Speech during the ceremony of signing the act on discounted travel for Polish diaspora children and youth.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda signed legislation granting school IDs and discounted travel rights to Polish diaspora children at a ceremony in the Presidential Palace on January 12, 2017.
- Main themes
- Polish diaspora children and youth, discounted travel and museum access, school IDs for Poles abroad, Polish language education abroad, legislative initiative, Polish national identity and community, historical emigration waves, recognition of Poles living outside Poland, cooperation between government institutions
- Duration
- ~9 min
- Words
- 1,113
- Sentences
- 45
- Readability
- 51
- Grade
- 11.9
- Syntax
- 3.35
- Vocabulary
- 2.07
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other45 sentences in 12 paragraphs
Dear Mr. Marshal of the Senate,
Dear Ministers,
Dear Youth who have come to us as guests at the Presidential Palace,
All of you esteemed guests gathered at this extraordinarily pleasant ceremony,
First of all, I want to express my heartfelt thanks. I would like to thank the office in the Chancellery of the President supervised by Minister Adam Kwiatkowski, the Office for Contacts with Poles Abroad, for preparing this legislative initiative of the President of the Republic of Poland. I would also like to thank the Office of Law and System, which provided legal consultation on this matter within the Chancellery of the President.
I am very grateful because this legislative initiative of mine is a response to the requests and appeals from parent communities, but also from Polish teachers working abroad – working in very different schools. Because these are not only schools or school consultation points operating at Polish embassies or other diplomatic missions, consular offices. But there are also many Polish schools established by parents, schools run by Polish associations, schools run by Polish parishes, schools run by various entities around the world. It also includes Polish sections in schools operating under the laws of the countries where these schools are located, that is, within public schools in other countries. It also includes those who learn Polish in European schools, learning the Polish language, but also learning Polish history, geography, and other subjects.
Until now, these children and teachers living outside the borders of Poland, living there, when they came to our country, were treated de facto as residents of other countries, that is, as foreigners. The children did not have school ID cards – therefore, they did not have the rights to discounted public transport, nor did they have the rights to discounted entry to our museums. This law changes that. This law gives all children who learn Polish outside the country this fundamental right in our country for school youth. It also gives it to those who work abroad to support the education of our youth living there in the Polish language, that is, to the teachers. I think this is a manifestation of a certain justice, also historical justice, because we have had many emigrations – even in recent decades: the emigration of World War II, the emigration of the communist era, the 1980s, or later economic emigrations after 1989.
The film presented showed how many millions of Poles live outside the borders of our country – 80 thousand Polish children whose parents want them to learn in Polish. To learn our tradition, our culture, our history. I believe it is our country's duty to bow deeply before them – among other things, in this symbolic form of giving them school ID cards. This is, on the one hand, a sign of recognition for them from the Republic of Poland, from us, their compatriots who live here in the country. But on the other hand, it is also a sign of building community, giving them the feeling that they are members of our Polish community, having the same school ID cards with the same rights as children studying in Poland – their peers, their cousins, their friends.
This is a moment that is moving for me. I am immensely pleased that this law exists, that it has been passed, that I could appear as president with this project as part of my legislative initiative – and I would like to take this opportunity to express my heartfelt thanks. I would like to thank Minister Anna Zalewska, the Minister of National Education, represented here by Mr. Minister – please convey my thanks and expressions of respect to Madam Minister. I would like to sincerely thank Minister of Infrastructure and Construction Andrzej Adamczyk, also represented here by Mr. Minister Szmit, for his contribution to the creation of this law, for facilitating its passage through consultations with the government. So that it could smoothly pass through the Polish parliament, and also – Mr. Marshal – through the Senate, for which I am immensely grateful. I also thank Mr. Minister Jan Dziedziczak, Deputy Minister of Foreign Affairs, who is responsible for contacts with Poles and the Polish diaspora, for the very good cooperation in preparing this law. It was a joint effort that came from the Chancellery of the President, but was then supported by many.
And finally, I would like to thank both the entire Sejm and the entire Senate – I want to emphasize this strongly: the entire! Because you saw just a moment ago the results of the voting shown in that short film: 434 deputies from all parliamentary clubs voted in favor of adopting this law. There was one opposing vote – perhaps symbolically, to show that there is pluralism and democracy in Poland, but in reality, I think that one of the deputies simply made a mistake and pressed the wrong button. I am immensely grateful that all parliamentary clubs and generally all deputies in the Sejm supported this initiative. Thank you very much for that. This is an important initiative that will – I think – bring an additional smile to the faces of many young Poles and many Polish children coming to us from abroad, whether during vacations or on trips. When they will be able to show their school ID cards, when they will receive discounts on public transport, buses, trains, trams, or the metro in Warsaw – and they will feel just like Polish students. And they will feel that they are indeed – in the fullest sense of the word – members of our Polish community. I sincerely thank you for that. I am convinced that thanks to this joint effort, we will bring them much joy.
Of course, this also has an economic aspect. Probably for those who live in Western Europe and often earn much better money than in Poland – economically symbolic. But for those who come to us from the East, where wages are significantly lower than in Poland, it also has tangible financial significance. And I hope that this discount will also facilitate the decision for Polish youth living and studying in the East, outside the borders of Poland, to come to Poland, because visiting Poland, touring important places in Poland, such as museums or national parks – thus seeing the most beautiful elements of Polish nature – will be more possible precisely because of this decision made by parliament, thanks to this legislative initiative, thanks to the fact that we will now implement this law together with the executive acts.
Once again, I sincerely thank everyone who contributed to the creation of this law.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowny Panie Marszałku Senatu,
Szanowni Panowie Ministrowie,
Szanowna Młodzieży przybyła jako goście do nas, do Pałacu Prezydenckiego,
Wszyscy Szanowni Państwo zgromadzeni na tej niezwykle miłej uroczystości,
Przede wszystkim chcę bardzo podziękować. Chciałem bardzo podziękować biuru w Kancelarii Prezydenta nadzorowanemu przez pana ministra Adama Kwiatkowskiego, Biuru ds. Kontaktów z Polakami za Granicą, za przygotowanie tej inicjatywy ustawodawczej Prezydenta RP. Chciałem podziękować także Biuru Prawa i Ustroju, które od strony prawnej konsultowało tę sprawę w ramach Kancelarii Prezydenta.
Bardzo dziękuję, bo ta moja inicjatywa ustawodawcza jest odpowiedzią na wnioski, na apele środowisk rodziców, ale także środowisk nauczycieli polskich pracujących poza granicami kraju – pracujących w bardzo różnych szkołach. Bo to nie są tylko i wyłącznie szkoły czy szkolne punkty konsultacyjne działające przy polskich ambasadach czy innych placówkach dyplomatycznych, urzędach konsularnych. Ale to także bardzo wiele polskich szkół istniejących z inicjatywy rodziców, szkół prowadzonych przez polskie stowarzyszenia, szkół prowadzonych przy polskich parafiach, szkół prowadzonych przez różne podmioty na całym świecie. To także polskie sekcje w szkołach działających na zasadzie prawa państw, w których te szkoły są, czyli w ramach szkół publicznych w innych krajach. To także i ci, którzy uczą się po polsku w szkołach europejskich, uczą się języka polskiego, ale uczą się też polskiej historii, geografii i innych przedmiotów.
Do tej pory te dzieci i ci nauczyciele mieszkający poza granicami Polski, tam żyjący, gdy przyjeżdżali do naszego kraju, byli traktowani de facto jak mieszkańcy innych państw, czyli jak obcokrajowcy. Dzieci nie miały legitymacji szkolnych – nie miały zatem uprawnień do ulgowych przejazdów komunikacją zbiorową, nie miały uprawnień do ulgowego wejścia do naszych muzeów. Ta ustawa to zmienia. Ta ustawa właśnie wszystkim dzieciom, które poza granicami kraju uczą się po polsku, daje to elementarne w naszym kraju uprawnienie młodzieży szkolnej. Daje je także tym, którzy pracują poza granicami, aby wspierać edukację naszej młodzieży tam mieszkającej w języku polskim, a więc nauczycielom. Myślę, że jest to wyraz pewnej sprawiedliwości, także i sprawiedliwości dziejowej, bo przecież my tych emigracji ‒ nawet w ostatnich dziesięcioleciach ‒ mieliśmy bardzo wiele: emigracja II wojny światowej, emigracja czasów komunistycznych, lat 80. czy późniejsze emigracje o charakterze ekonomicznym już po 1989 roku.
Zaprezentowany film pokazywał, ile milionów Polaków mieszka poza granicami naszego kraju – 80 tysięcy polskich dzieci, których rodzice chcą, aby dzieci te uczyły się po polsku. Aby uczyły się naszej tradycji, naszej kultury, naszej historii. Uważam, że obowiązkiem naszego kraju jest złożyć przed nimi głęboki ukłon ‒ między innymi w tej właśnie symbolicznej postaci dania im legitymacji szkolnych. To z jednej strony wyraz uznania dla nich ze strony Rzeczypospolitej Polskiej, ze strony nas, ich rodaków, którzy tutaj w kraju mieszkają. Ale z drugiej strony to także wyraz niezwykłego budowania wspólnoty, dawania im tego poczucia, że są członkami naszej polskiej wspólnoty, mają takie same legitymacje szkolne z tymi samymi uprawnieniami, które mają dzieci uczące się w Polsce ‒ ich rówieśnicy, ich kuzyni, ich przyjaciele.
To jest taki moment, który dla mnie jest wzruszający. Ogromnie się cieszę z tego, że ta ustawa jest, że została przeprowadzona, że mogłem wystąpić jako prezydent w ramach mojej inicjatywy ustawodawczej z tym właśnie projektem ‒ i chciałem w tym miejscu bardzo, bardzo serdecznie podziękować. Chciałem podziękować pani minister Annie Zalewskiej, minister edukacji narodowej reprezentowanej tutaj przez Pana Ministra – bardzo proszę, żeby przekazać moje podziękowania i wyrazy szacunku Pani Minister. Bardzo serdecznie chciałem podziękować panu ministrowi infrastruktury i budownictwa Andrzejowi Adamczykowi, również tutaj reprezentowanemu przez Pana Ministra Szmita, za wkład w to, aby ta ustawa powstała, aby została przeprowadzona przez konsultacje z rządem. Po to, aby sprawnie przeszła przez polski parlament, a także ‒ Panie Marszałku ‒ przez Senat, za co ogromnie, ogromnie dziękuję. Dziękuję także Panu Ministrowi Janowi Dziedziczakowi, wiceministrowi spraw zagranicznych, który odpowiada za kwestie kontaktów z Polakami i z Polonią, za bardzo dobrą współpracę przy przygotowaniu tej ustawy. To było takie nasze wspólne dzieło, które wyszło z Kancelarii Prezydenta, ale potem było przez wielu wspierane.
I wreszcie chciałem podziękować zarówno całemu Sejmowi, jak i całemu Senatowi – chcę to bardzo mocno podkreślić: całemu! Bo widzieli Państwo przed chwilą pokazane na tym krótkim filmie wyniki głosowania: 434 posłów z wszystkich klubów parlamentarnych głosowało za przyjęciem tej ustawy. Był jeden głos przeciwny – może tak symbolicznie, że jednak w Polsce są pluralizm i demokracja, ale tak naprawdę sądzę, że po prostu któryś z posłów się pomylił i nacisnął niewłaściwy przycisk. Jestem ogromnie wdzięczny za to, że wszystkie kluby parlamentarne i generalnie wszyscy posłowie w Sejmie poparli tę inicjatywę. Bardzo za to dziękuję. To ważna inicjatywa, która da – myślę ‒ taki dodatkowy uśmiech na twarzach wielu młodych Polaków i wielu polskich dzieci przyjeżdżających do nas z zagranicy, choćby w wakacje czy na wycieczki. Gdy będą mogli pokazać swoje legitymacje szkolne, gdy uzyskają zniżki czy to na przejazd środkami komunikacji zbiorowej, autobusami, pociągami, tramwajami, czy metrem w Warszawie – i będą się czuli tak jak polscy uczniowie. I będą się czuli, że są rzeczywiście – w pełnym tego słowa znaczeniu – członkami naszej polskiej wspólnoty. Bardzo serdecznie za to dziękuję. Jestem przekonany, że dzięki tej wspólnej pracy sprawimy im wiele radości.
Oczywiście to ma także aspekt ekonomiczny. Pewnie dla tych, którzy mieszkają na Zachodzie Europy i zarabiają często dużo lepsze pieniądze niż w Polsce – ekonomicznie symboliczny. Ale dla tych, którzy przyjeżdżają do nas ze Wschodu, gdzie wynagrodzenia są znacznie niższe niż w Polsce, to ma także wymierne znaczenie finansowe. I mam nadzieję, że polskiej młodzieży żyjącej, uczącej się na Wschodzie, poza granicami Polski, także i ta zniżka ułatwi decyzję o przyjeździe do Polski, ponieważ odwiedzenie Polski, zwiedzenie ważnych miejsc w Polsce, jakimi są np. muzea czy parki narodowe ‒ a więc oglądanie najpiękniejszych elementów polskiej przyrody ‒ będzie bardziej możliwe właśnie dzięki tej decyzji, którą podjął parlament, dzięki tej inicjatywie ustawodawczej, dzięki temu, że teraz wprowadzimy tę ustawę w życie razem z aktami wykonawczymi.
Jeszcze raz bardzo serdecznie wszystkim, którzy przyczynili się do powstania tej ustawy, bardzo dziękuję.