- Context
- Duda addressed fellow presidents at a Warsaw debate marking the 230th anniversary of the Polish Constitution of May 3, 1791, on May 3, 2021.
- Main themes
- Constitution of May 3 anniversary, Polish-Lithuanian Commonwealth legacy, Enlightenment political thought, freedom and democracy, European recovery plan, COVID-19 pandemic economic impact, Brexit shock, Central-Eastern European solidarity, future of Europe, national identity
- Duration
- ~9 min
- Words
- 1,048
- Sentences
- 40
- Readability
- 39
- Grade
- 14.0
- Syntax
- 3.31
- Vocabulary
- 2.12
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other40 sentences in 19 paragraphs
First of all, using this specific privilege of the host – but not so much feeling obliged as wanting to express my gratitude – I would like to sincerely thank Madam President and the Presidents for coming to Warsaw, for being with us here during these days in connection with this great anniversary.
Thank you for the demonstration of mutual solidarity, friendship, for showing our societies unity around those most important ideals that were the legacy of our ancestors, which they once developed and enshrined in the Constitution of May 3, of which an important element was also what I signaled in my speech.
It would seem that the most important places of Enlightenment ideas, modernity in political thought at that time were today’s Western Europe, France, today’s Germany – the thinkers there, the United States, where the first written and adopted by parliament constitution in the world was created.
Meanwhile, in reality, contrary to what many people in the world believe and are convinced of, that great political thought of the time, the modern view of governance and indeed democracy emerging from the 14th century – from the first princely and royal privileges granted to the nobility in our lands – it was shaped and not only born here, but above all was grounded, developed, and constituted an element of local identity, we can boldly say: our identity.
Because everyone was working on it then – as today, President Gitanas Nausėda also pointed out, mentioning the names of Polish and Lithuanian noble families, thus referring to the then Commonwealth of Both Nations, or more precisely, many nations. This shows how important an element it was in our history, how extraordinarily groundbreaking.
Indeed, the value of this constitution also lay in the fact that freedom was deeply embedded in it. Perhaps that is why Empress Catherine the Great so fiercely suppressed the Constitution of May 3, perhaps that is why she forced the Grodno Sejm, which soon negated at her behest the achievements of the constitution, trying to completely erase it.
Certainly, that is why there were later two more partitions of the Commonwealth and as a result – in 1795 – it completely disappeared from the map for 123 years. In a sense, one could say that this was the price of the Constitution of May 3 as an act through which Poland wanted to be reborn, through which our nations wanted to be reborn into a stronger statehood.
But on the other hand, perhaps the Constitution of May 3 – and even certainly – represented a dream that always appeared and returned with every national liberation effort, with every subsequent uprising of our societies, with the struggle. Just as mentioned, the January Uprising of 1863, where we also had our common multinational heroes fighting against the Russian tsarist regime, against Russian occupation.
But today we sit here, we, the presidents of five countries, being the heirs of those great ideas. Unfortunately, Madam President of Moldova is not with us today. But she spoke to me on the phone, asking me to send her warm regards to everyone. She is with us in spirit, but domestic matters caused her to stay. I expect her visit to Poland in – I hope – a few weeks.
But we are also here to discuss our current place in Europe and the global space, as well as the problems that affect us today. Because who among us could have expected that right after Brexit, which is a huge shock for the European Union, the coronavirus pandemic would come, which – alongside the systemic shock that Brexit represents – would also bring a huge social and economic shock. Because the pandemic certainly affects these two areas.
On one hand: on the area of our societies, affecting people in various ways, primarily in a psychological sense. A strong deterioration in moods in our countries is obvious in the pandemic situation that has affected us for over a year. But it is also a huge economic blow for our countries.
Therefore, the topic we definitely need to discuss today is the future of Europe – how we envision it. Through a return to the path of renewed economic development. What path should we take to return to this path? Looking, for example, at the European Recovery Plan.
And whether you actually believe that it is an opportunity or perhaps a threat? Because discussions are currently ongoing in European countries. Such a discussion is also taking place in Poland. I recently initiated such a discussion with experts at the Presidential Chancellery, asking them to share their thoughts with me.
However, this is my fundamental question to you, Presidents: how do you perceive it? In all this misfortune that is the coronavirus pandemic – precisely thanks to the good use of the Recovery Plan and the associated funds – do we still have a chance not only to return to the path of economic development but also for further development?
And finally – what future awaits our part of Europe in this regard, what are our obligations today resulting from our position, from the geopolitical situation surrounding us?
We have with us Mr. Volodymyr Zelensky, the President of Ukraine, which is not yet a member of the European Union, but we have all been repeating for years not only that we want Ukraine’s membership in the European Union to become a fact, to become a part of Ukrainian society.
We would also like Ukraine to become part of the North Atlantic Alliance, so that it can also be our neighboring, allied strengthening. In this regard, a question also arises – and this is certainly one of the important topics for us today: how do we perceive our situation, including the geopolitical security situation in our region?
As I said today, we all have our great burdens of experience, we look from the perspective of 230 years. For Poland, experiences that are rather difficult, but we largely shared them as nations of this part of Europe, experiencing the same concerns, and our citizens, very often families experienced similar tragedies.
Therefore – a living element of our contemporary discussion is certainly also the future and how to ensure the greatest possible security and peace for our societies.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Przede wszystkim, korzystając z tego specyficznego przywileju gospodarza – ale zarazem nie tyle nawet czując się w obowiązku, ile chcąc wyrazić swoją wdzięczność – pragnę bardzo serdecznie jeszcze raz podziękować Pani Prezydent i Panom Prezydentom za przybycie do Warszawy, za obecność z nami tutaj w tych dniach w związku z tą wielką rocznicą.
Dziękuję za demonstrację wzajemnej solidarności, przyjaźni, za pokazanie naszym społeczeństwom jedności wokół tych najważniejszych ideałów, które były dorobkiem naszych przodków, które zostały przez nich kiedyś wypracowane i ujęte w Konstytucji 3 maja, której ważnym elementem było również to, co zresztą zasygnalizowałem w swoim wystąpieniu.
Wydawałoby się, że te najważniejsze wówczas miejsca idei oświeceniowej, nowoczesności w myśli politycznej to była dzisiejsza Europa Zachodnia, to była Francja, dzisiejsze Niemcy – tamtejsi myśliciele, to były Stany Zjednoczone, gdzie powstała pierwsza na świecie, spisana i przyjęta przez parlament konstytucja.
Tymczasem w rzeczywistości, wbrew temu, co wielu ludzi na świecie przecież uważa i co do czego jest przekonanych, ta wielka ówczesna myśl polityczna, nowoczesne spojrzenie na ustrój i w rzeczywistości demokracja rodząca się od XIV wieku – od pierwszych przywilejów książęcych i królewskich, które były dawane szlachcie na naszych ziemiach – ona się kształtowała i nie tylko rodziła się tutaj, ale przede wszystkim była ugruntowana, wypracowana, stanowiła niejako element tutejszej tożsamości, śmiało możemy mówić: naszej.
Dlatego że wszyscy wtedy nad tym pracowali – jak dziś wskazywał też choćby Pan Prezydent Gitanas Nausėda, wymieniając nazwiska rodów magnackich i szlacheckich polskich i litewskich, a więc właśnie ówczesnej Rzeczpospolitej Obojga Narodów, a ściślej mówiąc wielu narodów. To pokazuje, jak ważny był to element w naszej historii, jak niezwykle przełomowy.
Rzeczywiście wartość tej konstytucji polegała również na tym, że bardzo głęboko wpisana była w nią wolność. Może właśnie dlatego caryca Katarzyna Wielka z taką zaciętością tępiła Konstytucję 3 maja, może właśnie dlatego wymusiła sejm grodzieński, który już wkrótce zanegował z jej nakazu właśnie dorobek konstytucji, próbując go całkowicie przekreślić.
Z pewnością dlatego doszło później do dwóch kolejnych rozbiorów Rzeczpospolitej i w efekcie – w 1795 roku – całkowicie zniknęła z mapy na 123 lata. W jakimś sensie można powiedzieć, że była to cena Konstytucji 3 maja jako aktu, którym Polska chciała się odrodzić, którym nasze narody chciały się odrodzić do silniejszej państwowości.
Ale z drugiej strony, może także właśnie Konstytucja 3 maja – a nawet na pewno – stanowiła marzenie, które zawsze pojawiało się i wracało przy każdym dążeniu narodowowyzwoleńczym do każdego kolejnego zrywu naszych społeczeństw, do walki. Tak jak wspomniane, z 1863 roku, powstanie styczniowe, gdzie mieliśmy także swoich wspólnych wielonarodowych bohaterów walczących przeciwko rosyjskiemu caratowi, przeciwko rosyjskiej okupacji.
Ale dzisiaj siedzimy tutaj my, prezydenci pięciu krajów, będący spadkobiercami tamtych wielkich idei. Niestety, nie ma dziś z nami Pani Prezydent Mołdawii. Ale rozmawiała ze mną telefonicznie, prosiła, by wszystkich bardzo serdecznie pozdrowić. Jest z nami duchowo, ale sprawy krajowe spowodowały, że musiała pozostać. Spodziewam się jej wizyty w Polsce za – mam nadzieję – kilka tygodni.
Ale jesteśmy tu także po to, by podyskutować o naszym dzisiejszym miejscu w Europie i przestrzeni światowej, również o problemach, które nas dziś dotykają. Bo któż z nas mógł się spodziewać, że zaraz po brexicie, który jednak jest ogromnym wstrząsem dla Unii Europejskiej, przyjdzie pandemia koronawirusa, która – obok wstrząsu ustrojowego, jakim jest brexit – przyniesie także olbrzymi wstrząs społeczny i gospodarczy. Bo pandemia z całą pewnością oddziałuje na te dwa obszary.
Z jednej strony: na obszar naszych społeczeństw, oddziałując po prostu na ludzi na różne sposoby, przede wszystkim w sensie psychicznym. Silne pogorszenie nastrojów w naszych krajach jest oczywiste w sytuacji pandemicznej, która przez ponad rok nas dotyka. Ale to także ogromny cios gospodarczy dla naszych krajów.
Dlatego tematem, na który na pewno musimy dziś rozmawiać, jest przyszłość Europy – to, jak sobie ją wyobrażamy. Poprzez powrót na ścieżkę ponownego rozwoju gospodarczego. Jaką drogą na tę ścieżkę wracać? Patrząc choćby na Europejski Plan Odbudowy.
I to, czy w rzeczywistości Państwo uważają, że jest on szansą czy może zagrożeniem? Bo w tej chwili trwają dyskusje w krajach europejskich. Taka dyskusja jest także w Polsce. Sam ostatnio wywołałem w Kancelarii Prezydenta taką dyskusję z ekspertami, by podzielili się ze mną swoimi przemyśleniami.
Natomiast jest to moje zasadnicze pytanie do Państwa Prezydentów: jak to postrzegacie? Czy w tym całym nieszczęściu, jakim jest pandemia koronawirusa – właśnie dzięki dobremu wykorzystaniu Planu Odbudowy i związanych z tym środków – mamy przed sobą jednak mimo wszystko szansę nie tylko na powrót na ścieżkę rozwoju gospodarczego, lecz także na dalszy rozwój?
I wreszcie – jaka w związku z tym przyszłość czeka naszą część Europy, jakie są tu dzisiaj nasze w jakimś sensie obowiązki wynikające z naszego położenia, z otaczającej nas sytuacji geopolitycznej?
Jest z nami obecny pan Wołodymyr Zełenski, Prezydent Ukrainy, która wprawdzie nie jest jeszcze członkiem Unii Europejskiej, ale wszyscy od lat nie tylko powtarzamy, lecz także czynimy starania, by członkostwo Ukrainy w Unii Europejskiej stało się faktem, by stało się udziałem społeczeństwa ukraińskiego.
Chcielibyśmy także, by Ukraina stała się częścią Sojuszu Północnoatlantyckiego, aby była dzięki temu także naszym sąsiedzkim, sojuszniczym wzmocnieniem. W związku z tym powstaje również pytanie – i to jest też na pewno jeden z ważnych dzisiaj dla nas tematów: jak postrzegamy naszą sytuację, także tę geopolityczną, bezpieczeństwa w naszym regionie?
Jak dzisiaj mówiłem, wszyscy mamy swoje wielkie bagaże doświadczeń, patrzymy z punktu widzenia 230 lat. Dla Polski doświadczeń raczej trudnych, ale w dużej mierze dzieliliśmy je jako narody tej części Europy, przeżywając te same troski, a nasi obywatele, bardzo często rodziny przeżywały podobne tragedie.
W związku z tym – żywym elementem naszej współczesnej dyskusji na pewno jest także przyszłość i to, jak w największym stopniu zapewnić bezpieczeństwo i spokój naszym społeczeństwom.
