- Context
- Duda addressed a national gathering in Warsaw's Marshal Józef Piłsudski Square on Poland's Independence Day, marking over 100 years since Poland regained independence in 1918.
- Main themes
- Polish independence, national identity, Christian tradition, historical memory, patriotism, sacrifice and resilience, sovereignty, centenary of statehood, national symbols, divine providence, military sacrifice
- Duration
- ~11 min
- Words
- 1,283
- Sentences
- 59
- Readability
- 58
- Grade
- 10.2
- Syntax
- 3.10
- Vocabulary
- 2.12
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other59 sentences in 16 paragraphs
Dear Countrymen, Honorable Madam Marshal, Honorable Mr. Marshal, Honorable Mr. Prime Minister, Honorable Deputy Prime Ministers, Ladies and Gentlemen Ministers, Ladies and Gentlemen Members of Parliament, Senators, Your Eminence, Cardinal, Esteemed Archbishops and Bishops, Esteemed Chaplains of the Polish Armed Forces, Most Honorable Rabbi, Honorable Mufti, Esteemed Representatives of the Diplomatic Corps, Our Allies, All Distinguished Guests Present, Most Honorable Generals, Esteemed Officers and Non-Commissioned Officers, Soldiers, All Most Honorable Ladies and Gentlemen!
Thank you! I thank God for Poland, for the fact that for over 30 years we have been able to rejoice in our independence, we can rejoice in our state, in which we govern ourselves. We decide for ourselves, about our fates. I thank God for this with all my heart, I thank all those who fought for this free, sovereign, independent Poland for generations. I thank all of you, my dear Countrymen, those of you who are here today in Warsaw, at Marshal Józef Piłsudski Square, and all those who across Poland, holding white and red banners, celebrate the anniversary of Poland regaining independence. At this very important time, when we celebrate the centenary of our homeland regaining independence and the formation of the borders of that memorable Second Republic, so important in our history.
Thank you for being here. Thank you for this forest of white and red flags, because referring to the words of Marshal Józef Piłsudski: A nation that does not remember important moments of its history, a nation without memory, without respect for symbols important to itself, is merely a collection of people temporarily residing on a given territory.
We are not a collection of people temporarily residing on this territory. We are a nation that has lived here for over 1,050 years, having our own statehood – shaped, built, on the trunk of Christian tradition. Since the time we accepted baptism. Since the time when our rulers declared that we would be part of Europe, this Christian Europe, this modern and contemporary Europe. Since then, we have always been, we are, and we will be. A Europe based on Christian values, which also constitute the foundation of our tradition and culture.
Thank you for being here, because our history has been varied, and various armed incursions have passed through this land; very often soaked in blood, pain, suffering, and misfortune. Very often there were attempts to destroy our nation. This has never succeeded. Although we know very well that those times in history when we were a great, powerful European state are long gone and were not very long.
But we have always endured here, we have always stood by our tradition, faith, culture, built even when it was punished, when it was imprisoned, when it was murdered. When it had to be paid for with blood, death, deportation to distant Siberia, from which many people did not return for generations. We have always been here and we are. Nothing has destroyed us. Wars did not destroy us, partitions did not destroy us, times when Poland was not on the map did not destroy us.
Today we lit two candles. One in the Temple of Divine Providence, the other just now lit by scouts in the form of a candle, here, at the Tomb of the Unknown Soldier. What do they mean on November 11, 2021? More than 100 years after Poland regained independence in 1918. They symbolize where this regaining of independence came from. That historical candle – offered to Polish bishops by the Holy Father in 1867, when Poland was not on the map, with the wish that it would light up in free Poland – signifies the strength of our tradition based on Christian faith, signifies the strength rooted in that tradition and faith of our culture. It is this – carried through generations, passed on to children by parents, to grandchildren by grandparents – that allowed our nation to endure in the worst moments, allowed the children of Września not to let their Polish prayer be taken from them. It allowed survival.
What does this candle laid by scouts – by the young generation – at the Tomb of the Unknown Soldier today, November 11, mean? It means that at that moment, November 11, 1918, we regained freedom also thanks to the blood of an unknown soldier, whose body was never identified or found, who disappeared without a trace somewhere in battle and whose bones may still rest somewhere under the moss, as we sing in the soldiers' song.
We owe our freedom to ourselves. It was a convergence of events and historical circumstances. Some say: "A miracle," someone else will say: "The care of Providence." But there was also courage, tenacity, a deep faith that Poland would return to the map, that we would regain independence. It was for this independence that even the youngest, like the Lwów Eagles, went to fight; for this independence, everyone fought in 1920, repelling the Bolsheviks here, outside Warsaw. Again they say: "A miracle." Or maybe courage?
Alongside the care of Providence, there was simply courage, extraordinary determination, the will to victory, to save the homeland, the will to possess it – free, independent, sovereign, the will to self-govern here after 123 years, when others told us what we should do in our country, what we could not do, and what we could; when people were imprisoned for what Poles wanted. We inherited this tradition, you carry it today.
I look here at you – soldiers, officers – proud, standing in the service of the Republic. A time has come when today patriotism is not only – as we have said for years – working for the homeland, historical memory, a vision of what Poland should be in the future, its development, thinking about its affairs, building its strength, honoring heroes.
A time has also come when we must defend the homeland. Fortunately, not with weapons in hand, but we must guard its borders more than ever. This must be done with dedication, with sleepless nights, in the cold, in hardship, in a very thankless situation, forced upon us by the hybrid actions of the Belarusian regime against Poland and the European Union.
Thank you for being here. Thank you, officers of the Border Guard, soldiers, police officers. Yes, thank you for this applause for them. Thank you to the officers of all formations, all services, who today do not sleep through the night, do not eat enough, being there – in the east of Poland, in Podlasie, at the border and in other places – guarding the safety of Poland and the European Union, actively fulfilling our commitments, which we have undertaken, showing that we are a serious state, a serious nation that understands what freedom, solidity, and solidarity mean. Thank you for that.
Today, during the ceremony of awarding general nominations in the Polish Army and the Border Guard and state decorations, the Chief of the General Staff, General Rajmund Andrzejczak, came to me. He said to me: "Mr. President, I was among our soldiers at the border yesterday and I told them: 'Be assured that tomorrow at 12 o'clock our thoughts and hearts will be with you.'"
Yes, our thoughts and hearts were, are, and will be with you, soldiers serving the Republic, standing guard over our safety and that of our homeland. We are with you and we are always behind you – in deep respect for you, for your service, for your loved ones and their sacrifice, for the Polish uniform that you wear with pride, which signifies that long struggle for a free, independent, sovereign Poland.
Long live Poland! May God keep our homeland in His care!
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Drodzy Rodacy, Szanowna Pani Marszałek, Szanowny Panie Marszałku, Szanowny Panie Premierze, Szanowni Panowie Wicepremierzy, Panie i Panowie Ministrowie, Panie i Panowie Posłowie, Senatorowie, Eminencjo, Księże Kardynale, Czcigodni Księża Arcybiskupi i Biskupi, Czcigodni Kapelani Wojska Polskiego, Wielce Szanowny Panie Rabinie, Szanowny Panie Mufti, Szanowni Przedstawiciele Korpusu Dyplomatycznego, Nasi Sojusznicy, Wszyscy Dostojni Przybyli Goście, Wielce Szanowne Panie i Panowie Generałowie, Szanowne Panie i Panowie Oficerowie i Podoficerowie, Żołnierze, Wszyscy Wielce Szanowni Państwo!
Dziękuję! Dziękuję Panu Bogu za Polskę, za to, że od przeszło 30 lat możemy radować się niepodległością, możemy radować się naszym państwem, w którym sami się rządzimy. Sami decydujemy o sobie, o naszych losach. Dziękuję za to z całego serca Bogu, dziękuję wszystkim tym, którzy przez pokolenia o tą wolną, suwerenną, niepodległą Polskę walczyli. Dziękuję Wam wszystkim, moi drodzy Rodacy, tym którzy dzisiaj jesteście tutaj w Warszawie, na Placu Marszałka Józefa Piłsudskiego, i tym wszystkim, którzy w całej Polsce, trzymając w rękach biało-czerwone sztandary, świętujecie rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. W tym jakże ważnym czasie, kiedy obchodzimy stulecie odzyskania przez naszą ojczyznę niepodległości i formowania się granic tamtej pamiętnej II Rzeczypospolitej, tak ważnej w naszej historii.
Dziękuję, że jesteście. Dziękuję za znowu ten las biało-czerwonych flag, bo nawiązując do słów Marszałka Józefa Piłsudskiego: Naród, który nie pamięta o ważnych momentach swojej historii, naród bez pamięci, bez szacunku dla ważnych dla siebie symboli jest tylko zbiorowiskiem ludzi czasowo przebywających na danym terytorium.
Nie jesteśmy zbiorowiskiem ludzi czasowo przebywających na tym terytorium. Jesteśmy narodem, który mieszka tutaj od przeszło 1050 lat, mając własną państwowość – ukształtowaną, wybudowaną, na pniu tradycji chrześcijańskiej. Od czasu kiedy przyjęliśmy chrzest. Od czasy, gdy nasi władcy zdeklarowali, że będziemy częścią Europy, tej Europy chrześcijańskiej, tej Europy nowoczesnej i nowożytnej. Od tamtego czasu zawsze nią byliśmy, jesteśmy i będziemy. Europy opartej na wartościach chrześcijańskich, stanowiących fundament także i naszej tradycji i kultury.
Dziękuję, że jesteście, bo różnie w naszej historii bywało i różne zagony zbrojne przez tę ziemię przebiegały; bardzo często zroszoną krwią, bólem, cierpieniem i nieszczęściem. Bardzo często zmierzano do tego, by ten nasz naród zniszczyć. Nigdy się to nie udało. Chociaż wiemy doskonale, że te czasy w historii, kiedy byliśmy państwem ogromnym, wielkim, potęgą europejską, są dawne i nie były bardzo długie.
Ale zawsze trwaliśmy tutaj, zawsze trwaliśmy przy naszej tradycji, wierze, kulturze, budowanej nawet wtedy, kiedy za to karano, kiedy za to więziono, kiedy za to mordowano. Kiedy trzeba było za to płacić krwią, śmiercią, wywózką na daleką Syberię, z której wielu ludzi przez pokolenia nie wracało. Zawsze tu byliśmy i jesteśmy. Nie zniszczyło nas nic. Nie zniszczyły nas wojny, nie zniszczyły nas zabory, nie zniszczyły nas czasy, kiedy na mapie nie było Polski.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
Zapaliliśmy dzisiaj dwie świece. Jedną w Świątyni Opatrzności Bożej, drugą przed momentem zapalili harcerze w formie znicza, tutaj, na Grobie Nieznanego Żołnierza. Co one znaczą 11 listopada 2021 roku? Po przeszło 100 latach od odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918 roku. Symbolizują to, skąd to odzyskanie niepodległości było. Tamta świeca, historyczna – ofiarowana polskim biskupom przez Ojca Świętego w 1867 roku, gdy Polski nie było na mapie, z życzeniem, by zapłonęła w wolnej Polsce – oznacza siłę naszej tradycji opartej na wierze chrześcijańskiej, oznacza siłę opartej i wyrosłej na tej tradycji i wierze naszej kultury. To ona – niesiona przez pokolenia, przekazywana dzieciom przez rodziców, wnukom przez dziadków – pozwoliła trwać naszemu narodowi w najgorszych momentach, pozwoliła dzieciom z Wrześni nie dać sobie wydrzeć polskiej modlitwy. Pozwoliła przetrwać.
Co znaczy ten znicz złożony przez harcerzy – przez młode pokolenie – na Grobie Nieznanego Żołnierza dzisiaj, 11 listopada? Znaczy, że w tamtym momencie, 11 listopada 1918 roku, odzyskaliśmy wolność także dzięki krwi żołnierza nieznanego, którego ciała nigdy nie zidentyfikowano albo nigdy nie odnaleziono, który bez wieści zaginął gdzieś w boju i którego kości być może do dziś spoczywają gdzieś pod mchem, jak śpiewamy w żołnierskiej pieśni.
Wolność zawdzięczamy sobie samym. To był zbieg wydarzeń i okoliczności historycznych. Niektórzy mówią: „Cud”, ktoś inny powie: „Opieka Opatrzności”. Ale były to także męstwo, nieustępliwość, głęboka wiara w to, że Polska wróci na mapę, że odzyskamy niepodległość. To za tę niepodległość szli do walki nawet najmłodsi, jak Orlęta Lwowskie; za tę niepodległość walczyli wszyscy w 1920 roku, odpierając bolszewików tutaj, pod Warszawą. Znów mówią: „Cud”. A może męstwo?
Obok opieki Opatrzności po prostu męstwo, niezwykła determinacja, wola zwycięstwa, uratowania ojczyzny, wola jej posiadania – wolnej, niepodległej, suwerennej, wola samorządzenia się tutaj po 123 latach, gdy inni mówili nam, co mamy robić w naszym kraju, czego nam nie wolno, a co wolno; gdy więziono za to, co Polacy chcieli. Odziedziczyliśmy tę tradycję, Wy ją dzisiaj niesiecie.
Patrzę tutaj na Was – żołnierze, funkcjonariusze – dumni, stojący w służbie Rzeczypospolitej. Przyszedł taki czas, że dzisiaj patriotyzmem jest nie tylko – jak mówiliśmy przez lata – praca dla ojczyzny, pamięć historyczna, wizja tego, jaka Polska powinna być w przyszłości, jej rozwijanie, myślenie o jej sprawach, budowanie jej siły, czczenie bohaterów.
Przyszedł też czas, że trzeba bronić ojczyzny. Na szczęście nie z bronią w ręku, ale trzeba bardziej niż dawniej strzec jej granic. Trzeba to robić z poświęceniem, z nieprzespanymi nocami, w chłodzie, trudzie, w bardzo niewdzięcznej sytuacji, do jakiej zmusiły nas hybrydowe działania reżimu białoruskiego przeciwko Polsce i Unii Europejskiej.
Dziękuję Wam, że jesteście. Dziękuję Wam, funkcjonariusze Straży Granicznej, żołnierze, policjanci. Tak, dziękuję za te brawa dla nich. Dziękuję funkcjonariuszom wszystkich formacji, wszystkich służb, którzy dzisiaj nie przesypiają nocy, nie dojadają, będąc tam właśnie – na wschodzie Polski, na Podlasiu, na granicy i w innych miejscach – strzegąc bezpieczeństwa Polski i Unii Europejskiej, czynnie realizując nasze zobowiązania, które podjęliśmy, pokazując, że jesteśmy poważnym państwem, poważnym narodem, który rozumie, co to znaczy wolność, solidność i solidarność. Dziękuję za to.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie Przyszedł dzisiaj do mnie – w czasie uroczystości wręczenia nominacji generalskich w Wojsku Polskim i Straży Granicznej oraz odznaczeń państwowych – szef Sztabu Generalnego, pan generał Rajmund Andrzejczak. Powiedział do mnie: „Panie Prezydencie, byłem wczoraj wśród naszych żołnierzy na granicy i powiedziałem im: »Bądźcie pewni, że jutro o godz. 12 nasze myśli i serca będą z wami«”.
Tak, nasze myśli i serca były, są i będą z Wami, żołnierze służący Rzeczypospolitej, stojący na straży bezpieczeństwa naszego i naszej ojczyzny. Jesteśmy z Wami i jesteśmy zawsze za Wami – w głębokim szacunku dla Was, dla Waszej służby, dla Waszych najbliższych i ich poświęcenia, dla polskiego munduru, który z dumą nosicie, a który oznacza tamten właśnie długi czas walki o wolną, niepodległą, suwerenną Polskę.
Niech żyje Polska! Niech Pan Bóg ma naszą ojczyznę w swojej opiece!
