- Context
- Duda addressed the PZPN centenary gala on December 6, 2019, celebrating 100 years of the Polish Football Association with players, officials, and FIFA and UEFA presidents.
- Main themes
- 100 years of Polish football history, Polish Football Association centenary, legendary Polish players, national pride and patriotism, Robert Lewandowski and modern Polish football, football emotions and fan experience, sporting spirit and sacrifice, historical milestones of Polish football, gratitude to athletes and coaches, white-and-red national identity
- Duration
- ~7 min
- Words
- 800
- Sentences
- 22
- Readability
- 44
- Grade
- 15.5
- Syntax
- 4.03
- Vocabulary
- 2.09
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other22 sentences in 8 paragraphs
Esteemed Minister, Distinguished Ministers, Honorable President of the Polish Football Association, Honorable President of FIFA, Honorable President of UEFA, All distinguished guests present, Our friends from all over Europe, from all over the world, But above all, Esteemed Ladies and Gentlemen – Polish footballers, female footballers, representatives of Poland, All distinguished guests,
This is a very moving moment when one looks back at these 100 years of Polish football, 100 years in which a person, for part of that time, and actually for their entire life – I speak here on my own behalf – could experience so many emotions and so many important moments thanks to Polish football, thanks to Polish footballers, also thanks to the activities of the Polish Football Association, which are deeply encoded in memory from the youngest years to this day. Just as I, born in 1972, vividly remember 1978 and the World Cup in Argentina, where as a small boy I watched matches in the middle of the night because my parents could not stop me.
The tears of emotion, the tears of sorrow that we have experienced over the years since 1919, when Polish football was born in the reborn Republic, this Polish football, also as an Association – already by name. Although Polish teams were formed earlier, first in Lviv in 1903, 1904, then – I say this with pride – in Krakow – in 1906 – with Wisła and Cracovia emerging simultaneously, still competing with each other to this day. And then Polish football was born through the first Polish Championship in 1921, through the first international match against Hungary also in 1921.
Later, joining the world organization and continuing activities throughout the years. The wonderful names of Polish players, Polish athletes from Henryk Reyman, Józef Kałuża, through Gerard Cieślik, through successive generations of Polish players, through Kazimierz Deyna, Grzegorz Lato, Włodzimierz Lubański, through Zbigniew Boniek, all those who played, through our wonderful goalkeepers, through all that happened – Jan Tomaszewski, Józef Młynarczyk, so many players over the years who brought tears to our eyes.
Finally today, after many crises as well, Polish football is once again magnificent, once again achieving new successes, once again we have those players who occupy the highest places in world rankings – I must mention, for it is impossible not to mention, Mr. Robert Lewandowski and his colleagues – Jakub Błaszczykowski and all the others who today play for the Polish national team, whom we applaud with such pride and joy, welcoming all their victories and successes, getting angry at everything that does not go well. Because as we know, every Pole knows football best, which is why in every home it is said: they should have played this way, they should have played differently. But in reality, it is only the players who played, who stood on those pitches, especially the world ones, with those emotions, those who had to take those often decisive penalties, in front of screaming crowds, on trembling pitches from the cheering, who know what it means.
That is why I wanted to sincerely thank you for these 100 years of the Polish Football Association, for these 100 years of activity for Polish football, for these 100 years of building the Polish sporting spirit, for these 100 years of great experiences with white-and-red flags in hand, even when it was not allowed, even when we were forbidden, when imprisonment and death threatened for it. For all this, I wanted to sincerely thank the generations of Polish athletes, Polish footballers. I wanted to thank the generations of activists, coaches, all those who did everything in their lives to ensure that Polish football flourished, that it was strong, fair, that the struggle on the pitch reflected later in the actual result of the match. That all that is most important in sport is also the most beautiful in football and that this is what fans could proudly experience.
For all this, I thank you, for these efforts, for these surely sleepless nights, for this suffering, for these hard trainings, for all the injuries from which our players emerged in order to be able to play, to delight the hearts of viewers, to proudly raise the white-and-red banner. For building the potential of the Republic, I want to thank you from the bottom of my heart, wishing for another 100 years of great wonderful successes, so that Polish players can raise the greatest world trophies – starting with the World Cup, through the European Championship, through all possible club championships.
I wish you all this from the bottom of my heart: success, once again success. Success on the pitch, personal success, and all the best. Once again, I thank you from the bottom of my heart. Long live Poland! Long live Polish football!
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Wielce Szanowna Pani Minister, Szanowni Państwo Ministrowie, Wielce Szanowny Panie Prezesie Polskiego Związku Piłki Nożnej, Wielce Szanowny Panie Prezydencie FIFA, Wielce Szanowny Panie Prezydencie UEFA, Wszyscy dostojni przybyli goście, Nasi przyjaciele z całej Europy, z całego świata, Ale przede wszystkim Wielce Szanowni Państwo – polscy piłkarze, piłkarki, reprezentanci Polski, Wszyscy dostojni goście,
To jest bardzo wzruszający moment, kiedy patrzy się na te 100 lat polskiej piłki nożnej, 100 lat, w których człowiek przez część tego okresu, a właściwie przez całe swoje życie – mówię tutaj w swoim imieniu – mógł doznać dzięki polskiej piłce nożnej, dzięki polskim piłkarzom, także dzięki działalności Polskiego Związku Piłki Nożnej, tylu wzruszeń i tylu ważnych momentów, które z najmłodszych lat pamięta się aż do dzisiejszego dnia, gdzieś głęboko zakodowane. Tak, jak ja urodzony w 1972 roku doskonale pamiętam 1978 rok i Mistrzostwa Świata w Argentynie, gdzie jako mały chłopiec w środku nocy oglądałem mecze, bo rodzice nie byli w stanie mnie przed tym powstrzymać.
Te łzy wzruszenia, łzy żalu, które przeżyliśmy przez te lata od 1919 roku, kiedy w odrodzonej Rzeczypospolitej powstała polska piłka nożna, ta polska piłka nożna, także jako Związek – już z nazwy. Choć przecież drużyny polskie rodziły się wcześniej, najpierw we Lwowie 1903, 1904 rok, potem – z dumą to mówię – w Krakowie – 1906 rok – od razu Wisła i Cracovia jednocześnie, do dziś ze sobą rywalizujące. I potem rodząca się polska piłka poprzez pierwsze Mistrzostwa Polski w 1921 roku, poprzez pierwszy mecz międzypaństwowy z Węgrami też w 1921 roku.
Później włączenie się do światowej organizacji i dalszą działalność przez wszystkie lata. Te wspaniałe nazwiska polskich zawodników, polskich sportowców od Henryka Reymana, Józefa Kałuży, poprzez Gerarda Cieślika, poprzez kolejne pokolenia polskich zawodników, poprzez Kazimierza Deynę, Grzegorza Latę, Włodzimierza Lubańskiego, poprzez Zbigniewa Bońka, wszystkich tych, którzy grali, poprzez naszych wspaniałych bramkarzy, przez to wszystko, co się działo – Jan Tomaszewski, Józef Młynarczyk, tylu zawodników przez te lata, którzy wyciskali nam łzy z oczu.
Wreszcie dzisiaj, po wielu kryzysach przecież także, polska piłka nożna znów wspaniała, znów kolejne sukcesy, znów mamy tych zawodników, którzy zajmują najwyższe miejsca w światowych rankingach – wspomnę, bo nie sposób nie wspomnieć, o Panu Robercie Lewandowskim i jego kolegach – Jakubie Błaszczykowskim i wszystkich innych, którzy dziś grają w polskiej reprezentacji, których oklaskujemy z taką dumą i radością, witając wszystkie ich zwycięstwa i sukcesy, wściekając się na wszystko to, co nie wychodzi. Bo jak wiadomo każdy Polak zna się na piłce nożnej najlepiej, w związku z czym w każdym domu mówi się: tak powinni byli grać, inaczej powinni byli grać. Ale tak naprawdę to tylko zawodnicy, którzy grali, którzy stanęli na tych murawach zwłaszcza światowych, z tymi emocjami, ci którym przyszło strzelać te decydujące często rzuty karne, przy krzyczących trybunach, drżącej od dopingu murawie, wiedzą co to znaczy.
Dlatego chciałem z całego serca podziękować za te 100 lat Polskiego Związku Piłki Nożnej, za te 100 lat działalności dla polskiej piłki nożnej, za te 100 lat budowania polskiego sportowego ducha, za te 100 lat wielkich przeżyć z biało-czerwonymi flagami w rękach, także wtedy, kiedy nie było wolno, także wtedy kiedy nam zabraniano, kiedy za to groziło więzienie i śmierć. Za to wszystko chciałem z całego serca podziękować pokoleniom polskich sportowców, polskich piłkarzy. Chciałem podziękować pokoleniom także działaczy, trenerów, wszystkich tych, którzy czynili w swoim życiu wszystko, aby polska piłka nożna rozkwitała, aby była silna, uczciwa, aby zmaganie na boisku odzwierciedlało się później w rzeczywistym wyniku meczu. Aby to wszystko, co najważniejsze w sporcie było także w piłce nożnej najpiękniejsze i aby to właśnie mogli z dumą przeżywać kibice.
Za to wszystko dziękuję, za te wysiłki, za te zapewne nieprzespane noce, za to cierpienie, za te ciężkie treningi, za te wszystkie kontuzje, z których nasi zawodnicy wychodzili po to, żeby móc grać, by radować serca widów, by z dumą można było wznosić w górę biało-czerwony sztandar. Za budowanie potencjału Rzeczypospolitej z całego serca chcę podziękować, życząc następnych 100 lat wielkich wspaniałych sukcesów, żeby polscy zawodnicy wznosili w górę największe światowe puchary – od Mistrzostwa Świata poczynając, poprzez Mistrzostwo Europy, poprzez wszystkie możliwe mistrzostwa klubowe.
Tego Państwu z całego serca życzę: sukcesów, jeszcze raz sukcesów. Sukcesów na boisku, sukcesów osobistych i wszelkiego powodzenia. Jeszcze raz z całego serca dziękuję. Niech żyje Polska! Niech żyje polska piłka nożna!
