by służba, którą podejmujecie dla swoich współmieszkańców ‒ tutaj, na Podkarpaciu, w tym powiecie, w tym mieście ‒ była realizowana przez następne lata jak najlepiej. Byście właśnie w jak najlepszy sposób razem – jako tutejsza wspólnota samorządowa – budowali także pomyślność naszego kraju. O to proszę i tego Państwu życzę: żeby ta misja zakończyła się powodzeniem.
Jeszcze raz składam wszystkim Państwu najlepsze życzenia na stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości. Byście z powodzeniem i jak najlepszym skutkiem żyli tutaj i pracowali teraz i przez następne pokolenia.
Dziękuję.