- Context
- Duda addressed the inaugural European Congress of Sport and Tourism in Zakopane, Poland, on October 19, 2022, speaking on sport's future amid pandemic and wartime crises.
- Main themes
- Sport and tourism congress, COVID-19 impact on sports, energy crisis and sporting events, Russian aggression against Ukraine, European Games in Małopolska and Silesia, sports funding and financial planning, athlete training cycles, sports organization and logistics, coaching and support teams, regional development, technology in sports
- Duration
- ~16 min
- Words
- 1,875
- Sentences
- 89
- Readability
- 53
- Grade
- 11.1
- Syntax
- 3.29
- Vocabulary
- 1.93
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other89 sentences in 25 paragraphs
Esteemed Minister, Honorable Marshal, Esteemed President, Esteemed Members of the Małopolskie Voivodeship Board, Esteemed Presidents, Esteemed Directors, All Distinguished Guests, including Representatives of regional and local governments from all over Poland, Representatives of sponsors of Polish sports, Business Owners, All Highly Esteemed Ladies and Gentlemen!
I would like to sincerely thank the Gateway 4.0 Foundation, and I extend this gratitude to the hands of the President. I want to thank the Minister of Sport and Tourism and his collaborators. I want to thank the Marshal of the Małopolskie Voivodeship and the Board of the Małopolskie Voivodeship for organizing this First European Congress of Sport and Tourism here in Zakopane, in Małopolska, at a difficult but very important moment.
Difficult because it is no secret to anyone how serious troubles and difficult times sports have experienced—not only in Poland but around the world—over the past few years. The most important events that did not take place; the most important events that were postponed due to the COVID-19 pandemic; the personal tragedies of many athletes, because I believe no one in this room needs to be explained what it means to have a disrupted or wasted training cycle, what it means to change the date of a major sporting event for which someone has prepared often for their entire life. The tragedy of organizers, many financial failures, problems, and also many lost opportunities.
And now we stand in the face of a war ongoing beyond our borders, caused by Russian aggression against Ukraine. A war that is not only a tragedy in itself—as a war, as death, as the destruction of infrastructure, property, simply as a human tragedy—but also signifies a crisis. A broad, global crisis, a food crisis, an energy crisis. All of this is very difficult and translates into our lives, even though we are not at war.
But how does this war affect our reality—not only here in Poland but our reality in Europe, our reality in the world, for example, through the aforementioned energy crisis, which directly impacts the possibilities of organizing various sporting events, training cycles, and everything related to it—I spoke about this a moment ago at a brief meeting with the presidents of sports associations of the Republic. How much will this energy crisis affect the training opportunities of athletes? To what extent will it impact Polish sports?
There are many question marks today. And it is good that at this difficult moment, when we are essentially on the eve of organizing a major sporting event here in Małopolska and Silesia, namely the European Games, we meet and discuss sports, but we discuss its future. From an organizational perspective, from an executive perspective—not only in a purely sporting sense.
Because everyone in this room knows perfectly well that sports is not only and exclusively about the athlete's result, although that is essentially what it is about. But that result must be worked for: by coaching teams, by educators who dedicate time to athletes from their childhood, searching for young talents, training them, then passing them on to the next hands, sending them to children's, youth, and junior teams so that in the future they can achieve excellent results on a European and world scale.
These are long planning processes, tedious logistics carried out in sports associations. It is a great coaching effort, a great effort by physiotherapists, an enormous effort by psychologists, entire coaching and preparatory teams. All of this is necessary so that in the end, on that great cake prepared by so many people, we can place the cherry in the form of sporting success. Everything must be planned, executed, and done wisely—very often based on the latest and most advanced achievements of science and the highest quality technology.
And also, Ladies and Gentlemen, based on what is essential in today's sports. And it can be said out loud because everyone knows it well: funding. Which must also be well planned, prepared, which must be—put simply—secured. Because today, practically speaking, there is no sporting success without tedious financial engineering that allows the athlete to achieve sporting success in relatively comfortable conditions, and the team working with them to prepare the athlete for that success in decent conditions.
I know and I am very pleased that all these important topics—related to training cycles, organizational issues, financial issues, and also modern technologies in sports—are indeed the subject of this congress, the individual panels in which you are working, in which you exchange views. I am immensely grateful for that.
This is a European congress, but it is obvious that since it is taking place here, in our country, in Poland, in Zakopane, the representatives of our sports, our sports organizations, and our sponsors are the most numerous here.
I want to thank you all from the bottom of my heart. On one hand, I want to thank you once again for organizing this very important event. I want to thank all of you for your participation. I also want to thank you for the effort put into preparing to speak here, to present your concepts to the participants of the congress, to your colleagues.
I thank the sponsors for their presence, for supporting this event, but above all, I thank them for their daily support of Polish sports, because without it, there would be no success. I fear that we would have no sporting success at all if it were not for the understanding, contribution, and effort of our sponsors. I know that recently, especially in the last few years, this effort in difficult conditions has indeed been very significant. I thank you all from the bottom of my heart. Thank you for the booths prepared here, thank you for the pleasant atmosphere of this meeting. It is very important. This exchange of views is extremely valuable.
Ladies and Gentlemen, I thank everyone for their often resolute stance in this difficult situation in which world sports also finds itself due to Russian aggression against Ukraine. No one in the world of sports needs to be told how important a part of it is Russia and Russian athletes. But it also does not need to be explained to anyone, especially politicians, how important sports are from a political point of view. Because sports can and must be viewed—especially at the highest level, professional sports—on several levels.
Sports is—of course—the development of youth, the development of personality, health, physical fitness, resilience, everything that is so important and wonderfully builds a person. But sports, especially sporting success, especially at the highest, world level; that success showcased by the media; that success which results in national anthems being played on world stages; that success which results in an athlete standing on the highest podium; that success which results in a national flag being raised—also has an extremely strong political dimension. We all know this very well.
And therefore, it is always a very difficult question: what to do in such a situation when a country that has been a leader in sports for so many decades suddenly becomes a brutal aggressor and kills people? For no reason, without any provocation. Without any real cause other than one: pure imperial ambition, the desire to conquer other countries and subjugate other states and nations. The desire to realize one's own imperial vision of power and national ambitions, brutal national pride.
Can such an important environment in life as the sports environment—yes, in everyday life, in the life of societies, in the life of the world—tolerate such actions and pretend not to see them? What is the dimension of sporting success and how does it translate into the position of a state?
I thank everyone who understood this, and everyone who—despite often sympathies, which I completely understand; personal acquaintances; often probably friendships with Russian athletes, because after all, sports also involve friendships, fortunately—understand that there is a necessity to exclude Russia from international events precisely so that there is no Russian anthem played at important sporting events. So that there is no pride in victory. So that Russian society, which—unfortunately—supports this aggression feels that the world does not accept it. Also the world of sports, which translates so strongly into the lives of societies, into the lives of nations.
I thank everyone who understood this, I thank everyone who supports it—as representatives of sports associations, as athletes, and as citizens. I repeat once again: I understand that this is not easy. All the more, I thank you. Because in fact, it is important. There is—frankly speaking—no other way for this war to end in such a way that we can expect that there will not be another one afterward. And that is our fundamental aspiration today.
I say "our" because I believe that it is primarily the responsibility of politicians to prevent the next war from becoming a reality. This one is enough. At all costs, it must be stopped by the most peaceful means possible and without the use of weapons. There is already enough weaponry being used there today. Ladies and Gentlemen, I apologize for this political digression at the end, but please accept it as a thank you also to the Polish and European sports community—all those who understand this very difficult situation.
And I want to add one more thing in this context. I said a moment ago to your Presidents at the aforementioned brief meeting: I am a lifelong optimist, and the glass is always either half empty or half full. I want to see it as a glass half full.
And therefore, this crisis that is currently affecting the whole world—not only us in Poland, not only us in Europe or the European Union, but affecting the whole world, practically everywhere. You can believe me, because I meet with leaders from all over the world and I know that there is basically no other topic, or at least this is the first one. This time can also be skillfully used to prepare as best as possible for the future, and to achieve successes in the future.
We, in Poland, are used to difficulties. We have experienced little luxury in our history. It is only just beginning to get wealthier. For many years, our athletes, our coaches, our sports teams have really worked in scarcity. You all know this well. Those from wealthier countries had incomparably larger funds for their activities than we did. Let us use the fact that we know how to cope even in modest conditions and also achieve success while training in modest conditions. Let us use this time to break through in many places simply through hard work.
I ask you to encourage your collaborators, your trainees, those with whom you train, to adopt such a positive outlook. And I ask our sponsors, that despite the often difficult situation in the market, the difficult economic situation, they do not forget about sports and support it. Because this support for Polish, our sports is still extremely needed and will always be needed. There is no great success today without the support of sponsors, to whom we can never thank enough.
Thank you once again, and I wish you a successful continuation of the congress. Thank you very much.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Wielce Szanowny Panie Ministrze, Szanowny Panie Marszałku, Szanowna Pani Prezes, Szanowni Członkowie Zarządu Województwa Małopolskiego, Szanowni Panie i Panowie Prezesi, Szanowni Panie i Panowie Dyrektorzy, Wszyscy Dostojni Przybyli Goście, także Przedstawiciele samorządów regionalnych i lokalnych z całej Polski, Przedstawiciele sponsorów polskiego sportu, Właściciele firm, Wszyscy Wielce Szanowni Państwo!
Bardzo serdecznie chcę podziękować Fundacji Gateway 4.0, składam te podziękowania na ręce Pani Prezes. Chcę podziękować Panu Ministrowi Sportu i Turystyki oraz jego współpracownikom. Chcę podziękować Panu Marszałkowi woj. małopolskiego, Zarządowi woj. małopolskiego za zorganizowanie tego Pierwszego Europejskiego Kongresu Sportu i Turystyki tutaj, w Zakopanem, w Małopolsce, w trudnym, ale bardzo ważnym momencie.
Trudnym, dlatego że nie jest dla nikogo tajemnicą, jak poważne tarapaty i trudne chwile przeżywał sport – nie tylko w Polsce, ale na całym świecie – w ciągu ostatnich lat. Najważniejsze wydarzenia, które się nie odbyły; najważniejsze wydarzenia, które były przesuwane w związku z pandemią COVID–19; osobiste tragedie wielu zawodników, bo nikomu na tej sali chyba nie trzeba tłumaczyć, co to znaczy przerwany czy zaprzepaszczony cykl przygotowawczy, co to znaczy zmiana terminu wielkiego wydarzenia sportowego, do którego ktoś przygotowywał się nieraz przez całe życie. Tragedia organizatorów, wiele porażek finansowych, problemów, także wiele straconych szans.
A teraz stoimy w obliczu trwającej za naszą granicą wojny wywołanej przez rosyjską agresję na Ukrainę. Wojny, która jest nie tylko tragedią samą w sobie – jako wojna, jako śmierć, jako zniszczenie infrastruktury, majątków, po prostu jako ludzka tragedia – ale oznacza także kryzys. Kryzys szeroki, światowy, żywnościowy, energetyczny. Wszystko to, co bardzo trudne i przekłada się także na nasze życie, choć u nas wojny nie ma.
Ale w jaki sposób ta wojna wpływa na naszą rzeczywistość – naszą nie tylko tutaj, w Polsce, ale naszą w Europie, naszą rzeczywistość na świecie, chociażby poprzez wspomniany właśnie kryzys energetyczny, który przecież bezpośrednio odbija się również na możliwościach realizacji różnego rodzaju wydarzeń sportowych, cyklach treningowych i wszystkim, co z tym związane – mówiłem przed chwilą o tym na krótkim spotkaniu z prezesami związków sportowych Rzeczypospolitej. Jak bardzo ten kryzys energetyczny wpłynie na możliwości treningowe zawodników? Na ile odbije się on na polskim sporcie?
Tych znaków zapytania jest dzisiaj bardzo wiele. I to dobrze, że w tym trudnym momencie, kiedy jednocześnie jesteśmy w zasadzie w przededniu organizacji tutaj, w Małopolsce, i na Śląsku wielkiego wydarzenia sportowego, jakim są igrzyska europejskie, spotykamy się i dyskutujemy o sporcie, ale dyskutujemy właśnie o jego przyszłości. Od strony organizacyjnej, od strony wykonawczej – nie tylko w znaczeniu czysto sportowym.
Bo przecież wszyscy na tej sali znakomicie wiedzą, że sport to nie jest tylko i wyłącznie wynik zawodnika, choć przecież w gruncie rzeczy o to chodzi. Ale ten wynik musi zostać wypracowany: przez sztaby trenerskie, przez wychowawców, którzy poświęcają czas zawodnikom od ich maleńkości, wyszukując młodych talentów, szkoląc ich, przekazując ich następnie w kolejne ręce, wysyłając ich do kadr dziecięcych, młodzieżowych, juniorskich po to, by w przyszłości mogli osiągnąć znakomite wyniki w skali europejskiej i skali światowej.
To długie procesy planowania, to żmudna logistyka realizowana w związkach sportowych. To wielka praca trenerska, to wielka praca fizjoterapeutów, to ogromna praca psychologów, całych sztabów trenerskich, przygotowawczych. Po to, żeby można było na samym końcu na tym wielkim torcie przygotowanym przez tak wielu ludzi położyć wisienkę w postaci sportowego sukcesu. Wcześniej musi to wszystko zostać zaplanowane, przeprowadzone, zrobione mądrze – bardzo często w oparciu o najnowsze i najbardziej wyśrubowane osiągnięcia nauki i najwyższej jakości technologii.
A także, Szanowni Państwo, w oparciu o to, co w dzisiejszym sporcie jest niezbędne. I też można o tym głośno mówić, bo wszyscy o tym dobrze wiedzą: finansowanie. Które również musi zostać dobrze zaplanowane, przygotowane, które musi zostać – krótko mówiąc – zdobyte. Bo nie ma dzisiaj – praktycznie rzecz biorąc – sportowego sukcesu bez żmudnej inżynierii finansowej, która pozwala na to, by zawodnik w miarę komfortowych warunkach mógł osiągnąć sportowy sukces, a sztab, który razem z nim pracuje, również w przyzwoitych warunkach mógł zawodnika do tego sukcesu przygotować.
Wiem i cieszę się ogromnie, że te wszystkie ważne tematy – i związane z cyklami przygotowawczymi, i związane z kwestiami organizacyjnymi, i związane także z kwestiami finansowymi, a także właśnie z nowoczesnymi technologiami w sporcie – są właśnie przedmiotem tego kongresu, poszczególnych jego paneli, w których Państwo tutaj pracują, w których wymieniają się Państwo poglądami. Ogromnie za to dziękuję.
Jest to kongres europejski, ale oczywistą sprawą jest, że ponieważ ma on miejsce tutaj, w naszym kraju, w Polsce, w Zakopanem, w związku z czym przedstawicieli naszego sportu, naszych organizacji sportowych i naszych sponsorów jest tutaj najwięcej.
Chcę Państwu z całego serca podziękować. Z jednej strony podziękować jeszcze raz za organizację tego bardzo ważnego wydarzenia. Chcę wszystkim Państwu podziękować za uczestnictwo. Chcę podziękować również za wysiłek włożony w przygotowanie się, aby tutaj wystąpić, aby właśnie przedstawić swoje koncepcje państwu uczestniczącym w kongresie, uczestnikom kongresu, koleżankom i kolegom.
Dziękuję sponsorom za obecność, za wsparcie także i tego wydarzenia, ale przede wszystkim dziękuję im za codzienne wspieranie polskiego sportu, bo bez tego nie byłoby sukcesu. Żadnego – obawiam się – sportowego sukcesu byśmy nie mieli, gdyby nie również wyrozumiałość, wkład i wysiłek naszych sponsorów. Wiem, że w ostatnim czasie, zwłaszcza w ostatnich latach tego wysiłku w trudnych warunkach jest rzeczywiście bardzo dużo. Dziękuję wszystkim Państwu z całego serca. Dziękuję za przygotowane tutaj stoiska, dziękuję za miłą atmosferę tego spotkania. To bardzo ważne. Ta wymiana poglądów jest niezwykle cenna.
Proszę Państwa, dziękuję wszystkim za bardzo często zdecydowaną postawę w tej trudnej sytuacji, w jakiej znalazł się również światowy sport w związku z rosyjską agresją na Ukrainę. Nie trzeba nikomu w świecie sportu mówić, jak ważną jego częścią są Rosja i rosyjscy sportowcy. Ale również nie trzeba nikomu mówić, a zwłaszcza politykom, jak ważny jest sport także z politycznego punktu widzenia. Bo na sport można i trzeba spojrzeć – zwłaszcza na ten na najwyższym poziomie, profesjonalny – na kilku płaszczyznach.
Sport to – oczywiście – rozwój młodzieży, rozwój osobowości, zdrowie, tężyzna fizyczna, hart ducha, wszystko to, co tak ważne i tak wspaniale buduje człowieka. Ale sport, zwłaszcza sukces sportowy, zwłaszcza ten na najwyższym, światowym poziomie; ten sukces pokazywany przez media; ten sukces, który owocuje hymnami narodowymi granymi na światowych arenach; ten sukces, który owocuje zawodnikiem na najwyższym stopniu podium; ten sukces, który owocuje wciąganym na maszt sztandarem narodowym, państwowym – ma również swój niezwykle silny polityczny wymiar. Wiemy wszyscy o tym doskonale.
I w związku z tym zawsze jest to bardzo trudne pytanie: co zrobić w takiej sytuacji, kiedy kraj, który przez tyle dziesięcioleci przoduje sportowo, nagle staje się również brutalnym agresorem i zabija ludzi? Bez żadnego powodu, bez żadnej prowokacji. Bez żadnej realnej przyczyny poza jedną: czysta imperialna ambicja, żądza podboju innych krajów i podporządkowania sobie innych państw oraz narodów. Żądza realizacji własnej imperialnej wizji władz i ambicji narodowych, brutalnej narodowej dumy.
Czy środowisko tak ważne w życiu, jakim jest środowisko sportu – tak, w życiu codziennym, w życiu społeczeństw, w życiu świata – może tego typu działanie tolerować i udawać, że tego nie widzi? Jaki jest wymiar także sportowego sukcesu i jak on się przekłada na pozycję państwa?
Dziękuję wszystkim, którzy to zrozumieli, i wszystkim, którzy – mimo bardzo często sympatii, dla mnie całkowicie zrozumiałej; osobistej znajomości; bardzo często pewnie przyjaźni z rosyjskimi sportowcami, bo przecież sport to także przyjaźnie, na szczęście – rozumieją, że jest konieczność wykluczenia Rosji z międzynarodowych wydarzeń po to właśnie, by nie było rosyjskiego hymnu granego na ważnych sportowych wydarzeniach. Po to właśnie, by nie było tej dumy ze zwycięstwa. Po to właśnie, by rosyjskie społeczeństwo, które – niestety – wspiera tę agresję, odczuło, że świat tego nie akceptuje. Także świat sportu, który tak bardzo mocno przekłada się na życie społeczeństw, na życie narodów.
Dziękuję wszystkim, którzy to zrozumieli, dziękuję wszystkim, którzy to wspierają – i jako przedstawiciele związków sportowych, i jako sportowcy, i jako obywatele. Powtarzam jeszcze raz: rozumiem, że nie jest to łatwe. Tym bardziej dziękuję. Bo w istocie jest to ważne. Nie ma – szczerze mówiąc – innej drogi do tego, aby ta wojna zakończyła się w taki sposób, by można było się spodziewać, że nie będzie potem następnej. A to jest dzisiaj nasze podstawowe dążenie.
Mówię „nasze”, bo uważam, że jest to przede wszystkim odpowiedzialność polityków, aby nie dopuścić do tego, by następna wojna stała się faktem. Wystarczy ta. Za wszelką cenę trzeba ją zatrzymać jak najbardziej możliwymi pokojowymi metodami i bez użycia broni. Wystarczająco dużo tej broni jest tam dzisiaj używanej. Szanowni Państwo, przepraszam za tę polityczną dygresję na koniec, ale proszę ją przyjąć jako podziękowanie także dla polskiego i europejskiego środowiska sportowego – wszystkich tych, którzy tę bardzo trudną sytuację rozumieją.
I chcę dodać w tym kontekście jeszcze jedno. Powiedziałem przed momentem do Państwa Prezesów na tym wspomnianym przeze mnie naszym krótkim spotkaniu: jestem życiowym optymistą, a szklanka jest zawsze albo do połowy pusta, albo do połowy pełna. Chcę ją widzieć jako szklankę do połowy pełną.
I w związku z tym także ten kryzys, który jest w tej chwili, dotyka cały świat – nie tylko nas, w Polsce, nie tylko nas, w Europie czy Unii Europejskiej, ale dotyka cały świat, praktycznie wszędzie. Mogą mi, Państwo, wierzyć, bo spotykam się z przywódcami ze wszystkich stron świata i wiem, że w zasadzie nie ma innego tematu, a w każdym razie na pewno ten jest pierwszy. Ten czas można także umiejętnie wykorzystać po to, by jak najlepiej przygotować się na przyszłość, i po to, by w przyszłości osiągnąć sukcesy.
My, w Polsce, jesteśmy przyzwyczajeni do trudności. Mało doświadczyliśmy w naszych dziejach luksusu. Zamożniej zaczyna się dopiero robić. Przez całe lata nasi zawodnicy, nasi trenerzy, nasze sztaby sportowe pracowały tak naprawdę w niedostatku. Wszyscy Państwo dobrze o tym wiedzą. Ci z zamożniejszych krajów dysponowali nieporównywalnie większymi funduszami na swoją działalność niż my. Wykorzystajmy to, że umiemy sobie poradzić także w skromniejszych warunkach i także w skromniejszych warunkach trenując, osiągnąć sukces. Wykorzystajmy ten czas po to, by w wielu miejscach także się wybić po prostu ciężką pracą.
Proszę, żebyście namawiali do takiego pozytywnego spojrzenia swoich współpracowników, swoich podopiecznych, tych, z którymi trenujecie. A naszych sponsorów proszę, by – mimo często trudnej sytuacji na rynku, trudnej sytuacji gospodarczej – nie zapominali o sporcie i wspierali go. Bo to wsparcie polskiemu, naszemu sportowi jest cały czas niezwykle potrzebne i będzie potrzebne zawsze. Nie ma dzisiaj wielkiego sukcesu bez wsparcia sponsorów, którym nigdy nie będzie zadość dziękować.
Dziękuję Państwu jeszcze raz i życzę dalszego udanego kongresu. Dziękuję bardzo.
