Speech by President Andrzej Duda at the 41st session of the UNESCO World Heritage Committee
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed the 41st UNESCO World Heritage Committee session in Kraków on July 2, 2017, welcoming delegates and celebrating Poland's cultural heritage.
- Main themes
- UNESCO World Heritage Committee session, Kraków's cultural heritage, heritage preservation and restoration, Wawel Castle history, Polish national identity, Renaissance architecture, acid rain and industrial damage, social mobilization for conservation, rebuilding Aleppo, Warsaw Old Town, Jagiellonian and Piast dynasties, world cultural heritage
- Duration
- ~10 min
- Words
- 1,226
- Sentences
- 52
- Readability
- 40
- Grade
- 13.5
- Syntax
- 2.90
- Vocabulary
- 2.39
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other52 sentences in 25 paragraphs
Your Excellency,
Dear Director-General,
Honorable Prime Minister,
Esteemed Ministers,
All Distinguished Representatives of UNESCO and Representatives of the World Heritage Committee,
Highly Esteemed Delegates,
Honorable President of the City of Kraków,
Honorable Voivode,
All Distinguished Guests,
Dear Friends from around the world!
I sincerely thank you for coming to Poland, to Kraków, for this truly exceptional event, which is the 41st session of the UNESCO World Heritage Committee, for us Poles and for me as the President of the Republic. Why is it exceptional? Because the committee is meeting in Poland for the first time. Because the committee is extremely important for Poland, because Poland, as well as Kraków, my city - I come from Kraków, I was born here, I grew up here - owes a great deal to UNESCO.
Just a moment ago, in a conversation with the Director-General, I recalled my childhood in the 1970s, in the last century, here in Kraków, when we were behind the Iron Curtain, when Kraków was disappearing, one could say disappearing before our eyes.
Old photographs show the destroyed monuments of Kraków, the erased faces of grotesques, the ruined details crafted hundreds of years ago by the best masters, the details of buildings, old tenements, the details of Wawel Castle, such as those we see up there - all of this was disappearing. One could say month by month, year by year, due to acid rain, due to the fact that a predatory industrial economy was being conducted, disregarding the environment and disregarding our heritage. That which is so extraordinarily important.
And then, in 1978, Wawel and the old part of Kraków along with the Kazimierz district were inscribed on the emerging list of UNESCO World Heritage. That was a moment of change, a 180-degree change in terms of the protection of Kraków's monuments.
It was then, also as a result of a grassroots social campaign, that the Social Committee for the Renewal of Kraków was established. Professors from various fields from many Kraków universities, people of science, and also people of culture engaged in activities for the protection of our national heritage.
It was a great endeavor to save Kraków for the young generation in our country, but also to save Kraków for the world, to save Kraków for those who will come after us.
I hope you see how well this has succeeded, how beautiful Kraków is today, how many wonderful monuments we have admired every year by hundreds of thousands, millions of tourists. It is a great satisfaction for me that I can today say to you, here, to the UNESCO World Heritage Committee: thank you.
Thank you for UNESCO's engagement in the matter of Kraków, and also for the fact that thanks to UNESCO, Kraków is today as beautiful as it is. I am immensely grateful for that. I also thank you for the fact that this 41st session is taking place in Kraków. We are opening it here at Wawel, in this extremely symbolic place, where one can beautifully see the great achievements of Polish culture benefiting from what was then the most fashionable in the Renaissance, when the Italian princess, and later Polish queen Bona Sforza, brought here the best Italian masters to build a beautiful residence for her and her husband, Polish King Sigismund I the Old.
Wawel is the place of two dynasties: the Piast dynasty and the Jagiellonian dynasty. Wawel, the cathedral located right next to it, is the place of coronation and burial of Polish kings and many people who are most important for our history. It is our Polish, great heritage, which is an inherent part of the world heritage of history, culture; one could say of Judeo-Christian civilization. A place that has an extraordinary magic within it.
But Kraków today, while preserving this heritage substance, with extraordinary care for it and for the details, is also a city that is developing as a modern city.
You will be deliberating in the Congress Center, which is located on the opposite side of the Vistula River with a beautiful view of the center from Wawel and from the center to Wawel. In a very modern center, opened a few years ago, which is also an important place for building the image of Kraków and making many extremely important decisions. I know that you will be discussing sometimes difficult, but extremely important matters. I know that you will be talking about what needs to be saved, restored, or what needs to be recreated today in the world in terms of historical, cultural, and architectural achievements, such as the undeniable necessity of rebuilding Aleppo, which was destroyed during the conflict in Syria - and here, as a Pole, I wanted to emphasize this one element very strongly and also express my gratitude.
I wanted to thank you for the fact that in 1980, the Warsaw Old Town was inscribed on the UNESCO World Heritage list, which was completely destroyed during World War II. Professor Jan Zachwatowicz said: our history inscribed in stone syllables of architecture was brutally torn from the book of our history, not only to be destroyed during wartime actions, but to annihilate, to massacre Polish culture, to massacre the achievements of our heritage, an element that allows the nation to endure.
This was one of the very important goals after World War II that the entire Polish society had. It was a nationwide, social action. I would say it was a national action - it was the reconstruction of Warsaw, which was actually composed of the entire nation. And it succeeded, it was realized, and although these were not original monuments, that it was a reconstruction, the committee agreed to inscribe the Warsaw Old Town on the World Heritage list as an example of the struggle for the survival of cultural heritage; that it must exist; it must endure, because it constitutes the foundations and the bedrock of our civilization.
I am immensely grateful to you for that, but at the same time, I speak of it with pride as a Pole, because it is from the knowledge of our experts, our specialists, professors, architects, all those who participated in these works that the world today benefits in the realization of such great investment and restitution endeavors, restoring heritage to its rightful form and rightful place. I believe that Polish experts will also be able to contribute to the rebuilding of Aleppo, to help it regain the splendor it had before the war, so that it can continue to develop well.
Ladies and gentlemen, once again, thank you for this beautiful meeting. I wish you successful deliberations, I wish you lively discussions, but such lively discussions that will always end with a good conclusion. A good one for the world, and it is not an exaggeration to say so, because the work that is being carried out by the committee; the work that is being carried out by UNESCO has absolutely undeniable significance for the whole world, for our culture, for our civilization; it has, I would say, fundamental significance. I wish you fruitful deliberations, I wish Professor Jacek Purchla, who has the honor of chairing this 41st session, success, and I keep my fingers crossed that all the projects you will be discussing here will succeed as best as possible. Thank you once again. (PAP)
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Ekscelencjo,
Szanowna Pani Dyrektor Generalna,
Szanowny Panie Premierze,
Szanowni Państwo Ministrowie,
wszyscy Dostojni Przedstawiciele Władz UNESCO i Przedstawiciele Władz Komitetu Światowego Dziedzictwa,
Wielce Szanowni Delegaci,
Szanowny Panie Prezydencie Miasta Krakowa,
Szanowny Panie Wojewodo,
wszyscy Dostojni Zgromadzeni Goście,
Drodzy Przyjaciele z całego świata!
Bardzo serdecznie dziękuję za przybycie do Polski, do Krakowa na to zupełnie wyjątkowe - dla nas Polaków i dla mnie jako Prezydenta Rzeczypospolitej -wydarzenie, jakim jest 41. sesja Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO. Dlaczego wyjątkowe? Dlatego, że komitet obraduje w Polsce na sesji po raz pierwszy. Dlatego, że komitet jest dla Polski niezwykle ważny, dlatego że Polska, jak i Kraków, moje miasto - ja pochodzę z Krakowa, tutaj się urodziłem, tutaj się wychowałem - bardzo wiele UNESCO zawdzięcza.
Przed momentem w rozmowie z Panią Dyrektor Generalną wspominałem czasy swojego dzieciństwa, lata 70. Zeszłego, XX wieku, tutaj w Krakowie, kiedy byliśmy za żelazną kurtyną, kiedy Kraków ginął, można powiedzieć ginął w oczach.
Fotografie, te stare, ukazują zniszczone zabytki Krakowa, zatarte twarze maszkaronów, zniszczone detale wykonane przed setkami lat przez najlepszych mistrzów, detale budynków, starych kamienic, detale Wawelskiego Zamku, jak choćby te, które widzimy tam na górze - wszystko to ginęło. Właściwie można powiedzieć z miesiąca na miesiąc, z roku na rok, w wyniku kwaśnych deszczy, w wyniku tego, że prowadzono rabunkową wtedy gospodarkę przemysłową, nie licząc się ze środowiskiem i nie licząc się właśnie z naszym dziedzictwem. Tym, co tak niezwykle ważne.
I wtedy właśnie w 1978 roku i Wawel, i stara część Krakowa wraz z dzielnicą Kazimierz zostały wpisane na powstającą listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. To był moment zmiany i to zmiany o 180 stopni, jeżeli chodzi o ochronę zabytków Krakowa.
To wtedy także w wyniku oddolnej akcji społecznej powstał Społeczny Komitet Odnowy Krakowa. Krakowscy profesorowie różnych dziedzin z wielu krakowskich uczelni, ludzie nauki zatem, a także ludzie kultury włączyli się w działalność na rzecz ochrony naszego dziedzictwa narodowego.
To było wielkie dążenie, aby ocalić Kraków dla młodego pokolenia u nas w kraju, ale także ocalić Kraków dla świata, ocalić Kraków dla tych, którzy przyjdą po nas.
Mam nadzieję, że widzicie państwo jak bardzo dobrze to się udało, jak Kraków dzisiaj jest piękny, jak wiele mamy wspaniałych zabytków podziwianych co roku przez setki tysięcy, miliony turystów. To dla mnie wielka satysfakcja, że mogę dzisiaj Państwu, tutaj właśnie, Komitetowi Światowego Dziedzictwa UNESCO powiedzieć: dziękuję.
Dziękuję za to, że UNESCO zaangażowało się w sprawę Krakowa, i także za to, że dzięki UNESCO Kraków dzisiaj jest tak piękny, jak jest. Jestem za to ogromnie wdzięczny. Dziękuję także za to, że właśnie w Krakowie odbywa się ta 41. sesja. Otwieramy ją tu właśnie na Wawelu, w tym niezwykle symbolicznym miejscu, gdzie pięknie widać wielki dorobek polskiej kultury korzystającej z tego, co było wtedy najmodniejsze w czasach renesansu, kiedy włoska księżniczka, a później polska królowa Bona Sforza sprowadzała tutaj najlepszych włoskich mistrzów po to, żeby budowali dla niej i dla jej męża, polskiego króla Zygmunta Starego piękną siedzibę.
Wawel to miejsce dwóch dynastii: dynastii Piastów i dynastii Jagiellonów. Wawel, to znajdująca się tuż obok katedra, miejsce koronacji i pochówku polskich królów i wielu ludzi najważniejszych dla naszej historii. To nasze polskie, wielkie dziedzictwo, które stanowi immanentną część światowego dziedzictwa historii, kultury; można powiedzieć cywilizacji judeochrześcijańskiej. Miejsce, które ma w sobie niezwykłą magię.
Ale Kraków to dzisiaj przy zachowaniu tej substancji zabytkowej, przy niezwykłej dbałości o nią i o detale, także miasto, które rozwija się jako miasto nowoczesne.
Będziecie Państwo obradowali w Kongresowym Centrum Konferencyjnym, które znajduje się po przeciwnej stronie Wisły z pięknym widokiem na centrum z Wawelu i z centrum na Wawel. W Centrum niezwykle nowoczesnym, oddanym do użytku kilka lat temu, które jest także ważnym miejscem budowania wizerunku Krakowa i podejmowania wielu niezwykle istotnych decyzji. Wiem, że będziecie Państwo rozmawiali o sprawach czasem trudnych, ale niezwykle ważnych. Wiem, że będziecie rozmawiali o tym co trzeba uratować, odratować albo co trzeba odtworzyć dziś na świecie w warstwie właśnie dorobku historycznego, dorobku kulturowego, także architektonicznego, jak choćby o niewątpliwej konieczności odbudowania Aleppo, zniszczonego w czasie konfliktu w Syrii - i tu ten jeden element jako Polak bardzo mocno chciałem podkreślić i także podziękować.
Chciałem podziękować za to, że w 1980 roku na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO wpisana została warszawska Starówka, która została całkowicie zniszczona w czasie II wojny światowej. Mówił pan profesor Jan Zachwatowicz: tą naszą historię zapisaną kamiennymi zgłoskami architektury wyrwano brutalnie z księgi naszych dziejów, nie tylko po to, żeby zniszczyć w czasie działań wojennych, ale po to, żeby wyniszczyć, zmasakrować polską kulturę, żeby zmasakrować dorobek naszego dziedzictwa, element, który pozwala narodowi trwać.
To był jeden z bardzo w ważnych celów po II wojnie światowej, jakie miało całe polskie społeczeństwo. To była ogólnopaństwowa, ogólnospołeczna akcja. Ja bym powiedział, że to była narodowa akcja - to była właśnie odbudowa Warszawy, na którą właściwie składał się cały naród. I to się udało, to zostało zrealizowane i mimo że nie były to oryginalne zabytki, że była to rekonstrukcja, to jednak komitet zgodził się wpisać warszawską Starówkę na listę światowego dziedzictwa, jako przykład walki o przetrwanie dziedzictwa kulturowego; że ono musi istnieć; musi trwać, bo stanowi zręby i fundament naszej cywilizacji.
Jestem Państwu ogromnie za to wdzięczny, ale zarazem mówię o tym z dumą jako Polak, bo to z wiedzy naszych ekspertów, naszych specjalistów, profesorów, architektów tych wszystkich, którzy uczestniczyli w tych pracach korzysta dzisiaj świat przy realizacji tego typu wielkich zamierzeń inwestycyjnych, restytucyjnych, przywrócenia dziedzictwa do należnej mu postaci i na należne mu miejsce. Wierzę w to, że polscy eksperci będą mogli przyczynić się również do odbudowy Aleppo, do tego, żeby odzyskało ono tą świetność, którą miało przed wojna, aby dalej mogło dobrze się rozwijać.
Szanowni Państwo, jeszcze raz dziękuję za to piękne spotkanie. Życzę Państwu udanych obrad, życzę Państwu burzliwych obrad, ale takich burzliwych, które zawsze będą się kończyły tym dobrym finałem. Dobrym dla świata i nie jest to przesada, jeżeli tak się powie, bo dzieło, które jest realizowane przez komitet; dzieło, które jest realizowane przez UNESCO ma dla całego świata, dla naszej kultury, dla naszej cywilizacji znaczenie absolutnie niepodważalne; ma znaczenie, powiedziałbym, wręcz fundamentalne. Życzę Państwu owocnych obrad, życzę Panu Profesorowi Jackowi Purchli, który ma zaszczyt przewodniczyć tej 41. sesji powodzenia i trzymam kciuki, aby wszystkie projekty, które będziecie Państwo tutaj realizowali, omawiali udały się jak najlepiej. Jeszcze raz dziękuję. (PAP)