- Context
- Duda addressed scouts at the Presidential Palace on the Day of Brotherly Thought, marking the centenary of presidential patronage over Polish scouting organizations.
- Main themes
- Scouting movement, brotherly thought day, lifelong bonds of scouts, Territorial Defense Forces cooperation, presidential patronage centenary, patriotism and service, community and solidarity, youth education, Polish scouting organizations, Józef Piłsudski legacy
- Duration
- ~10 min
- Words
- 1,218
- Sentences
- 56
- Readability
- 53
- Grade
- 11.2
- Syntax
- 2.97
- Vocabulary
- 2.17
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other56 sentences in 21 paragraphs
Dear Senator,
Dear General,
Your Excellency, Esteemed Bishop,
Esteemed Leaders, Commanders, Chairpersons,
Honorable Priests, Fathers,
All Distinguished Guests,
Dear Friends,
Dear Youngest Ones!
It is always a great joy for me to host scouts at the Presidential Palace on the Day of Brotherly Thought – representatives of all scouting organizations over which I have taken honorary patronage as the President of the Republic of Poland and a scout. Because once a scout, always a scout. And I certainly feel that way. Thank you very much for coming, for the opportunity to light the bonfire together, and for the moment we will soon form a circle of friendship and brotherhood around it.
There is something great, something incredible in the scouting movement – I have spoken about it many times before. It binds for a lifetime. Usually, even many years or decades after you have completed your active scouting service, your friends – your fellow scouts – from your troop or team remain your closest acquaintances. Because these are shared bonds, days spent at camps, and outings; because you have known these people forever and you know you can count on them in the most difficult situations, you know what they are capable of, what they are skilled at – they are your brothers.
This is the day of the year – February 22 – when we always run to them in thought, even if many years have passed since our troop was active. We always think of them. I receive text messages from my friends, and I write them too. Such are the times… When we were active scouts, no one could even imagine that one day there would be such little boxes on which you could even watch movies. Today, all of this exists, and thanks to it, we can communicate directly. Someone might say, “Well, yes, but we no longer send cards for the Day of Brotherly Thought, only text messages or some other GIFs.” But it is good that scouts also take advantage of the latest technological achievements.
I am very pleased that through the agreement reached between the Territorial Defense Forces and the Polish Scouting Association and the Scouting Association of the Republic, scouts will be able to use – thanks to the support of the Territorial Defense Forces – equipment that they would normally not have access to. Because the military is equipped by the state to carry out its tasks in protecting people from danger – not only from war but also from natural disasters, where the Territorial Defense Forces have already proven themselves so wonderfully.
I hope that this cooperation will bring many benefits to the scouts. That it will also bring many benefits to the soldiers when scouts support them in carrying out various tasks – I especially think of order-related tasks. But above all, it will bring many benefits to the people whom the soldiers of the Territorial Defense Forces and scouts simply serve – because here, as well as there, there is service. In a sense, one could say that being a soldier in the Territorial Defense Forces is, to some extent, an extension of scouting in a slightly different role, but also in uniform and also in service to the Republic and its citizens.
Today we truly have a special Day of Brotherly Thought here at the Presidential Palace, because this year – 2020 – is also the centenary of the presidential patronage over the Polish Scouting Association. In December 1920, the Head of State, Marshal Józef Piłsudski, took the Polish Scouting Association under his honorary patronage. Today, there are more scouting organizations, and thus the patronage is broader, but I am immensely pleased to hold it and that the scouts and you are meeting here as representatives of various organizations that are together, that are in solidarity with each other, that in many cases cooperate, that invite each other to various events and co-organize various events.
Sometimes it is not easy, but on the other hand, if we say that we want to be as much of a community as possible as a society, this is how the community is formed – through ideals that are shared and to which you serve together. Whether you serve in Poland or beyond its borders – all within something that we can boldly call simply Polish scouting. I am immensely grateful to you for that. Above all to the instructors who educate and teach children and youth the scouting life, in many cases the independence that later allows them to survive many difficult moments in completely adult life. That is an invaluable role.
You also teach patriotism, that brotherly attitude towards a sister, a brother, but also towards a person, towards a neighbor – that which I spoke of: service and helping people. I am immensely grateful for that. I look at all of you with pride because you give a beautiful testimony to what I believe is the most beautiful in the Republic today, completely free, completely independent, completely sovereign.
But there are also those in this room who once fought for that complete independence and complete sovereignty without weapons in hand – they fought for the ideals they believed in and for which they were ready to risk not only their scouting careers but very often also their professional careers and freedom. I think of the instructors who in 1980 founded KIHAM and presented their open letter from the Krakow instructors' community, which became the ideological foundation of that great movement of instructors named after Andrzej Małkowski.
I am immensely pleased that some of those scouts who have been honored today are indeed the creators and members of that agreement of instructor circles, which at that time changed scouting – I can boldly say – before my eyes. Because I was a scout when KIHAM was already banned during martial law and when all of this took place underground, when in many cases it was risky – a bit for fun, a bit with a smile on our faces, but everyone knew what it was about.
Thank you for raising us in the spirit of service to the independent Republic, telling us that it should be independent, and it is not. And that we must be scouts who act as if it were independent and to make it independent. Because also thanks to your service to Poland, it truly became independent – as I said: in a peaceful way, without weapons in hand. Thank you for participating in its continuous building – ever more beautiful, ever stronger. But above all, thank you for continuously educating the youth, passing on your experience, passing on the ideals that are so often lacking in the modern world, and which are so incredibly important.
Once again, I want to congratulate you on this 100th and 40th anniversary. Once again, I want to thank you for coming to the Presidential Palace. Thank you, because your presence here is a sign of our broadly understood brotherhood. Today, soldiers of the Territorial Defense Forces also join it, some of whom are indeed scouts – both active and former. I am pleased that we show that we are indeed one family united by a common goal, which is the service to the Republic.
Be prepared!
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Wielce Szanowny Druhu Senatorze,
Wielce Szanowny Panie Generale,
Ekscelencjo, Czcigodny Księże Biskupie,
Wielce Szanowne Druhny i Szanowni Druhowie Naczelnicy, Komendanci, Przewodniczący,
Czcigodni Księża, Ojcowie,
Wszyscy Dostojni Przybyli Goście,
Drogie Druhny i Drodzy Druhowie,
Drodzy Najmłodsi!
To dla mnie zawsze wielka radość móc gościć harcerzy w Pałacu Prezydenckim w Dniu Myśli Braterskiej – przedstawicieli wszystkich organizacji harcerskich, nad którymi objąłem honorowy protektorat jako Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej i harcerz. Bo harcerzem jest się do końca życia. A ja na pewno tak się czuję. Bardzo Wam dziękuję, że przybyliście, że mogliśmy wspólnie zapalić watrę, że za chwilę zawiążemy wokół niej krąg przyjaźni i braterstwa.
Jest w ruchu harcerskim coś wielkiego, niesamowitego – wiele razy już o tym mówiłem. On wiąże na całe życie. Zazwyczaj jest tak, że nawet wiele lat czy dziesięcioleci po tym, jak zakończyłeś czynną służbę harcerską, Twoi koledzy, Twoje koleżanki – druhny i druhowie – z zastępu czy drużyny pozostają Twymi najbliższymi znajomymi. Bo to są wspólne więzi, to dni spędzone na obozach, biwakach; bo znasz tych ludzi od zawsze i wiesz, że możesz na nich liczyć w najtrudniejszej sytuacji, wiesz, co potrafią, na czym się znają – są Twoimi braćmi.
To jest ten dzień w roku – 22 lutego – gdy zawsze biegniemy do nich myślą, nawet jeżeli od czasu, gdy nasz zastęp działał, minęło już wiele lat. Zawsze się o nich myśli. Dostaję esemesy od moich przyjaciół i sam też je piszę. Takie czasy… Gdy byliśmy czynnymi harcerzami, nikt nawet sobie nie wyobrażał, że kiedyś będą takie pudełeczka, na których będzie można nawet oglądać filmy. Dzisiaj to wszystko jest, a dzięki temu możemy się skomunikować w bezpośredni sposób. Ktoś powie: „No tak, ale już się nie wysyła kartek na Dzień Myśli Braterskiej, tylko esemesy albo jakieś inne GIF-y”. Ale to dobrze, że harcerze też korzystają z najnowszych osiągnięć techniki.
Bardzo się cieszę, że poprzez porozumienie, które zostało zawarte między Wojskami Obrony Terytorialnej a Związkiem Harcerstwa Polskiego i Związkiem Harcerstwa Rzeczypospolitej, harcerze będą mogli korzystać – dzięki wsparciu Wojsk Obrony Terytorialnej – ze sprzętu, do którego pewnie normalnie nie mieliby dostępu. Bo wojsko jest wyposażane przez państwo, by mogło realizować swoje zadania w zakresie obrony ludzi przed niebezpieczeństwem – przecież nie tylko wojennym, lecz także klęskami żywiołowymi, gdy Wojska Obrony Terytorialnej sprawdziły się już tak wspaniale.
Mam nadzieję, że ta współpraca przyniesie harcerzom wiele dobrego. Że przyniesie także wiele dobrego żołnierzom, gdy harcerze będą ich wspierali w realizacji różnego rodzaju zadań – myślę zwłaszcza o zadaniach porządkowych. Ale też przede wszystkim przyniesie wiele dobrego ludziom, którym po prostu służą żołnierze Wojsk Obrony Terytorialnej i harcerze – bo i tu, i tu jest służba. W jakimś sensie można powiedzieć, że bycie żołnierzem Wojsk Obrony Terytorialnej to w pewnej mierze przedłużenie harcerstwa w nieco innej już roli, ale też w mundurze i też w służbie dla Rzeczypospolitej i obywateli.
Dzisiaj mamy rzeczywiście wyjątkowy Dzień Myśli Braterskiej tutaj, w Pałacu Prezydenckim, bo ten rok – 2020 – to także rok stulecia protektoratu prezydenckiego nad Związkiem Harcerstwa Polskiego. W grudniu 1920 roku Naczelnik Państwa, Marszałek Józef Piłsudski, objął honorowym protektoratem Związek Harcerstwa Polskiego. Dzisiaj tych organizacji harcerskich jest więcej, w związku z tym protektorat jest szerszy, ale ogromnie się cieszę, że go sprawuję i że druhny, druhowie i Państwo spotykają się tutaj właśnie jako przedstawiciele różnych organizacji, które są razem, które są ze sobą solidarne, które w wielu przypadkach współdziałają, które wzajemnie się zapraszają na różnego rodzaju wydarzenia i różnego rodzaju wydarzenia współorganizują.
Czasem nie jest to łatwe, ale z drugiej strony, jeżeli mówimy, że chcemy, byśmy jako społeczeństwo byli w jak największym stopniu wspólnotą, to właśnie w ten sposób wspólnota powstaje – poprzez ideały, które są wspólne i którym razem służycie. Czy służycie w Polsce, czy poza granicami – wszyscy w ramach czegoś, co śmiało możemy nazwać po prostu polskim harcerstwem. Jestem Wam za to ogromnie wdzięczny. Przede wszystkim instruktorom, którzy wychowują, uczą dzieci i młodzież harcerskiego życia, w wielu przypadkach samodzielności, która później pozwala przetrwać wiele trudnych momentów w całkowicie dorosłym życiu. To bezcenna rola.
Uczycie także patriotyzmu, właśnie braterskiej postawy wobec druhny, druha, ale także wobec człowieka, wobec bliźniego – tego, o czym mówiłem: służby i pomocy ludziom. Jestem za to ogromnie wdzięczny. Z dumą patrzę na Was wszystkich, bo dajecie piękne świadectwo tego, co w moim przekonaniu jest najpiękniejsze w Rzeczypospolitej dzisiaj całkowicie wolnej, całkowicie niepodległej, całkowicie suwerennej.
Ale są na tej sali też ci, którzy o tę całkowitą niepodległość i całkowitą suwerenność kiedyś walczyli bez broni w ręku – walczyli właśnie ideałami, które wyznawali i za które gotowi byli zaryzykować nie tylko kariery harcerskie, lecz bardzo często także kariery zawodowe i wolność. Myślę, o instruktorach, którzy w 1980 roku zakładali KIHAM i wystąpili ze swoim otwartym listem środowiska instruktorów krakowskich, który stał się właśnie podstawą ideową tego wielkiego wtedy ruchu instruktorskiego im. Andrzeja Małkowskiego.
Cieszę się ogromnie, że część z tych druhen i druhów, którzy zostali dzisiaj odznaczeni, to właśnie twórcy i członkowie tamtego porozumienia kręgów instruktorskich, które wtedy zmieniało harcerstwo – śmiało mogę powiedzieć – na moich oczach. Bo byłem harcerzem, gdy KIHAM w stanie wojennym został już zdelegalizowany i kiedy to wszystko odbywało się w podziemiu, gdy w wielu przypadkach było to ryzykowne – trochę niby dla zabawy, trochę niby z uśmiechem na twarzy, ale wszyscy wiedzieli, o co chodzi.
Dziękuję, że wychowywaliście nas w duchu służby niepodległej Rzeczypospolitej, mówiąc nam o tym, że powinna być niepodległa, a nie jest. I że musimy być takimi harcerzami, którzy mają działać tak, jakby była niepodległa i żeby była niepodległa. Bo także dzięki Waszej służbie dla Polski ona rzeczywiście stała się niepodległa – jak powiedziałem: w pokojowy sposób, bez broni w ręku. Dziękuję, że uczestniczycie teraz cały czas w jej budowaniu – coraz piękniejszej, coraz mocniejszej. Ale przede wszystkim dziękuję, że cały czas wychowujecie młodzież, przekazując swoje doświadczenie, przekazując ideały, których we współczesnym świecie bardzo często brakuje, a które są tak niezwykle ważne.
Jeszcze raz chcę Wam pogratulować tej 100. i 40. rocznicy. Jeszcze raz chcę podziękować za przybycie do Pałacu Prezydenckiego. Dziękuję, bo Wasza obecność tutaj jest znakiem naszego szeroko pojętego braterstwa. Dzisiaj dołączają do niego także żołnierze Wojsk Obrony Terytorialnej, z których część to przecież harcerze – i czynni, i dawni. Cieszę się, że pokazujemy, że jesteśmy właśnie tą jedną rodziną związaną wspólnym celem, którym jest służba Rzeczypospolitej.
Czuwaj!
