Speech at the Leadership Forum "Poland-Estonia, a Community of Goals in the UN Security Council"
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed a Poland-Estonia leadership forum in Warsaw on December 12, 2019, marking Poland's conclusion of its UN Security Council term and Estonia's upcoming membership.
- Main themes
- UN Security Council membership, Poland-Estonia cooperation, multilateralism and international law, non-proliferation of weapons of mass destruction, humanitarian protection in armed conflicts, Polish foreign policy priorities, international peace and security, UN General Assembly engagement
- Duration
- ~15 min
- Words
- 1,834
- Sentences
- 69
- Readability
- 28
- Grade
- 15.8
- Syntax
- 3.19
- Vocabulary
- 2.23
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other69 sentences in 38 paragraphs
Esteemed Madam President, Distinguished Ambassadors and Ministers, All Honorable Guests, Dear Estonian Friends,
I am very pleased to host today in Warsaw the President of Estonia, Kersti Kaljulaid, and that you have accepted the invitation I extended during our meeting in September in New York. Today's meeting is particularly significant for me in this context, not only because of our close and cordial relations but also due to the importance of the moment in which we meet today.
Poland will formally conclude its mission as an elected member of the United Nations Security Council on December 31 of this year. The day after, on January 1, 2020, Estonia will take our place as the representative of Eastern Europe. This will mark the beginning of Estonia's first-ever membership in this very important international body. I want to emphasize, Madam President, that this is an absolutely deserved success for you and all of Estonia. I sincerely congratulate you, Madam President, and all your colleagues on this wonderful achievement, while also wishing you fruitful work at the Council.
Esteemed Ladies and Gentlemen,
The prospect of Poland concluding its work in the Security Council provides a natural opportunity for reflection and certain summaries. Greater engagement by Poland in the work of the United Nations has been one of the priorities of my foreign policy from the very beginning. After all, we knew exactly that this period was approaching when our candidacy for a non-permanent member of the UN Security Council would indeed be considered, and since 2015, from the very beginning when I became the president-elect, we have been taking steps in this direction, talking to representatives of all countries we met with, which are members of the UN and vote on this very Polish candidacy, also seeking support for it. This is completely natural and accepted in international relations.
In the first half of 2017, we conducted, together with the government side, a very intensive campaign promoting Poland's candidacy for the Security Council for the years 2018-2019. We must be clear about this; I will not hide it: we achieved success. Not only do we believe that we achieved success, but we simply achieved it objectively.
In June 2017, Poland was elected to the Council with a record number of votes: 190 countries voted for the Polish candidacy, and no country voted against.
Our membership in this most important body responsible for maintaining international peace and security was received as a sign of trust from the international community, as well as a great honor and commitment.
After less than two years of hard work in the Security Council, and more broadly at the UN forum – I will not hide that I feel that we have indeed achieved a lot.
The effective activity of a country at the Security Council forum is, after all, an effort for the entire diplomatic apparatus, in a sense a test of its efficiency, requiring close cooperation and internal coordination. These past two years have seen nearly 800 meetings, over 100 resolutions adopted – and discussed during the Council's work – dozens of media appearances. In many cases, there were also Council meetings at the so-called "high level," that is, in the format of heads of state or foreign ministers. In exercising the constitutional prerogatives of the President of the Republic of Poland, as the representative of the state in external relations, I also had the honor of representing the Republic at the Security Council forum three times in total, and in the general debate of the UN General Assembly five times.
Poland in the Security Council based its priorities on a vision of positive multilateralism, the foundation of which are the values defined in the United Nations Charter. One of them is respect for international law, which was the main theme of Poland's first presidency in the Council in May 2018. At that time, I had the honor, as the first President of the Republic of Poland, to lead an open high-level debate of the Security Council dedicated to this important issue.
In addition to the already discussed debate on respect for international law, I inaugurated Poland's two-year term in the Council in January 2018. At the invitation of the President of Kazakhstan, Mr. Nursultan Nazarbayev, I participated in a debate on the non-proliferation of weapons of mass destruction.
Furthermore, in September 2018, on the sidelines of the general debate during the 73rd session of the UN General Assembly, I took part in a high-level Security Council meeting dedicated to maintaining international peace, chaired by President Donald Trump of the United States.
As an elected member of the Security Council, we consistently sought to act on behalf of the weakest and most vulnerable during armed conflicts, including women, children, religious minorities, and persons with disabilities. We advocated for their protection and the provision of appropriate humanitarian assistance.
At the initiative of Poland and the United Kingdom, on June 20 of this year, the Security Council unanimously adopted the first-ever resolution concerning persons with disabilities in armed conflicts. We are proud of this, and our aim will be to establish Poland as one of the leading countries in promoting the rights of persons with disabilities at international forums.
We also organized a meeting in the "Arria" format on the protection of religious minorities in armed conflicts, which coincided with the first observance of the International Day of Commemoration of Victims of Religious Violence, established at Poland's initiative by a resolution of the UN General Assembly.
During Poland's second presidency in August of this year, in the context of the 70th anniversary of the adoption of the Geneva Conventions, we managed to agree on a joint statement of the Council regarding its commitment to upholding international humanitarian law.
This statement, the resolution concerning persons with disabilities in armed conflicts, and the establishment of the International Day of Commemoration of Victims of Religious Violence are considered the most important successes of Poland during our two-year term in the Security Council.
Ladies and Gentlemen,
The actions I have mentioned can be described as political and diplomatic. However, when speaking about maintaining peace and security in the world, one cannot fail to mention the practical dimension of these actions.
Already during the week inaugurating the 70th session of the UN General Assembly in September 2015 – this was my first visit as the newly sworn-in President of the Republic of Poland – I declared the will to increase Poland's contribution to UN peacekeeping missions.
With great satisfaction, as the Commander-in-Chief of the Armed Forces, I can now state that in November of this year, just a month ago, a 250-strong Polish contingent, primarily composed of soldiers from the 12th Mechanized Brigade from Szczecin named after General Józef Haller, resumed its participation in the UN peacekeeping mission in Lebanon.
Poland's return to peacekeeping operations under the auspices of the UN, after a ten-year hiatus, constitutes a direct contribution of the Republic to the efforts of the international community to maintain peace and security. It is also a fulfillment of the ideas that guided us while holding the mandate of an elected member of the UN Security Council.
Due to our difficult history and a sense of responsibility for actions aimed at ending conflicts, whether in our immediate neighborhood or in more distant regions of the world, Poland will always stand up for the victims of conflicts, the wronged, and the weak.
Ladies and Gentlemen,
I would also like to strongly emphasize that Poland did not treat its membership in the Security Council as an end in itself. We wanted to bring – and I am convinced that we successfully brought – concrete added value to the work of the Council, but also to the entire United Nations system. We drew attention to many issues that had not previously been a direct topic of the Council's work. We highlighted other important perspectives from our region.
Our presence in the Council contributed to strengthening Poland's image as a stable, predictable country engaged in solving global problems. It also gave us the opportunity to strengthen bilateral relations with other countries sitting on the Council.
I would also posit that without such significant engagement by Poland at the Security Council forum, we would not have been able to celebrate the success of the COP24 climate conference, which took place in December 2018 in Katowice. Our presidency in the United Nations Framework Convention on Climate Change made a significant contribution to global climate policy. It was precisely a year ago in Katowice that we adopted the so-called Katowice Rulebook, which serves as the "instruction manual" detailing how the provisions of the Paris Agreement are to be implemented.
We are determined to continue the mission begun in the Security Council, promoting fundamental issues and topics important to us during our upcoming three-year term on the Human Rights Council from 2020 to 2022, which we will soon commence.
Esteemed Ladies and Gentlemen,
What connects Poland and Estonia is not only membership in the European Union and common economic and infrastructural goals within the Three Seas Initiative. It is also a convergence of interests regarding the security of our region, expressed clearly during the recent meeting of heads of state and government of NATO in London, as well as a similar vision of Eastern policy.
I would like Estonia to naturally continue the initiatives raised by Poland in the Security Council based on this community of interests and values. I am primarily referring to actions in the field of promoting the primacy of international law and the protection of civilians in conflict situations, as well as efforts to keep the issues of Ukraine and Georgia in the Council's focus.
In the context of the priorities and added value brought by countries sitting on the Security Council, Estonia, as a global leader in digitization and cybersecurity, has enormous potential to ensure that these issues become a greater subject of consideration for this body. After all, both cybersecurity and the digitization of economies are integral parts of international relations and the internal order of states. We believe that the Security Council should proactively respond to contemporary threats, including cyber issues, and we see a very broad scope for engagement in this regard.
From our side, I want to declare full support for Estonia in preparing to assume the role of an elected member of the Security Council and a willingness to share our experiences.
Esteemed Madam President, Distinguished Ladies and Gentlemen,
I am pleased that shortly I will symbolically hand over to you, Madam President, the UN flag. I hope that this gesture will become a tradition for member states of the Eastern European group at the UN, especially for those that are also part of the Bucharest Nine.
Wishing you once again, Madam President, success during Estonia's membership in the Security Council and in achieving the set goals, I assure you, Madam President, that you can always count on my warm and friendly support.
Thank you.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Wielce Szanowna Pani Prezydent, Szanowni Państwo Ambasadorowie i Ministrowie, Wszyscy Dostojni zebrani goście, Drodzy nasi estońscy przyjaciele,
Bardzo się cieszę, że mogę gościć dzisiaj w Warszawie Panią Prezydent Estonii Kersti Kaljulajd i że przyjęła Pani zaproszenie, które wystosowałem podczas naszego wrześniowego spotkania w Nowym Jorku. Dzisiejsze spotkanie ma dla mnie w tym kontekście znaczenie szczególne, nie tylko ze względu na nasze bliskie i serdeczne relacje. Ale też na znaczenie momentu, w jakim dzisiaj się spotykamy.
Polska z dniem 31 grudnia br. kończy formalnie swoją misję jako pochodzące z wyboru państwo członkowskie Rady Bezpieczeństwa ONZ. Dzień później, 1 stycznia 2020 roku, nasze miejsce, jako przedstawiciel Europy Wschodniej, zajmie właśnie Estonia. Rozpocznie się tym samym pierwsze w historii Estonii członkostwo w tym jakże ważnym międzynarodowym organie. Chcę pokreślić Pani Prezydent, że to absolutnie zasłużony sukces Pani i całej Estonii. Serdecznie gratuluję Pani Prezydent i wszystkim Pani współpracownikom, tego wspaniałego osiągnięcia, jednocześnie życząc owocnej pracy na forum Rady.
Wielce Szanowni Państwo,
Perspektywa zakończenia przez Polskę prac w Radzie Bezpieczeństwa stanowi naturalny przyczynek do refleksji i pewnych podsumowań. Większe zaangażowanie Polski w pracach Organizacji Narodów Zjednoczonych było jednym z priorytetów mojej polityki zagranicznej od samego początku. Przecież dokładnie wiedzieliśmy, że zbliża się ten okres, kiedy rzeczywiście będzie rozpatrywana nasza kandydatura na niestałego członka RB NZ i od 2015 roku, od samego początku, kiedy zostałem prezydentem-elektem, już prowadziliśmy w tym kierunku działania, rozmawiając z przedstawicielami wszystkich krajów, z którymi się spotykaliśmy, a które są członkami ONZ i głosują nad tą właśnie polską kandydaturze, poszukując także dla niej poparcia. Co całkowicie naturalne i przyjęte w międzynarodowych relacjach.
W pierwszej połowie 2017 roku prowadziliśmy razem ze stroną rządową bardzo już intensywną kampanię promującą polską kandydaturę do Rady Bezpieczeństwa na lata 2018-2019. Trzeba sobie jasno powiedzieć, przecież nie będę tego ukrywał: osiągnęliśmy sukces. Nie tylko uważamy, że osiągnęliśmy sukces, ale po prostu osiągnęliśmy go obiektywnie.
W czerwcu 2017 roku, Polska została wybrana do Rady rekordową liczbą głosów: 190 państw zagłosowało za polską kandydaturą, żadne państwo nie zagłosowało przeciw.
Nasze członkostwo w tym najważniejszym ciele odpowiedzialnym za utrzymanie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa odebraliśmy jako dowód zaufania społeczności międzynarodowej, a także jako duże wyróżnienie i zobowiązanie.
Po niespełna dwóch latach wytężonej pracy w samej Radzie Bezpieczeństwa, a także szerzej na forum ONZ – nie będę ukrywał – że mam poczucie, że rzeczywiście dużo osiągnęliśmy.
Skuteczna aktywność kraju na forum Rady Bezpieczeństwa to przecież wysiłek dla całego aparatu dyplomatycznego, w pewnym sensie sprawdzian jego sprawności, wymagający ścisłej współpracy i koordynacji wewnętrznej. Te mijające dwa lata to bez mała 800 spotkań, ponad 100 przyjętych – a zarazem omawianych podczas prac Rady – rezolucji, dziesiątki wystąpień medialnych. W wielu przypadkach to także posiedzenia Rady na tzw. „wysokim szczeblu”, a więc w formacie głów państw, czy ministrów spraw zagranicznych. Realizując konstytucyjne prerogatywy Prezydenta RP, jako reprezentanta państwa w stosunkach zewnętrznych, współdziałając w tym zakresie ze stroną rządową, także i ja miałem ten zaszczyt, że reprezentowałem Rzeczpospolitą na forum Rady Bezpieczeństwa łącznie trzy razy, a w debacie generalnej Zgromadzenia Ogólnego ONZ – pięć razy.
Polska w Radzie Bezpieczeństwa oparła swoje priorytety na wizji pozytywnej wielostronności, której fundamentem są wartości określone w Karcie Narodów Zjednoczonych. Jednym z nich jest poszanowanie prawa międzynarodowego, co było tematem przewodnim pierwszego polskiego przewodnictwa w Radzie w maju 2018 r. Miałem wówczas zaszczyt, jak wspomniał przed momentem pan minister, prowadzić – jako pierwszy Prezydent RP – otwartą debatę wysokiego szczebla Rady Bezpieczeństwa poświęconą temu właśnie ważnemu zagadnieniu.
Poza omawianą już debatą poświęconą poszanowaniu prawa międzynarodowego, zainaugurowałem w styczniu 2018 roku dwuletnią kadencję Polski w Radzie. Na zaproszenie Prezydenta Kazachstanu Pana Nursułtana Nazarbajewa, uczestniczyłem w debacie poświęconej nieproliferacji broni masowego rażenia.
Ponadto, we wrześniu 2018 roku na marginesie debaty generalnej podczas 73. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ, wziąłem udział w spotkaniu wysokiego szczebla Rady Bezpieczeństwa poświęconemu utrzymywaniu międzynarodowego pokoju, któremu przewodniczył Prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump.
Jako pochodzące z wyboru państwo członkowskie Rady Bezpieczeństwa konsekwentnie staraliśmy się działać na rzecz najsłabszych i szczególnie narażonych w trakcie konfliktów zbrojnych, w tym kobiet, dzieci, mniejszości religijnych oraz osób z niepełnosprawnościami. Upominaliśmy się o ich ochronę i zapewnienie odpowiedniej pomocy humanitarnej.
Z inicjatywy Polski oraz Wielkiej Brytanii 20 czerwca br. Rada Bezpieczeństwa jednogłośnie przyjęła pierwszą w historii rezolucję dot. osób z niepełnosprawnościami w konfliktach zbrojnych. Jesteśmy z tego powodu dumni, a naszym dążeniem będzie ugruntowanie Polski jako jednego z państw wiodących w tematyce promowania praw osób z niepełnosprawnościami na forach międzynarodowych.
Zorganizowaliśmy także spotkanie w formule „Arria” nt. ochrony mniejszości religijnych w konfliktach zbrojnych, które zbiegło się z pierwszymi obchodami Międzynarodowego Dnia Upamiętniającego Ofiary Przemocy na Tle Religijnym, ustanowionego z polskiej inicjatywy na mocy rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ.
W trakcie drugiego przewodnictwa Polski w sierpniu br., w kontekście przypadającej w tym roku 70. rocznicy przyjęcia Konwencji genewskich, udało się uzgodnić z naszej inicjatywy wspólne oświadczenie Rady w sprawie jej zaangażowania na rzecz przestrzegania międzynarodowego prawa humanitarnego.
Oświadczenie to, rezolucję dot. osób z niepełnosprawnościami w konfliktach zbrojnych oraz ustanowienie Międzynarodowego Dnia Upamiętniającego Ofiary Przemocy na Tle Religijnym uważamy za najważniejsze sukcesy Polski w czasie naszej dwuletniej kadencji w Radzie Bezpieczeństwa.
Szanowni Państwo,
przywołane przeze mnie działania można określić mianem politycznych i dyplomatycznych. Jednak mówiąc o utrzymaniu pokoju i bezpieczeństwa na świecie nie sposób nie wspomnieć o praktycznym wymiarze tych działań.
Już podczas tygodnia inaugurującego 70. sesję Zgromadzenia Ogólnego ONZ we wrześniu 2015 roku – była to wówczas moja pierwsza wizyta jako nowo zaprzysiężonego wtedy Prezydenta RP – zadeklarowałem wolę zwiększenia wkładu Polski w misje pokojowe ONZ.
Z dużą satysfakcją, jako Zwierzchnik Sił Zbrojnych, mogę teraz stwierdzić, że w listopadzie br., a więc zaledwie miesiąc temu, 250-osobowy polski kontyngent, którego trzon stanowią żołnierze 12. Brygady Zmechanizowanej ze Szczecina im. gen. Józefa Hallera, wznowił swój udział w misji pokojowej ONZ w Libanie.
Powrót Polski do operacji pokojowych pod auspicjami ONZ, po dziesięcioletniej przerwie, stanowi bezpośredni wkład Rzeczypospolitej do wysiłków wspólnoty międzynarodowej na rzecz utrzymania pokoju i bezpieczeństwa. Jest to także wypełnianie treścią idei, jakie przyświecały nam sprawując mandat pochodzącego z wyboru kraju członkowskiego Rady Bezpieczeństwa ONZ.
Z powodu naszej trudnej historii oraz poczucia odpowiedzialności za działania na rzecz zakończenia konfliktów, czy to w naszym bliskim sąsiedztwie, czy w odleglejszych regionach świata, Polska zawsze opowiadać się będzie za ofiarami konfliktów, osobami pokrzywdzonymi i słabszymi.
Szanowni Państwo,
chciałbym również bardzo mocno podkreślić, że Polska nie traktowała swojego członkostwa w Radzie Bezpieczeństwa jako celu samego w sobie. Chcieliśmy wnieść – i jestem przekonany, że skutecznie wnieśliśmy – do prac Rady, ale również do całego systemu Narodów Zjednoczonych, konkretną wartość dodaną. Zwróciliśmy uwagę na wiele zagadnień, które do tej pory nie były bezpośrednim tematem prac Rady. Uwypukliliśmy inne, ważne perspektywy naszego regionu.
Obecność w Radzie przyczyniła się do umocnienia wizerunku Polski, jako państwa stabilnego, przewidywalnego i angażującego się na rzecz rozwiązywania globalnych problemów. Dała nam również możliwość wzmocnienia relacji dwustronnych z innymi państwami zasiadającymi w Radzie.
Postawię również tezę, że bez tak dużego zaangażowania Polski na forum Rady Bezpieczeństwa, nie moglibyśmy świętować sukcesu konferencji klimatycznej COP24, która odbyła się w grudniu 2018 roku w Katowicach. Nasze przewodnictwo w Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu przyniosło znaczący wkład w globalną politykę klimatyczną. To właśnie roku temu w Katowicach przyjęliśmy tzw. Reguły Katowickie – Katowice Rulebook – będące „instrukcją obsługi” mówiącą w jaki sposób założenia Porozumienia Paryskiego mają zostać wprowadzone w życie.
Jesteśmy zdeterminowani, aby kontynuować misję rozpoczętą w Radzie Bezpieczeństwa, promując fundamentalne dla nas tematy i zagadnienia w trakcie teraz trzyletniej kadencji w Radzie Praw Człowieka w latach 2020-2022, którą właśnie w najbliższym czasie rozpoczniemy.
Wielce Szanowni Państwo,
To, co łączy Polskę i Estonię to nie tylko przynależność do Unii Europejskiej i wspólne cele gospodarcze, a także infrastrukturalne w ramach Inicjatywy Trójmorza. To także zbieżność interesów w odniesieniu do bezpieczeństwa naszego regionu, wyrażona w sposób wyraźny podczas ostatniego spotkania głów państw i szefów rządów NATO w Londynie, jak również podobna wizja polityki wschodniej.
Chciałbym, aby to właśnie w oparciu o tę wspólnotę interesów i wartości, Estonia w sposób naturalny kontynuowała w pracach Rady Bezpieczeństwa inicjatywy podniesione przez Polskę. Mówię tutaj przede wszystkim o działaniach w dziedzinie promocji prymatu prawa międzynarodowego oraz ochrony ludności cywilnej w sytuacjach konfliktów, a także wysiłkach na rzecz utrzymania kwestii Ukrainy i Gruzji w zainteresowaniu Rady.
W kontekście priorytetów i wartości dodanej wnoszonej przez państwa zasiadające w Radzie Bezpieczeństwa, Estonia jako światowy lider cyfryzacji i cyberbezpieczeństwa, ma ogromny potencjał, aby zagadnienia te w większym stopniu stały się przedmiotem rozważań tego gremium. Obecnie przecież zarówno cyberbezpieczeństwo, jak i proces cyfryzacji gospodarek, to integralne części stosunków międzynarodowych i porządku wewnętrznego państw. Uważamy, że Rada Bezpieczeństwa powinna proaktywnie reagować na współczesne zagrożenia, w tym kwestie cyber, i dostrzegamy w związku z tym bardzo szerokie pole do zaangażowania.
Z naszej strony chcę zadeklarować pełne wsparcie dla Estonii w przygotowaniach do objęcia funkcji pochodzącego z wyboru państwa członkowskiego Rady Bezpieczeństwa oraz chęć dzielenia się naszymi doświadczeniami.
Wielce Szanowna Pani Prezydent, Szanowni Państwo,
cieszę się, że za chwilę przekażę Pani Prezydent oczywiście symbolicznie flagę ONZ. Mam nadzieję, że gest ten stanie się tradycją dla państw członkowskich grupy Europy Wschodniej w ONZ, a zwłaszcza dla tych, które jednocześnie wchodzą w skład Bukaresztańskiej Dziewiątki.
Życząc jeszcze raz Pani Prezydent powodzenia w trakcie estońskiego członkostwa w Radzie Bezpieczeństwa oraz realizacji zakładanych celów, zapewniam Panią Prezydent, że może Pani zawsze liczyć na moje serdecznie i przyjacielskie wsparcie.
Dziękuję.