The President's speech during the meeting of the team for justices of the peace.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed a newly convened team tasked with developing legislation to introduce justices of the peace into Poland's legal system in April 2021.
- Main themes
- Justices of the peace institution, judicial reform in Poland, sluggishness of the justice system, lack of public trust in courts, constitutional amendment considerations, simplified court procedures, jurisdiction of common courts, Polish legal system reform
- Duration
- ~9 min
- Words
- 1,102
- Sentences
- 43
- Readability
- 54
- Grade
- 11.6
- Syntax
- 3.15
- Vocabulary
- 1.90
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other43 sentences in 20 paragraphs
Dear Ministers,
Dear Chairman of the National Council of the Judiciary,
Dear Chairman of the Team – Professor!
First of all, I would like to sincerely thank you for today’s meeting. I thank Chairman Paweł Kukiz for his presence, who is – I can boldly say – at least for me, a very determined initiator of the idea of introducing the institution of justices of the peace into our legal system over the years. Thank you very much for that, Mr. Chairman.
I hope that through the work of this Team, through our meeting today, which serves as a solemn opening of the work of this Team with the participation of Mr. Chairman, there will not only be an actual inauguration of serious work, but above all, an inauguration of work that will lead to a happy and expected conclusion.
I would like to sincerely thank all of you for agreeing to work in this Team. The matter is very important and serious. And it is by no means simple, as we are all well aware. I would like to thank Professor Piotr Kruszyński for taking on the role of Chairman of the Team.
Professor, I have no doubt that your experience – both academic and, above all, procedural – will yield results here and will indeed be a very important step towards making this project not only real and materialized in the end, but also that it will be accepted in Parliament and thus become law in our country. And this new institution will contribute to solving at least a few very important problems of the Polish justice system.
I also want to thank the Chairman of the National Council of the Judiciary for being present today and participating in this work. I thank the Minister, the Secretary of State in the Ministry of Justice, Mr. Sebastian Kaleta, for representing Minister Zbigniew Ziobro and for also presenting – as I believe – proposals that the Ministry of Justice already has at this stage.
I have no doubt about one thing. Of course, there are probably several ideas – and paths – to achieve success here. However, there are also several very important problems, starting with the constitutional issue and whether we are able to conduct and introduce this institution into the Polish legal system without changing the constitution – which I leave for discussion.
However, I must tell you that I am absolutely not closed to the proposal of changing the constitution. If we were to conclude during our work that [it is necessary] for the proper formulation of this institution – so that it is not a limping institution, but functions correctly, so that it has a chance to solve the problems that we all know are issues of the justice system – I will not hesitate to propose that we decide to prepare a draft constitutional amendment and convince the Polish Parliament to adopt the constitutional change in this regard.
I believe that this matter is absolutely not closed and is not excluded. And I want to signal this right at the beginning of our meeting and our debate. I absolutely do not rule out a constitutional change in this context, but I submit this issue – of course – to broad discussion and I will listen with great interest to all positions on this topic.
However, the goal is one and fundamental: we know that the two biggest ailments of the justice system in Poland – in my opinion and not only mine, as it also results from various social statements that can be found in survey research – are, first of all, generally speaking, a lack of trust in the justice system, or at least a lack of trust to the extent that we would expect.
The second issue is the sluggishness of the justice system, meaning the prolonged impossibility of complicated proceedings, which citizens very often do not understand, which they are unable to grasp and comprehend, which – in their opinion – lead to a deepening sense of injustice always associated with those issues that come before the court, but deepened precisely by the way the justice system operates.
One of the ways to try to eliminate this feeling is to reduce the jurisdiction of the courts, that is, to transfer part of the cases – in a substantive sense – that are currently handled by common courts to these newly established courts, which I hope will be the justices of the peace. That is the first point.
Secondly – perhaps introducing certain simplified procedures before these courts, which, due to the small size of the cases that will be handled before these courts, would allow for such super-simplified proceedings to be conducted, which would indeed result in these cases being resolved not only thoroughly but, above all, quickly. We know very well that this is fundamentally important.
I have no doubt that our discussions should primarily focus in this direction. Moreover, I am familiar with your statements that were made earlier, at your first meeting. I know that Professor Piotr Kruszyński also diagnoses the situation in this direction, that indeed the sluggishness of proceedings is of fundamental importance to citizens – it is what we should primarily strive to eliminate, to resolve, so that cases are handled in a way that is well perceived by citizens.
These are our important tasks. We have already conducted various changes in the functioning of the justice system over the past years – I am not saying that in this Team, I mean in general. Some of them were more accurate, others perhaps less so, but I believe that those who do nothing will not bring any useful results, that is certain.
Therefore, I have no doubt that our work is not only necessary but also an essential element in creating the best possible conditions to improve the functioning of the Polish justice system.
Once again, I thank you for agreeing to work in this Team. Once again, I thank you for the time you are dedicating. You can be sure that I will strive to support this work with all my strength. On one hand – with the substantive contribution of my collaborators, who are responsible for issues related to the justice system in the Office of the President or its constitutional and legislative side. But I will also try to make my own contribution in areas where I have certain matters thought out or where they arise from my personal observations.
Once again, thank you very much, and I give the floor to you. Thank you.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowni Państwo Ministrowie,
Szanowny Panie Przewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa,
Szanowny Panie Przewodniczący Zespołu – Panie Profesorze!
Przede wszystkim bardzo serdecznie chcę podziękować za dzisiejsze spotkanie. Dziękuję za obecność panu przewodniczącemu Pawłowi Kukizowi, który jest – śmiało mogę to powiedzieć – przynajmniej dla mnie bardzo zdeterminowanym przez lata inicjatorem idei wprowadzenia w naszym systemie prawnym instytucji sądów i sędziów pokoju. Bardzo, Panie Przewodniczący, za to dziękuję.
Mam nadzieję, że poprzez pracę tego Zespołu, poprzez nasze dzisiejsze spotkanie, które stanowi pewne uroczyste otwarcie prac tego Zespołu z udziałem Pana Przewodniczącego, następuje nie tylko rzeczywiście inauguracja poważnych prac, ale przede wszystkim następuje inauguracja prac, które doprowadzą do szczęśliwego i oczekiwanego końca.
Bardzo serdecznie chcę podziękować wszystkim Państwu, że zgodzili się Państwo w tym Zespole pracować. Sprawa jest bardzo ważna i poważna. I wcale nie jest prosta, jak doskonale zdajemy sobie sprawę. Bardzo dziękuję panu prof. Piotrowi Kruszyńskiemu, że podjął się funkcji przewodniczącego Zespołu.
Panie Profesorze, nie mam żadnych wątpliwości, że Pańskie doświadczenie – zarówno naukowe, jak i przede wszystkim procesowe – poskutkuje tu efektami i rzeczywiście będzie bardzo ważnym krokiem w kierunku uczynienia tego projektu nie tylko realnym i zmaterializowanym na sam koniec, wypracowanym, lecz także – że spowoduje, że zostanie on przyjęty w Parlamencie i w efekcie stanie się u nas prawem obowiązującym. A ta nowa instytucja przyczyni się do rozwiązania przynajmniej kilku bardzo ważnych problemów polskiego wymiaru sprawiedliwości.
Bardzo dziękuję także Panu Przewodniczącemu Krajowej Rady Sądownictwa za obecność dziś i uczestniczenie w tych pracach. Bardzo dziękuję panu ministrowi, sekretarzowi stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, panu Sebastianowi Kalecie, za to, że reprezentuje pana ministra Zbigniewa Ziobrę i będzie również przedstawiał – jak sądzę – propozycje, które już na tym etapie ma Ministerstwo Sprawiedliwości.
Nie mam wątpliwości co do jednego. Oczywiście pomysłów – pewnie i dróg – do tego, by osiągnąć tu sukces, jest co najmniej kilka. Natomiast jest też kilka bardzo ważnych problemów, poczynając od problemu konstytucyjnego i tego, czy jesteśmy w stanie w ogóle przeprowadzić i wprowadzić tę instytucję do polskiego systemu prawnego bez zmieniania konstytucji – co pozostawiam do dyskusji.
Aczkolwiek muszę Państwu powiedzieć, że absolutnie nie zamykam się również na propozycję zmiany konstytucji. Gdybyśmy doszli w trakcie prac do wniosku, że [jest to potrzebne] dla właściwego sformułowania tej instytucji – tak żeby nie była kulejącą instytucją, tylko żeby prawidłowo funkcjonowała, by miała szanse dobrze rozwiązać problemy, o których wszyscy doskonale wiemy, że są problemami wymiaru sprawiedliwości – nie będę się także wahał wyjść z propozycją, byśmy jednak zdecydowali się na przygotowanie projektu zmiany konstytucji, i przekonać polski parlament, aby zmianę konstytucji w tym zakresie przyjął.
Uważam, że ta sprawa absolutnie nie jest zamknięta i nie jest wykluczona. I to chcę jakby zasygnalizować już na samym początku naszego spotkania i naszej debaty. Absolutnie nie wykluczam zmiany konstytucji w tym kontekście, ale poddaję tę kwestię – rzecz jasna – pod szeroką dyskusję i z wielkim zainteresowaniem wysłucham wszystkich stanowisk na ten temat.
Natomiast cel jest jeden i zasadniczy: otóż wiemy, że dwoma największymi bolączkami wymiaru sprawiedliwości w Polsce – w moim przekonaniu i nie tylko moim, bo wynika to także z różnych społecznych wypowiedzi, które można odnaleźć choćby w badaniach sondażowych – jest po pierwsze, generalnie rzecz biorąc, brak zaufania do wymiaru sprawiedliwości, a przynajmniej brak zaufania w takim stopniu, jak byśmy tego oczekiwali.
Druga rzecz: opieszałość wymiaru sprawiedliwości, czyli przedłużające się w niemożliwy sposób, skomplikowane postępowania, których obywatele bardzo często nie rozumieją, których nie są w stanie ogarnąć i zrozumieć, które – ich zdaniem – prowadzą do pogłębienia poczucia niesprawiedliwości zawsze związanego z tymi kwestiami, które w ogóle stają przed sądem, ale pogłębionego właśnie przez sposób działania wymiaru sprawiedliwości.
Jedną z dróg ku temu, by starać się to poczucie zlikwidować, jest zmniejszenie kognicji sądów, czyli przekazanie części spraw – w sensie przedmiotowym – które dziś prowadzą sądy powszechne, tym właśnie nowo powstającym sądom, jakimi – mam nadzieję – będą sądy pokoju. To po pierwsze.
Po drugie – być może wprowadzenie przed tymi sądami pewnych uproszczonych procedur, które z racji też niewielkiego rozmiaru spraw, które będą przed tymi sądami prowadzone, pozwalałyby na to, by takie właśnie superuproszczone postępowania przed tymi sądami prowadzić, które w efekcie, rzeczywiście powodowałyby, że te sprawy zostaną rozpatrzone nie tylko wnikliwie, ale przede wszystkim szybko. Wiemy doskonale, że ma to znaczenie fundamentalne.
Nie mam wątpliwości, że przede wszystkim w tym kierunku powinny się toczyć nasze dyskusje. Zresztą znam Państwa wypowiedzi, które były formułowane już wcześniej, na pierwszym Państwa spotkaniu. Wiem, że choćby pan prof. Piotr Kruszyński także w tym kierunku diagnozuje sytuację, że właśnie opieszałość postępowań ma dla obywateli fundamentalne znaczenie – jest tym, co przede wszystkim powinniśmy starać się zlikwidować, rozwiązać, tak aby sprawy były załatwiane w sposób dobrze przez obywateli odbierany.
To są nasze ważne zadania. Prowadziliśmy już do tej pory – nie mówię, że w tym Zespole, mówię w sensie, że w ogóle w ciągu ostatnich lat – różne zmiany w funkcjonowaniu wymiaru sprawiedliwości. Jedne z nich były bardziej trafne, drugie może mniej, ale uważam, że kto nic nie robi, ten nie przyniesie żadnego pożytecznego skutku, to pewne.
W związku z tym te nasze prace – nie mam żadnych wątpliwości – są nie tylko potrzebne, lecz także są elementem koniecznym do tego, by stwarzać jak najlepsze warunki, aby właśnie poprawić funkcjonowanie polskiego wymiaru sprawiedliwości.
Jeszcze raz dziękuję Państwu za zgodę na pracę w tym Zespole. Jeszcze raz dziękuję za czas, który Państwo poświęcają. Mogą być Państwo pewni, że będę się starał wspierać te prace ze wszystkich sił. Z jednej strony – wkładem merytorycznym przede wszystkim moich współpracowników, którzy odpowiadają za kwestie związane z wymiarem sprawiedliwości w Kancelarii Prezydenta czy też z jego stroną ustrojową, legislacyjną. Ale też postaram się wnieść mój własny wkład w tym zakresie, w którym pewne sprawy również mam przemyślane czy w którym wynikają one z moich osobistych obserwacji.
Jeszcze raz bardzo dziękuję i przekazuję Państwu głos. Dziękuję.