- Context
- Duda addressed the inauguration of the 2021 academic year at SGGW in Warsaw, marking the university's 205th anniversary as Poland's oldest agricultural higher education institution.
- Main themes
- Higher agricultural education, university history and anniversary, food security, Polish agriculture, Stanisław Staszic, Władysław Grabski, academic community, COVID-19 pandemic, Polish rural development, science and education
- Duration
- ~16 min
- Words
- 1,937
- Sentences
- 63
- Readability
- 35
- Grade
- 15.6
- Syntax
- 3.54
- Vocabulary
- 2.06
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other63 sentences in 29 paragraphs
Honorable Ministers, esteemed Minister Ladies, distinguished Members of Parliament, Magnificence, Mr. Rector – host of the university, Magnificences, Ladies and Gentlemen Rectors – above all, guests, rectors of Warsaw universities led by the Archbishop, Venerable Bishop, Venerable Priests, esteemed Ladies and Gentlemen Professors, esteemed Representatives of the Diplomatic Corps, Guests, esteemed Commanders, highly esteemed Academic Community – both university staff and students, led by dear first-year students, for whom this ceremony certainly has a particularly special character and for whom this is a great day!
Magnificence, Mr. Rector, I thank you very much for the invitation to the inauguration of the academic year, which is in a sense special for several reasons – both those mentioned by you, Mr. Rector, and those I have thought of.
For if we look at the dates 1816–2021, we can undoubtedly say that today we celebrate the 205th anniversary of the existence of the university, which is the oldest higher agricultural education institution in Poland; which is the fourth European university of this profile; which began its operation from the Agricultural Institute, established by Stanisław Staszic and Stanisław Potocki – individuals who made an undeniable, gigantic contribution to the development of Polish science and Polish academic education. It is worth mentioning that this is not only related to the Main School of Agriculture at the beginning of its existence, but Stanisław Staszic is also the patron of the AGH University of Science and Technology in Kraków – outstanding figures in the history of Polish science, Polish education, Polish universities.
The over 200-year history of the university is very long and turbulent. Today, from the perspective of these over 200 years, it can be said that the university has had many reasons to be proud in its history, not only due to the achievements of its scientists, not only because of the contribution it made to the development of Polish agriculture, Polish rural areas, but also due to the attitude of its staff and graduates, which meant that during the partitions, the university experienced very difficult moments during each subsequent Polish uprising – it was liquidated, relocated, including its relocation to Russia.
And finally, it could flourish peacefully in the Second Polish Republic, when it became the Royal Polish Main School of Agriculture and later became the Main School of Agriculture in the reborn, already shaped Republic.
It is impossible not to mention today the great figure in the history of the School and the history of the Republic. I am thinking of Władysław Grabski – the rector and pro-rector of the School, the creator of many new fields and directions that emerged at the university, those with an economic profile, with a sociological profile, whether in forestry or rural sociology. But he is also a great prime minister, a great reformer, the creator of the Polish złoty. He is also a man who made great contributions to the development of agricultural cooperatives – from the establishment of the first dairy cooperatives to the creation of the first agricultural circles to the first experimental agricultural stations. So his contributions are enormous.
But looking at the present… I have often said, thanking Polish farmers on various occasions when I have the opportunity – whether during meetings with farmers at Jasna Góra, or during the Presidential Harvest Festival, or in general during visits, where the community of Polish villages, Polish farmers gathers – I have thanked them for ensuring our food security.
From my point of view – as the President of the Republic, who stands guard over the security of the state – food security is of fundamental importance. I am still a relatively young man, but I remember well the times when there was a shortage of food in Poland. I remember well when to get food – even the most basic – one had to stand in long lines.
The current state we have revealed itself during the recent coronavirus pandemic, mentioned here several times by Magnificence Mr. Rector. At the very beginning, as you probably remember, there was a certain panic about whether there would be enough food, whether it could be bought, whether it would be in stores, whether there would be sufficient supplies.
Well, very quickly – literally after two or three days – it turned out that there was no cause for concern; that the store shelves, which had been emptied in the evening or even ran out, were already filled in the morning and anyone who wanted and needed could come to the store and purchase the goods they needed, the food they needed.
The panic did not actually occur, the initial feelings of anxiety quickly subsided. Why? Because Polish agriculture provides food in sufficient quantities not only for us – as a 38-million society, people living in the Republic of Poland – but also provides food and agricultural products that today constitute a huge part of Polish exports and bring great income to the Polish state.
I mention this because, of course, it is the result – as I emphasize – of the agricultural toil and work of farmers. But to a great extent, the efficiency of these production processes, their course, their excellence, and how safely a farmer can cultivate their land, if only because they have seed of the highest quality, is largely the merit of the people of Polish science, who daily engage with such issues from a scientific perspective, who conduct research, are inventors, introduce various innovative solutions, thanks to which our agriculture is becoming stronger and stronger. Our agriculture – as we emphasize – is already at an absolutely European level today, although we know that at the beginning of the transformation it was in an extremely difficult situation.
It is therefore obvious to me that – as the President of the Republic – I bow my head before you today and sincerely thank you for the enormous contribution of Polish universities, the Polish scientific staff of the Main School of Agriculture to the fact that Polish agriculture looks the way it does today. This is a contribution of a purely scientific nature, but – which I want to emphasize strongly – a huge contribution also of a didactic nature.
I often visit farms, meet with farmers, talk to them about their problems. These are people today at a very high level, educated people, open-minded people, who know the world, people who are constantly improving, developing, reading, taking various courses. These are people prepared at Polish agricultural universities.
I am immensely grateful that you educate, promote education precisely in rural areas, and that today most farming families cannot imagine that their son or daughter will not go on to higher studies related to agriculture. I say "related" because you educate in a huge number of specialties.
Today here, at the university, there are 40 fields of study, of which nine are taught in English; where nearly 16,000 students study. This is a great, enormous mission of education, a mission of didactics – alongside the science that the university carries out daily, for which I also want to thank you from the bottom of my heart.
We know well, and especially you know, that we face great challenges. We have encountered the coronavirus pandemic. I have great hope – Professor will probably speak about this in his inaugural lecture today – that despite the rising, unfortunately, new wave we are currently facing, the coronavirus pandemic is nevertheless coming to an end. This is also related to the ongoing – although, unfortunately, slower – Vaccination Program.
By the way, I encourage everyone to get vaccinated, who has not done so yet – it is a matter of our safety, this time health-wise, for our society and for us personally. But it is also life that continues; it is also politics that is being carried out; it is the challenges we face today.
This extremely important challenge, which has been talked about so much recently not only in the space of our country but also in the European and global space, is climate protection, which Mr. Rector mentioned. Yes, today it is our duty to introduce solutions that strengthen climate protection, that make the natural environment increasingly friendly to humans and better protected.
This is also a huge challenge for Polish agriculture, it is also a huge challenge for the forestry economy, in which you – it can be boldly said – have been educating Polish foresters for generations; those who today develop Polish forests so wonderfully that they and the forestry economy in our country serve as an example for many other countries around the world.
But there are also challenges related to the implementation of various programs, including the European Green Deal – implementing them in such a way that it is as safe as possible for Polish agriculture, so that Polish agriculture benefits from it. These are very serious issues that we undoubtedly need to address and which require, in essence, carry the obligation to implement issues of the most innovative nature.
That is why I am also pleased that – as Mr. Rector said – new institutions are being established, where innovation is to be realized here, at the Main School of Agriculture. I am thinking of the Center for Nutritional Sciences, which Magnificence mentioned. This is extremely important because we all know very well that the situation is becoming increasingly difficult, that more and more children and young people in our country are struggling with overweight and obesity.
The issue of proper nutrition, so that the physical aspect of a person is shaped in an appropriate, proper way, conducive to health and prolonging life, in the fight against cancer, through preventive actions – these are issues that today form the foundation of modern development.
I wholeheartedly ask you for this innovativeness. I ask that you take advantage of all programs to the greatest extent possible – of course, those European ones, but also those offered by the Ministry of Science and Higher Education and the Ministry of Agriculture. We want both agriculture and all sciences related to nature – agriculture, forestry – to develop as best as possible in our country.
I hope that this academic year – as I said – despite the unfortunately rising new wave of the coronavirus will be a year that proceeds much more normally than the previous one, when essentially only remote learning was carried out everywhere. I would very much like students to be able to meet with their lecturers in a normal way, to meet with each other, to be able to learn.
This is of significant importance not only for education itself, its quality and knowledge acquisition, but it also has enormous social, sociological significance, for building community within the university, for building student community. I wish you all such opportunities for learning and teaching to be realized in the academic year 2021/2022 – I wish you from the bottom of my heart – to the entire academic community.
I wish students – especially those who are entering the university, for whom this will be their first academic year – all the best. I wish that they become attached to the university and that the time they spend and will spend in the future at the university will be remembered later as one of the most beautiful periods of their lives and one that also brought them the greatest benefits for their later development.
I wish you all every success. I wish health, both personal and for your families. All the best for the university!
Thank you very much.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowni Panowie Ministrowie, Szanowne Panie Minister, Szanowni Państwo Posłowie, Magnificencjo, Panie Rektorze – gospodarzu uczelni, Magnificencje, Panie i Panowie Rektorzy – przede wszystkim goście, rektorzy warszawskich uczelni z Księdzem Arcybiskupem na czele, Czcigodny Księże Biskupie, Czcigodni Księża, Szanowne Panie i Szanowni Panowie Profesorowie, Szanowni Przedstawiciele Korpusu Dyplomatycznego, Goście, Szanowni Panowie Komendanci, Wielce Szanowna Społeczności Akademicka – zarówno pracowników uczelni, jak i studentów, na czele z drogimi studentami wstępującymi na pierwszy rok, dla których ta uroczystość z całą pewnością ma zupełnie szczególny charakter i dla których jest to wielki dzień!
Magnificencjo, Panie Rektorze, bardzo dziękuję za kolejne zaproszenie dla mnie na uroczystość inauguracji roku akademickiego w jakimś sensie szczególną z kilku przyczyn – i tych, o których Pan Rektor wspominał, i tych, o których ja sobie pomyślałem.
Bo jeżeli spojrzymy na daty 1816–2021, możemy bezsprzecznie powiedzieć, że mamy dziś uroczystość 205–lecia istnienia uczelni, która jest najstarszą w Polsce wyższą uczelnią przyrodniczą; która jest czwartą uczelnią europejską o tym profilu; która rozpoczęła swoje działanie od Instytutu Agronomicznego, który powstał za sprawą Stanisława Staszica i Stanisława Potockiego – ludzi, którzy włożyli niezaprzeczalny, gigantyczny wkład w rozwój polskiej nauki, polskiej dydaktyki akademickiej. Dość wspomnieć, że to nie tylko związki ze Szkołą Główną Gospodarstwa Wiejskiego na początku jej istnienia, ale Stanisław Staszic to także patron Akademii Górniczo–Hutniczej w Krakowie – wybitne postaci historii polskiej nauki, polskiej dydaktyki, polskich uczelni.
Ponad 200–letnia historia uczelni jest bardzo długa i burzliwa. Dziś, z perspektywy tych ponad 200 lat, można powiedzieć, że uczelnia miała w swojej historii wiele powodów do dumy nie tylko dzięki osiągnięciom jej naukowców, nie tylko dlatego, jaki wkład włożyła w rozwój polskiego rolnictwa, polskich obszarów wiejskich, lecz także dzięki postawie jej kadry i absolwentów, która powodowała, że w okresie zaborów uczelnia przy każdym kolejnym polskim powstaniu przeżywała bardzo trudne chwile – była likwidowana, przenoszona, włącznie z przeniesieniem jej do Rosji.
I wreszcie mogła spokojnie rozkwitnąć w II Rzeczypospolitej, gdy stała się Królewsko–Polską Szkołą Główną Gospodarstwa Wiejskiego i gdy później stała się Szkołą Główną Gospodarstwa Wiejskiego w odrodzonej, już ukształtowanej Rzeczypospolitej.
Nie sposób nie wspomnieć dziś także o wielkiej postaci w historii Szkoły i historii Rzeczypospolitej. Myślę o Władysławie Grabskim – o rektorze i prorektorze Szkoły, twórcy wielu nowych dziedzin i kierunków, które powstały na uczelni, tych o profilu ekonomicznym, o profilu socjologicznym, czy to w gospodarce leśnej, czy socjologii wsi. Ale to przecież także wielki premier, wielki reformator, twórca polskiego złotego. To także człowiek, który położył wielkie zasługi dla rozwoju spółdzielczości rolniczej – od tworzenia pierwszych spółdzielni mleczarskich poprzez tworzenie pierwszych kółek rolniczych po pierwsze doświadczalne stacje rolnicze. Więc jego zasługi są tu ogromne.
Ale patrząc na teraźniejszość… Wielokrotnie już mówiłem, dziękując polskim rolnikom przy różnych sposobnościach, które na to mam – czy w czasie spotkań z rolnikami na Jasnej Górze, czy w czasie Dożynek Prezydenckich, czy w ogóle w czasie odwiedzin, tam, gdzie gromadzi się społeczność polskiej wsi, polskich rolników – dziękowałem za zapewnienie nam bezpieczeństwa żywnościowego.
Z mojego punktu widzenia – Prezydenta Rzeczypospolitej, który stoi na straży bezpieczeństwa państwa – bezpieczeństwo żywnościowe ma znaczenie fundamentalne. Jestem człowiekiem jeszcze w miarę młodym, ale doskonale pamiętam czasy, gdy w Polsce brakowało żywności. Doskonale pamiętam, gdy po żywność – nawet tę zupełnie podstawową – trzeba było stać w długich kolejkach.
To, jaki obecnie mamy stan, ujawniło się w niedawnym czasie pandemii koronawirusa, wspominanym tu kilkakrotnie przez Magnificencję Pana Rektora. Na samym początku, jak Państwo zapewne pamiętają, była pewna panika związana z tym, czy wystarczy żywności, czy będzie można ją kupić, czy będzie ona w sklepach, czy będzie dostateczne zaopatrzenie.
Otóż bardzo szybko – dosłownie po dwóch, trzech dniach – okazało się, że nie ma żadnej obawy; że półki sklepowe, na których towary przerzedziły się wieczorem czy nawet ich zabrakło, rano są już zapełnione i każdy, kto chce i ma potrzebę, może przyjść do sklepu i zakupić potrzebny mu towar, potrzebną żywność.
Panika de facto nie zaistniała, pierwsze nastroje niepokoju bardzo szybko opadły. Dlaczego? Dlatego że polskie rolnictwo zapewnia żywność w wystarczającej ilości nie tylko dla nas – jako 38–milionowego społeczeństwa, ludzi, którzy mieszkają w Rzeczypospolitej Polskiej – lecz także zapewnia żywność i produkty rolne, które stanowią dziś ogromną część polskiego eksportu i przynoszą polskiemu państwu wielki dochód.
Mówię o tym, bo oczywiście jest to efekt – jak podkreślam – rolniczego trudu i pracy rolnika. Ale w ogromnym aspekcie za wydajność tych procesów wytwórczych, za ich przebieg, za doskonałość, za to, na ile rolnik bezpiecznie może uprawiać swoją ziemię, choćby dlatego, że ma ziarno, które jest najwyższej jakości, w ogromnej mierze jest to zasługa ludzi polskiej nauki, którzy na co dzień pochylają się nad tego typu zagadnieniami od strony naukowej, którzy prowadzą badania, są wynalazcami, wprowadzają różnego rodzaju innowacyjne rozwiązania, dzięki którym nasze rolnictwo staje się coraz mocniejsze. Nasze rolnictwo – jak podkreślamy – ma już dziś absolutnie europejski poziom, choć wiemy, że na początku transformacji znajdowało się w niezwykle trudnej sytuacji.
Oczywiste jest zatem dla mnie, że – jako Prezydent Rzeczypospolitej – pochylam dziś przed Państwem głowę i z całego serca dziękuję za ogromny wkład polskich uczelni, polskiej kadry naukowej Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w to, że polskie rolnictwo wygląda dziś tak, a nie inaczej. To wkład o charakterze czysto naukowym, ale – co bardzo mocno chcę podkreślić – ogromny wkład także o charakterze dydaktycznym.
Często odwiedzam gospodarstwa rolne, spotykam się z rolnikami, rozmawiam z nimi o ich problemach. To są dziś ludzie na bardzo wysokim poziomie, ludzie z wykształceniem, o otwartych umysłach, znający świat, ludzie, którzy na co dzień się doskonalą, rozwijają się, czytają, korzystają z różnego rodzaju kursów. To ludzie przygotowani na polskich uczelniach przyrodniczych.
Ogromnie dziękuję, że Państwo kształcą, propagują kształcenie właśnie na obszarach wiejskich, i że dziś większość rolniczych rodzin nie wyobraża sobie, że syn czy córka nie pójdzie na wyższe studia właśnie związane z rolnictwem. Mówię „związane”, dlatego że kształcą Państwo przecież w ogromnej liczbie specjalności.
Dzisiaj tu, na uczelni, jest 40 kierunków, z czego dziewięć z angielskim językiem wykładowym; gdzie studiuje prawie 16 tys. studentów. To wielka, ogromna misja kształcenia, misja dydaktyki – obok nauki, którą uczelnia na co dzień realizuje, za co także pragnę z całego serca podziękować.
Doskonale wiemy, a zwłaszcza Państwo wiedzą, że przed nami wielkie wyzwania. Zetknęliśmy się z pandemią koronawirusa. Mam ogromną nadzieję – Pan Profesor pewnie będzie jeszcze dziś o tym mówił w swoim wykładzie inauguracyjnym – że mimo kolejnej fali, z którą w tej chwili się borykamy, pandemia koronawirusa mimo wszystko dobiega końca. Jest to także związane z postępującym cały czas – choć, niestety, wolniej – Programem Szczepień.
Nawiasem mówiąc, zachęcam wszystkich do zaszczepienia się, kto jeszcze tego nie zrobił – to kwestia naszego bezpieczeństwa, tym razem zdrowotnego, naszego społeczeństwa i nas osobiście. Ale to także życie, które cały czas się toczy; to także polityka, która cały czas jest realizowana; to wyzwania, z którymi dziś się borykamy.
Tym niezwykle ważnym wyzwaniem, o którym tak wiele ostatnio mówi się nie tylko w przestrzeni naszego kraju, lecz także w przestrzeni europejskiej i światowej, jest właśnie ochrona klimatu, o której wspominał Pan Rektor. Tak, dziś naszym obowiązkiem jest wprowadzanie takich rozwiązań, które wzmacniają ochronę klimatu, które powodują, że środowisko naturalne jest coraz bardziej przyjazne dla człowieka i coraz lepiej chronione.
To także jest ogromne wyzwanie dla polskiego rolnictwa, to także ogromne wyzwanie dla gospodarki leśnej, w której Państwo – śmiało można powiedzieć – od pokoleń edukują polskich leśników; tych, którzy dziś tak wspaniale rozwijają polskie lasy, że one i gospodarka leśna w naszym kraju stanowią przykład dla wielu innych krajów na całym świecie.
Ale to także wyzwania związane z wdrażaniem różnego rodzaju programów, m.in. europejskiego Zielonego Ładu – z wdrażaniem ich tak, by w jak największym stopniu było to bezpieczne dla polskiego rolnictwa, by polskie rolnictwo na tym zyskało. To bardzo poważne zagadnienia, nad którymi bez wątpienia musimy się pochylać i które wymagają, w zasadzie niosą ze sobą oblig realizowania zagadnień o jak najbardziej innowacyjnym charakterze.
Dlatego cieszę się też, że – jak mówił Pan Rektor – powstają nowe placówki, w których właśnie innowacja ma być realizowana tu, w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Myślę o Centrum Nauk Żywieniowych, o którym wspominał Magnificencja. To niezwykle ważne, bo wszyscy doskonale wiemy, że sytuacja jest coraz trudniejsza, że coraz więcej dzieci i młodzieży w naszym kraju boryka się z nadwagą i otyłością.
Problem odpowiedniego żywienia, tak by strona fizyczna człowieka była kształtowana w sposób odpowiedni, właściwy, sprzyjający zdrowiu i wydłużaniu życia, w walce z chorobami nowotworowymi, przez działania o charakterze prewencyjnym – to zagadnienia, które stanowią dziś fundament właśnie nowoczesnego rozwoju.
O tę innowacyjność z całego serca Państwa proszę. Proszę, byście korzystali w jak największym stopniu ze wszystkich programów – oczywiście tych europejskich, ale także tych, które są oferowane przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Ministerstwo Rolnictwa. Chcemy, by w naszym kraju zarówno rolnictwo, jak i wszystkie nauki, które związane są z przyrodą – rolnictwem, leśnictwem – rozwijały się jak najlepiej.
Mam nadzieję, że ten rok akademicki – jak powiedziałem – mimo wznoszącej się, niestety, kolejnej fali koronawirusa będzie rokiem przebiegającym zdecydowanie bardziej normalnie niż poprzedni, gdy w zasadzie wszędzie była realizowana tylko nauka zdalna. Bardzo bym chciał, by studenci mogli w normalny sposób spotykać się ze swoimi wykładowcami, spotykać się między sobą, by mogli pobierać nauki.
Ma to istotne znaczenie nie tylko dla samej edukacji, jej jakości i przyswajania wiedzy, lecz także ma to ogromne znaczenie społeczne, socjologiczne, budowania wspólnoty w ramach uczelni, budowania wspólnoty studenckiej. Takich właśnie możliwości, by nauka, dydaktyka była tak realizowana w roku akademickim 2021/2022, z całego serca Państwu życzę – całej społeczności akademickiej.
Życzę studentom – zwłaszcza tym, którzy wstępują na uczelnię, dla których będzie to pierwszy rok akademicki – wszelkiego powodzenia. Życzę, by przywiązali się do uczelni i by czas, który spędzają i jeszcze spędzą w przyszłości na uczelni, wspominali później jako jeden z najpiękniejszych okresów swojego życia i takich, które przyniosły im także największe pożytki dla późniejszego rozwoju.
Wszystkim Państwu życzę wszelkiego powodzenia. Życzę zdrowia i osobistego, i w rodzinach. Wszystkiego dobrego dla uczelni!
Dziękuję bardzo.
