President: Thirty years of local government has been a good time for Poland.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed Polish local government officials and parliamentarians on the 30th anniversary of the restoration of territorial self-government in Poland in 2019.
- Main themes
- 30th anniversary of Polish local government, territorial self-government, decentralization of state power, 1989 political transformation, local government reforms, service to local communities, term limits for elected officials, history of Polish self-governance, Solidarity and freedom movement, voivodeships and municipalities
- Duration
- ~12 min
- Words
- 1,479
- Sentences
- 74
- Readability
- 53
- Grade
- 10.7
- Syntax
- 3.06
- Vocabulary
- 1.96
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other74 sentences in 27 paragraphs
Dear Mr. Marshal,
Dear Madam Marshal,
Esteemed Ministers,
Honorable Members of Parliament and Senators,
Highly Esteemed Marshals of the Voivodeships, Starosts, Presidents, Mayors, and Village Heads of towns and municipalities,
Esteemed Councilors,
All Distinguished Guests, led by the Honored Ones!
I congratulate and sincerely thank the Honored Ones for their service to the Republic. Most of you have heard from me: keep it up! Because you hold important public positions elected by the residents of your local and regional communities, and that is a great value.
You are absolutely – one can boldly say – proven individuals who have already given much for the development of your local and regional communities, for the development of the areas that encompass the local government units in which you serve – I emphasize this word: serve – the citizens, your fellow residents, of course your small homelands, but also the Republic of Poland. For they are its absolute, inseparable part. I sincerely thank you on behalf of the Republic for your service so far. And – as I said – I ask for more. Those to whom I have said this, who have heard it from me, know perfectly well what it is about.
This year – 2019 – is, from the perspective of local government in Poland, a very significant year. It is the year exactly one hundred years since Marshal Józef Piłsudski, the Chief of State, issued the decree on municipal self-government – the first self-government legal act, issued in the Second Republic on February 4, 1919.
It was then that the territorial self-government of the Republic of Poland, reborn after 123 years of partitions – and sometimes more, as for some of its parts after 146 years – began to take shape. Even then, there was a conviction that decentralization of the state was necessary, governing also at this lower level, as close to the citizens as possible. Even then, a modern form of the state’s system was being shaped – as we would say today.
Of course, after World War II, the communists took away self-government, deprived people of the ability to truly choose their representatives who would govern them at the local and regional level. They abolished the counties, created national councils, to which elections were first dictated, and then, as we all know, were in fact fictitious.
But – fortunately – 1989 changed our reality thanks to the perseverance of the Poles, the great striving of people for freedom, for true sovereignty and true independence. Thanks to the striving to be free people, to be able to say what we believe is right, to freely practice the religion in which we were raised, the faith of our grandparents and fathers. I can boldly direct a "thank you" to many of you for this as well, because you participated in that process as – as I sometimes say – the generation of my parents. An older generation than mine, thanks to whom – and thanks to their parents – we managed to regain this freedom and sovereignty as a nation and state in 1989.
And immediately the thought arose that if we are to rebuild a modern Poland, it must have territorial self-government – it must be real. That is why the Act on Territorial Self-Government was immediately passed – initially about municipal self-government – and self-government began to be reborn. Real decentralization of state power became a fact.
Then – of course – there were further reforms, experiences gained over the years. In 1999, the counties and self-governing voivodeships returned. And finally – the year 2002, another change: elections of village heads, mayors, city presidents in a system of universal elections. And the last change, in 2017 – before the elections that took place last year to local government – extending the terms of village heads, mayors, and city presidents to five years. Universal elections, but at the same time limiting the possibility of holding this mandate to two consecutive terms.
Is it good? I was a supporter of this solution. I think it is good. A solution that – firstly – due to a certain time limit allows one to throw oneself into the whirlwind of truly hard local government work often beyond one’s strength, with the awareness of a two-term limit, and at the same time that all efforts are worth putting into this very time.
And secondly, the possibility of looking from a certain distance at what has been achieved over these two terms – if someone, by the will of the residents, serves for two terms – what was good, what was not achieved, what may not have been good, because that also happens. And later – when, by the will of the residents, there will again be a possibility to return to the previously held office – to draw conclusions from that. I hope that in the future it will look just like that.
But what can we say about these 30 years of local government in Poland? And thus also about your activities – and those who received awards today, and many among those gathered. It has certainly been a good time for Poland. It has certainly been a time when local government has proven itself in our country.
Of course, someone will come out and talk about pathologies, local cliques, about various unfavorable phenomena that arise during the functioning of such a vast number of entities as local government units, of which there are almost 3,000 in Poland. But if we look globally, we can certainly say: but certainly much more good has happened than bad.
It is local government that has mostly well utilized European funds for investments that were closest to the citizens, which serve recreation, leisure, the provision of public services, and the improvement of the quality of life of residents. It is local and regional government that takes care of current affairs. It is they who look after the proverbial sidewalks.
I mention this because I have a short – but still – experience of working in local government as a councilor in Krakow for a year, in 2010-2011. An experience, by the way, very interesting – especially for me, because I had previously taught students about local government for 10 years. Precisely about how it should function, what the system of local government looks like.
Then I was able to see in practice what local government activity means, the service of a local government official. This also allows me today, from a certain perspective of personal experiences and personal knowledge – both theoretical and practical – to look at the functioning of local government in Poland.
I deeply believe that local government will continue to develop, that the experiences gained will be translated into increasingly better regulations. Also in my office, we are currently working together with you – representatives of local government – on proposals for certain improvements regarding legal solutions concerning local government. There will always be something to improve. There will always be new institutions that can be introduced. There will always be ideas somewhere in the world that can be tried to attract to Poland and see how these solutions will function with us.
This is life. And I am very glad that Polish local government officials are close to this life. They are looking for new solutions to act better, to make local government more friendly, efficient, and effective in its actions, to organize local and regional life in an even better way. And as a result, what I said and what is so important to me today, looking from the perspective of the office I hold: to build the Republic – an ever stronger, ever more efficiently functioning one, responding more quickly to local needs.
As you may know from the media, I was a few days ago in Podkarpacie, in places where there is not only joy and pleasant meetings but also those affected by a natural disaster, a flood. And there I saw local authorities. Tired, sleep-deprived, but who effectively managed to help their neighbors, those who elected them. They quickly initiated action, were on time, and in many cases managed to secure property. Where they could not secure it, they tried to remove the effects of the disaster as quickly as possible and help people.
That is what it is all about. People know that we cannot prevent everything, remedy everything, and secure against everything, but they greatly appreciate the heart put into it, the commitment, and the real sense of being together, of connection and community. And for that, for building community – local, regional – I thank you from the bottom of my heart and ask for more. For the Republic, for those whom you care for on a daily basis – for the residents of voivodeships, counties, towns, and municipalities.
Thank you.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowny Panie Marszałku,
Szanowna Pani Marszałek,
Szanowne Panie i Szanowni Panowie Ministrowie,
Szanowni Państwo Posłowie, Senatorowie,
Wielce Szanowni Państwo Marszałkowie Województw, Starostowie, Prezydenci, Burmistrzowie i Wójtowie miast i gmin,
Szanowni Państwo Radni,
Wszyscy Dostojni Przybyli Goście na czele z Państwem Odznaczonymi!
Gratuluję i bardzo dziękuję Państwu Odznaczonym za dotychczasową służbę dla Rzeczypospolitej. Większość z Państwa usłyszała ode mnie: tak trzymać! Ponieważ pełnią Państwo ważne funkcje publiczne z wyboru mieszkańców Waszych społeczności lokalnych, regionalnych – i to jest wielka wartość.
Są Państwo absolutnie – śmiało można powiedzieć – sprawdzonymi ludźmi, którzy wiele już z siebie dali dla rozwoju swoich wspólnot lokalnych i regionalnych, dla rozwoju obszarów, które obejmują jednostki samorządu terytorialnego, w których Państwo służą – podkreślam to słowo: służą – obywatelom, swoim współmieszkańcom, oczywiście swoim małym ojczyznom, ale także Rzeczypospolitej Polskiej. Albowiem są one jej absolutną, nieodrywalną częścią. Bardzo serdecznie w imieniu Rzeczypospolitej za dotychczasową służbę dziękuję. I – jak powiedziałem – proszę o jeszcze. Ci, którym to powiedziałem, którzy to ode mnie usłyszeli, doskonale wiedzą, w czym rzecz.
Ten rok – 2019 – to z punktu widzenia samorządu terytorialnego w Polsce rok bardzo znaczący. To rok dokładnie stulecia wydania przez Marszałka Józefa Piłsudskiego, Naczelnika Państwa, dekretu o samorządzie miejskim – pierwszego samorządowego aktu prawnego, wydanego w II Rzeczypospolitej 4 lutego 1919 roku.
To wtedy samorządność terytorialna Rzeczypospolitej Polskiej odrodzonej po 123 latach zaborów – a czasem więcej, bo dla niektórych jej części po 146 latach – zaczęła się tworzyć. Już wtedy było przeświadczenie o tym, że potrzebna jest decentralizacja państwa, rządzenie się także na tym niższym poziomie, jak najbliżej obywateli. Już wtedy kształtowała się – dzisiaj byśmy powiedzieli – nowoczesna postać ustrojowa państwa.
Oczywiście po II wojnie światowej komuniści zabrali samorządność, odebrali ludziom możliwość rzeczywistego wyboru swoich przedstawicieli, którzy będą nimi rządzili na poziomie lokalnym, regionalnym. Zlikwidowali powiaty, utworzyli rady narodowe, do których wybory najpierw były dyktowane, a potem w rzeczywistości – wszyscy to wiemy – de facto fikcyjne.
Ale – na szczęście – 1989 rok zmienił naszą rzeczywistość dzięki uporowi Polaków, wielkiemu dążeniu ludzi do wolności, do prawdziwej suwerenności i prawdziwej niepodległości. Dzięki dążeniu, by być ludźmi wolnymi, móc mówić to, co uważamy za słuszne, swobodnie praktykować religię, w której wyrośliśmy, wiarę naszych dziadków, ojców. Mogę śmiało do wielu z Państwa także i za to skierować „dziękuję”, bo brali Państwo udział w tamtym procesie jako – jak to czasem mówię – pokolenie moich rodziców. Pokolenie starsze ode mnie, dzięki któremu – i dzięki ich rodzicom – tę wolność i suwerenność udało nam się, jako narodowi i państwu, w 1989 roku odzyskać.
I od razu pojawiła się ta myśl, że jeżeli mamy odbudować nowoczesną Polskę, to musi być w niej samorząd terytorialny – on musi być prawdziwy. Dlatego do razu uchwalono Ustawę o samorządzie terytorialnym – wtedy początkowo o samorządzie gminnym – i samorząd zaczął się odradzać. Rzeczywista decentralizacja władzy państwowej stała się faktem.
Potem – oczywiście – kolejne reformy, doświadczenie nabywane przez lata. W 1999 roku wracają powiaty, samorządowe województwa. No i wreszcie – 2002 rok, znów zmiana: wybory wójtów, burmistrzów, prezydentów miast w systemie wyborów powszechnych. I zmiana ostatnia, w 2017 roku – przed wyborami, które miały miejsce w zeszłym roku do samorządu terytorialnego – wydłużenie kadencji wójtów, burmistrzów, prezydentów miast do pięciu lat. Wybory powszechne, ale zarazem ograniczenie możliwości sprawowania tego mandatu do dwóch kolejnych kadencji.
Czy dobrze? Byłem zwolennikiem tego rozwiązania. Wydaje mi się, że jest dobre. Rozwiązanie, które – po pierwsze – z racji pewnego limitu czasowego pozwala się rzucić w wir rzeczywiście ciężkiej pracy samorządowej często ponad siły, ze świadomością dwukadencyjnej granicy, a zarazem tego, że wszystkie siły warto włożyć w ten właśnie czas.
A po drugie, możliwość spojrzenia z pewnego dystansu także na to, co przez te dwie kadencje – jeżeli komuś z woli mieszkańców przyjdzie pełnić urząd przez dwie kadencje – udało się osiągnąć, co było dobre, czego nie udało się osiągnąć, co może nie było dobre, bo przecież i to się zdarza. A później – gdy z woli mieszkańców znów będzie możliwość powrotu na wcześniej pełniony urząd – wyciągnięcia z tego wniosków. Liczę, że w przyszłości właśnie tak będzie to wyglądało.
Ale co możemy powiedzieć o tych 30 latach samorządu terytorialnego w Polsce? A więc także o Państwa działalności – i tych, którzy otrzymali dzisiaj odznaczenia, i wielu spośród zgromadzonych. Z całą pewnością był to dobry czas dla Polski. Z całą pewnością samorząd terytorialny sprawdził się w naszym kraju.
Oczywiście, ktoś wyjdzie i będzie mówił o patologiach, lokalnych klikach, o różnych niekorzystnych zjawiskach, które pojawiają się w trakcie funkcjonowania w tak ogromnej rzeszy organizmów, jakimi są jednostki samorządu terytorialnego, których jest w Polsce prawie 3 tys. Ale jeżeli popatrzymy globalnie, to z całą pewnością powiemy: ale na pewno stało się dużo więcej dobrego niż złego.
To samorząd terytorialny w większości dobrze wykorzystał środki europejskie na inwestycje, które były najbliższe obywatelom, które służą rekreacji, wypoczynkowi, świadczeniu usług publicznych, podniesieniu jakości życia mieszkańców. To samorząd lokalny i regionalny dba o bieżące sprawy. To on patrzy na przysłowiowe chodniki.
Mówię o tym, bo sam mam krótkie – ale jednak – doświadczenie także pracy w samorządzie miejskim jako radny Krakowa przez rok, w latach 2010-2011. Doświadczenie skądinąd bardzo ciekawe – zwłaszcza dla mnie, bo wcześniej o samorządzie terytorialnym przez 10 lat uczyłem studentów. Właśnie o tym, jak powinien funkcjonować, jak wygląda ustrój samorządu terytorialnego.
Potem mogłem zobaczyć w praktyce, co oznacza działalność samorządowa, służba samorządowca. To także pozwala mi dzisiaj z pewnej perspektywy osobistych doświadczeń i osobistej wiedzy – zarówno teoretycznej, jak i praktycznej – patrzeć na funkcjonowanie samorządu terytorialnego w Polsce.
Wierzę głęboko, że samorząd będzie się rozwijał, że zdobywane doświadczenia będziemy przekładali na coraz lepsze regulacje. Także u mnie, w Kancelarii, pracujemy teraz właśnie wraz z Państwem – przedstawicielami samorządu – nad propozycją pewnych udoskonaleń, jeżeli chodzi o rozwiązania prawne dotyczące samorządu terytorialnego. Zawsze będzie co poprawić. Zawsze będą nowe instytucje, które można będzie wprowadzić. Zawsze będą pomysły gdzieś na świecie, które będzie można próbować przyciągnąć do Polski i sprawdzić, jak u nas będą te rozwiązania funkcjonowały.
To jest właśnie życie. I cieszę się bardzo, że polscy samorządowcy są tego życia blisko. Szukają właśnie nowych rozwiązań, by działać lepiej, by samorząd był bardziej przyjazny, wydajny, skuteczniejszy w swoich działaniach, by w jeszcze lepszy sposób mógł organizować życie lokalne, regionalne. A w efekcie to, co powiedziałem i co dla mnie dzisiaj, patrząc z punktu widzenia pełnionego przeze mnie urzędu, jest tak ważne: budować Rzeczpospolitą – coraz mocniejszą, coraz sprawniej działającą, szybciej odpowiadającą na lokalne potrzeby.
Byłem – jak Państwo być może wiedzą z mediów – kilka dni temu na Podkarpaciu, w miejscach, w których nie tylko są radość i miłe spotkanie, ale w dotkniętych klęską żywiołową, powodzią. I tam właśnie widziałem ludzi lokalnej władzy. Zmęczonych, niewyspanych, ale którzy skutecznie zdołali pomóc swoim sąsiadom, tym, którzy ich wybrali. Wprowadzili akcję szybko, byli na czas, w wielu przypadkach zdołali zabezpieczyć mienie. Tam, gdzie nawet nie dali rady go zabezpieczyć, starali się jak najszybciej usuwać skutki kataklizmu i pomagać ludziom.
Właśnie o to chodzi. Ludzie wiedzą, że nie wszystkiemu jesteśmy w stanie zapobiec, zaradzić i nie przed wszystkim zabezpieczyć, ale ogromnie cenią wkładane serce, zaangażowanie i rzeczywiste poczucie bycia razem, łączności i wspólnoty. I za to budowanie wspólnoty – lokalnej, regionalnej – z całego serca Państwu dziękuję i proszę o jeszcze. Dla Rzeczypospolitej, dla tych, którymi na co dzień się opiekujecie – dla mieszkańców województw, powiatów, miast i gmin.
Dziękuję.