- Context
- Duda spoke at the monument of Wincenty Witos in Warsaw on the 100th anniversary of his appointment as Prime Minister of the National Defense Government.
- Main themes
- Centenary of the Battle of Warsaw, Wincenty Witos, National Defense Government, Polish independence, Bolshevik invasion of 1920, Józef Piłsudski, political unity, tribute to historical leaders, Polish statehood, peasant movement, military and civilian contributions to victory
- Duration
- ~5 min
- Words
- 563
- Sentences
- 13
- Readability
- 28
- Grade
- 19.8
- Syntax
- 3.94
- Vocabulary
- 2.28
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other13 sentences in 8 paragraphs
Ladies and Gentlemen!
Exactly one hundred years ago, on July 24, 1920, Prime Minister Wincenty Witos was appointed by the Chief of State, Józef Piłsudski, to be – as it was said then – the president of ministers, or today we would say: the Prime Minister of the National Defense Government. This was a historic moment in the history of the then-reborn Poland, whose borders were being shaped, and which found itself in mortal danger from the Bolshevik invasion, from the Bolshevik aggression.
The Bolsheviks were already almost at the gates of Warsaw, the threat was dramatic, the political situation was becoming extremely complicated, and at that moment, none other than the great leader of the peasant movement, Wincenty Witos, was asked by Chief of State Józef Piłsudski to take on this extraordinary, unimaginable responsibility of leading a government that was to be the last resort for the Republic, the last chance for the survival of the Polish state, for the defense of Warsaw – for all that we know from the later pages of history, which today we recognize as a great pride of our state, our nation, and above all, of the Polish armed forces.
But – importantly – in light of that great military success, one cannot overlook the managerial aspect. It was not only the commanders, not only the Chief of State, the supreme commander Marshal Józef Piłsudski, it was not only the generals, staff officers, and soldiers, but also the authorities – those who administered the state, made decisions in the background, directed supplies, conducted negotiations on the international stage, all those who every day brought that great success closer – as I said – taking on great responsibility.
Today, the symbolic laying of a wreath – first right here, at the monument of the then Prime Minister Wincenty Witos. This was his first government – Wincenty Witos became Prime Minister for the first time then; the first of three, as we remember. This symbolic gesture shows – on the one hand – the gravity of that event, but on the other – I can boldly say – we are also jointly opening the celebrations of the centenary of the great Battle of Warsaw, the anniversary of which we will celebrate on August 15, so in just a few days. But the establishment of this government – on July 24 – was the prelude to that great victory.
I thank the representatives of all parliamentary clubs, I thank the representatives of all today's political parties, that just as then all political parties stood behind that government – from the right to the left of the political scene – standing together in defense of Poland, so we stand together today here, at the monument of a great Pole, a great patriot, a great politician in the history of the Republic, Wincenty Witos, to pay him tribute, as shortly we will pay tribute to all the fathers of independence in turn, whose monuments stretch from Three Crosses Square to Belweder, starting with Wincenty Witos and ending with Marshal Józef Piłsudski.
I sincerely thank you for this beautiful gesture, for being here together, for showing that in these important matters for Poland we are able – standing next to each other and being together – to pay tribute to those to whom this tribute is particularly due.
Thank you very much.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowni Państwo!
Dokładnie sto lat temu, 24 lipca 1920 roku, został powołany przez Naczelnika Państwa, Józefa Piłsudskiego, premier Wincenty Witos na – jak wtedy mówiono – prezydenta ministrów, czyli dzisiaj powiedzielibyśmy: na premiera Rządu Obrony Narodowej. Był to historyczny moment w dziejach odradzającej się wtedy Polski, której granice kształtowały się, a która znalazła się w śmiertelnym zagrożeniu wobec bolszewickiego najazdu, wobec bolszewickiej napaści.
Bolszewicy byli już prawie że na przedpolach Warszawy, zagrożenie było dramatyczne, sytuacja polityczna niezwykle się komplikowała i w tamtym momencie nie kto inny, ale właśnie wielki przywódca ruchu ludowego, Wincenty Witos, poproszony przez Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego zgodził się wziąć na siebie tę niebywałą, niewyobrażalną dziś odpowiedzialność stanięcia na czele rządu, który miał być ostatnią deską ratunku dla Rzeczypospolitej, był ostatnią szansą na przetrwanie polskiego państwa, na obronę Warszawy – na to wszystko, co znamy z późniejszych kart historii, a co dzisiaj uznajemy za wielką chlubę naszego państwa, naszego narodu, a przede wszystkim polskiego oręża.
Ale – co ważne – wobec tego wielkiego wtedy militarnego sukcesu nie można pomijać aspektu zarządczego. To nie tylko dowódcy, nie tylko Naczelnik Państwa, głównodowodzący Marszałek Józef Piłsudski, to nie tylko generałowie, sztabowcy, oficerowie i żołnierze, lecz także władze – ci, którzy administrowali państwem, podejmowali decyzje na zapleczu, kierowali zaopatrzeniem, prowadzili negocjacje na arenie międzynarodowej, wszyscy, którzy każdego dnia przybliżali tamten wielki sukces – jak powiedziałem – biorąc na siebie wielką odpowiedzialność.
Dzisiaj symboliczne złożenie wieńca – najpierw właśnie tu, pod pomnikiem ówczesnego premiera Wincentego Witosa. Był to jego pierwszy rząd – Wincenty Witos po raz pierwszy został wtedy premierem; pierwszy raz z trzech, jak pamiętamy. Ten symboliczny gest pokazuje – z jednej strony – powagę tamtego wydarzenia, ale z drugiej – śmiało mogę powiedzieć – wspólnie otwieramy także obchody stulecia wielkiej Bitwy Warszawskiej, której rocznicę będziemy obchodzili 15 sierpnia, a więc już za kilka dni. Ale utworzenie właśnie tego rządu – 24 lipca – było wstępem do tamtej wielkiej wiktorii.
Dziękuję przedstawicielom wszystkich klubów parlamentarnych, dziękuję przedstawicielom wszystkich dzisiejszych stronnictw politycznych, że tak jak wtedy wszystkie stronnictwa polityczne stanęły za tym rządem – od prawej do lewej strony sceny politycznej – stanęły razem w obronie Polski, tak i my razem stoimy dzisiaj tu, pod pomnikiem wielkiego Polaka, wielkiego patrioty, wielkiego polityka w historii Rzeczypospolitej, Wincentego Witosa, by oddać mu hołd, jak za chwilę oddamy hołd wszystkim po kolei ojcom niepodległości, których pomniki rozciągają się od placu Trzech Krzyży aż do Belwederu, poczynając właśnie od Wincentego Witosa, a na Marszałku Józefie Piłsudskim skończywszy.
Bardzo serdecznie dziękuję Państwu za ten piękny gest, za to, że jesteśmy tu razem, że pokazujemy, iż w tych ważnych dla Polski sprawach potrafimy – stojąc obok siebie i będąc wspólnie – oddawać hołd tym, którym ten hołd należy się szczególnie.
Dziękuję bardzo.
