Speech at the Gala of the "Help for Poles in the East" Foundation
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed a gala celebrating the 30th anniversary of the "Help for Poles in the East" Foundation at the Belvedere Palace in Warsaw on 14 December 2022.
- Main themes
- Polish diaspora support, preservation of Polishness abroad, "Help for Poles in the East" Foundation, Polish identity and culture, compatriots in the East, Polish language and education, volunteer and humanitarian aid, Prime Minister Jan Olszewski's legacy, Second Polish Republic, Polish emigration history, foundation's 30-year achievements
- Duration
- ~16 min
- Words
- 1,916
- Sentences
- 78
- Readability
- 43
- Grade
- 13.0
- Syntax
- 3.26
- Vocabulary
- 2.16
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other78 sentences in 29 paragraphs
Dear Madam Marshal, Dear Mr. Senior Marshal, Esteemed Ministers, Esteemed Members of Parliament, Senators, Honorable Excellencies, Bishops, All Highly Esteemed Presidents, led by the President of the Foundation, as well as Former Presidents and Vice Presidents, and all Presidents and Representatives of Friends of the Foundation and entities supporting the Foundation, All Esteemed Guests, Honorable Sisters, Honorable Priests, All Our Dear Countrymen!
We are very pleased to be with you today here in the Belvedere, at this important meeting, and to host you – as Minister Jan Dziedziczak said – in this very specific place, which excellently remembers the best and most difficult moments of Poland from the last centuries. But it also remembers very well the Second Republic and what happened in it.
The Second Republic, different from today’s, also geographically located differently, was well remembered from his childhood by Prime Minister Jan Olszewski, when he fought for a free, sovereign, independent Poland as a lawyer, a patron, as a member of the anti-communist opposition, as one who tirelessly fought for human rights. But he also remembered it when he won elections with his colleagues, when he took office as prime minister. He remembered that Poland is not only within the borders it has today, but that Poles are also in many other places around the world.
For he knew very well that our history has unfolded in such a way that our compatriots have been scattered. Some because they had to emigrate, which he also saw in his life with his own eyes, but some because the borders shifted, and some also because they were taken far away to the east, somewhere near Irkutsk, somewhere in the polar circle, by Baikal or even further – to various places.
He also knew very well how much all these Poles fight and very often wish to preserve their Polishness, to pass it on to the young, to the youth, to their children, to cultivate it. How much they remember, how often they dream of their homeland – both those from the East, those poor, oppressed for years, from whom Polishness was taken away, who were persecuted for their Polishness, as well as those from the West, very often lonely on foreign soil.
By establishing this Foundation – the "Help for Poles in the East" Foundation – he wanted to unite them with their homeland, he wanted the Polish authorities, the authorities of independent, sovereign, free, reborn Poland to support their compatriots, to support their activities. That is why the Foundation dealt with helping Polish and Polish diaspora organizations, that is why it dealt with creating Polish and Polish diaspora media wherever there were proactive individuals in this matter and wherever help could be directed.
It dealt with renewing and restoring Polish institutions, Polish infrastructure wherever it was possible. But above all, it supported. Supporting – in various aspects – people who wanted to promote Polishness and build it through education, Polish culture, by blowing on those proverbial sparks that still smoldered somewhere, so that they would ignite into a flame, so that Polishness would endure.
Over these 30 years, we can say with complete certainty one thing: it has been remarkably successful. Today, those centers of Polishness – as we particularly see with Agata, visiting our compatriots in the East and around the world – are very, very many. With tears and pride, we look at the children who sing in Polish, speak in Polish, whose parents take care of this, but who dedicate their own personal time – which they could use in many ways – precisely to belong to various teams cultivating Polish folklore, showcasing this folklore, showcasing Polish costumes, with such meticulousness recreating Polish songs, dances; precisely Polish culture. What is important, and above all the Polish language, knowledge about Poland, about Polish history.
The Foundation is also many, many volunteers who also travel to the East – where help is needed. But this help from the Foundation is not only the funds of the Polish government and Polish companies that are becoming increasingly significant not only in our market but also in global markets. It is also the support of many compatriots from abroad, who offer their help to the Foundation so that it can be passed on further. We thank you for this from the bottom of our hearts.
The activities of the Foundation – as we say today and also observe in the film – are changing: from very poor to increasingly higher levels, better cars, more beautiful facilities, more beautiful products, more smiling people. May it become such an activity that runs in all directions of the world, and may it develop, may it bring help – both to those in material need and to those in spiritual need – because that is always its very important mission, of which my wife, Agata, is a witness and also a significant implementer, whom I also try to assist.
First Lady Agata Kornhauser-Duda
Ladies and Gentlemen, Dear Friends!
We all know very well about the wide-ranging activities of the Foundation, all present here in this room. Everyone else will be able to learn about it through the media. We thank you very much for this beautiful film that truly summarizes the activities of the last 30 years.
I would like to draw special attention to a few initiatives that were not mentioned in the film. I am primarily referring to the Eastern Charity Fund established in 2017, which was created thanks to the generosity of donors – individual persons, but increasingly also Polish enterprises. This Fund primarily serves elderly, sick individuals requiring rehabilitation, requiring treatment. It also helps families who have found themselves in difficult economic and social situations. Finally, it supports aid organizations and hospices. I also know that the Fund has supported not only our compatriots but also refugees from war-torn Ukraine.
I would also like to sincerely thank you for the ongoing partnership in the action conducted by the Chancellery of the President – the Help for Poles in the East action. Thanks to your knowledge, thanks to your experience, we have already reached a thousand of our compatriots living in the countries of the former Soviet Union. Once again, heartfelt thanks for this invaluable support.
I believe that your activities and your wide-ranging actions right after Russia's aggression against Ukraine also deserve great recognition. Here, the Foundation implemented – of course – various projects. But the two largest are "Help for Poles from Ukraine" and "Support for Polish organizations and centers in the face of the war in Ukraine." Under these projects, it was possible to help nearly 13,000 people. These were transports – about a hundred – as well as financial assistance in the form of various types of grants.
Finally, it was also assistance to refugees in education, as a textbook "A to Polish indeed" was published, which was given free of charge to students attending Polish schools, but also to refugees who found shelter here in Poland. Finally, online Polish language classes are being conducted.
I would like to personally extend my heartfelt thanks to Mr. President Mikołaj Falkowski and his collaborators for their tremendous support and for the very fruitful cooperation that has intensified precisely after the outbreak of the war in Ukraine. We have already managed to implement many – I believe – very necessary projects.
I will mention just a few of the most important ones – namely, first, it is co-financing a prosthesis for little Kirył from Ukraine, who lost his leg due to cancer. Kirył, along with his mother, is under the care of the Mother and Child Institute here in Warsaw. This is a project we implemented together with the Foundation of the Mother and Child Institute and the Omena Mensah Foundation. Also, together with the Omena Mensah Foundation, Help for Poles in the East supported intensive Polish language courses for Ukrainian women who want to work here in Warsaw.
And finally, a project very close to my heart, which started literally on Monday. This is a project that arose from my initiative and that of First Lady Olena Zelenska. It concerns training for doctors and medics. The first stage of this training began at the Air Ambulance Service. This is a project that we are also implementing with the National Security Bureau and the Ministry of Health, as well as with the "Polish Community" Foundation, whose second stage will take place in January. These will be training sessions for doctors and medics in burn units. I sincerely thank you for this cooperation. I also thank you for the extraordinary kindness in organizing these projects.
Ladies and Gentlemen, these three decades of very intense, not easy, but carried out with great commitment and dedication have made the Foundation deserving of the title of a very credible and proven partner. And also of the trust not only of state authorities but above all of compatriots, to whom this help is directed. As beautifully stated in the film, compatriots do not see you merely as a well-functioning institution that excels in implementing undertaken projects, but above all as a group of friends who understand the needs of our compatriots, who live their worries, as well as their joys and hopes.
On the occasion of the 30th anniversary, we wish you above all satisfaction from the actions undertaken and – of course – further successes in future endeavors. All the best.
I would also like to sincerely thank all sponsors and donors, for it is thanks to your help that the Foundation is able to provide this assistance on such a wide scale. For my part, I also want to thank the American Polonia, which has also greatly supported the Foundation's efforts for the victims of the war in Ukraine.
President of the Republic of Poland Andrzej Duda
Ladies and Gentlemen!
The Foundation – as Agata just said – is like in that song: "There is a place at the crossroads, where the East meets the West," where people from the West also pass on their resources to help compatriots – those who have not found themselves in as often good life situations as they have.
But I also want to emphasize, joining in the wishes expressed by Agata, one thing: ladies and gentlemen, a great, wonderful, one might say image of this 30th anniversary – looking from today’s perspective – is that the Foundation is alive. This is evident in all the images and in what we say. How many works the Foundation has realized, how much they are changing, how immense is the creativity of those who implement these works. In how many aspects the Foundation helps and how quickly the response occurs to what is truly needed.
This is what we wish for the next 30th anniversary from the bottom of our hearts – for the Foundation, for all those who implement it, led by the President, and for all those who cooperate with the Foundation on a daily basis. Once again, we thank all donors, all benefactors of our compatriots in the East and in other places – where these gifts are carried out from the need of the heart and from the understanding of the necessity of strengthening the Polish spirit, which is – as the results of the Foundation's actions also show – so very strong.
Once again, all the best to all the wonderful creators of this beautiful 30th anniversary. Thank you very much.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowna Pani Marszałek, Szanowny Panie Marszałku Seniorze, Szanowni Panowie Ministrowie, Szanowni Państwo Posłowie, Senatorowie, Czcigodni Ekscelencje, Księża Biskupi, Wszyscy Wielce Szanowni Państwo Prezesi na czele z Panem Prezesem Fundacji, ale także Byli Państwo Prezesi i Wiceprezesi, a także Wszyscy Prezesi oraz Przedstawiciele Przyjaciół Fundacji i podmiotów wspierających Fundację, Wszyscy Szanowni Państwo, Dostojni Goście, Czcigodne Siostry, Czcigodni Księża, Wszyscy Nasi Drodzy Rodacy!
Bardzo się cieszymy, że możemy być dzisiaj z Państwem tu, w Belwederze, na tym ważnym spotkaniu, i że możemy Państwa gościć – tak jak powiedział Pan Minister Jan Dziedziczak – w tym bardzo specyficznym miejscu, które znakomicie pamięta najlepsze i najtrudniejsze momenty Polski z ostatnich stuleci. Ale także pamięta znakomicie II Rzeczpospolitą i to, co się w niej działo.
Tę II Rzeczpospolitą inną niż dzisiejsza, inaczej też geograficznie położoną pamiętał również dobrze ze swojego dzieciństwa Pan Premier Jan Olszewski, kiedy walczył o wolną, suwerenną, niepodległą Polskę jako adwokat, mecenas, jako członek opozycji antykomunistycznej, jako ten, który niestrudzenie walczył o prawa człowieka. Ale pamiętał o niej także wtedy, kiedy wygrywał wybory wraz ze swoimi koleżankami i kolegami, kiedy obejmował urząd premiera. Pamiętał, że Polska jest nie tylko w tych granicach, co dzisiaj, ale że Polacy są również w wielu innych miejscach na świecie.
Bo wiedział znakomicie, że nasza historia tak się układała, że rodacy zostali rozsiani. Niektórzy przez to, że musieli emigrować, co widział też w swoim życiu na własne oczy, ale niektórzy dlatego, że granice się przesunęły, a niektórzy też dlatego, że wywieziono ich gdzieś daleko na wschód, gdzieś koło Irkucka, gdzieś na koło podbiegunowe, nad Bajkał czy jeszcze dalej – w różne miejsca.
Wiedział też znakomicie, jak bardzo ci wszyscy Polacy walczą i bardzo często pragną zachować polskość, przekazać ją młodym, młodzieży, swoim dzieciom, kultywować ją. Jak bardzo pamiętają, jak często marzą o ojczyźnie – i to zarówno ci ze Wschodu, ci biedni, przez lata ciemiężeni, którym polskość odbierano, których tępiono za polskość, jak i ci z Zachodu, bardzo często samotni na obcej ziemi.
Poprzez utworzenie tej Fundacji – Fundacji „Pomoc Polakom na Wschodzie” – chciał ich jednoczyć z ojczyzną, chciał, żeby właśnie władze polskie, władze niepodległej, suwerennej, wolnej, odrodzonej Polski wspierały rodaków, wspierały ich działalność. Dlatego Fundacja zajmowała się pomocą organizacjom polskim i polonijnym, dlatego zajmowała się tworzeniem polskich i polonijnych mediów wszędzie tam, gdzie były osoby inicjatywne w tej sprawie i gdzie tylko można było skierować pomoc.
Zajmowała się odnawianiem i odtwarzaniem polskich instytucji, polskiej infrastruktury wszędzie tam, gdzie było to możliwe. Ale przede wszystkim wspieraniem. Wspieraniem – w różnych aspektach – ludzi, którzy chcieli polskość krzewić i budować edukacją, polską kulturą, d muchaniem w te przysłowiowe iskierki, które jeszcze gdzieś się tliły, by rozpaliły się one płomieniem, by polskość trwała.
Przez te 30 lat możemy powiedzieć z całą pewnością jedno: udało się to znakomicie. Dzisiaj tych ognisk polskości – co my w szczególności z Agatą widzimy, odwiedzając naszych rodaków na Wschodzie i na całym świecie – jest bardzo, bardzo wiele. Ze łzami i z dumą patrzymy na dzieci, które śpiewają po polsku, mówią po polsku, których rodzice o to dbają, ale które poświęcają swój własny, osobisty czas – który przecież mogłyby spożytkować na wiele sposobów – właśnie na to, by należeć do różnego rodzaju zespołów kultywujących folklor polski, pokazujących ten folklor, pokazujących polskie stroje, z taką pieczołowitością odtworzone polskie pieśni, piosenki, tańce; właśnie polską kulturę. To, co ważne, a przede wszystkim polską mowę, wiedzę o Polsce, o polskiej historii.
Fundacja to także wielu, wielu wolontariuszy, którzy jeżdżą też na Wschód – tam, gdzie pomoc jest potrzebna. Ale ta pomoc Fundacji to nie tylko przecież fundusze polskiego rządu i polskich firm coraz bardziej liczących się na rynku nie tylko naszym, lecz także na rynkach światowych. To także wsparcie wielu rodaków z zagranicy, którzy ofiarowują swoją pomoc Fundacji po to, by mogła ona być przekazywana dalej. Dziękujemy za to z całego serca.
Działalność Fundacji – tak jak mówimy dzisiaj i obserwujemy też na filmie – zmienia się: od bardzo biedniutkiej poprzez coraz wyższy poziom, coraz lepsze samochody, coraz ładniejsze obiekty, coraz piękniejsze produkty, coraz więcej uśmiechniętych ludzi. Niech się staje właśnie taką działalnością, która biegnie na wszystkie strony świata, i niech się rozwija, niech niesie pomoc – i tym w potrzebie materialnej, i tym w potrzebie duchowej – bo to zawsze jest jej bardzo ważna misja, której świadkiem i także realizatorem w dużym stopniu jest moja żona, Agata, której też staram się pomagać.
Pierwsza Dama Agata Kornhauser–Duda
Szanowni Państwo, Drodzy Przyjaciele!
O tym, jak szeroką działalność prowadzi Fundacja, wszyscy obecni tutaj, w tej sali, doskonale wiemy. Wszyscy pozostali za pośrednictwem mediów będą mogli się o tym dowiedzieć. Bardzo dziękujemy za ten piękny film przybliżający – w pigułce tak naprawdę – działalność z tych ostatnich 30 lat.
Ja chciałabym zwrócić szczególną uwagę jeszcze na kilka inicjatyw, o których nie było mowy w filmie. Mam tutaj na myśli przede wszystkim powołany w 2017 roku Wschodni Fundusz Dobroczynności, który powstał dzięki ofiarności darczyńców – osób indywidualnych, ale coraz częściej także polskich przedsiębiorstw. Ten Fundusz służy przede wszystkim osobom starszym, chorym, wymagającym rehabilitacji, wymagającym leczenia. Pomaga również rodzinom, które znalazły się w trudnej sytuacji ekonomicznej i socjalnej. Wreszcie wspiera organizacje pomocowe i hospicja. Wiem też, że Fundusz wsparł nie tylko naszych rodaków, ale także uchodźców z ogarniętej wojną Ukrainy.
Chciałabym bardzo serdecznie również podziękować za stałe partnerstwo w akcji, która prowadzona jest przez Kancelarię Prezydenta – akcji Pomocy Polakom na Wschodzie. To dzięki Państwa wiedzy, dzięki Państwa doświadczeniu dotarliśmy już do tysiąca naszych rodaków, którzy mieszkają w krajach dawnego Związku Sowieckiego. Jeszcze raz serdeczne podziękowania za to nieocenione wsparcie.
Natomiast uważam, że na wielkie uznanie zasługuje również Państwa działalność i Państwa szeroko zakrojone działania tuż po agresji Rosji na Ukrainę. Tutaj Fundacja realizowała – oczywiście – różne projekty. Ale takie dwa największe to „Pomoc Polakom z Ukrainy” oraz „Wsparcie organizacji i ośrodków polskich w obliczu wojny na Ukrainie”. W ramach tych projektów udało się pomóc prawie 13 tys. osób. To były transporty – około stu – jak również była to pomoc finansowa w formie różnego rodzaju zapomóg.
Wreszcie była to także pomoc uchodźcom w edukacji, ponieważ został wydany podręcznik „A to polski właśnie”, który bezpłatnie był dawany uczniom uczęszczającym do polskich szkół, ale także uchodźcom, którzy znaleźli schronienie tutaj, w Polsce. Wreszcie prowadzone są zajęcia z języka polskiego online.
Natomiast ja chciałabym osobiście bardzo serdecznie podziękować Panu Prezesowi Mikołajowi Falkowskiemu i jego współpracownikom za ogromne wsparcie i za bardzo owocną współpracę, która bardzo się zintensyfikowała właśnie po wybuchu wojny na Ukrainie. Udało nam się zrealizować już wiele – uważam – bardzo potrzebnych projektów.
Wymienię tylko kilka tych najważniejszych – mianowicie, po pierwsze, jest to współfinansowanie protezy dla małego Kiryła z Ukrainy, który stracił nogę w wyniku choroby nowotworowej. Kirył wraz ze swoją mamą jest pod opieką Instytutu Matki i Dziecka tutaj, w Warszawie. Jest to projekt, który realizowaliśmy wspólnie z Fundacją Instytutu Matki i Dziecka oraz Fundacją Omeny Mensah. Również wspólnie z Fundacją Omeny Mensah Pomoc Polakom na Wschodzie wsparła także intensywne kursy języka polskiego dla Ukrainek, które chcą podjąć pracę tutaj, w Warszawie.
I wreszcie bardzo bliski memu sercu projekt, który rozpoczął się dosłownie w poniedziałek. Jest to projekt, który powstał z inicjatywy mojej i Pani Prezydentowej Ołeny Zełenskiej. Chodzi o szkolenie dla lekarzy i medyków. Rozpoczął się pierwszy etap tego szkolenia w Lotniczym Pogotowiu Ratunkowym. To projekt, który realizujemy również z Biurem Bezpieczeństwa Narodowego i z Ministerstwem Zdrowia, także z Fundacją „Wspólnota Polska”, którego drugi etap już w styczniu. Będą to z kolei szkolenia dla lekarzy i medyków na oddziałach oparzeniowych. Bardzo, bardzo serdecznie za tę współpracę dziękuję. Dziękuję również za niezwykłą życzliwość przy organizacji tych projektów.
Szanowni Państwo, te trzy dekady bardzo wytężonej, niełatwej, ale wykonywanej z ogromnym zaangażowaniem i poświęceniem pracy sprawiły, że Fundacja zasłużyła sobie na miano bardzo wiarygodnego i sprawdzonego partnera. A także na zaufanie nie tylko władz państwowych, ale przede wszystkim rodaków, do których ta pomoc jest skierowana. Jak pięknie zostało to powiedziane w filmie, rodacy nie traktują Państwa li tylko jako dobrze działającej instytucji, która sprawdza się w realizacji podejmowanych projektów, ale przede wszystkim jako grupę przyjaciół, którzy rozumieją potrzeby naszych rodaków, którzy żyją ich troskami, a także radościami i nadziejami.
Z okazji jubileuszu 30–lecia życzymy Państwu przede wszystkim satysfakcji z podejmowanych działań i – oczywiście – kolejnych sukcesów w kolejnych przedsięwzięciach. Wszystkiego dobrego.
Chciałabym również bardzo serdecznie podziękować wszystkim sponsorom i darczyńcom, bo to dzięki Państwa pomocy Fundacja jest w stanie na tak szeroką skalę udzielać tej pomocy. Ze swej strony chcę podziękować również Polonii amerykańskiej, która także bardzo wsparła działania Fundacji na rzecz ofiar wojny w Ukrainie.
Prezydent RP Andrzej Duda
Szanowni Państwo!
Fundacja – tak jak przed chwilą Agata powiedziała – to jest tak jak w tej piosence: „Jest takie miejsce u zbiegu dróg, gdzie się spotyka z Zachodem Wschód”, gdzie ludzie z Zachodu też przekazują swoje środki po to, by pomagać rodakom – tym, którzy nie znaleźli się w tak często dobrej sytuacji życiowej jak oni.
Ale chcę też podkreślić, dołączając się do życzeń złożonych przez Agatę, jedno: proszę Państwa, wielkim, wspaniałym można powiedzieć obrazem tego 30–lecia – wręcz patrząc właśnie z dzisiejszej perspektywy – jest to, że Fundacja żyje. Widać to we wszystkich obrazach i w tym, co mówimy. Jak wiele dzieł Fundacja zrealizowała, jak bardzo one się zmieniają, jak ogromna jest kreatywność tych, którzy te dzieła realizują. W jak wielu aspektach Fundacja pomaga i jak bardzo szybko następuje reakcja na to, co jest rzeczywiście potrzebne.
Tego właśnie na następne 30–lecie z całego serca życzymy Fundacji – wszystkim, którzy ją realizują na czele z Panem Prezesem, i wszystkim, którzy na co dzień z Fundacją współpracują. Jeszcze raz ogromnie dziękujemy wszystkim darczyńcom, wszystkim dobroczyńcom naszych rodaków na Wschodzie i w innych miejscach – tam, gdzie niesione są te dary z potrzeby serca i zrozumienia konieczności umacniania także ducha polskiego, który jest – co pokazuje także efekt działań Fundacji – tak bardzo mocny.
Jeszcze raz wszystkiego dobrego dla wszystkich wspaniałych sprawców tego pięknego 30–lecia. Dziękujemy ogromnie.