President: The motto of the Paralympians is "impossible does not exist."
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed the Polish Paralympic gala in December 2019, honoring athletes and presenting state awards celebrating their achievements and contributions to Poland's global reputation.
- Main themes
- Paralympic sport, overcoming disability, national pride and promotion of Poland, athlete achievement and recognition, the motto 'impossible does not exist', responsible business and sponsorship, spirit and inner strength, role of coaches and officials, Paralympic Committee anniversary
- Duration
- ~8 min
- Words
- 954
- Sentences
- 58
- Readability
- 56
- Grade
- 9.4
- Syntax
- 2.76
- Vocabulary
- 2.11
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other58 sentences in 23 paragraphs
Esteemed Minister of Sport,
Esteemed Minister of Family, Labor and Social Policy,
Honorable Chairman, Minister,
Esteemed Ministers,
Esteemed Presidents,
All distinguished guests,
Representatives of Sponsors,
Dear Paralympic Family,
All dear friends!
Thank you very much for the invitation to this gala and for inviting me once again to meet with you to emphasize the role that Polish Paralympic sport, that the Polish Paralympic family plays in our space, in our Poland, but above all, the role it also plays in promoting Poland, our sporting achievements, and indeed the accomplishments of our country around the world.
For this reason, I would like to sincerely congratulate and wholeheartedly thank all of you who have been honored. Thank you for all your contributions.
When presenting state awards, I said that I thank you for bringing Poland to prominence around the world, for building its good name. I thank you that thanks to your efforts, Polish Paralympic sport is gaining significance, gaining recognition in the global arena, not to mention our national sports scene.
It is indeed extremely important for this sport to be developed. Why? Surely the vast majority of you remember the scene from the very famous American film "The Matrix," when the main character visits the oracle and there sits a boy who is playing with a spoon. The spoon bends in his hand in all directions, in a very incredible way – by the way, a beautiful special effect. The main character tries to take the spoon and bend it, although he is not very successful, he cannot do it, while the little boy does whatever he wants with it. At the very end of this scene, the boy smiles at him and says: "The spoon does not exist."
The impossible does not exist. Such is the motto of those who have pursued sports, despite disabilities, despite those apparent – I want to emphasize this very strongly – limitations. It is precisely the disability that does not exist – one could say that. This could actually be a slogan.
When you look at these films, at these sports results, at these wonderful achievements, which often surpass what a person without disabilities can achieve in sports – in most cases, you are far more athletic and capable of achieving far better results than many able-bodied athletes, not to mention people who have nothing to do with professional sports.
Whenever I have the great pleasure and honor of meeting with you, I bow my head low. Because it is not just the personal satisfaction of the one who has won, who has succeeded, who has won a medal: for themselves, for Poland, for their loved ones, for friends. It is not just that moment of joy, it is not just the glorification of the good name of the Republic. But it is above all about setting an extraordinary example. It is primarily about pulling people out of often terribly difficult life situations in which they find themselves. Most of you know this well, because perhaps some of you have experienced this for a moment – and managed to overcome it thanks to your spirit, thanks to your inner strength. Perhaps also thanks to the example of someone who said: Listen, this disability does not exist. You have to live as if it did not exist. We can do everything. We can do everything if we truly want it very much.
When we talk about these achievements – I of course thank all the sponsors immensely. Your extremely responsible approach to business, what we call responsible business, greatly supports Poland and greatly supports what our Paralympic athletes realize with their lives.
But I want to say this: these successes are primarily the successes of the Paralympians. They are the ones who achieve them. Without them, there would be no such successes. Sponsors help, which is extremely valuable, I thank all the sponsors immensely and bow before them. But it is primarily the spirit of the athletes. And that is something truly great.
I am very pleased that this is the first edition of the athlete of the year, that we are celebrating so solemnly and strongly another anniversary of the existence of the Polish Paralympic Committee, because it is very important in our public, sports, and state space. Once again, I want to thank you from the bottom of my heart.
I had the opportunity to thank you with my wife in May, if I remember correctly, this year, when we met with you. I want to thank you once again for everything you do: athletes, officials, coaches, physiotherapists – all those who are involved in this activity.
I am also very happy that Paralympic sport is gaining more and more viewers, that more and more people are watching this competition. Because it is a proud, wonderful competition.
If I can ask for anything, it is just: keep it up. And if I can wish for something, I wish for more hundreds of medals for the Republic, for your own joy. I also wish for that wonderful example, so that you continue to carry it.
Personally, I also wanted to sincerely thank you, because after the Paralympic Games in Pyeongchang, when I greeted our representatives who returned and won medals, I received a ski helmet. I must tell you that I am very grateful for it. I proudly ski in this helmet. If anyone wants to see, they will see that I proudly wore it when the then President of Slovakia, Mr. Andrej Kiska, visited me, and we skied together in Szczyrk. I was wearing that ski helmet with your symbol, the symbol of Polish Paralympians, so I am also very grateful, it is great. Thank you!
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Wielce Szanowna Pani Minister Sportu,
Wielce Szanowna Pani Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej,
Bardzo Szanowny Panie Przewodniczący, Panie Ministrze,
Szanowni Państwo Ministrowie,
Szanowni Panowie Prezesi,
Wszyscy dostojni przybyli Goście,
Przedstawiciele Sponsorów,
Droga Rodzino Paraolimpijska,
Wszyscy Drodzy Przyjaciele!
Bardzo dziękuję za zaproszenie na tę galę i za zaproszenie po raz kolejny na spotkanie z Państwem po to, by podkreślić rolę, jaką polski sport paraolimpijski, jaką polska rodzina paraolimpijska odgrywa w przestrzeni naszej, polskiej, ale przede wszystkim, jaką rolę odgrywa także dla promowania Polski, naszego dorobku sportowego, a także w ogóle osiągnięć naszego kraju na całym świecie.
Z tego względu też bardzo serdecznie gratuluję i z całego serca dziękuję wszystkim Państwu odznaczonym. Dziękuję za te wszystkie zasługi.
Wręczając odznaczenia państwowe, mówiłem, że dziękuję za rozsławianie Polski na całym świecie, za budowanie jej dobrego imienia. Dziękuję, że dzięki Państwa wysiłkom polski sport paraolimpijski zyskuje na znaczeniu, zyskuje w przestrzeni światowej, nie wspomnę już o naszej krajowej scenie sportowej.
To rzeczywiście jest ogromnie ważne, aby ten sport był rozwijany. Dlaczego? Pewnie zdecydowana większość z Państwa pamięta scenę z bardzo słynnego amerykańskiego filmu „Matrix”, kiedy do wyroczni przychodzi główny bohater i tam siedzi chłopiec, który bawi się łyżeczką. Ta łyżeczka wygina się w jego ręku we wszystkich kierunkach, w taki bardzo niesamowity sposób – zresztą piękny efekt specjalny. Główny bohater próbuje wziąć tę łyżeczkę i zgiąć ją, chociaż, nie bardzo mu to wychodzi, nie daje rady, podczas gdy ten mały chłopczyk robi z nią, co chce. Na samym końcu tej sceny chłopiec uśmiecha się do niego i mówi: „Łyżka nie istnieje”.
Niemożliwe nie istnieje. Taka jest dewiza tych, którzy poszli w sport, mimo niepełnosprawności, mimo tych pozornych – to bardzo mocno chcę podkreślić – ograniczeń. To właśnie niepełnosprawność nie istnieje – można byłoby tak powiedzieć. To to właściwie mogłoby być hasło.
Kiedy patrzy się na te filmy, na te wyniki sportowe, na te wspaniałe osiągnięcia, które wielokrotnie przewyższają to, co jest w stanie osiągnąć człowiek bez niepełnosprawności w sportach – w większości przypadków jesteście Państwo dalece bardziej wysportowani i dalece lepsze wyniki jesteście Państwo w stanie osiągnąć niż wielu sportowców pełnosprawnych, nie wspomnę już o ludziach, którzy z profesjonalnym sportem nie mają nic do czynienia.
Zawsze kiedy, mam tę wielką przyjemność i zaszczyt spotykać się z Państwem, przede wszystkim chylę nisko głowę. Bo to nie jest tylko własna satysfakcja tego, kto zwyciężył, komu się udało, kto zdobył medal: dla siebie, dla Polski, dla swoich najbliższych, dla przyjaciół. To nie jest tylko i wyłącznie ta chwila radości, to nie jest tylko i wyłącznie rozsławianie dobrego imienia Rzeczypospolitej. Ale to jest przede wszystkim dawanie niezwykłego przykładu. To jest przede wszystkim wyciąganie ludzi z często straszliwie trudnej sytuacji życiowej, w jakiej się znaleźli. Większość z Państwa doskonale to zna, bo być może niektórzy z Państwa sami przez moment kiedyś tego doświadczyli – a umieli z tego wyjść dzięki hartowi ducha, dzięki wewnętrznej sile. Może właśnie także dzięki przykładowi, komuś, kto powiedział: Słuchaj, ta niepełnosprawność nie istnieje. Trzeba żyć tak, jak gdyby ona nie istniała. Możemy wszystko. Możemy wszystko, jeśli tylko rzeczywiście bardzo będziemy tego chcieli.
Jeżeli mówimy o tych osiągnięciach – ja oczywiście ogromnie dziękuję wszystkim sponsorom. Państwa niezwykle odpowiedzialne podejście do biznesu, coś, co nazywamy odpowiedzialnym biznesem, wspiera ogromnie Polskę i wspiera ogromnie to, co swoim życiem realizują nasi sportowcy paraolimpijczycy.
Ale chcę powiedzieć tak: te sukcesy to są przede wszystkim właśnie sukcesy paraolimpijczyków. To oni je zdobywają. Gdyby nie oni, nie byłoby tych sukcesów. Sponsorzy pomagają, to niezwykle cenne, ogromnie wszystkim sponsorom dziękuję i chylę przed nimi czoła. Ale to jest przede wszystkim hart ducha sportowców. I to jest coś rzeczywiście wielkiego.
Ogromnie się cieszę, że jest ta pierwsza edycja sportowca roku, że obchodzimy tak bardzo podniośle i mocno kolejną rocznicę istnienia Polskiego Związku Paraolimpijskiego, dlatego, że jest on bardzo ważny w naszej przestrzeni publicznej, sportowej, państwowej. Jeszcze raz chcę z całego serca podziękować.
Miałem już tę sposobność dziękować z żoną w maju, o ile pamiętam, tego roku, kiedy spotkaliśmy się z Państwem. Chcę jeszcze raz podziękować za wszystko, co czynicie: i sportowcy, i działacze, i trenerzy, fizjoterapeuci – wszyscy ci, którzy są w tę działalność zaangażowani.
Cieszę się też ogromnie, że sport paraolimpijski zyskuje coraz większe rzesze widzów, że coraz więcej ludzi ogląda tę rywalizację. Bo to jest rywalizacja dumna, wspaniała.
Jeżeli o coś mogę prosić, to tylko: tak trzymać. A jeżeli mogę czegoś życzyć, to życzę kolejnych setek medali dla Rzeczypospolitej, dla własnej radości. Życzę też tego wspaniałego przykładu, żebyście Państwo nadal go nieśli.
Osobiście chciałem też bardzo serdecznie podziękować, bo po Igrzyskach Paraolimpijskich w Pjongjang, kiedy witałem się z naszymi reprezentantami, którzy wrócili i zdobyli medale, dostałem kask narciarski. Muszę Państwu powiedzieć, że jestem za niego ogromnie wdzięczny. Z wielką dumą jeżdżę w tym kasku na nartach. Jeżeli ktoś chce zobaczyć, to zobaczy, że z dumą włożyłem go również, kiedy odwiedził mnie ówczesny prezydent Słowacji, pan Andrej Kiska, razem jeździliśmy na nartach w Szczyrku. Właśnie miałem ten kask narciarski z waszym symbolem, symbolem polskich paraolimpijczyków, , także jestem ogromnie wdzięczny, jest świetny. Dziękuję!