- Context
- Duda addressed dignitaries at the Grand Theatre of the National Opera in Warsaw on October 30, 2018, opening centenary celebrations of Poland regaining independence.
- Main themes
- Centenary of Polish independence, Polish national identity, cultural contributions to independence, Grand Theatre of the National Opera Warsaw, Ignacy Jan Paderewski, Stanisław Moniuszko, Frédéric Chopin, 'Te Deum Polonia', gratitude and commemoration, fathers of independence, Polish culture under captivity
- Duration
- ~5 min
- Words
- 634
- Sentences
- 24
- Readability
- 36
- Grade
- 14.4
- Syntax
- 3.36
- Vocabulary
- 2.51
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other24 sentences in 15 paragraphs
Esteemed Marshals,
Honorable Ladies and Gentlemen Ministers,
Honorable Ladies and Gentlemen Deputies, Senators,
Excellencies, Honorable Ladies and Gentlemen Ambassadors, Members of the Diplomatic Corps, with Excellency, Bishop, Dean of the Corps at the forefront,
All Distinguished Guests,
Esteemed Ladies and Gentlemen!
Thank you for coming here, to this special place, to the Grand Theatre of the National Opera in Warsaw, for this concert, which I would like us to open this great national event, which is the centenary of Poland regaining independence and its celebrations, the culmination of which will take place in just 12 days. I would like us to open it in a special way in a special place – here, where on that 11th of November 1918, an event occurred that both the world of music and the world of politics will probably name in a specific way.
On that day, the then director of the theatre and opera, Mrs. Janina Korolewicz-Waydowa, changed the planned repertoire – instead of what was supposed to be, on that 11th of November, "Halka" by Stanisław Moniuszko was performed here; a piece that at that time always evoked patriotic feelings and was something great for the Poles who had been enslaved for 123 years, just as Chopin's works were called "cannons hidden among flowers."
That "Halka" had a special course, because between the acts, the director, who herself played the main role, led Polish soldiers in Halki's dress through the corridors of the theatre, who took positions on the theatre terrace and under the columns, firing at the German troops still in the town hall. The next day, the contemporary Warsaw newspapers wrote about that fight in Theatre Square. So this place – also in a military way – contributed on that day at that hour to the actual regaining of freedom by Poland and the Poles.
But it is also a specific place: not of Polish armed struggle, but primarily of Polish culture, which ‒ for the regaining of independence by Poland, but above all for maintaining our Polish identity, in short, Polishness, over this more than a century of captivity and struggles that took place during that time, and the subsequent generations that followed in Poland, fighting for a free Poland – played a special role.
The aforementioned Chopin and Moniuszko, other Polish composers, poets – Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki – but also Ignacy Jan Paderewski. Not only a magnificent Polish virtuoso pianist but also a great composer, and finally a politician, who with his diplomatic skills, extraordinary talent also in the salons of diplomacy, primarily in Washington, effectively advocated for a free Poland.
Today's concert is a tribute, it is primarily a thank you to God for a free and independent homeland, which returned in 1918 – for a free and independent homeland that we have today. Hence a special piece composed by Professor Paweł Łukaszewski for this great event, which is the centenary of regaining independence ‒ "Te Deum Polonia." A work of gratitude to God, to all who contributed to Poland regaining independence, and to the great Polish politicians of that time, the famous six fathers of independence – including Ignacy Jan Paderewski.
And the second piece is indeed his – "Polish Fantasy." A piece by our magnificent pianist, which became his passport to great international fame, also as a composer. Through today's performance, it is a tribute to the great man of our culture, Ignacy Jan Paderewski.
Ladies and Gentlemen, it is with great joy that I invite you to this concert, in which we remember, but above all thank those who – in various ways acting over these 123, and for some Poles 146 years of captivity ‒ finally, after many hardships, hard work, and struggle, brought us this independence.
I wish you a pleasant evening. Thank you.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Wielce Szanowni Panowie Marszałkowie,
Szanowne Panie i Szanowni Panowie Ministrowie,
Szanowne Panie i Szanowni Panowie Posłowie, Senatorowie,
Ekscelencje, Szanowne Panie i Szanowni Panowie Ambasadorowie, Członkowie Korpusu Dyplomatycznego z Ekscelencją, Księdzem Biskupem, Dziekanem Korpusu na czele,
Wszyscy Dostojni Goście,
Wielce Szanowni Państwo!
Dziękuję za przybycie tutaj, w szczególne miejsce, do Teatru Wielkiego Opery Narodowej w Warszawie, na ten koncert, którym – chciałbym – byśmy otworzyli to nasze wielkie narodowe wydarzenie, jakim są stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości i jego obchody, których kulminacja przypadnie już za 12 dni. Chciałbym, żebyśmy je otwarli w sposób szczególny w miejscu szczególnym – tu, gdzie tamtego 11 listopada 1918 roku doszło do wydarzenia, które i świat muzyki, i świat polityki nazwą pewnie specyficznym.
Otóż tamtego dnia ówczesna dyrektor teatru i opery, pani Janina Korolewicz-Waydowa, zmieniła przewidziany repertuar – zamiast tego, co miało być, tamtego 11 listopada zagrano tu „Halkę” Stanisława Moniuszki; utwór, który w tamtym czasie zawsze budził patriotyczne uczucia i był dla zniewolonych od 123 lat Polaków czymś wielkim, tak jak dzieła Chopina nazywane „armatami ukrytymi wśród kwiatów”.
Tamta „Halka” miała przebieg szczególny, bo pomiędzy aktami pani dyrektor, która sama odgrywała główną partię, w sukni Halki po korytarzach teatru prowadziła polskich żołnierzy, którzy zajmowali pozycje na tarasie teatru i pod kolumnami, ostrzeliwując niemieckie oddziały wciąż jeszcze będące w ratuszu. Następnego dnia o tej walce na placu Teatralnym pisały ówczesne warszawskie gazety. Więc to miejsce – także w sposób militarny – przyczyniało się tamtego dnia w tamtych godzinach do faktycznego odzyskania wolności przez Polskę i Polaków.
Ale to właśnie także miejsce specyficzne: nie polskiej walki zbrojnej, lecz przede wszystkim polskiej kultury, która ‒ dla odzyskania niepodległości przez Polskę, ale przede wszystkim dla utrzymania naszej polskiej tożsamości, krótko mówiąc polskości, na przestrzeni tego przecież ponad wieku niewoli i walk, które w tym czasie miały miejsce, i kolejnych pokoleń, które następowały w Polsce, walcząc o wolną Polskę – odegrała rolę szczególną.
Wspomniani Chopin i Moniuszko, inni polscy kompozytorzy, poeci – Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki – ale także Ignacy Jan Paderewski. Nie tylko wspaniały polski wirtuoz pianista, lecz także wspaniały kompozytor, a wreszcie polityk, który swoimi umiejętnościami dyplomatycznymi, niezwykłym talentem także i na salonach dyplomacji, przede wszystkim Waszyngtonu, skutecznie zabiegał o wolną Polskę.
Dzisiejszy koncert to hołd, to przede wszystkim podziękowanie Panu Bogu za wolną i niepodległą ojczyznę, która wróciła w 1918 roku – za wolną i niepodległą ojczyznę, którą mamy dzisiaj. Stąd specjalny utwór skomponowany przez pana prof. Pawła Łukaszewskiego na to wielkie wydarzenie, jakim jest stulecie odzyskania niepodległości ‒ „Te Deum Polonia”. Dzieło wdzięczności Bogu, wszystkim, którzy przyczynili się do odzyskania przez Polskę niepodległości, i wielkim polskim politykom tamtego czasu, słynnym sześciu ojcom odzyskania niepodległości – w tym Ignacemu Janowi Paderewskiemu.
I drugi utwór właśnie jego – „Fantazja polska”. Utwór naszego wspaniałego pianisty, który stał się dla niego przepustką do wielkiej międzynarodowej sławy, także i kompozytorskiej. Poprzez dzisiejsze wykonanie jest to oddanie hołdu także wielkiemu człowiekowi naszej kultury, Ignacemu Janowi Paderewskiemu.
Szanowni Państwo, z wielką radością zapraszam Państwa na ten koncert, którym wspominamy, ale przede wszystkim dziękujemy tym, którzy – w różny sposób działając na przestrzeni tych 123, a dla niektórych Polaków 146 lat niewoli ‒ w końcu, po wielu trudach, ciężkiej pracy i walce, tę niepodległość nam przynieśli.
Życzę Państwu miłego wieczoru. Dziękuję.
