- Context
- Duda addressed soldiers, veterans, and dignitaries in Warsaw on Polish Army Day, commemorating the 102nd anniversary of the 1920 Battle of Warsaw.
- Main themes
- Polish Army Day celebrations, Battle of Warsaw 1920, Polish military history, Soviet-Polish War, defense of Poland, military service and sacrifice, NATO alliances, Afghanistan evacuation, COVID-19 pandemic response, soldiers and veterans, Polish independence, national pride
- Duration
- ~19 min
- Words
- 2,270
- Sentences
- 94
- Readability
- 56
- Grade
- 11.0
- Syntax
- 2.98
- Vocabulary
- 2.12
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other94 sentences in 31 paragraphs
Dear Countrymen, and among them, above all, Honorable Veterans and Soldiers and their Loved Ones, who today celebrate your holiday, led by the Command of the Polish Army, the Chief of the General Staff, and the Generals, Esteemed Representatives of the Authorities of the Republic of Poland – Madam Marshal, Honorable Vice Marshals, Mr. Prime Minister, Deputy Prime Ministers, Esteemed Ministers, Ladies and Gentlemen Members of Parliament, Senators, All Distinguished Guests Present, Representatives of Our Allies and Friends, Ambassadors, Members of the Diplomatic Corps, All Esteemed Representatives of Regional and Local Authorities, All Esteemed Ladies and Gentlemen!
One hundred and two years have passed since the great battle that – as some say for good reason – was one of those few that determined the fate of the world. Yes, there is no doubt that if the Soviets, the Red Army had managed to reach the revolted Germany and other countries of Western Europe, the fate of Europe and the world would have been different. And the world would probably not look as we observe it today; it would not be as we know it.
But that did not happen. Underrated by Soviet communists, by Russians, the Polish army – the army of a country that Stalin and the leaders of the Soviet Union said was merely a buffer between Western Europe, which they were heading towards, and the great Soviet Union – this Poland turned out to be an insurmountable barrier.
We know perfectly well from the pages of history and archival documents that in those days of August 1920, very many, the vast majority did not believe that Poland, that Warsaw could defend itself. Soviet commanders were confident of victory. It can be boldly said that they were already dividing the skin of the bear.
Meanwhile, it turned out that Poles have the hearts of lions, that they know how to stand up to fight, to mobilize, and – breaking through all barriers, fear, often lack of training, often lack of armament – with their courage and determination to turn the tide. That is exactly what happened in those August days.
Today we stand here, in Marshal Józef Piłsudski Square, the great victor responsible for those days and for that moment, which was a victory, although it could have been a defeat for which he would also bear responsibility – the great Marshal of the Republic, the great father of Polish independence, who was not only one of those who allowed it to be regained through political and military actions but also one of those who allowed it to be maintained.
We look with pride at Polish history, we look with pride at this great victory. Yes, with immense pride! For 74 years of the existence of the Soviet Union, Soviet Russia lost only one official war. It was that war from 102 years ago. Only the war with Poland was lost by Soviet Russia throughout its entire history – fortunately not a long one.
Today, the Polish soldier has his great holiday. On this day, we not only remember those who fell in defense of the homeland over the centuries and decades, but above all, we warmly embrace Polish soldiers and their families. We thank you for your steadfast service to the homeland, we thank you for your bravery, we thank you for your responsibility, we thank you for your exemplary daily fulfillment of duties – sometimes at the risk of your lives.
I say this especially at this moment because it must be said clearly: there have not been such difficult years as we have faced recently in the history of the Republic over the last decades. So difficult for all of us, but also placing such high demands on our soldiers, our officers – all those who stand guard over our security.
It is the COVID-19 pandemic, with which the army also bravely struggled, supporting medical services. It is the wonderful service of military medical services – with great responsibility and wisdom – for which I thank you from the bottom of my heart, for that great sacrifice.
But it is also everything that took place since last August 15, 2021: the evacuation from Afghanistan excellently carried out by Polish commanders, by Polish diplomats, but especially directly by our pilots and soldiers. I thank you from the bottom of my heart for that heroic service there on the ground, at the airport in Kabul.
Thank you for those 30 flights in incredibly difficult conditions – as the pilots said: the most difficult they had ever encountered, when they had to land at night on unlit airfields only with night vision; when it was unknown what would happen when an explosion occurred, when shots were fired, when a dangerous situation turned into horror.
You saved 1,300 people – not only our compatriots, not only Poles. You saved our allies, you saved many who simply needed help. You did it excellently, without any losses of your own. Thank you for this extraordinary display of professionalism and responsibility. Thank you for this extraordinary display of heroism. Thank you to the pilots, commanders, soldiers of the special forces.
But at that very moment, our country found itself directly in danger. Yes! Today it can be boldly said: our country found itself in danger. Not only the border of the Republic as such; it was not only and exclusively a migratory threat. It was a threat whose subtext was what we feared most at that time and what we – as politicians analyzing and considering this situation, making decisions about further actions and measures to be taken – spoke quietly among ourselves, that this is not a spectacular and isolated action, but that it is part of a broader plan being implemented by those who are hostile to the Republic, hostile to the European community.
That it may simply be a test of whether Poles would rise to the occasion of defending their homeland with full responsibility, full professionalism, but also full determination. From the very first day – thanks to the attitude of Polish soldiers and officers, thanks to your attitude – we showed this determination to the whole world, defending the Polish border, defending the border of the European Union, defending the border of the Schengen area. Despite various attacks from various fools and traitors, various irresponsible people, the Polish soldier rose to the occasion. He endured. I thank you for that from the bottom of my heart.
Who knows what the consequences of this hybrid attack carried out by the Belarusian regime in cooperation – without a doubt – with Moscow would have been if it were not for your attitude, if it were not for the heroism of Polish officers and soldiers, if it were not for their responsibility at the border, if it were not for the responsibility of all those who supported them, if it were not for those sleepless nights, if it were not for those frozen hands. You served in extremely difficult conditions; I have been with you, I have seen it with my own eyes. Thank you for that great sense of responsibility for the affairs of the Republic.
And finally, what is happening today beyond our eastern border, which began at the end of February this year: the Russian frontal aggression against Ukraine; against an independent, sovereign, democratic state – against our neighbor. An aggression whose scale was hard to anticipate. I have no doubt that it absolutely exceeded what some expected, and for some it was a total surprise.
Russia and the Russian regime broke a great taboo that had been a hard line of security since World War II: that no power attacks another state in a frontal manner to take away freedom, to take away independence, to take away land, to challenge the existence of a state and a nation.
We are not only observers of this. I thank you from the bottom of my heart that although not with weapons in hand, we are participants in this through our help that we provide to Ukraine and Ukrainians; through the service of our soldiers throughout this conflict; through the support that our allies provide to us, and above all to Ukraine, also with our help, also using our capabilities. But above all, I thank you all for your service. This is indeed standing guard over the security of the Republic.
What are our tasks today? Above all, strengthening security. It has been greatly enhanced since the beginning of the Russian aggression. Today we have thousands of allied soldiers on our soil, we have the most modern armament on our soil – both anti-missile, anti-aircraft, but also many other types.
But we – I speak here as the President of the Republic, I also say "we" because I have next to me the Minister of National Defense, Deputy Prime Minister Mr. Mariusz Błaszczak, because there is Prime Minister Mateusz Morawiecki, because there are representatives of the highest authorities with Madam Marshal at the forefront – our responsibility today is, without sparing strength and resources, to provide the best, most modern equipment to our soldiers, to the Polish army, so that we are able not only to defend ourselves but that we do not have to defend ourselves.
I always repeat: these enormous expenses that must be incurred for equipping the army, for security – to put it bluntly, defense expenditures – serve precisely to ensure that no one attacks us; they serve to have such potential that all potential aggressors will fear. That is what we are striving for.
I know that many doubts arose in hearts when we transferred our linear armament to the disposal of Ukrainian soldiers – our allies. But we gave it to them so that they could and had something to defend not only their country, not only their land, but also potentially us, and Europe, and our entire community – both European and Euro-Atlantic. We did it, and I have no doubt that although the decisions were difficult, we acted rightly.
I am immensely grateful to the Prime Minister, to the Prime Ministers for the courage – for the decisions we made, and for the decisions on the rapid purchase of modern armament. Yes! Training activities are already underway to prepare our soldiers for service on the most modern Abrams tanks. Yes! Tanks are already being produced for us in the United States. Yes! Tanks and howitzers from South Korea will come to us this year. Yes! This year, the Polish army will receive the most modern armament at the highest level.
I have no doubt that all the decisions we made over the past years – including those made before the Russian aggression against Ukraine – were indeed far-sighted: on the purchase of F-35 aircraft, on the purchase of Himars artillery systems, on the purchase of Patriot missile defense systems. All of this ultra-modern armament that will come to us in the coming years.
I thank you for all these decisions made by the current Minister of National Defense, Mr. Mariusz Błaszczak, and I thank you for the decisions made by the previous Minister of National Defense, Mr. Antoni Macierewicz. Yes! These are also decisions on the expansion of the personnel potential of the Polish army, on the establishment of Territorial Defense Forces, which have proven themselves excellently in many difficult situations over the past years.
From the bottom of my heart, I thank all our soldiers for their service. Thank you for your service both in the country and beyond its borders, in all contingents – where you represent us with great responsibility and in an extremely professional manner, providing a wonderful testimony to Poland and the Polish armed forces; showing that we are a responsible ally, a responsible partner, that we can be trusted. I thank you for that from the bottom of my heart.
But as always – I try to remember this – I thank your loved ones. I thank all those who wait for you. I thank all those who tremble with anxiety when you perform various difficult tasks – often not even knowing where. But they are there, showering you with love, patience, and warmth that is so greatly needed by every human being. I thank them for that from the bottom of my heart.
I always repeat that in the army, entire families serve; that the mission at the risk of life is not only performed directly by the husband or wife, but also by spouses and children, parents waiting at home, trembling with anxiety. I thank you all for that from the bottom of my heart. I want you to be sure that the Republic remembers this.
I wish you, Polish soldiers and Polish military families – all of you, not only soldiers in active service, but also those soldiers who have already retired, families of Polish veterans, our heroes – that above all, Poland is always safe; I wish you that you never have to stand with weapons in hand to defend the Republic; I wish you that not only now but also in the coming years and decades, the process of strengthening the Polish army is carried out with responsibility, which thus means strengthening the security of the Republic – strengthening the security of its existence here, in this very difficult place in Europe. But an important place, where our state and our nation have endured and developed for over a thousand years.
Long live the Polish soldier! Long live free, sovereign, and independent Poland! Honor and glory to the heroes!
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Drodzy Rodacy, a wśród nich przede wszystkim Czcigodni Kombatanci oraz Żołnierze i ich Najbliżsi, którzy dzisiaj obchodzicie swoje święto, na czele z Dowództwem Polskiego Wojska, Szefem Sztabu Generalnego i Generałami, Wielce Szanowni Przedstawiciele Władz Rzeczypospolitej Polskiej – Pani Marszałek, Szanowni Państwo Wicemarszałkowie, Panie Premierze, Panowie Wicepremierzy, Szanowni Panie i Panowie Ministrowie, Panie i Panowie Posłowie, Senatorowie, Wszyscy Dostojni Przybyli Goście, Przedstawiciele Naszych Aliantów i Przyjaciele, Ambasadorowie, Członkowie Korpusu Dyplomatycznego, Wszyscy Dostojni Przedstawiciele Władz Regionalnych i Lokalnych, Wszyscy Wielce Szanowni Państwo!
102 lata minęły od wielkiej bitwy, która – jak niektórzy nie bez powodu mówią – była jedną z tych niewielu, które przesądziły o losach świata. Tak, nie ma żadnej wątpliwości, że gdyby Sowietom, Armii Czerwonej udało się wtedy dotrzeć do zrewoltowanych Niemiec i innych krajów Europy Zachodniej, zapewne losy Europy i świata potoczyłyby się inaczej. I świat pewnie nie wyglądałby tak, jak obserwujemy go dzisiaj, nie byłby taki, jakim go znamy.
Ale do tego nie doszło. Niedoceniana przez sowieckich komunistów, przez Rosjan polska armia – armia kraju, o którym Stalin wraz z członkami kierownictwa Związku Sowieckiego mówili, że to tylko przepierzenie pomiędzy zachodnią Europą, do której zdążają, a wielkim Krajem Rad – ta Polska okazała się barierą nie do pokonania.
Wiemy doskonale z kart historii i dokumentów archiwalnych, że w tamtych dniach sierpnia 1920 roku bardzo wielu, zdecydowana większość nie wierzyła, że Polska, że Warszawa jest w stanie się obronić. Sowieccy dowódcy byli pewni zwycięstwa. Śmiało można powiedzieć, że dzielili już skórę na niedźwiedziu.
Tymczasem okazało się, że Polacy mają serce lwów, że umieją stanąć do walki, zmobilizować się i – przełamując wszelkie bariery, strach, często braki w wyszkoleniu, często braki w uzbrojeniu – swoim męstwem i determinacją odwrócić losy. To właśnie nastąpiło w tamtych sierpniowych dniach.
Dzisiaj stoimy tutaj, na placu Marszałka Józefa Piłsudskiego, wielkiego zwycięzcy odpowiedzialnego za tamte dni i za ten moment, który był wiktorią, choć mógł być klęską, za którą też by ponosił odpowiedzialność – wielkiego Marszałka Rzeczypospolitej, wielkiego ojca polskiej niepodległości, który nie tylko był jednym z tych, którzy ją politycznymi i militarnymi działaniami pozwolili odzyskać, ale jednym z tych, którzy pozwolili także ją utrzymać.
Patrzymy z dumą na polską historię, patrzymy z dumą na to wielkie zwycięstwo. Tak, z ogromną dumą! Przez 74 lata istnienia Związku Sowieckiego Rosja sowiecka przegrała tylko jedną oficjalną wojnę. To była właśnie tamta wojna sprzed 102 lat. Tylko wojnę z Polską przegrała Rosja sowiecka w czasie całej swojej historii – na szczęście nie za długiej.
Dzisiaj polski żołnierz ma swoje wielkie święto. W ten dzień nie tylko wspominamy tych, którzy polegli w obronie ojczyzny na przestrzeni stuleci i dziesięcioleci, ale przede wszystkim gorąco ściskamy polskich żołnierzy i ich rodziny. Dziękujemy za wytrwałą służbę dla ojczyzny, dziękujemy za dzielność, dziękujemy za odpowiedzialność, dziękujemy za wzorowe codzienne wykonywanie obowiązków – czasem z narażeniem życia.
Mówię to szczególnie w tym momencie, bo trzeba jasno powiedzieć: tak trudnych lat, z jakimi mamy do czynienia ostatnio, nie było na przestrzeni ostatnich dziesięcioleci w historii Rzeczypospolitej. Tak trudnych dla nas wszystkich, ale także stawiających tak wysokie wymagania naszym żołnierzom, naszym funkcjonariuszom – wszystkim tym, którzy stoją na straży naszego bezpieczeństwa.
To pandemia COVID–19, z którą także wojsko dzielnie się zmagało, wspierając służby medyczne. To wspaniała służba wojskowych służb medycznych – z wielką odpowiedzialnością i mądrością – za którą z całego serca ogromnie dziękuję, za to wielkie poświęcenie.
Ale to także wszystko to, co miało miejsce w trakcie od zeszłego 15 sierpnia 2021 roku: ewakuacja z Afganistanu wzorowo przeprowadzona przez polskich dowódców, przez polskich dyplomatów, ale zwłaszcza bezpośrednio przez naszych pilotów i żołnierzy. Z całego serca dziękuję za tę bohaterską służbę tam na miejscu, na lotnisku w Kabulu.
Dziękuję za te 30 lotów w nieprawdopodobnie trudnych warunkach – jak mówili piloci: najtrudniejszych, z jakimi do tej pory przyszło im się zetknąć, kiedy trzeba było lądować w nocy na nieoświetlonych lotniskach tylko przy noktowizji; kiedy nie było wiadomo, co się stanie, kiedy nastąpi wybuch, kiedy padną strzały, kiedy z niebezpiecznej sytuacji zrobi się groza.
Uratowaliście 1300 osób – nie tylko naszych rodaków, nie tylko Polaków. Uratowaliście naszych sojuszników, uratowaliście wielu tych, którzy po prostu potrzebowali pomocy. Zrobiliście to wzorowo, bez żadnych własnych strat. Dziękuję za ten niezwykły pokaz profesjonalizmu i odpowiedzialności. Dziękuję za ten niezwykły pokaz bohaterstwa. Dziękuję pilotom, dowódcom, żołnierzom sił specjalnych.
Ale właściwie w tym samym momencie nasz kraj bezpośrednio znalazł się w zagrożeniu. Tak! Dzisiaj śmiało można mówić: nasz kraj znalazł się w zagrożeniu. Nie tylko granica Rzeczypospolitej jako taka, nie było to tylko i wyłącznie zagrożenie migracyjne. Było to zagrożenie, którego podtekst stanowiło to, czego najbardziej się wtedy obawialiśmy i o czym my – jako politycy analizujący i rozważający tę sytuację, podejmujący decyzję o kolejnych działaniach i środkach, które będą podejmowane – mówiliśmy cicho, między sobą, że to nie jest spektakularna i odosobniona akcja, ale że jest to część szerszego planu, który realizują ci, którzy są wrogo nastawieni wobec Rzeczypospolitej, wrogo nastawieni wobec wspólnoty europejskiej.
Że być może jest to po prostu próba tego, czy Polacy staną na wysokości zadania obrony swojej ojczyzny z pełną odpowiedzialnością, pełnym profesjonalizmem, ale także i pełną determinacją. Od pierwszego dnia – dzięki postawie polskich żołnierzy i funkcjonariuszy, dzięki Waszej postawie – pokazaliśmy tę determinację całemu światu, broniąc polskiej granicy, broniąc granicy Unii Europejskiej, broniąc granicy strefy Schengen. Mimo różnego rodzaju ataków różnych durniów i zdrajców, różnych nieodpowiedzialnych ludzi polski żołnierz stanął na wysokości zadania. Wytrzymał. Dziękuję za to z całego serca.
Kto wie, jakie byłyby następstwa tego hybrydowego ataku realizowanego przez reżim białoruski we współpracy – bez wątpienia – z Moskwą, gdyby nie Wasza postawa, gdyby nie bohaterstwo polskich funkcjonariuszy i żołnierzy, gdyby nie ich odpowiedzialność na granicy, gdyby nie odpowiedzialność wszystkich tych, którzy ich wspierali, gdyby nie te nieprzespane noce, gdyby nie te zmarznięte ręce. Służyliście w niezwykle trudnych warunkach, bywałem u Was, widziałem to na własne oczy. Dziękuję za to wielkie poczucie odpowiedzialności za sprawy Rzeczypospolitej.
I wreszcie to, co dzieje się dzisiaj za naszą wschodnią granicą, a co zaczęło się pod koniec lutego tego roku: rosyjska frontalna agresja na Ukrainę; na niepodległe, suwerenne, demokratyczne państwo – na naszego sąsiada. Agresja, której skali trudno się było spodziewać. Nie mam żadnych wątpliwości, że absolutnie przerosła ona to, czego niektórzy się spodziewali, a dla niektórych była w ogóle totalnym zaskoczeniem.
Rosja i reżim rosyjski złamały wielkie tabu, które było cały czas twardą granicą bezpieczeństwa od czasu II wojny światowej: że żadne mocarstwo nie atakuje drugiego państwa w sposób frontalny po to, by odebrać wolność, po to, by odebrać niepodległość, po to, by odebrać ziemię, po to, by zakwestionować egzystencję państwa i narodu.
Jesteśmy nie tylko tego obserwatorami. Dziękuję Wam z całego serca, że choć nie z bronią w ręku, ale jesteśmy tego uczestnikami poprzez naszą pomoc, którą świadczymy Ukrainie i Ukraińcom; poprzez służbę naszych żołnierzy przez cały okres tego konfliktu; poprzez wsparcie, jakiego nam, a przede wszystkim Ukrainie, udzielają nasi sojusznicy także przy naszej pomocy, także korzystając z naszych możliwości. Ale przede wszystkim dziękuję Wam wszystkim za służbę. To jest faktyczne stanie na straży bezpieczeństwa Rzeczypospolitej.
Jakie są dzisiaj nasze zadania? Przede wszystkim wzmacnianie bezpieczeństwa. Ogromnie uległo ono wzmocnieniu od początku rosyjskiej agresji. Mamy dzisiaj na naszej ziemi tysiące żołnierzy sojuszniczych, mamy na naszej ziemi także najnowocześniejsze uzbrojenie – i to antyrakietowe, przeciwlotnicze, ale także wielu innych rodzajów.
Ale my – mówię tutaj jako Prezydent Rzeczypospolitej, mówię także „my”, ponieważ mam obok siebie Ministra Obrony Narodowej, Wicepremiera Pana Mariusza Błaszczaka, bo jest Pan Premier Mateusz Morawiecki, bo są przedstawiciele najwyższych władz z Panią Marszałek na czele – naszą odpowiedzialnością dzisiaj jest, nie szczędząc sił i środków, zapewnić jak najlepsze, jak najnowocześniejsze wyposażenie naszym żołnierzom, polskiej armii, tak byśmy byli w stanie nie tylko obronić się sami, ale byśmy nie musieli się bronić.
Zawsze to powtarzam: te ogromne wydatki, które trzeba ponieść na wyposażenie armii, na bezpieczeństwo – mówiąc wprost, wydatki obronne – służą właśnie temu, aby nikt nas nie zaatakował; służą temu, aby mieć taki potencjał, którego będą się obawiali wszyscy potencjalni agresorzy. Do tego właśnie zdążamy.
Wiem, że wiele wątpliwości zrodziło się w sercach, kiedy przekazywaliśmy nasze liniowe uzbrojenie do dyspozycji żołnierzy ukraińskich – naszych sojuszników. Ale dawaliśmy im je po to, by mogli i mieli czym bronić nie tylko swojego kraju, nie tylko swojej ziemi, ale także potencjalnie i nas, i Europy, i całej naszej wspólnoty – i europejskiej, i euroatlantyckiej. Zrobiliśmy to i nie mam żadnych wątpliwości, że choć decyzje były trudne, to postąpiliśmy słusznie.
Ogromnie dziękuję Panu Premierowi, Panom Premierom za odwagę – i tych decyzji, które podjęliśmy, i decyzji o szybkich zakupach nowoczesnego uzbrojenia. Tak! Już trwają w tej chwili działania szkoleniowe przygotowujące naszych żołnierzy do służby na najnowocześniejszych czołgach Abrams. Tak! Już w tej chwili produkowane są dla nas czołgi w Stanach Zjednoczonych. Tak! Jeszcze w tym roku przyjdą do nas czołgi i haubice z Korei Południowej. Tak! Jeszcze w tym roku polska armia otrzyma najnowocześniejsze uzbrojenie na najwyższym poziomie.
Nie mam żadnych wątpliwości, że wszystkie decyzje, które podjęliśmy w ciągu ostatnich lat – także i te podjęte przed rosyjską agresją na Ukrainę – były właśnie dalekowzroczne: o zakupie samolotów F–35, o zakupie systemów artyleryjskich Himars, o zakupie systemów obrony przeciwrakietowej Patriot. Całego tego ultranowoczesnego uzbrojenia, które przyjdzie do nas w najbliższych latach.
Dziękuję za wszystkie te decyzje podejmowane przez obecnego Ministra Obrony Narodowej, Pana Mariusza Błaszczaka, i dziękuję za decyzje podejmowane także przez poprzedniego Ministra Obrony Narodowej, Pana Antoniego Macierewicza. Tak! To także decyzje o rozbudowie potencjału osobowego polskiej armii, o utworzeniu Wojsk Obrony Terytorialnej, które tak znakomicie sprawdziły się w tylu trudnych sytuacjach na przestrzeni ostatnich lat.
Z całego serca dziękuję wszystkim naszym żołnierzom za służbę. Dziękuję za służbę i w kraju, i poza jego granicami, we wszystkich kontyngentach – tam, gdzie z wielką odpowiedzialnością i w niezwykle profesjonalny sposób reprezentujecie nas, wystawiając wspaniałe świadectwo Polsce i polskim siłom zbrojnym; pokazując, że jesteśmy odpowiedzialnym sojusznikiem, odpowiedzialnym aliantem, że można nam zaufać. Dziękuję Wam za to z całego serca.
Ale tak jak zawsze – staram się o tym pamiętać – dziękuję Waszym najbliższym. Dziękuję wszystkim tym, którzy na Was czekają. Dziękuję wszystkim tym, którzy drżą z niepokoju wtedy, gdy wykonujecie różne najtrudniejsze zadania – najczęściej nawet nie wiedzą gdzie. Ale są, obdarzają Was miłością, cierpliwością i ciepłem tak ogromnie przecież potrzebnym każdemu człowiekowi. Dziękuję im za to z całego serca.
Zawsze powtarzam, że w wojsku służą całe rodziny; że misję z narażeniem życia wykonuje nie tylko bezpośrednio mąż czy żona, ale wykonują także małżonkowie i dzieci, rodzice czekający w domu, drżący z niepokoju. Dziękuję Wam wszystkim za to z całego serca. Chcę, żebyście byli pewni, że Rzeczpospolita o tym pamięta.
Życzę Wam, polscy żołnierze i polskie rodziny wojskowe – wszystkie, nie tylko żołnierzy w czynnej służbie, ale także i tych żołnierzy, którzy przeszli już na emeryturę, rodziny polskich kombatantów, naszych bohaterów – by przede wszystkim Polska zawsze była bezpieczna; życzę Wam, by nigdy nie trzeba było stawać z bronią w ręku do obrony Rzeczypospolitej; życzę Wam, by nie tylko teraz, ale także przez najbliższe lata i dziesięciolecia z odpowiedzialnością realizowany był proces wzmacniania polskiej armii oznaczający tym samym umacnianie bezpieczeństwa Rzeczypospolitej – umacnianie bezpieczeństwa jej trwania tu, w tym bardzo trudnym miejscu Europy. Ale miejscu ważnym, gdzie nasze państwo i nasz naród trwają i rozwijają się od ponad tysiąca lat.
Niech żyje polski żołnierz! Niech żyje wolna, suwerenna i niepodległa Polska! Cześć i chwała bohaterom!
