The President's speech during the meeting with the Polish community in Houston.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed the Polish community in Houston, Texas, during a visit to recognize the historic Polish settlement in the region and express gratitude for preserving Polish identity abroad.
- Main themes
- Polish diaspora in Texas, Polish emigration history, Polish identity and heritage, pride in Polish nationhood, NATO membership, Poland's security and development, gratitude to Polish-Americans, Solidarity movement, Christian cultural identity, post-World War II emigration, Poland's economic growth, 30 years of Polish sovereignty
- Duration
- ~22 min
- Words
- 2,671
- Sentences
- 126
- Readability
- 60
- Grade
- 9.9
- Syntax
- 3.15
- Vocabulary
- 1.96
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other126 sentences in 31 paragraphs
I am very pleased to be here today with my wife, Agata, among you. This is always a very moving moment for me. I did not know if any of the Presidents of the Republic of Poland had been here before me, but I can say with full responsibility that I have never been here before. Here in Houston, Texas, I am for the first time in my life. And I did not know that this was the very first place where Poles from Upper Silesia established a settlement, which they then named Panna Maria. And which, by the way, is still called that today.
It is very touching because it was the first half of the 19th century, many decades ago – over a hundred years ago. Since then, Poles have continuously lived here, Polish life thrives, and Poland is still remembered. Of course, later on, subsequent generations came during various phases of emigration: Poles came for bread, Poles came who had nowhere to go after World War II, and did not want to return to a homeland that was not fully free and sovereign, where they faced imprisonment, and often death, because they were soldiers of Anders' army, because they disagreed with the new regime brought to Poland on Soviet bayonets.
Poles came for bread in the 1970s. People from Solidarity fled Poland in the 1980s. Then people came again to seek happiness, a better life, work, opportunities for themselves. Finally, many people from Polish science have come and continue to come – doctors, specialists from various fields, engineers – to perfect their skills in medical research centers here in the United States, to build scientific careers, to work in the energy sector, which is developing so dynamically here in this state. It has become – one could say – a global energy center.
Polishness thrives here. This is one of the largest concentrations of Poles in the United States – over 200,000 people who identify as Polish; who are Poles or have Polish roots. I would like to sincerely thank you for that. Thank you for remembering your homeland, even though some of you were not born in Poland, but in the United States and feel that the States are your homeland. But from your parents, you know that the homeland is there, across the ocean, somewhere far away in Europe, and that is where your ancestors came from – but that memory continues to endure in the family.
For this very memory and for this persistence in Poland and Polishness – often for over a hundred years – I would like to thank you from the bottom of my heart. To your families, your loved ones, your ancestors – for preserving this Polishness. I thank you for this today on behalf of the Republic. I am glad to have this great opportunity to say this to you here today and to bow to you for the fact that Poland is among you.
I thank all the teachers who – besides parents and grandparents – teach children Polish in schools here in Texas, passing on knowledge, teaching other subjects, primarily history. So that children and youth know that they can be proud of the history of their homeland: difficult, sometimes dramatic, sometimes extremely painful, sometimes precisely that which drove their great-grandparents, grandparents, and parents out of Poland. But a history that the Polish nation survived, regained its homeland, land, often fighting for it bloodily, but always with great courage and determination. And that is certainly a reason for pride for all of us Poles around the world.
Thank you for supporting us there, in that Poland, which was not fully free and independent, so that we could regain our freedom, so that the breakthrough of 1989 could occur. That you then supported us when we aspired to NATO – that here, in the United States, there were strong, firm Polish voices that Poland should belong to NATO because it is part of the free world.
Because – as I said yesterday in Washington – we have always been, in a cultural, identity, and mental sense, part of the West, because we were part of the great Christian culture. Only from time to time, in that political sense, we were pushed eastward. But we – as a nation – are like grass: every time cavalry runs over us, we rise again. Armored vehicles will pass – we rise. And we always, unchangingly, unyieldingly strive for our own, free, independent, and sovereign state.
I come to you today with great pride, thanking you for all of this. Because not long ago, one of the experts told me: “Mr. President, are you aware that at this moment the situation of Poland and Poles in terms of living standards and security is the best since the 17th century?” Since the 17th century, Poland has not had such a developed standard of living, it has not had such a developed state! Of course, comparatively against other European countries.
We truly have an extraordinary time: 30 years of building – as I said – a free, truly sovereign, truly independent Poland. A Poland that is currently developing the most dynamically in Europe. We have an incredible, previously unforeseen GDP growth, that is, Gross Domestic Product. No one around has such high growth – over 5% GDP annually recently. The standard of living in Poland is rising enormously.
Support programs for families have finally been introduced. We want Polish families to live better, so that families raising children can live with dignity, so that people do not have to worry about how they will survive from paycheck to paycheck – because in Poland that is how it is counted, that is when the payment occurs, that is when the money comes.
Until recently, this was a major problem. Today, for many families with several, sometimes even a dozen children, this problem has ended because the Polish state supports family development, and it does so decisively. Perhaps you here in the United States have also heard about the 500+ program, which has indeed revolutionized the social situation in our country. It turned out that the Polish state can support the ordinary citizen.
And in connection with this, we are now moving on to the next things. And the next matter is the continuous strengthening of Poland's security. Yesterday, we met in Washington with President Donald Trump, the entire Polish delegation, and his associates. We talked about increasing the American military presence in Poland – both in terms of the number of soldiers and the number of American infrastructure, but also a wide spectrum of military representation of the United States in Poland.
I think of various types of U.S. armed forces that we would like to be present in Poland. They will be! We have concluded the appropriate agreements. There will be an even greater amount of LNG gas supplied from here, from Texas. We will also be preparing, together with the Minister of Health and his associates, a new cancer strategy. This is one of the biggest challenges in Poland today regarding health care.
We came here together with the Minister and my advisors – with Professor Piotr Czauderna, with Dr. Konrad Dziobek – precisely to talk with American scientists from the MD Anderson Cancer Center and with Polish scientists who work there, including Dr. Priebe, about how to effectively implement this strategy in Poland, so that the chances of survival for a person who contracts cancer are as high as possible, and that those who are healthy can protect themselves from cancer to the greatest extent possible.
We are modernizing our state; we want it to be a state that truly cares for its citizens – in which citizens feel safe, live prosperously, and in which they truly receive help when they need it. For me, these are fundamental issues that determine whether a state is modern or not. That is the kind of Poland we want to have, and that is the kind of Poland we are currently building. And we are doing this with all our might. Thank you for supporting us in this.
But I want to say one more thing: Poland is already doing quite well, so if anyone wants to return, I invite you to do so. I always encourage this; I hope that at least some of you will return to Poland one day, to see for yourselves. Today, it is no longer as it used to be; it is no longer the case that it is difficult to come to Poland, and even harder to leave it; it is no longer the case that there is some great trouble with that. It is also no longer the case that the dollars brought from America mean an unknown amount in Poland. Unfortunately, that is how it is.
But I hope that this last element that divides the United States and Poland, namely the visas that Poles still have to obtain in order to come to the United States, will also soon be lifted by the administration of President Donald Trump. I believe this deeply; I can say this: we are working on it, the administration of the president is working on it; the president himself has put a lot of pressure on this. Ambassador Mosbacher, the United States Ambassador in Warsaw, is working very diligently on this. I hope that indeed before the end of President Trump's first term, this will be realized.
I want to tell you one more thing. I do not delve into the politics that is being carried out in the United States, but I can say this: I have very concrete discussions about Polish matters and common interests with President Donald Trump. This is not the so-called beating of the air. We agree, we sign documents, and matters are realized very quickly.
When we talked in Warsaw in 2017 about the supply of LNG gas to Poland, at that time, gas was not being supplied at all. The president asked me: Are you able to receive this gas? I replied: Yes, we are able to receive this gas. “How much are you able to receive?” I said: As much as our gas port in Świnoujście can currently accommodate, which we recently opened, but we will want to expand it and we will want to have another one. We need gas from the United States at a good price and with the certainty that it will be delivered, because we care a lot about the certainty of supplies. We need to diversify our sources of supply.
Ladies and gentlemen, today, gas carriers from the United States are arriving all the time, pumping LNG gas into our terminal in Świnoujście, and it has only been two years since they have been sailing for some time. It was accomplished so quickly. It is possible. Poland's relations with the United States are becoming very dynamic. This is also a great credit to President Donald Trump. He is a man who wishes Poland well.
But I must tell you one more thing. I am always very moved when I visit Polish parishes in the United States and other places around the world, but especially here in the United States, because here, after all, the most people came from afar, they came even when for decades it was difficult to return. I always feel great emotion when I am in your churches that you built here, because I think of how many tears have been shed here, how much pain has entered these walls, how much longing has sought comfort here.
I would like to sincerely thank His Excellency Bishop, I would like to sincerely thank the Pastor, I would like to sincerely thank our Sisters, our Priests for their pastoral care over our Polish community here in the United States, and everywhere in the world, wherever it may be. Because I can imagine how important this has been for many people and how many people have risen from those proverbial knees, thanks precisely to this spiritual support and thanks to the foundation that the Polish church in the United States and Polish clergy provided for them, and the Polish community that was gathered around that church, around the parish, and provided mutual brotherly support. I thank you all very sincerely for that.
Because this is Poland, even when it is very far away, thousands of kilometers from here, even when it is across the great water, across the sea, across the ocean. Now is the time to continue building Poland together. And that is what I wanted to encourage you to do at the very end of my speech. I look especially at those young people, beautifully dressed in our folk, national costumes, so characteristic of Poland.
You will be the ones in the future who will build business here in the United States, you will develop the United States of America, you will hold important positions in business, God willing, in politics, you will co-decide what the directions of development will be, and with whom the United States will cooperate. Please do not forget about the homeland of your grandparents, your fathers, sometimes your own, if you were born in Poland, your own homeland, and try to seek contact with Poland and cooperate with Poland. Because it is worth it.
Because I deeply believe that Poland will develop and gradually become one of the strongest countries in Europe. Why? Because you know perfectly well what our qualities are. We are intelligent people, we are hard-working people, we are stubborn, determined people, and we always strive to achieve our goals.
Please create this Polish community always, and help build it. I hope that one day Poland will be able to support you in the United States, that through contact with Poland, with Polish companies and Polish managers, you will also benefit in your professional work in the United States. I ask you to also try to be united, to strive to be together in politics, so that there are no divisions, so that politicians in the United States feel that Poles are a force and that Poles have a voice.
This is very important, and it was probably proven for the first time during the last presidential elections in the United States. I am not saying this because I read it. I am saying this because President Donald Trump told me. He said to me: I met with the Poles before the elections, I talked to them, I made solemn promises to them, and they voted for me. I have information that over 90 percent of the Polish community in the United States voted for me. He remembers that.
And in this regard, I have no doubt that it is also thanks to you and your attitude that we owe the current approach of the president to Poland, Polish matters, and cooperation with Poland. I would like you to keep it up, because then we, as a country, thanks to you, matter here for American politics, for the politics of the greatest power in the world. Perhaps Poland will also be a power one day, but for now, we still have to work hard for that.
Thank you once again. Thank you for the beautiful reception, I congratulate all the honored, and from the bottom of my heart, I thank again those who have been honored for their service to the Republic and to the Poles, which they have carried out over the years, over the decades, in the United States. I thank all those who received Polish flags from me. May they always be with you as a symbol that Poland is with you. I wish you that Our Lady of Częstochowa, the guardian of this parish, her patroness, may always be with you, always watch over you, so that you always have the care of Providence and success.
God bless Poland, God bless the United States.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Bardzo się cieszę, że mogę razem z moją małżonką, Agatą, być dzisiaj wśród Państwa. Jest to dla mnie zawsze bardzo wzruszający moment. Nie wiedziałem, czy był tutaj kiedyś wcześniej któryś z Prezydentów Rzeczypospolitej przede mną, ale z całą odpowiedzialnością mogę powiedzieć, że ja nie byłem jeszcze nigdy. Tutaj w Houston, w Teksasie, jestem po raz pierwszy w życiu. I nie wiedziałem, że było to właśnie pierwsze miejsce, w którym przybyli z Górnego Śląska Polacy założyli miejscowość, którą wtedy nazwali Panna Maria. I która do dzisiaj zresztą tak się nazywa.
To bardzo poruszające, bo przecież była to pierwsza połowa XIX wieku, przed wielu dziesiątkami lat – przed przeszło setką lat. Od tego czasu ciągle żyją tutaj Polacy, tętni polskie życie, ciągle się o Polsce pamięta. Oczywiście później przyjeżdżały następne pokolenia w czasie różnych faz emigracji: przyjeżdżali Polacy za chlebem, przyjeżdżali Polacy, którzy nie mieli się gdzie podziać po II wojnie światowej, a nie chcieli do ojczyzny, która nie była w pełni wolna i suwerenna, gdzie groziło im więzienie, a często śmierć, bo byli żołnierzami armii Andersa, bo nie zgadzali się z tym nowym ustrojem przyniesionym do Polski na sowieckich bagnetach.
Przyjeżdżali Polacy za chlebem w latach 70. Przyjeżdżali ludzie Solidarności uchodzący z Polski w latach 80. Potem przyjeżdżali ludzie znów szukać szczęścia, lepszego życia, pracy, szans dla siebie. Wreszcie przyjeżdżało i przyjeżdża bardzo wielu ludzi polskiej nauki – lekarzy, specjalistów z różnych dziedzin, inżynierów – żeby dzisiaj tu, w Stanach Zjednoczonych, w Teksasie, doskonalić swoje umiejętności w medycznych centrach badawczych, robić karierę naukową, żeby dzisiaj działać także w branży energetycznej, tak dynamicznie tutaj, w tym stanie, się rozwijającej. Stał się on – można powiedzieć – światowym centrum energii.
Polskość tutaj tętni. Jest to jedno z największych w Stanach Zjednoczonych skupisk Polaków – ponad 200 tys. ludzi, którzy przyznają się do polskości; że są Polakami lub mają polskie korzenie. Chciałem Państwu bardzo serdecznie za to podziękować. Dziękuję Wam, że pamiętacie o swojej ojczyźnie, choć niektórzy z Was nie urodzili się w Polsce, tylko w Stanach Zjednoczonych i mają poczucie, że Stany są ich ojczyną. Ale z rodzica wiedzą, że ojcowizna jest tam, za oceanem, gdzieś daleko w Europie, i że stamtąd kiedyś wyszli ich przodkowie, przyjechali tutaj – ale ta pamięć cały czas w rodzinie trwa.
Za tę właśnie pamięć i za to trwanie przy Polsce i polskości – bardzo często przez ponad sto lat – chciałem Państwu z całego serca podziękować. Waszym rodzinom, Waszym bliskim, Waszym przodkom – za to, że tę polskość przechowali. Dziękuję za to dzisiaj w imieniu Rzeczypospolitej. Cieszę się, że mam tę wielką sposobność, żeby to Państwu dzisiaj tutaj powiedzieć i pokłonić się za to, że Polska wśród Was jest.
Dziękuję wszystkim nauczycielom, którzy – poza rodzicami i dziadkami – uczą dzieci polskiego w szkołach tutaj, w Teksasie, przekazują wiedzę, uczą innych przedmiotów, przede wszystkim historii. Żeby dzieci i młodzież wiedziały, że mogą być dumne z historii swojej ojczyzny: trudnej, czasem dramatycznej, czasem niezwykle bolesnej, czasem właśnie takiej, która wygnała pradziadków, dziadków, rodziców z Polski. Ale historii, którą przetrwał polski naród, odzyskał ojczyznę, ziemię, krwawo o nią często walcząc, ale zawsze z wielką odwagą i determinacją. I to na pewno jest powód do dumy dla wszystkich nas, Polaków, na całym świecie.
Dziękuję Wam za to, że mieszkając tutaj, w Stanach Zjednoczonych, wspieraliście nas tam, w tej Polsce, która nie była w pełni wolna i niepodległa, żebyśmy odzyskali wolność, żeby mógł nastąpić ten przełom 1989 roku. Że potem wspieraliście nas, gdy dążyliśmy do NATO – że tutaj, w Stanach Zjednoczonych, były twarde, mocne polskie głosy, że Polska powinna należeć do NATO, bo jest częścią wolnego świata.
Bo – jak wczoraj powiedziałem w Waszyngtonie – my zawsze w sensie kulturowym, tożsamościowym i mentalnym byliśmy częścią Zachodu, bo byliśmy częścią wielkiej kultury chrześcijańskiej. Tylko od czasu do czasu w tym sensie politycznym zagarniano nas na wschód. Ale my – jako naród – jesteśmy jak trawa: ile razy po nas przebiegnie konnica, tyle razy się podnosimy. Przejadą wozy pancerne – my się podnosimy. I zawsze niezmiennie, nieugięcie dążymy do własnego, wolnego, niepodległego i suwerennego państwa.
Przyjeżdżam dzisiaj do Was z wielką dumą, dziękując Wam za to wszystko. Bo nie tak dawno jeden z ekspertów powiedział mi: „Panie Prezydencie, czy zdaje Pan sobie sprawę, że w tej chwili sytuacja Polski i Polaków pod względem poziomu życia i bezpieczeństwa jest najlepsza od XVII wieku?”. Od XVII wieku w Polsce nie było tak rozwiniętego poziomu życia, nie było tak rozwiniętego państwa! Oczywiście porównawczo na tle innych krajów europejskich.
Mamy rzeczywiście niezwykły czas: 30 lat budowania – jak powiedziałem – Polski wolnej, prawdziwie suwerennej, prawdziwie niepodległej. Polski, która w tej chwili rozwija się najdynamiczniej w Europie. Mamy nieprawdopodobny, nieprzewidziany wcześniej wzrost PKB, czyli Produktu Krajowego Brutto. Nikt wokół tak wysokiego wzrostu nie ma – ponad 5 proc. PKB rocznie w ostatnim czasie. Ogromnie podnosi się poziom życia w Polsce.
Mogły wreszcie zostać wprowadzone programy wsparcia dla rodziny. Chcemy, żeby polskiej rodzinie żyło się lepiej, żeby rodzina, która wychowuje dzieci, mogła żyć godniej, żeby ludzie nie musieli się martwić, w jaki sposób przetrwają od pierwszego do pierwszego – bo w Polsce tak to się liczy, wtedy następuje wypłata, wtedy przychodzą pieniądze.
Do tej pory, jeszcze niedawno był to wielki problem. Dzisiaj dla wielu rodzin, które mają kilkoro, czasem nawet kilkanaścioro dzieci, ten problem się skończył, dlatego że państwo polskie wspiera rozwój rodziny, i to w sposób zdecydowany. Być może także Państwo tutaj, w Stanach Zjednoczonych, słyszeli o programie 500+, który rzeczywiście zrewolucjonizował sytuację społeczną w naszym kraju. Okazało się, że państwo polskie może wspierać zwykłego obywatela.
I w związku z tym przystępujemy teraz do rzeczy, które są następne. A następną sprawą jest cały czas wzmacnianie bezpieczeństwa Polski. Wczoraj spotkaliśmy się w Waszyngtonie z panem prezydentem Donaldem Trumpem całą polską delegacją z jego współpracownikami. Rozmawialiśmy o tym, by zwiększyła się militarna obecność amerykańska w Polsce – i pod względem liczby żołnierzy, i pod względem liczby amerykańskiej infrastruktury, ale także szerokiego spektrum militarnej reprezentacji Stanów Zjednoczonych w Polsce.
Myślę o różnych rodzajach sił zbrojnych Stanów Zjednoczonych, które chcielibyśmy, żeby w Polsce były obecne. Będą! Zawarliśmy stosowne porozumienia. Będzie w jeszcze większej ilości niż do tej pory dostarczany gaz LNG właśnie stąd, z Teksasu. Będziemy także przygotowywali razem z Panem Ministrem Zdrowia i jego współpracownikami nową strategię walki z rakiem. Jest to dzisiaj w Polsce jedno z największych wyzwań, jeśli chodzi o ochronę zdrowia.
Przyjechaliśmy tutaj razem z Panem Ministrem i moimi doradcami – z panem prof. Piotrem Czauderną, z panem dr. Konradem Dziobkiem – po to właśnie, żeby z amerykańskimi naukowcami z MD Anderson Cancer Center i z polskimi naukowcami, którzy tam pracują, m.in. z panem dr. Priebe, rozmawiać o tym, jak tę strategię w Polsce skutecznie realizować, tak żeby szanse na przeżycie dla osoby, która zapadnie na raka, były jak największe, a ten, kto jest zdrowy, żeby w jak największym stopniu uchronił się przed rakiem.
Unowocześniamy nasze państwo, chcemy, żeby było państwem, które rzeczywiście dba o obywatela – w którym obywatel czuje się bezpiecznie, żyje dostatnio i w którym rzeczywiście otrzymuje pomoc wtedy, gdy jest mu ona potrzebna. Dla mnie są to sprawy podstawowe, które znamionują, czy państwo jest nowoczesne, czy też nie. Taką właśnie Polskę chcemy mieć i taką właśnie Polskę w tej chwili budujemy. I czynimy to ze wszystkich sił. Dziękuję, że nas Państwo w tym wspierają.
Ale chcę powiedzieć jeszcze jedno: w Polsce jest już całkiem dobrze, więc w razie czego zapraszam do powrotu, jakby ktoś chciał. Zawsze do tego namawiam, liczę na to, że przynajmniej część z Państwa kiedyś do Polski wróci, na własne oczy będzie się mogła o tym przekonać. Dzisiaj nie jest już tak jak dawniej, już nie jest tak, że trudno jest do Polski przyjechać, a jeszcze trudniej z niej wyjechać, już nie jest tak, że jest z tym jakiś wielki kłopot. Też już nie jest tak, że te dolary przywiezione z Hameryki znaczą nie wiadomo ile w Polsce. Niestety, tak to jest.
Ale mam nadzieję, że jeszcze ten ostatni element, który dzieli Stany Zjednoczone i Polskę, a mianowicie wizy, które cały czas muszą uzyskiwać Polacy, aby móc do Stanów Zjednoczonych przyjechać, że one także niedługo przez administrację pana prezydenta Donalda Trumpa zostaną zniesione. Wierzę w to głęboko, mogę powiedzieć tak: pracujemy nad tym my, pracuje nad tym administracja pana prezydenta; sam pan prezydent bardzo mocno na to nacisnął. Pracuje nad tym bardzo dzielnie pani Mosbacher, ambasador Stanów Zjednoczonych w Warszawie. Liczę na to, że rzeczywiście przed końcem pierwszej kadencji pana prezydenta Trumpa to się uda zrealizować.
Chcę Państwu powiedzieć jeszcze jedno. Ja nie wnikam w politykę, która jest realizowana w Stanach Zjednoczonych, ale mogę powiedzieć tak: bardzo konkretnie rozmawia mi się na temat polskich spraw i wspólnych interesów z panem prezydentem Donaldem Trumpem. To nie jest tzw. bicie piany. My się umawiamy, podpisujemy dokumenty i sprawy są realizowane w bardzo szybkim tempie.
Kiedy rozmawialiśmy Warszawie w 2017 r. na temat dostaw gazu skroplonego LNG do Polski, wtedy jeszcze ten gaz w ogóle nie był dostarczany. Pan prezydent zapytał mnie: Jesteście w stanie ten gaz odbierać? Odparłem: Tak, jesteśmy w stanie ten gaz odbierać. „ Ile jesteście w stanie odbierać? ” Ja mówię: Tyle ile na razie mieści nasz gazoport w Świnoujściu, który niedawno otworzyliśmy, ale będziemy chcieli go powiększać i będziemy chcieli mieć następny. Potrzebujemy gazu ze Stanów Zjednoczonych w dobrej cenie i z pewnością, że będzie dostarczany, bo na pewności dostaw bardzo nam zależy. My musimy zdywersyfikować źródła dostaw.
Proszę Państwa, dzisiaj co chwila przypływają gazowce ze Stanów Zjednoczonych, pompując gaz LNG do naszego terminalu w Świnoujściu, a przecież minęły zaledwie dwa lata, a one już pływają od jakiegoś czasu. Tak szybko udało się to zrealizować. Da się. Stosunki Polski ze Stanami Zjednoczonymi bardzo się dynamizują. To jest wielka zasługa także pana prezydenta Donalda Trumpa. To jest człowiek, który dobrze życzy Polsce.
Ale muszę Państwu powiedzieć jeszcze jedno. Jestem zawsze bardzo wzruszony, kiedy przyjeżdżam do polskich parafii w Stanach Zjednoczonych i innych miejscach na świecie, ale przede wszystkim tutaj, w Stanach Zjednoczonych, dlatego że tutaj jednak najwięcej ludzi przyjeżdżało daleko, przyjeżdżało także, kiedy przez dziesiątki lat trudno było wrócić. Zawsze czuję wielkie wzruszenie, kiedy jestem w Waszych kościołach, które tutaj zbudowaliście, bo myślę sobie, ile łez zostało tutaj wylanych, ile bólu weszło w te ściany, ile tęsknoty tutaj szukało pocieszenia.
Bardzo serdecznie dziękuję Ekscelencji Księdzu Biskupowi, bardzo serdecznie dziękuję Księdzu Proboszczowi, bardzo serdecznie dziękuję naszym Siostrom, naszym Księżom za opiekę duszpasterską nad naszą polską wspólnotą tutaj, w Stanach Zjednoczonych, i wszędzie na świecie, gdziekolwiek jest. Bo wyobrażam sobie dla jak bardzo wielu ludzi było to ważne i jak wielu ludzi wstało z tych przysłowiowych kolan, dzięki właśnie temu duchowemu wsparciu i dzięki tej opoce, jaką był dla nich polski kościół w Stanach Zjednoczonych i polscy duchowni, którzy ich wspierali, i polska wspólnota, która wokół tego kościoła, wokół parafii była zgrupowana i świadczyła sobie nawzajem braterskie wsparcie. Bardzo serdecznie Wam wszystkim za to dziękuję.
Bo to jest właśnie Polska, nawet wtedy, kiedy jest bardzo daleko, tysiące kilometrów stąd, nawet wtedy, kiedy jest za wielką wodą, za morzem, za oceanem. Teraz przyszedł czas na to, aby Polskę wspólnie dalej budować. I do tego właśnie chciałem Was na sam koniec mojego wystąpienia zachęcić. Patrzę zwłaszcza na tych młodych, pięknie ubranych w nasze stroje ludowe, narodowe, tak bardzo dla Polski charakterystyczne.
To Państwo w przyszłości będziecie tutaj, w Stanach Zjednoczonych, budowali biznes, będziecie rozwijali Stany Zjednoczone Ameryki, będziecie zajmowali ważne pozycje w biznesie, daj Boże, w polityce, będziecie współdecydowali, jakie będą kierunki rozwoju, i z kim Stany Zjednoczone będą współpracowały. Proszę, żebyście nie zapominali o ojczyźnie Waszych dziadków, Waszych ojców, czasem Waszej, jeżeli się w Polsce urodziliście, Waszej ojcowiźnie, żebyście się starali szukać kontaktu z Polską i z Polską współpracowali. Bo warto.
Bo ja wierzę w to głęboko, że Polska będzie się rozwijała i stopniowo będzie się stawała jednym z najsilniejszych państw w Europie. Dlaczego? Dlatego że doskonale wiecie, jakie mamy cechy. Jesteśmy ludźmi inteligentnymi, jesteśmy ludźmi ciężkiej pracy, jesteśmy ludźmi upartymi, zdeterminowanymi i zawsze dążącymi do tego, aby osiągnąć swoje.
Proszę, żebyście tworzyli tę polską wspólnotę zawsze, i żebyście pomagali ją budować. Mam nadzieję, że kiedyś Polska będzie mogła Was wspierać w Stanach Zjednoczonych, że dzięki kontaktowi z Polską, z polskimi firmami i polskimi menedżerami będziecie mieli także pożytki w swojej pracy zawodowej w Stanach Zjednoczonych. Proszę Was, żebyście też w miarę stanowili jedno, żebyście się starali być razem w polityce, żeby nie było podziałów, żeby politycy w Stanach Zjednoczonych czuli, że Polacy są siłą i że Polacy mają głos.
To jest bardzo ważne i to się sprawdziło chyba po raz pierwszy podczas ostatnich wyborów prezydenckich w Stanach Zjednoczonych. Nie mówię tego dlatego, że to przeczytałem. Mówię dlatego, że mi to powiedział pan prezydent Donald Trump. Powiedział mi: Ja się spotkałem z Polakami przed wyborami, ja rozmawiałem z nimi, ja im złożyłem solenne obietnice i oni na mnie oddali głos. Ja mam informację, że ponad 90 proc. polskiej wspólnoty w Stanach Zjednoczonych oddało na mnie głos. On o tym pamięta.
I w związku z tym ja nie mam żadnych wątpliwości, że to właśnie także Państwu i Waszej postawie zawdzięczamy to, jakie dzisiaj jest podejście pana prezydenta do Polski, polskich spraw i współpracy z Polską. Chciałbym, żebyście Państwo tak trzymali, bo wtedy my, także jako kraj dzięki Wam tu się liczymy, dla amerykańskiej polityki, dla polityki największego mocarstwa na świecie. Być może Polska też kiedyś będzie mocarstwem, ale na razie musimy na to jeszcze ciężko pracować.
Bardzo Wam jeszcze raz dziękuję. Dziękuję za piękne przyjęcie, gratuluję wszystkim odznaczonym i z całego serca jeszcze raz odznaczonym dziękuję za służbę dla Rzeczypospolitej i dla Polaków, którą przez lata, przez dziesięciolecia, w Stanach Zjednoczonych realizują. Dziękuję wszystkim tym, którzy przyjęli ode mnie polskie flagi. Niech zawsze będą z Wami jako symbol tego, że Polska jest z wami. Życzę Wam, żeby Matka Boska Częstochowska, opiekunka tej parafii, jej patronka, zawsze była z Wami, zawsze nad Wami czuwała, żebyście zawsze mieli opiekę opatrzności i powodzenie.
Boże, błogosław Polskę, Boże, błogosław Stany Zjednoczone.