President: It is important for Polish science to support the construction of a modern state.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed the centenary celebration of the Poznań University of Technology on 22 May 2019, honoring its history and Poland's academic development.
- Main themes
- Polish science and state modernization, centenary of Poznań University of Technology, Greater Poland Uprising legacy, academic achievement and university development, Polish higher education, organic work and state-building, scientific excellence and research grants, regional identity of Greater Poland
- Duration
- ~11 min
- Words
- 1,291
- Sentences
- 68
- Readability
- 34
- Grade
- 13.1
- Syntax
- 2.79
- Vocabulary
- 2.25
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other68 sentences in 27 paragraphs
Your Magnificence, Esteemed Rector – host of this wonderful ceremony,
Honorable Prime Minister,
Esteemed Ministers,
Most Honorable Voivode, Marshal,
Your Magnificences, Esteemed Rectors of higher education institutions, universities, technical universities from all over Poland,
Excellencies, Venerable Bishops,
Esteemed Members of Parliament, Senators,
Honorable Professor, Vice-President of the European Parliament,
Esteemed Members of the European Parliament,
Most Honorable Professors,
All Distinguished Guests,
All Esteemed Ladies and Gentlemen, including – foreign guests who have come to the centenary celebration of the Poznań University of Technology!
Magnificence, Rector Tomasz Łodygowski, spoke a moment ago about the difficult years of the Poznań University of Technology. I would say: “How very Poznań, how very Greater Poland.”
The fact that there were such difficulties then, arising from objective factors, and today we meet after a hundred years at a well-developed university, which has over 1,300 academic staff, nearly 17,000 students, which educates in 30 fields, across 10 faculties, which has concluded over 1,300 cooperation agreements with businesses, has hundreds of international cooperation agreements, which today implements many prestigious grants, and over the last three years, three of its researchers have received the Polish Science Foundation Award, which we call the Polish Nobel – one can therefore boldly say: success. Despite a difficult beginning. But – although I come from Lesser Poland, from Kraków – it seems to me that this is indeed very Greater Polish.
The host of today’s ceremony said that dreams come true. Yes! But – first of all – on the condition that you really want it, secondly – that you work very hard for it, then indeed they come true, and thirdly – when those dreams are rationally constructed. That is, that they can actually be realized, although they may seem unrealistic to some. But it succeeded. Despite initial difficulties, despite the fact that there was indeed no staff. And although initially the university was called the State Higher School of Machine Construction, it was quite quickly stripped of the adjective “higher” and was simply the State School of Machine Construction.
Then the struggle began immediately to make it a polytechnic. Not only to restore its status as a higher school, but to make it a polytechnic – with ambition. It was very difficult. It was a very hard process, but indeed the name Higher School – with the addition – of Machine Construction and Electrical Engineering was managed to be regained, and later to obtain the status of an engineering school and finally in 1955 – the status of a polytechnic. A difficult process, which many people worked on. I wanted to sincerely congratulate you on this process. And on this great achievement, which today is the Poznań University of Technology. I congratulate you from the bottom of my heart!
I congratulate Your Magnificence, Mr. Rector, who said a moment ago that he is honored, is immensely pleased to lead the Polytechnic – as rector – into this centenary. I can reveal here that the Rector, Professor, told me that his connection with the Polytechnic began exactly 50 years ago, when in 1969 he came to study. So this is already a connection with the Polytechnic for half of its existence. Congratulations!
This is indeed a great work that began right after the victorious Greater Poland Uprising, for which I had the honor and opportunity to thank all the residents of Greater Poland and Poznań on December 27 in Mosina and here in Poznań. Today I had the honor to present the Medals of the Centenary of Regained Independence also to those who – for the memory of the Greater Poland Uprising, of this wonderful armed deed, which ended with a great, spectacular success of regaining Greater Poland for the Republic and joining it to the reborn Polish state – on this background made contributions, who build this memory of the Greater Poland Uprising, as it deserves and as this memory deserves.
A great armed deed accomplished by extraordinarily heroic people, but at the same time people perfectly prepared – because this must be strongly emphasized. An uprising that was conducted in an extremely thoughtful manner, where the fighting took place on the flanks, and in the center, organic work, administrative work, building the fabric of the state, building the fabric of public administration was already being realized – thus indeed rebuilding the Polish state here, in Greater Poland. How characteristic this is and how strongly I always emphasize this. It was against this backdrop that the Poznań University of Technology was established, it was in this way that it was born.
I am glad that it is developing so well today. I am glad because – I will repeat something I always say at professorial nominations, when I present them at the Presidential Palace to people who achieve this success through their hard scientific work – for themselves, of course, pursuing their careers, but also for the Republic: I wish that someone from you brings here, to the Presidential Palace, the Nobel Prize. The real one. For research activities carried out in our country, at a Polish university.
Ladies and Gentlemen – above all you Professors, but also young employees of Polish science, Polish scientists – I ask for this and wish you and the Poznań University of Technology that this Nobel comes as a result of the research that will be conducted here. The university is developing beautifully and wisely, it indeed has many opportunities for cooperation, collaborates with industry. We saw here information about cooperation with Volkswagen, Phoenix, or other recognizable, large, well-prospering companies, which conduct cooperation with the university on the basis of dual studies, where work in industry is combined with studying. This is extremely interesting and modern.
I have seen similar models in Switzerland, which were pointed out to me as some of the most modern in the world today. I am glad that this is being realized in Poznań – and I wish you: that you continue to successfully develop the university as one of the most modern technical higher education institutions in Poland, that all this happens successfully and also with the support of state authorities – with wise support. Also with wise legislative solutions.
Surely soon the Prime Minister, the Minister of Science and Higher Education will speak on this topic. I only ask for one thing: for activity in state matters and in research that develops the Republic. And I also ask for activity by submitting comments, observations, everything that can help in developing Polish science, especially technical sciences.
It is very important that Polish science supports, while also having the opportunity to act in building a modern state that will have an innovative industry based on inventions born here. So that we are not just those who buy, imitate, replicate other models. So that we are those who are creative ourselves. Why? Because we can afford it. We are an intelligent nation, we are people who have done a lot for the world throughout history – especially in terms of scientific and technological development, we are a society that is capable.
It is only necessary to make a certain correlation of actions, to create a synergy effect. I believe that such action will be wisely realized – and I particularly ask for this here, in Poznań, in Greater Poland, because you are acting as Poznań residents, as Greater Poles, in a thoughtful, wise way, everything you do here is rational – so that you strongly support this development. I care deeply about this.
I wish you to develop in this on your own, to also have personal happiness, but above all to successfully develop your university and the Republic.
Once again, I congratulate you on this wonderful centenary. And thank you.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Magnificencjo, Wielce Szanowny Panie Rektorze – gospodarzu tej wspaniałej uroczystości,
Szanowny Panie Premierze,
Szanowni Panowie Ministrowie,
Wielce Szanowny Panie Wojewodo, Marszałku,
Magnificencje, Szanowni Państwo Rektorzy wyższych uczelni, uniwersytetów, uczelni technicznych z całej Polski,
Ekscelencje, Czcigodni Księża Biskupi,
Szanowni Państwo Posłowie, Senatorowie,
Szanowny Panie Profesorze, Wiceprzewodniczący Parlamentu Europejskiego,
Szanowni Państwo Posłanki i Posłowie do Parlamentu Europejskiego,
Wielce Szanowni Państwo Profesorowie,
Wszyscy Dostojni Przybyli Goście,
Wszyscy Szanowni Państwo, w tym – zagraniczni goście przybyli na uroczystość stulecia Politechniki Poznańskiej!
Magnificencja pan rektor, prof. Tomasz Łodygowski, mówił przed chwilą o niełatwych latach Politechniki Poznańskiej. Ja bym powiedział: „Jakże bardzo poznańskie, jakże bardzo wielkopolskie”.
To, że wtedy były takie trudności wynikające z czynników obiektywnych, a dzisiaj spotykamy się po stu latach na świetnie rozwijającej się uczelni, która ma ponad 1300 pracowników naukowo-dydaktycznych, prawie 17 tys. studentów, która kształci na 30 kierunkach, na 10 wydziałach, która zawarła ponad 1300 umów o współpracę z biznesem, ma wieleset umów o współpracy międzynarodowej, która realizuje dzisiaj wiele prestiżowych grantów, a na przestrzeni ostatnich lat trzech jej naukowców otrzymało Nagrodę Fundacji Nauki Polskiej, co nazywamy polskim Noblem – można więc śmiało powiedzieć: sukces. Mimo trudnego początku. Ale – choć sam pochodzę z Małopolski, z Krakowa – wydaje mi się, że jest to właśnie bardzo wielkopolskie.
Prowadzący dzisiejszą uroczystość powiedział, że marzenia się spełniają. Tak! Ale – po pierwsze – pod warunkiem że bardzo tego chcesz, po drugie – że bardzo ciężko na to pracujesz, to wtedy rzeczywiście one się spełniają, a po trzecie – wtedy, gdy te marzenia były racjonalnie skonstruowane. Tzn. że tak naprawdę da się je zrealizować, choć być może niektórym wydawałyby się nierealne. Ale to się udało. Mimo początkowych trudności, mimo że rzeczywiście nie było kadry. I choć początkowo uczelnię nazwano przecież Państwową Wyższą Szkołą Budowy Maszyn, to dosyć szybko pozbawiono ją przymiotnika „wyższa” i była po prostu Państwową Szkołą Budowy Maszyn.
Wtedy od razu zaczęła się walka o to, by była politechniką. Nie tylko o to, by przywrócić jej wymiar szkoły wyższej, lecz o to, by była politechniką – z ambicją. Bardzo trudno to szło. To był bardzo ciężki proces, ale rzeczywiście tę nazwę Wyższej Szkoły – z dodatkiem – Budowy Maszyn i Elektrotechniki udało się odzyskać, a później uzyskać status szkoły inżynierskiej i wreszcie w 1955 roku – status politechniki. Ciężki proces, na który pracowało bardzo wielu ludzi. Chciałem Państwu z całego serca tego procesu pogratulować. I tego wielkiego osiągnięcia, jakim dzisiaj jest Politechnika Poznańska. Gratuluję z całego serca!
Gratuluję Magnificencji, Panu Rektorowi, który powiedział przed chwilą, że jest zaszczycony, cieszy się ogromnie tym, że wprowadza Politechnikę – jako rektor – w to stulecie. Mogę tutaj ujawnić, że Pan Rektor, Pan Profesor powiedział mi, że jego związek z Politechniką zaczął się dokładnie 50 lat temu, gdy w 1969 roku przyszedł na studia. Więc to już jest związek z Politechniką przez połowę czasu jej istnienia. Gratuluję!
To rzeczywiście wielkie dzieło rozpoczęte zaraz po zwycięskim powstaniu wielkopolskim, za które miałem zaszczyt i możliwość dziękować wszystkim mieszkańcom Wielkopolski i poznaniakom 27 grudnia w Mosinie i tutaj, w Poznaniu. Dzisiaj miałem zaszczyt wręczyć Medale Stulecia Odzyskanej Niepodległości także tym, którzy – dla pamięci o powstaniu wielkopolskim, o tym wspaniałym czynie zbrojnym, który zakończył się wielkim, spektakularnym sukcesem odzyskania Wielkopolski dla Rzeczypospolitej i przyłączenia jej do odradzającego się polskiego państwa – na tym tle poczynili zasługi, którzy tę pamięć o powstaniu wielkopolskim budują, tak jak ono na to zasługuje i jak ta pamięć na to zasługuje.
Wielkiego czynu zbrojnego dokonanego przez niezwykle heroicznych ludzi, ale jednocześnie ludzi doskonale przygotowanych – bo to trzeba bardzo mocno podkreślić. Powstania, które było prowadzone w sposób niezwykle przemyślany, gdzie walka trwała na flankach, a w środku znów już realizowano pracę organiczną, administracyjną, budowanie tkanki państwowej, budowanie tkanki administracji publicznej – a więc rzeczywiście odbudowywanie polskiego państwa tutaj, w Wielkopolsce. Jakże to jest charakterystyczne i jakże mocno zawsze to podkreślam. To właśnie na tym tle powstawała Politechnika Poznańska, to właśnie w taki sposób ona się rodziła.
Cieszę się, że dzisiaj tak dobrze się rozwija. Cieszę się, bo – powtórzę coś, co mówię zawsze na nominacjach profesorskich, gdy wręczam je w Pałacu Prezydenckim ludziom, którzy swoją ciężką pracą naukową – dla siebie oczywiście, realizując swoje kariery, ale także dla Rzeczypospolitej – ten sukces osiągają: życzę, by ktoś z Państwa przyniósł tutaj, do Pałacu Prezydenckiego, Nagrodę Nobla. Tę prawdziwą. Za działalność badawczą zrealizowaną w naszym kraju, na polskiej uczelni.
Szanowni Państwo – przede wszystkim Państwo Profesorowie, ale i młodzi pracownicy polskiej nauki, polscy naukowcy – proszę o to i życzę Państwu oraz Politechnice Poznańskiej, żeby ten Nobel padł właśnie w wyniku badań, które będą tu prowadzone. Uczelnia rozwija się pięknie i mądrze, ma rzeczywiście wiele możliwości współpracy, współdziała z przemysłem. Widzieliśmy tutaj informację o współpracy z Volkswagenem, Feniksem czy innymi firmami, które są rozpoznawalne, duże, świetnie prosperują, które prowadzą tutaj z uczelnią współdziałanie jakby na zasadzie podwójnych studiów, gdzie pracę w przemyśle łączy się ze studiowaniem. To niezwykle ciekawe i nowoczesne.
Podobne wzorce widziałem w Szwajcarii, gdzie były mi wskazywane jako jedne z najbardziej nowoczesnych dzisiaj na świecie. Cieszę się, że w Poznaniu jest to realizowane – i tego Państwu życzę: żeby Państwo nadal z powodzeniem rozwijali uczelnię jako jedną z najnowocześniejszych wyższych szkół technicznych w Polsce, żeby działo się to wszystko z powodzeniem i również przy wsparciu władz państwowych – przy mądrym wsparciu. Także przy mądrych rozwiązaniach legislacyjnych.
Pewnie za chwilę będzie na ten temat mówił Pan Premier, Pan Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Ja tylko proszę o jedno: o aktywność w sprawach państwowych i w badaniach, które rozwijają Rzeczpospolitą. I proszę także o aktywność poprzez zgłaszanie uwag, spostrzeżeń, tego wszystkiego, co może pomóc w rozwijaniu polskiej nauki, zwłaszcza nauk technicznych.
To bardzo ważne, by polska nauka wspierała, a jednocześnie miała możliwość działania w budowie nowoczesnego państwa, które będzie miało innowacyjny przemysł oparty na wynalazkach opartych na myśli technicznej zrodzonej tutaj. Żebyśmy nie byli tylko tymi, którzy kupują, naśladują, powielają inne wzorce. Żebyśmy byli tymi, którzy są sami kreatywni. Dlaczego? Dlatego że nas na to stać. Jesteśmy inteligentnym narodem, jesteśmy ludźmi, którzy wiele zrobili dla świata na przestrzeni historii – właśnie jeżeli chodzi o rozwój naukowo-techniczny, jesteśmy społeczeństwem, które potrafi.
Trzeba tylko dokonać pewnej korelacji działań, stworzyć efekt synergii. Wierzę, że takie działanie będzie mądrze realizowane – a proszę o to szczególnie tutaj, w Poznaniu, w Wielkopolsce, bo Państwo właśnie działacie jako poznaniacy, jako Wielkopolanie, w sposób przemyślany, mądry, wszystko, co tutaj robicie, jest racjonalne – żebyście właśnie Wy ten rozwój mocno wspierali. Ogromnie mi na tym zależy.
Życzę Państwu, byście rozwijali się w tym sami, mieli również szczęście osobiste, ale przede wszystkim żebyście rozwijali z powodzeniem swoją uczelnię i Rzeczpospolitą.
Jeszcze raz gratuluję tego wspaniałego stulecia. I dziękuję.