Speech during the ceremony of awarding the Order of the White Eagle to Professor Ryszard Jerzy Gryglewski.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed a ceremony at which he awarded the Order of the White Eagle to pharmacologist Professor Ryszard Gryglewski in Kraków on 26 January 2017.
- Main themes
- Order of the White Eagle award ceremony, Professor Ryszard Gryglewski's achievements, prostacyclin discovery, prostaglandins research, cardiovascular disease treatment, pharmacology contributions, Polish science under communism, Jagiellonian University, scientific dedication and courage, anti-inflammatory drug mechanisms
- Duration
- ~8 min
- Words
- 999
- Sentences
- 41
- Readability
- 32
- Grade
- 14.7
- Syntax
- 3.31
- Vocabulary
- 2.31
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other41 sentences in 15 paragraphs
Your Excellency, Most Honorable Professor,
Mr. Minister,
Gentlemen Presidents,
Dean,
Esteemed Professors,
Dear Family of Our Wonderful Knight of the Order of the White Eagle!
Professor, it is an incredibly moving moment for me that I could honor an outstanding ‒ absolutely outstanding! – representative not only of Polish but also of world science. That I could honor an eminent academic, a long-time head of the Department of Pharmacology at the Medical Academy in Kraków, Collegium Medicum of the Jagiellonian University. That I could honor the rector of the Medical Academy, who contributed to the fact that the Medical Academy returned to the Jagiellonian University, where its historical roots lie as one of the faculties of this oldest Polish university. But above all ‒ which I want to emphasize very strongly ‒ that I could appreciate and honor a scholar who has contributed to tremendous progress in the development of world pharmacology in the field of treating cardiovascular diseases, in the field of treating diseases of the nervous and hormonal systems.
Professor, I must admit that I spent a long time reading materials before today’s meeting, as the names that appear there are so complicated that I, as a lawyer, cannot even remember them. But I was greatly helped here ‒ which I want to emphasize very strongly ‒ by an interview conducted two years ago with you, where you not only explain what you have actually discovered, but above all, where you do so in an extremely accessible way. And this also shows your great class as a scholar, as a teacher, someone who can explain the essence of your research, the essence of your discovery to non-experts, to laypeople in an understandable way.
You have studied substances in the human body that we call prostaglandins. These are factors that contribute to the development of inflammatory states in the body ‒ they contribute, because they are not bacteria that directly cause inflammation when they enter our body, nor are they viruses. But they are present in our body and lead to the brain becoming aware that a dangerous situation is arising. That is, those that are responsible for the formation of swelling in situations when there are bacteria or viruses ‒ and as a result, inflammation occurs.
To put it even more vividly: when it comes to drugs like aspirin or ibuprofen, they were discovered a long time ago. And already a long time ago, in the 19th century, it was known that they help, but it was not very well understood how. It was known that they are excellent as anti-inflammatory, analgesic, and antipyretic substances, but the mechanism of their action was not fully known.
And it is precisely this research on prostaglandins, that is, derivatives of arachidonic acid, that led to you showing what the actual action of these drugs is. And among them, by studying these prostaglandins, you made an absolutely groundbreaking discovery, namely, you discovered prostacyclin, which you beautifully named the prima donna among prostaglandins. And its significance for the human body and for world pharmacology, especially for the treatment of cardiovascular diseases, is absolutely groundbreaking. Because it dilates blood vessels and has an anti-thrombotic effect, thus helping to prevent heart attacks or thrombosis in the body. It also causes the dissolution of clots. Therefore, it is obvious to everyone that this discovery was absolutely groundbreaking not only for Polish science but also for world science.
Professor, this discovery happened ‒ young people will say ‒ a long time ago, but this also deserves to be emphasized. That you made this discovery in very difficult times when Polish science was not particularly promoted in the world, because we were behind the Iron Curtain. We lived in a country that was in the sphere of influence of the Soviet Union. We were not very welcome ‒ in that political sense ‒ outside the borders of our country, and it was very difficult for representatives of Polish science to break through anywhere in the world. So this adds even more esteem to this great discovery and shows how great contributions you have made to promoting Polish science among this generation of young pharmacists, young pharmacologists, who have emerged from your tutelage. Hundreds of publications written, hundreds of presentations you have delivered. And above all, the beautiful attitude of a true scientist, extremely dedicated, one could say ‒ a passionate scientist, because it is almost frightening to say, but you also tested your discoveries on yourself together with Professor Andrzej Szczeklik. And this also shows extraordinary courage and an extraordinary willingness to take responsibility for your discovery. For whether it will indeed help people, whether it will truly support therapeutic possibilities, the possibilities of treatment.
Professor, I have absolutely no doubt that a person like you, a great and wonderful scientist, a luminary of Polish science, today a full member of the Polish Academy of Arts and Sciences, a regular member of the Polish Academy of Sciences – today, but once a young scientist ‒ achieved all this through your own work, your own effort, your own intellect, and your own scientific courage. Professor, I bow to you and thank you immensely for accepting this highest order in the Republic of Poland. Thank you, Professor, for everything you have done for Polish science, for Polish pharmacology, for Polish medicine, and for generations of those young people who today work in clinics, in hospitals, who also have the chance to make discoveries.
Whenever I present here at the Presidential Palace in this hall professorial nominations to the young successors of your work, I say that I am waiting for the Polish Nobel Prize. Professor, you have paved the way towards the Nobel Prize, and I hope that sooner or later some Polish scholar, following in your footsteps as a courageous scientist, as a person of free academic thought, will receive this award for the Republic.
Once again, with all due respect and great joy, I thank you, Professor.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Ekscelencjo, Wielce Szanowny Panie Profesorze,
Panie Ministrze,
Panowie Prezesi,
Panie Dziekanie,
Szanowni Państwo Profesorowie,
Droga Rodzino Naszego Wspaniałego Kawalera Orderu Orła Białego!
Panie Profesorze, to dla mnie niezwykle poruszająca chwila, że mogłem odznaczyć wybitnego ‒ absolutnie wybitnego! – przedstawiciela nie tylko polskiej, ale i światowej nauki. Że mogłem odznaczyć wybitnego akademika, długoletniego szefa Katedry Farmakologii Akademii Medycznej w Krakowie, Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Że mogłem odznaczyć rektora Akademii Medycznej, który przyczynił się do tego, że Akademia Medyczna z powrotem wróciła na Uniwersytet Jagielloński, tam, gdzie były jej historyczne korzenie jako jednego z wydziałów tego najstarszego polskiego uniwersytetu. Ale przede wszystkim ‒ co chcę bardzo mocno zaakcentować ‒ że mogłem docenić i odznaczyć uczonego, który przyczynił się do ogromnego postępu, jeżeli chodzi o rozwój światowej farmakologii w dziedzinie leczenia chorób układu krążenia, w dziedzinie leczenia chorób układu nerwowego i hormonalnego.
Panie Profesorze, muszę się przyznać, że długo czytałem materiały przed dzisiejszym spotkaniem, albowiem nazwy, które się tam pojawiają, są tak skomplikowane, że ja jako prawnik nie jestem w stanie nawet ich zapamiętać. Ale niezwykle mi tutaj pomógł – co chcę bardzo mocno zaakcentować – wywiad sprzed dwóch lat przeprowadzony z Panem Profesorem, gdzie Pan Profesor nie tylko wyjaśnia, co tak naprawdę Pan Profesor odkrył, ale przede wszystkim, gdzie czyni Pan to w sposób niezwykle przystępny. I to także pokazuje Pańską wielką klasę jako uczonego, jako dydaktyka, tego, który potrafi niefachowcom, nieekspertom w przystępny sposób wytłumaczyć istotę swoich badań, istotę swojego odkrycia.
Otóż Pan Profesor badał takie substancje w ludzkim organizmie, które nazywamy prostaglandynami. To są czynniki, które przyczyniają się do powstania w organizmie stanów zapalnych ‒ przyczyniają się, albowiem nie są bakteriami, które bezpośrednio powodują stany zapalne, gdy dostaną się do naszego organizmu, czy wirusami. Ale które są w naszym organizmie i prowadzą do tego, aby mózg dowiedział się, że w organizmie pojawia się sytuacja niebezpieczna. Czyli te, które odpowiadają za powstanie obrzęków w sytuacji, gdy są bakterie czy wirusy ‒ i w związku z tym pojawia się stan zapalny.
Mówiąc jeszcze bardziej plastycznie: jeżeli chodzi o takie leki jak aspiryna czy ibuprofen, one były odkryte bardzo dawno temu. I już bardzo dawno, w XIX wieku, wiedziano, że one pomagają, ale nie bardzo wiedziano jak. Wiedziano, że są doskonałe właśnie jako substancje przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, ale mechanizm ich działania nie był do końca znany.
I to właśnie te badania nad prostaglandynami, czyli pochodnymi kwasu arachidonowego, doprowadziły do tego, że to Pan Profesor pokazał, jakie rzeczywiście jest działanie tych leków. A wśród nich, badając te prostaglandyny, Pan Profesor dokonał absolutnie przełomowego odkrycia, a mianowicie odkrył prostacyklinę, którą Pan Profesor nazwał tak bardzo pięknie primadonną wśród prostaglandyn. A jej znaczenie dla ludzkiego organizmu i właśnie dla światowej farmakologii, dla leczenia przede wszystkim chorób układu krążenia jest absolutnie przełomowe. Albowiem to ona rozszerza tętnice i działa przeciwzakrzepowo, a więc pozwala przyczynić się do zapobiegania choćby zawałom czy zakrzepom w organizmie. Ona także powoduje rozpuszczanie zakrzepów. W związku z powyższym oczywiste jest chyba dla każdego, że to odkrycie miało charakter absolutnie przełomowy nie tylko dla polskiej nauki, ale także dla nauki światowej.
Panie Profesorze, to odkrycie nastąpiło – młodzi przede wszystkim powiedzą ‒ już dawno temu, ale to właśnie także zasługuje na podkreślenie. Że Pan Profesor tego odkrycia dokonał w bardzo trudnych czasach, gdy polska nauka nie była specjalnie promowana na świecie, dlatego że byliśmy za żelazną kurtyną. Żyliśmy w kraju, który znajdował się w strefie wpływów Związku Radzieckiego. Nie byliśmy zbyt mile widziani ‒ w tym sensie politycznym ‒ poza granicami naszego kraju i bardzo trudno się było przebić przedstawicielom polskiej nauki gdziekolwiek na świecie. Więc to dodatkowo jeszcze dodaje temu wielkiemu odkryciu estymy i pokazuje, jak wielkie zasługi Pan Profesor położył także dla promowania polskiej nauki wśród tego pokolenia wychowanych młodych farmaceutów, młodych farmakologów, którzy wyszli spod ręki Pana Profesora. Setki napisanych publikacji, setki referatów, które Pan Profesor wygłosił. A przede wszystkim piękna postawa prawdziwego naukowca, niezwykle oddanego, można powiedzieć ‒ naukowca zapaleńca, bo właściwie wręcz aż strach powiedzieć, ale Pan Profesor swoje odkrycia testował także na sobie razem z panem profesorem Andrzejem Szczeklikiem. I to pokazuje także niezwykłą odwagę i niezwykłą gotowość wzięcia odpowiedzialności za swoje odkrycie. Za to, czy ono rzeczywiście będzie pomagało ludziom, czy rzeczywiście będzie wspierało możliwości terapii, możliwości leczenia.
Panie Profesorze, nie mam absolutnie cienia wątpliwości, że człowiek taki jak Pan, wielki wspaniały naukowiec, koryfeusz polskiej nauki, dziś członek rzeczywisty Polskiej Akademii Umiejętności, członek zwyczajny Polskiej Akademii Nauk – dziś, ale kiedyś przecież młody naukowiec ‒ to wszystko osiągnął własną pracą, własnym wysiłkiem, własnym intelektem i własną naukową odwagą. Panie Profesorze, chylę przed Panem czoła i niezwykle dziękuję za przyjęcie tego najwyższego w Rzeczypospolitej Polskiej orderu. Dziękuję, Panie Profesorze, za wszystko, co przez lata swojej pracy zrobił Pan dla polskiej nauki, dla polskiej farmakologii, dla polskiej medycyny i dla pokoleń tych młodych, którzy dzisiaj pracują w klinikach, w szpitalach, którzy także mają szansę na to, aby dokonać odkryć.
Ilekroć wręczam tutaj w Pałacu Prezydenckim w tej sali nominacje profesorskie młodym następcom Pana Profesora, mówię, że czekam na polską Nagrodę Nobla. Panie Profesorze, Pan przecierał szlaki w kierunku Nagrody Nobla, mam nadzieję, że prędzej czy później jakiś polski uczony, idąc Pana śladem jako odważnego naukowca, jako człowieka wolnej myśli akademickiej tę nagrodę dla Rzeczypospolitej otrzyma.
Jeszcze raz z całym szacunkiem i ogromną radością Panu Profesorowi dziękuję.