- Context
- Duda addressed senior officials and military leaders at the signing of the Homeland Defense Act in Warsaw on 18 March 2022, amid Russia's invasion of Ukraine.
- Main themes
- Homeland Defense Act signing, Polish military modernization, national security and self-defense, NATO presence in Poland, Lech Kaczyński's legacy, Territorial Defense Forces, Allied troop presence, eastern flank security, Article 5 collective defense, Polish army expansion, Enhanced Forward Presence, Russia's threat to Eastern Europe
- Duration
- ~16 min
- Words
- 1,941
- Sentences
- 58
- Readability
- 39
- Grade
- 15.9
- Syntax
- 3.81
- Vocabulary
- 2.23
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other58 sentences in 27 paragraphs
Dear Prime Minister, Dear Deputy Prime Minister – Chairman of the Government Committee for National Security, Dear Deputy Speaker of the Sejm, Dear Minister – Representative of the Speaker of the Senate, Esteemed Ministers, Excellencies – Most Honorable Archbishop and Bishops, Military Ordinaries of the Polish Armed Forces, spiritual guardians of our soldiers, Most Honorable Generals, led by the Chief of the General Staff, All Distinguished Guests, Most Honorable Ladies and Gentlemen!
Allow me to remind us all of something at the outset: “One must not save on the army. The army costs the entire society, it costs taxpayers, but it is necessary. How necessary it is, we have realized in recent days. We must have forces worthy of a 40-million country in the heart of Europe, with a difficult geographical situation. We have great allies, but we must also be able to defend ourselves. And that is my fundamental message today.”
I read these words because I wanted to quote them to all of you today, on this extraordinarily solemn and important day for the Republic, as they were spoken by President Lech Kaczyński on August 15, 2008, during the presentation of general nominations on the occasion of the Polish Army Day. They were spoken literally a few days after those famous, oft-quoted words he uttered in Georgia, in Tbilisi, stopping the Russian onslaught on Georgia at that time.
What he said on Polish Army Day was like a complement to those words, an extension of them – not only through a historical vision but, above all, through what must be done in this regard for the Republic to remain on the map of Europe, on the map of the world, to endure for future generations: modernization and constant enhancement of the readiness and combat effectiveness of the Polish army.
This is a great testament that President Lech Kaczyński left us, along with the obligation to ensure that there are allied forces here in Poland, because these are elements that are convergent, common, and which – he had no doubt at that time – should be implemented simultaneously.
I look at all of us today, as we have gathered here in the Column Hall, and I reflect on the last six, almost seven years of our history – since 2015, when I took office as President of the Republic in the second half of the year; when we truly began to strive with all our might for the presence of the North Atlantic Alliance on our soil. As I said to NATO Secretary General Jens Stoltenberg: “I am very glad that we have been in NATO since 1999. But I would very much like, after these 16 years, for NATO to be with us, and not just for us to be in NATO.”
We all strived for this. Since then, the culmination of these efforts was the NATO summit in Warsaw in 2016, when the famous Enhanced Forward Presence was indeed established, meaning the strengthened forward presence of the North Atlantic Alliance on NATO's eastern flank, and from that moment on, soldiers of the United States Army and other allied armies began to be stationed in Poland.
Today, there are 10,000 American soldiers as well as Canadian, British, and Romanian soldiers. This is a whole series of locations in Poland where NATO troops are stationed, strengthening our security, while also guaranteeing – in the most physical sense – that Article 5, in the event of any attack on Poland or on the countries of NATO's eastern flank, will be activated; that allies approach the matter responsibly.
But from the very beginning – carried by the words of President Lech Kaczyński – we were aware of one thing: that we must be able to take care of our own security and freedom ourselves – in military terms, it is precisely a well-functioning, operational Polish army.
After years, we have come to realize that it requires intensive and very serious strengthening not only through accelerating modernization processes but also, above all, through the return of Polish soldiers to the areas from which they were mistakenly withdrawn in previous years.
This is the presence of Polish soldiers again in the eastern territories of the Republic – close to the eastern border of the state. I thank Minister Mariusz Błaszczak for consistently carrying out these actions over the past years; for trying, as much as possible, to expand the size of the Polish army.
I thank the former Minister of National Defense, Antoni Macierewicz, for excellently sensing the social need by establishing the Territorial Defense Forces as a new type of armed forces in our country, in which 32,000 volunteers currently serve; which have proven to be a success – not only a military success, a success in security, also in crisis management in dealing with various natural disasters in Poland, but also, above all, a social success, of mutual assistance, of a sense of security, of neighbors helping us.
Our girls and boys in the uniforms of the Territorial Defense Forces are the first to respond when something happens, the first to help, to support the actions of operational troops, which has been tested several times over the past years with excellent results. In many cases, the functioning of these young people, eager to defend their homeland, to provide assistance, has astonished the commanders of operational troops – how capable, wise, intelligent, and innovative they can be in their actions. I am glad that we have undertaken these multifaceted attempts at development.
I am immensely grateful to Minister Mariusz Błaszczak for the purchases for the Polish army that have been made over the past years – not only for those that are already here, which the Polish Armed Forces already possess today, such as the Krab self-propelled howitzers, Rak mortars, or the Piorun missile launchers, which have recently become well-known to the entire Polish society, and not only to the Polish society.
These are also huge purchases that have already been made, which we do not yet have, but which will arrive in the near future. Finally, there are the Patriot missile defense systems, the Himars artillery defense, and the most modern fighter jets in the world, the F-35s, which have also been purchased for the Polish army. But all these actions are carried out with a deep sense that it is still not enough, that Poland needs more.
We wondered what needs to be done to carry out these realizations – the plans to expand and strengthen the Polish armed forces more efficiently. The conclusion was one, absolutely unequivocal: it cannot function on the principles that were tailored for a different system and in different times – the laws from 1967 written for the Polish Army within the framework of the Warsaw Pact. It requires a new solution – written for an independent, free Polish army in a free, independent, and truly sovereign homeland.
That is why a decision was made to prepare this law – a decision made long ago. I am immensely grateful to Prime Minister Jarosław Kaczyński for, in his capacity as Chairman of the National Security Committee within the Council of Ministers, taking on the task of preparing this enormous project together with experts.
I thank all my colleagues from the National Security Bureau and the Bureau of Law and Governance for also participating in this work, presenting their proposals for solutions, and considering the proposed solutions. I thank all the collaborators of Minister Mariusz Błaszczak from the Ministry of National Defense.
I thank the General Staff; I thank everyone who contributed to this great task of preparing a new law, new solutions for new times, which will indeed lead to the dynamic, thoughtful, wise, and modern development of the Polish armed forces in line with the times and needs, with the aim of achieving at least 250,000 professional soldiers in our army and 50,000 soldiers in the Territorial Defense Forces.
This introduces a new type of service – voluntary basic service, meaning one to which people will volunteer; which will not be very long, yet will prepare them to later transition to the reserve in two – again, looking at it from a modern perspective – possibilities: to active and inactive reserves. Those who wish to be more active will be able to serve in the active reserve; those who do not wish to frequently demonstrate this activity, after training, will be able to be in the inactive reserve.
I thank you for new forms of financing, and above all for the almost avalanche-like increase in expenditures for the development of the Polish army – 3% of GDP already next year. We had anticipated reaching 2.5% by 2024, but life has shown that the needs are greater, and we need greater dynamism for this today. I thank you for the idea of establishing a new fund to support the Polish armed forces, which will exist at the Bank Gospodarstwa Krajowego, where funds from the profits of the National Bank of Poland, from the turnover of treasury securities, from the bonds of the Bank Gospodarstwa Krajowego – from various state sources will be directed.
I deeply believe that all these actions will indeed cause the Polish army to develop more dynamically, that we will be able to carry out these developmental modernization actions and necessary purchases for the development of the Polish army and for building a truly secure Republic more efficiently.
Just a moment ago, I specifically showed the scale of this law, because it is indeed enormous – it is simply a legislative work; what has been created over the past months as a result of very extensive work and consultations. It paves the way for the future development of the Polish armed forces in the broadest sense of the word – for their full functioning, including national defense.
This is not a legal act that was created because Russia attacked Ukraine. This is a legal act that was created because we anticipated that Russia might attack Ukraine, as President Lech Kaczyński once indicated. Unfortunately, we expected that this could happen, and consequently, in the future, we could be the next target of the voracious, imperial Russia. Hence such a decision, hence this modernization thought, hence – I deeply believe – this law will be successfully implemented by Polish politicians regardless of political colors.
I want to sincerely thank everyone for the fact that the entire Polish political scene responded to my appeal made two weeks ago during the National Security Council, when I asked all sides of the political scene for collective support for this project – for it to be adopted as soon as possible in both the Sejm and the Senate. Of course, not without the necessary discussion – it was clear and obvious to me, that is what parliament is for: to discuss, to propose various better or alternative solutions, but – as can be seen – the approach was extremely responsible.
Today the law is here, and I too – in accordance with how Polish politicians, Polish parliamentarians have acted – immediately, without delay, sign this law so that it can come into effect as soon as possible and be implemented. I thank all the creators of the law; I thank all those who have worked on it recently; I thank you for your kind approach. I thank you for showing the entire Polish society – but perhaps above all the Polish army, our soldiers – that Poland is one, united, and above all Polish.
Long live a free, independent, and sovereign Ukraine! Long live Poland! May God bless our homeland!
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowny Panie Premierze, Szanowny Panie Wicepremierze – Przewodniczący rządowego Komitetu ds. Bezpieczeństwa Narodowego, Szanowna Pani Wicemarszałek Sejmu, Szanowny Panie Ministrze – Przedstawicielu Marszałka Senatu, Szanowni Państwo Ministrowie, Ekscelencje – Wielce Szanowny Księże Arcybiskupie oraz Księża Biskupi, Ordynariusze Polowi Wojska Polskiego, opiekunowie duchowi naszych żołnierzy, Wielce Szanowni Panowie Generałowie z Szefem Sztabu Generalnego na czele, Wszyscy Dostojni Przybyli Goście, Wielce Szanowni Państwo!
Pozwólcie, że na początek coś nam wszystkim przypomnę: „ Na armii nie wolno oszczędzać. Armia kosztuje całe społeczeństwo, kosztuje podatników, ale jest to konieczne. Jak bardzo jest to konieczne, przekonaliśmy się w ostatnich dniach. Musimy mieć siły godne 40–milionowego kraju w środku Europy, o trudnym położeniu geograficznym. Mamy świetnych sojuszników, ale obronić musimy się umieć także i sami. I to moje podstawowe dzisiejsze przesłanie ”.
Odczytuję te słowa, bo chciałem je wszystkim Państwu dzisiaj, w tym niezwykle podniosłym i ważnym dla Rzeczypospolitej dniu, przytoczyć tak, jak zostały wypowiedziane przez Prezydenta Lecha Kaczyńskiego 15 sierpnia 2008 roku podczas wręczenia nominacji generalskich z okazji Święta Wojska Polskiego. Zostały wypowiedziane dosłownie parę dni po tych słynnych, wielokrotnie cytowanych słowach, które wypowiedział w Gruzji, w Tbilisi, zatrzymując wtedy rosyjską nawałę na Gruzję.
To, co powiedział w Święto Wojska Polskiego, było jakby uzupełnieniem tych słów, było ich rozszerzeniem – nie tylko poprzez wizję historyczną, ale przede wszystkim poprzez to, co w związku z tym musi zostać uczynione, by Rzeczpospolita trwała na mapie Europy, na mapie świata, by trwała dla przyszłych pokoleń: modernizacja i stałe zwiększanie gotowości i sprawności bojowej polskiej armii.
To wielki testament, który zostawił nam Prezydent Lech Kaczyński wraz z obowiązkiem starania się, by tu, w Polsce, były siły sojusznicze, bo to elementy, które są zbieżne, wspólne i które – nie miał wtedy żadnych wątpliwości – powinny być realizowane jednocześnie.
Patrzę dzisiaj na nas wszystkich, tak jak się tutaj zebraliśmy w Sali Kolumnowej, i patrzę na ostatnie ponad sześć, prawie siedem lat naszej historii – od 2015 roku, gdy w drugiej połowie roku objąłem urząd Prezydenta Rzeczypospolitej; gdy rzeczywiście całą mocą rozpoczęliśmy starania o obecność Sojuszu Północnoatlantyckiego na naszej ziemi. Jak powiedziałem do Sekretarza Generalnego NATO, Pana Jensa Stoltenberga: „Bardzo cieszę się, że jesteśmy od 1999 roku w NATO. Ale bardzo bym chciał, żeby po tych 16 latach, Panie Sekretarzu Generalny, także NATO było u nas, a nie tylko żebyśmy my byli w NATO”.
Staraliśmy się o to wszyscy. Od tamtego czasu zwieńczeniem tych starań był szczyt NATO w Warszawie w 2016 roku, gdy rzeczywiście ustanowiono to słynne Enhanced Forward Presence, czyli wzmocnioną wysuniętą obecność Sojuszu Północnoatlantyckiego na wschodniej flance NATO, i od tego momentu zaczęli w Polsce stacjonować żołnierze armii Stanów Zjednoczonych oraz innych armii sojuszniczych.
Dzisiaj jest to 10 tys. amerykańskich żołnierzy oraz żołnierze kanadyjscy, brytyjscy, rumuńscy. To cały szereg miejsc w Polsce, w których stacjonują wojska NATO, wzmacniając nasze bezpieczeństwo, gwarantując zarazem – w sensie najbardziej fizycznym – że art. 5, w razie gdyby doszło do jakiegokolwiek ataku na Polskę czy na państwa wschodniej flanki NATO, będzie działał; że sojusznicy podchodzą do sprawy odpowiedzialnie.
Ale my od samego początku – niesieni słowami Prezydenta Lecha Kaczyńskiego – mieliśmy świadomość jednego: że o swoje bezpieczeństwo i wolność przede wszystkim powinniśmy umieć zadbać sami – w znaczeniu militarnym to właśnie sprawnie funkcjonująca, działająca polska armia.
Po latach przekonaliśmy się, że wymaga ona intensywnego i bardzo poważnego wzmocnienia nie tylko poprzez przyspieszenie procesów modernizacyjnych, lecz także przede wszystkim poprzez przywrócenie polskich żołnierzy tam, skąd ich w poprzednich latach błędnie wycofano.
To obecność polskich żołnierzy znowu na wschodnich terenach Rzeczypospolitej – blisko wschodniej granicy państwa. Dziękuję Panu Ministrowi Mariuszowi Błaszczakowi, że konsekwentnie prowadził te działania przez ostatnie lata; że w miarę możliwości starał się rozbudować wielkość polskiej armii.
Dziękuję poprzedniemu Ministrowi Obrony Narodowej, Panu Antoniemu Macierewiczowi, że znakomicie wyczuł potrzebę społeczną, ustanawiając Wojska Obrony Terytorialnej jako nowy rodzaj sił zbrojnych w naszym kraju, w których dzisiaj służy 32 tys. ochotników; które okazały się sukcesem – nie tylko sukcesem militarnym, sukcesem bezpieczeństwa, również antykryzysowego w zakresie walki z różnego rodzaju klęskami żywiołowymi w Polsce, lecz także przede wszystkim sukcesem społecznym, wzajemnej pomocy, poczucia bezpieczeństwa, tego, że sąsiedzi niosą nam pomoc.
Nasze dziewczyny i nasi chłopcy w mundurach Wojsk Obrony Terytorialnej, są pierwsi, gdy coś się dzieje, pierwsi, by pomagać, wspierać działania wojsk operacyjnych, co na przestrzeni ostatnich lat także zostało już kilkakrotnie sprawdzone ze znakomitym wynikiem. W wielu przypadkach funkcjonowanie tych młodych ludzi zapalonych do obrony ojczyzny, do niesienia pomocy wprawiało w zdumienie dowódców wojsk operacyjnych – jak potrafią być sprawni, mądrzy, inteligentni, innowacyjni w swoich działaniach. Cieszę się, że podjęliśmy właśnie te wieloaspektowe próby rozwoju.
Ogromnie dziękuję Panu Ministrowi Mariuszowi Błaszczakowi za zakupy dla polskiej armii, które były czynione na przestrzeni ostatnich lat – nie tylko za te, które już są, którymi już dzisiaj dysponuje Wojsko Polskie, jak armatohaubice Krab, moździerze Rak czy wyrzutnie rakiet Piorun doskonale w ostatnim czasie znane chyba całemu polskiemu społeczeństwu, i nie tylko polskiemu.
To także ogromne zakupy, które zostały już uczynione, a których jeszcze u nas nie ma, ale będą w najbliższym czasie. To wreszcie systemy obrony przeciwrakietowej Patriot, to obrona artyleryjska Himars, to najnowocześniejsze na świecie myśliwce F–35, które również zostały zakupione dla polskiej armii. Ale wszystkie te działania są realizowane z głębokim poczuciem, że to cały czas jest za mało, że Polska potrzebuje więcej.
Zastanawialiśmy się, co trzeba zrobić, by dokonywać tych realizacji – zamierzeń rozbudowy polskich sił zbrojnych i ich wzmacniania w sposób sprawniejszy. Wniosek był jeden, absolutnie jednoznaczny: nie może to funkcjonować na zasadach, które zostały skrojone pod inny ustrój i w innych czasach – ustawy z 1967 roku napisanej pod Wojsko Polskie w ramach Układu Warszawskiego. Wymaga to nowego rozwiązania – napisanego dla samodzielnej, wolnej polskiej armii w wolnej, niepodległej i prawdziwie suwerennej ojczyźnie.
Dlatego podjęta została decyzja o przygotowaniu tej ustawy – podjęta została dawno. Ogromnie dziękuję Panu Premierowi Jarosławowi Kaczyńskiemu, że w ramach swoich obowiązków Przewodniczącego Komitetu ds. Bezpieczeństwa Narodowego w ramach Rady Ministrów podjął wraz z ekspertami zadanie przygotowania tego ogromnego projektu.
Dziękuję wszystkim moim współpracownikom z Biura Bezpieczeństwa Narodowego oraz Biura Prawa i Ustroju za to, że również uczestniczyli w tych pracach, przedstawiali swoje propozycje rozwiązań, pochylali się nad proponowanymi rozwiązaniami. Dziękuję wszystkim współpracownikom Pana Ministra Mariusza Błaszczaka z Ministerstwa Obrony Narodowej.
Dziękuję Sztabowi Generalnemu; dziękuję wszystkim, którzy wnieśli swój wkład w to wielkie zadanie przygotowania nowej ustawy, nowych rozwiązań na nowe czasy, która rzeczywiście będzie prowadziła do dynamicznego, przemyślanego, mądrego i nowoczesnego rozwoju polskich sił zbrojnych na miarę czasów i potrzeb, z założeniem osiągnięcia co najmniej 250 tys. żołnierzy zawodowych w naszej armii i 50 tys. żołnierzy Wojsk Obrony Terytorialnej.
To wprowadzenie nowego rodzaju służby – dobrowolnej służby zasadniczej, czyli takiej, do której ludzie będą zgłaszali się na ochotnika; która nie będzie bardzo długa, a jednocześnie będzie przygotowywała do tego, by móc przejść później do rezerwy w dwóch – znów nowocześnie patrząc – możliwościach: do rezerwy czynnej i biernej. Ci, którzy będą chcieli być bardziej aktywni, będą mogli służyć w rezerwie czynnej; ci, którzy nie będą chcieli tej aktywności w sposób częsty przejawiać, po przeszkoleniu będą mogli być w rezerwie biernej.
Dziękuję za nowe formy finansowania, a przede wszystkim za wręcz lawinowy wzrost nakładów na rozwój polskiej armii – 3 proc. PKB już w przyszłym roku. Przewidywaliśmy, że do 2024 roku osiągniemy 2,5 proc., ale życie pokazało, że potrzeby są większe i potrzebujemy dzisiaj ku temu większej dynamiki. Dziękuję za pomysł ustanowienia nowego funduszu wsparcia polskich sił zbrojnych, który będzie istniał przy Banku Gospodarstwa Krajowego, gdzie będą kierowane fundusze z zysków Narodowego Banku Polskiego, z obrotu papierami skarbowymi, z obligacji Banku Gospodarstwa Krajowego – z różnych źródeł o charakterze państwowym.
Wierzę głęboko, że wszystkie te działania właśnie spowodują, że polska armia będzie mogła dynamiczniej się rozwijać, że w sprawniejszy sposób będziemy mogli dokonywać tych rozwojowych działań modernizacyjnych i zakupów niezbędnych dla rozwoju polskiej armii i dla budowania prawdziwie bezpiecznej Rzeczypospolitej.
Przed momentem specjalnie pokazałem rozmiar tej ustawy, bo ona jest rzeczywiście ogromna – jest to po prostu dzieło legislacyjne; to, co powstało na przestrzeni ostatnich miesięcy właśnie w wyniku bardzo szeroko zakrojonej pracy i konsultacji. Wytycza to drogę na przyszłość dla rozwoju polskich sił zbrojnych w szerokim tego słowa znaczeniu – pełnego ich funkcjonowania, także obronności narodowej.
To nie jest akt prawny, który został stworzony, dlatego że Rosja zaatakowała Ukrainę. To jest akt prawny, który został stworzony, dlatego że przewidywaliśmy, że Rosja może zaatakować Ukrainę, tak jak to kiedyś wskazał Prezydent Lech Kaczyński. Niestety, spodziewaliśmy się, że może to nastąpić i w związku z tym w przyszłości możemy być kolejnym celem napaści żarłocznej, imperialnej Rosji. Stąd taka decyzja, stąd ta myśl modernizacyjna, stąd – wierzę głęboko – ta ustawa będzie realizowana z powodzeniem przez polskich polityków niezależnie od barw politycznych.
Chcę z całego serca podziękować za to, że cała polska scena polityczna odpowiedziała na mój apel zgłoszony dwa tygodnie temu w czasie Rady Bezpieczeństwa Narodowego, gdy poprosiłem wszystkie strony sceny politycznej o gremialne wsparcie dla tego projektu – o to, by jak najszybciej został przyjęty i w Sejmie, i w Senacie. Oczywiście nie bez niezbędnej dyskusji – to było dla mnie jasne i oczywiste, od tego jest parlament: by dyskutować, by proponować różne lepsze czy alternatywne rozwiązania, ale – jak widać – podejście było niezwykle odpowiedzialne.
Dzisiaj ustawa jest i ja także – stosownie do tego, jak postąpili polscy politycy, polscy parlamentarzyści – natychmiast, niezwłocznie podpisuję tę ustawę, by jak najszybciej mogła wejść w życie i zostać zrealizowana. Dziękuję wszystkim twórcom ustawy; dziękuję wszystkim, którzy nad nią w ostatnim czasie pracowali; dziękuję za życzliwe podejście. Dziękuję, że pokazaliśmy także całemu polskiemu społeczeństwu – ale może przede wszystkim polskiemu wojsku, naszym żołnierzom – że Polska jest jedna, wspólna i przede wszystkim polska.
Niech żyje wolna, niepodległa i suwerenna Ukraina! Niech żyje Polska! Niech Pan Bóg ma w opiece naszą ojczyznę!
