The speech of the President of the Republic of Poland at the Diplomatic Academy in Kyiv.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed the Diplomatic Academy in Kyiv on August 24, 2016, during celebrations marking the 25th anniversary of Ukrainian independence.
- Main themes
- Polish-Ukrainian relations, Ukraine's independence anniversary, international law primacy, rejection of spheres of influence, transatlantic unity, territorial integrity, Polish foreign policy priorities, security and sovereignty, Central and Eastern Europe stability, NATO solidarity
- Duration
- ~17 min
- Words
- 1,996
- Sentences
- 106
- Readability
- 37
- Grade
- 12.7
- Syntax
- 2.79
- Vocabulary
- 2.25
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other106 sentences in 37 paragraphs
Dear Mr. President,
Dear Ladies and Gentlemen,
First of all, I would like to sincerely thank you for the invitation to participate in the celebrations of the 25th anniversary of Ukraine's independence. This is a special occasion – joyful, yet also solemn and reflective. Each anniversary of independence reminds us of the price we must pay for freedom and political independence. The Republic of Poland was the first country in the world to recognize the independence of the Ukrainian state. This happened on December 2, 1991, the day after the referendum in which a decisive majority of the Ukrainian society supported the Act of Independence of Ukraine. This fact has a symbolic dimension. Poland has always stood by Ukraine in the most important moments of its recent history. We have consistently worked towards its rapprochement with the West and supported the Ukrainian people on their European path. This is also true today. The 25th anniversary of Ukraine's independence is also the 25th anniversary of Polish-Ukrainian cooperation, without which it is hard to imagine building lasting peace and stability in this part of Europe.
Excellencies,
Ambassadors,
As I meet with you today, I would like to present the priorities of my foreign policy. They are rooted in the values cherished by the Polish people, such as sovereignty, security, and solidarity of free nations, as well as the dignity of every human being. I am convinced that a proper understanding of these values will deepen the good-neighborly relations between our countries and permanently inscribe Polish-Ukrainian cooperation into the future of Central and Eastern Europe.
The first pillar of Polish foreign policy is the principle of the primacy of international law in relations between states. This principle must be absolutely respected, as it is the fundamental condition for lasting peace in the world. We understand this especially today, as we look at the conflict in eastern Ukraine and the occupation of Crimea. Basic norms of international law have been violated there, especially the principle of territorial integrity of a sovereign state, which is Ukraine.
There is and will never be our consent to a policy of aggression that undermines trust between nations, reducing their relations to a simple difference in the potential of forces.
Peace through law, the strength of law instead of the law of strength – these are the principles of our foreign policy. The horrors of the 20th century, including both world wars, genocide, and the immense toll of victims and destruction – all these terrible experiences convince us that the time when diplomacy was the domain of deceit and intrigue should belong to history. Diplomacy is also the art of collaboratively developing a system of mutual commitments that reconcile divergent interests and priorities. This is supported by a rich tradition of building an order based on international law. A tradition that we must develop together today in the name of the fundamental desire of every human being – the desire to live in peace; the desire to live free from fear and war.
Many repeat that building a system based on international law and partnership relations between nations is merely a wish. That it makes no sense because strength always prevails. Those politicians who have the audacity to formulate such resolutions should also have the courage to tell their compatriots: "We have nothing more to offer you and your children except a life in constant uncertainty and fear."
The second pillar of my country's foreign policy is therefore the rejection of the logic of international relations based on the principle of dividing spheres of influence. The experience of the past clearly shows that a system of balancing powers has never been able to ensure lasting peace in Europe. It has only been achieved temporarily, usually at the expense of the independence of weaker states. Security cannot therefore be the result of a transaction between those who respect the law and the freedom of nations and those who do not.
Peace maintained at the expense of the freedom of other nations is very rarely lasting and stable. It is never just. It undermines trust and destroys bonds between nations, leading only to the escalation of demands and conflicts.
We, the Poles, know very well that in the long term, peace cannot be maintained without ensuring justice in relations between states. That is why the foundation of the international order must remain the right of nations to decide for themselves about their own fate.
The third pillar of Polish foreign policy is the principle of the unity of the free world, both in the European and transatlantic aspects. A united Europe of free nations and equal states, Europe maintaining close relations with the United States – this is the goal of our policy. Poland will always strengthen the unity of the West and the strength of the North Atlantic Alliance. We have been, we are, and we will be a loyal and responsible link in the chain of free nations.
That is why Poland is today the country that consistently reminds that the European community must constantly expand its borders. Isolation leads to particularism and strengthens harmful divisions. An inclusive attitude, open to cooperation and integration, fosters peace and understanding between nations. This is precisely why Poland remains one of the most active advocates of an open-door policy, both in the European Union and NATO.
Ladies and Gentlemen,
The realization of these three priorities: the primacy of international law, the rejection of the principle of dividing spheres of influence, and the expansion of the space of freedom – is not solely Poland's aspiration. It is a great challenge facing the entire region of Central and Eastern Europe today, that is, the countries lying between three seas: the Adriatic, the Baltic, and the Black Sea, which we can also call the Three Seas area. Historically, both Poles and Ukrainians are rooted in this region. It is here that the meanders of our shared destinies intertwined, often connecting with the experiences of other peoples and nations.
For the realization of this goal to be possible, Central and Eastern Europe must strengthen its political subjectivity within the Euro-Atlantic community. This is essential for maintaining balance in this part of the world, where, as history shows, the dominance of external hegemons has always brought wars and conflicts.
That is why the community of free nations and independent Central European states; states united by a common history and the desire for stable development – only such a community, operating within the EU and NATO, can permanently guarantee a peaceful order on the European continent.
As an essential part of the Euro-Atlantic world, Central and Eastern Europe wants to complement and enrich it. For this to happen, it is necessary to move away from the hierarchical model of relations between politically established "centers" and the "peripheries" designated by them. This leads to a one-way transfer of political, economic, and cultural patterns, which lacks sensitivity to national specificity and local context. It flattens and homogenizes, overlooking many factors that make up the rich heritage of our part of Europe.
One element of this heritage deserves, in my opinion, special distinction. It is the tradition of modernization efforts undertaken by the states of Central and Eastern Europe, which dates back to the turn of the 19th and 20th centuries. We have always been a community of aspirations, not resignation.
This state of affairs persists today. We want to strengthen our identity, develop our potential and competitiveness. We want to take our fate into our own hands, rather than wait for what others will prepare for us.
Ladies and Gentlemen,
For the sustainable development of the Central European community of free nations, a community boldly walking the path of modernization and strengthening Europe's position, three conditions must be met.
First, it is necessary to ensure lasting security in Central and Eastern Europe. Therefore, it is essential to build the defense potential of the states in the Three Seas area, as well as to develop transatlantic ties, especially through a permanent, enhanced presence of the North Atlantic Alliance in the region and the Alliance's partnership policy. I am very pleased that the NATO Summit in Warsaw brought positive resolutions in this regard. The independent cooperation of the states in the region is also of great importance here. A good example of this is the trilateral Lithuanian-Polish-Ukrainian brigade (LITPOLUKRBRIG), whose march we saw during today's parade and which I personally welcomed with great joy, as it is a visible sign of our cooperation – both neighborly and transatlantic.
Another important aspect of building regional security is the necessity to develop energy connections between the countries of the Three Seas area. Most of them face the challenge of diversifying energy supply sources, which allows them to distance themselves from the threat of energy blackmail. We must join our forces to ensure the energy security of the entire region. In fact, President Petro Poroshenko has already mentioned this several times today.
Second, we should intensively develop the network of connections between our countries to overcome divisions and the temptation of isolation. This primarily concerns transport infrastructure, which guarantees the free exchange of goods and services. It is a lever for the development of investment cooperation between our states. It also promotes the development of tourism and interpersonal exchange. It thus has a decisive impact on building real closeness between our nations.
Third, we should gradually break down the barriers to cooperation arising from historical and identity issues, which are often linked to the problem of national minorities. We cannot change our history. However, we must constantly engage in open dialogue based on mutual respect and historical truth. Any other path will only distance us from our common goal. Only on this path can we establish lasting foundations for cooperation and coexistence for the future, for the common prosperity and security, not only of our present but also for future generations – our children, our grandchildren, those who will come after me.
Ladies and Gentlemen,
Poland wants to participate in the Central European community of free nations, to develop and strengthen it, both for the good of our region and for all of Europe.
I am deeply convinced that there is also a place for an independent Ukraine in this community, a Ukraine with an efficient state apparatus and a stable economy. That is why Warsaw consistently supports Kyiv's reform efforts, offering advice and a helping hand.
However, for the regional community to emerge in its full dimension, the will and determination of individual countries to build mutual ties are essential. We must want to shape our common future together, based on our close proximity, shared history, and symmetrical potentials. However, to achieve this, we must overcome the natural temptation in politics for easy gains achieved through the protection offered by the strongest.
The belief that one can quickly strengthen one's position, regardless of natural regional partners, and solely based on the strongest entities, is an illusion. A nation that succumbs to it will sooner or later fall victim to the machinations of those to whom it previously owed its benefits. It is not about exchanging a worse sphere of influence for a better one. It is about jointly changing the logic of this game.
Ladies and Gentlemen,
The fate of free nations lies in their own hands. Therefore, the burden of challenges rests primarily on the Ukrainian people and the democratically elected authorities of Ukraine. Your future will be determined by your determination and effectiveness in implementing reforms. Your future will also be determined by whom you choose to associate with and build alliances.
Looking east, Poland wants to see in Ukraine a close partner and ally. A country with which it can cooperate in all areas for the successful development of both our nations. A country with which it can closely collaborate in building a Central European community of free nations and equal states.
Thank you for your attention.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowny Panie Prezydencie,
Szanowni Państwo,
Przede wszystkim chcę serdecznie podziękować za zaproszenie do udziału w obchodach 25-lecia niepodległości Ukrainy. To okoliczność szczególna – radosna, ale zarazem wzniosła i refleksyjna. Każda rocznica niepodległości przypomina nam bowiem, jaką cenę musimy płacić za wolność i polityczną niezależność. Rzeczpospolita Polska jako pierwsza na świecie uznała niepodległość ukraińskiego państwa. Stało się to już 2 grudnia 1991 roku, dzień po referendum, w którym zdecydowana większość ukraińskiego społeczeństwa poparła Akt Niezależności Ukrainy. Fakt ten ma wymiar symboliczny. Polska zawsze stała przy Ukrainie w najważniejszych momentach jej najnowszej historii. Konsekwentnie działaliśmy na rzecz jej zbliżenia z Zachodem i wspieraliśmy Ukraiński Naród na jego europejskiej drodze. Tak jest również i dzisiaj. 25-lecie niepodległości Ukrainy to zarazem 25-lecie polsko-ukraińskiej współpracy, bez której trudno wyobrazić sobie budowę trwałego pokoju i stabilności w tej części Europy.
Ekscelencje,
Panowie Ambasadorowie,
Spotykając się dziś z Państwem chciałbym przedstawić priorytety prowadzonej przeze mnie polityki zagranicznej. Mają one swe źródło w wyznawanych przez Polaków wartościach, takich jak suwerenność , bezpieczeństwo i solidarność wolnych narodów oraz godność każdego człowieka . Jestem przekonany, że ich właściwe odczytanie pozwoli pogłębić dobrosąsiedzkie relacje pomiędzy naszymi krajami, a także trwale wpisać współpracę polsko-ukraińską w przyszłość Europy Środkowo-Wschodniej.
Pierwszym filarem polskiej polityki zagranicznej jest zasada prymatu prawa międzynarodowego w stosunkach między państwami. Zasada ta musi być bezwzględnie respektowana, gdyż to właśnie ona jest podstawowym warunkiem trwałego pokoju na świecie. Rozumiemy to zwłaszcza dzisiaj, kiedy spoglądamy na konflikt na wschodzie Ukrainy oraz okupację Krymu. Złamano tam podstawowe normy prawa międzynarodowego, zwłaszcza zaś zasadę integralności terytorialnej suwerennego państwa, jakim jest Ukraina.
Nie ma i nigdy nie będzie naszego przyzwolenia dla polityki agresji , która niweczy zaufanie pomiędzy narodami, sprowadzając ich relacje do prostej różnicy potencjału sił.
Pokój przez prawo, siła prawa zamiast prawa siły – oto pryncypia naszej polityki zagranicznej. Okropieństwa XX wieku, w tym obie wojny światowe, ludobójstwo, ogrom ofiar i zniszczeń – wszystkie te straszliwe doświadczenia przekonują, że czas, w którym dyplomacja była domeną podstępu i intrygi, powinien przejść do historii. Dyplomacja to również sztuka partnerskiego wypracowywania systemu wzajemnych zobowiązań, godzących rozbieżne interesy i priorytety. Przemawia za tym bogata tradycja budowy porządku opartego na prawie międzynarodowym. Tradycja, którą musimy dziś wspólnie rozwijać w imię podstawowego pragnienia każdego człowieka – pragnienia życia w pokoju; pragnienia życia wolnego od strachu i wojny.
Wielu powtarza, że budowa systemu opartego na prawie międzynarodowym i partnerskich relacjach pomiędzy narodami jest wyłącznie życzeniem. Że nie ma sensu, bo siła zawsze zwycięża. Ci politycy, którzy mają śmiałość formułować podobne rozstrzygnięcia, powinni mieć również odwagę, by powiedzieć swym rodakom: „nie mamy Wam ani waszym dzieciom do zaoferowania niczego więcej prócz życia w ciągłej niepewności i strachu”.
Drugim filarem polityki zagranicznej mojego kraju jest zatem odrzucenie logiki relacji międzynarodowych opartej na zasadzie podziału stref wpływu. Doświadczenie przeszłości dobitnie przekonuje, że system równoważących się potęg nigdy nie był w stanie trwale zapewnić pokoju w Europie. Osiągano go jedynie chwilowo, zazwyczaj poprzez poświęcenie niepodległości słabszych państw. Bezpieczeństwo nie może być zatem wynikiem transakcji pomiędzy tymi, którzy szanują prawo i wolność narodów, a tymi, którzy ich nie respektują.
Pokój zachowany za cenę wolności innych narodów bardzo rzadko bywa trwały i stabilny. Nigdy natomiast nie jest sprawiedliwy. Podkopuje zaufanie i niszczy więzi pomiędzy narodami, prowadząc wyłącznie do eskalacji żądań oraz konfliktów.
My, Polacy, bardzo dobrze wiemy, że w perspektywie długofalowej nie da się utrzymać pokoju bez zachowania sprawiedliwości w relacjach między państwami. Właśnie dlatego fundamentem międzynarodowego ładu musi pozostać prawo narodów do samodzielnego decydowania o własnym losie.
Trzecim filarem polskiej polityki zagranicznej jest zasada jedności wolnego świata , zarówno w aspekcie europejskim, jak i transatlantyckim. Zjednoczona Europa wolnych narodów i równych państw, Europa utrzymująca ścisłe relacje ze Stanami Zjednoczonymi – oto cel naszej polityki. Polska zawsze będzie więc wzmacniać jedność Zachodu i siłę Sojuszu Północnoatlantyckiego. Byliśmy, jesteśmy i będziemy lojalnym oraz odpowiedzialnym ogniwem łańcucha wolnych narodów.
Właśnie dlatego Polska jest dziś tym krajem, który konsekwentnie przypomina, że europejska wspólnota musi nieustannie poszerzać swe granice. Izolacja prowadzi do partykularyzmu i wzmacnia szkodliwe podziały. Budowie pokoju i porozumieniu pomiędzy narodami sprzyja natomiast postawa inkluzywna, otwarta na współpracę i integrację. To właśnie z tego powodu Polska pozostaje jednym z najaktywniejszych rzeczników polityki otwartych drzwi , zarówno na forum Unii Europejskiej, jak i NATO.
Szanowni Państwo,
Realizacja tych trzech priorytetów: prymatu prawa międzynarodowego, odrzucenia zasady podziału stref wpływów oraz poszerzenia przestrzeni wolności – nie jest wyłącznie dążeniem Polski. To wielkie wyzwanie stojące dziś przed całym regionem Europy Środkowo-Wschodniej , a więc krajami leżącymi między trzema morzami: Adriatykiem, Bałtykiem i Morzem Czarnym, który możemy również nazwać obszarem Trójmorza. W sensie historycznym w regionie tym zakorzenieni są zarówno Polacy, jak i Ukraińcy. To tutaj splatały się meandry naszych wspólnych losów, tak często łącząc się również z doświadczeniem innych ludów i narodów.
Aby realizacja tego celu była możliwa, Europa Środkowo-Wschodnia musi wzmocnić swą podmiotowość polityczną w ramach wspólnoty euroatlantyckiej . To niezbędne dla zachowania równowagi w tej części świata, gdzie – jak wiadomo z przeszłości – dominacja zewnętrznych hegemonów zawsze przynosiła wojny i konflikty.
Właśnie dlatego wspólnota wolnych narodów i niezależnych środkowoeuropejskich państw ; państw zjednoczonych wspólną historią oraz pragnieniem stabilnego rozwoju – właśnie dlatego wyłącznie taka wspólnota, działająca w ramach UE i NATO, może w sposób trwały zagwarantować pokojowy ład na kontynencie europejskim.
Jako istotna część euroatlantyckiego świata, Europa Środkowo-Wschodnia chce go uzupełniać i wzbogacać. Aby tak mogło się stać, należy odejść od hierarchicznego modelu relacji pomiędzy utrwalonymi politycznie „centrami”, a wskazanymi przez nie „peryferiami”. Prowadzi on do jednokierunkowego transferu wzorców politycznych, ekonomicznych i kulturowych, który pozbawiony jest wrażliwości dla narodowej specyfiki i lokalnego kontekstu. Spłaszcza i ujednolica , pomijając wiele czynników, które składają się na bogate dziedzictwo naszej części Europy.
Jeden z elementów tego dziedzictwa zasługuje w moim przekonaniu na szczególne wyróżnienie. To tradycja wysiłku modernizacyjnego podejmowanego przez państwa Europy Środkowo-Wschodniej, którego początki datuje się na przełom XIX i XX wieku. Byliśmy zawsze wspólnotą aspiracji, a nie rezygnacji.
Ten stan rzeczy utrzymuje się także dzisiaj. Chcemy wzmacniać naszą tożsamość, rozwijać nasz potencjał i konkurencyjność. Chcemy brać los we własne ręce, a nie czekać na to, co przygotują dla nas inni .
Szanowni Państwo,
Aby możliwy był trwały rozwój środkowoeuropejskiej wspólnoty wolnych narodów, wspólnoty śmiało kroczącej drogą modernizacji i wzmacniającej pozycję Europy, niezbędne jest spełnienie trzech warunków .
Po pierwsze , konieczne jest zapewnienie trwałego bezpieczeństwa w Europie Środkowo-Wschodniej. Niezbędna jest więc budowa własnego potencjału obronnego państw obszaru Trójmorza, jak również rozwój więzi transatlantyckich, zwłaszcza poprzez stałą, wzmocnioną obecność Sojuszu Północnoatlantyckiego w regionie oraz politykę partnerstw Sojuszu . Bardzo się cieszę, że Szczyt NATO w Warszawie przyniósł w tym zakresie pozytywne rozstrzygnięcia. Istotne znaczenie ma tu również samodzielna współpraca państw regionu. Jej dobrym przykładem może być trójstronna, litewsko-polsko-ukrai ńska brygada (LITPOLUKRBRIG), której przemarsz widzieliśmy podczas dzisiejszej defilady i który ja osobiście przyjąłem z wielką radością, ponieważ to jest widomy znak naszej współpracy - tej sąsiedzkiej, i tej transatlantyckiej.
Innym ważnym aspektem budowy regionalnego bezpieczeństwa jest konieczność rozwoju połączeń energetycznych pomiędzy krajami obszaru Trójmorza. Większość z nich zmaga się z wyzwaniem dywersyfikacji dostaw nośników energii, która pozwala oddalić groźbę energetycznego szantażu. Musimy łączyć nasze siły, by zapewnić bezpieczeństwo energetyczne całego regionu . Mówił zresztą o tym dzisiaj już kilkakrotnie Pan Prezydent Petro Poroszenko.
Po drugie, należy intensywnie rozwijać sieć powiązań pomiędzy naszymi krajami , tak aby przezwyciężyć podziały i pokusę izolacji. Chodzi przede wszystkim o infrastrukturę transportową, gwarantującą swobodną wymianę dóbr i usług. Jest ona dźwignią rozwoju współpracy inwestycyjnej między naszymi państwami. Sprzyja również rozwojowi turystyki i wymianie międzyludzkiej. Ma zatem decydujący wpływ na budowę realnej bliskości pomiędzy naszymi narodami.
Po trzecie, powinniśmy sukcesywnie przełamywać blokady współpracy wynikające z kwestii historycznych i tożsamościowych , które często łączą się z problemem narodowych mniejszości. Nie zmienimy naszej historii. Musimy jednak nieustannie prowadzić ze sobą otwarty dialog oparty na wzajemnym szacunku i prawdzie historycznej . Każda inna droga oddali nas tylko od wspólnego celu. Tylko na tej drodze, jesteśmy w stanie wypracować trwałe podstawy współpracy i współistnienia na przyszłość, dla wspólnego dobrobytu i bezpieczeństwa, nie tylko naszego dzisiaj, ale także przyszłych pokoleń – naszych dzieci, naszych wnuków, tych, którzy przyjdą po mnie.
Szanowni Państwo,
Polska chce uczestniczyć w środkowoeuropejskiej wspólnocie wolnych narodów, rozwijać ją i wzmacniać, zarówno dla dobra naszego regionu, jak i całej Europy.
Jestem głęboko przekonany, że we wspólnocie tej jest również miejsce dla niepodległej Ukrainy, Ukrainy dysponującej sprawnym aparatem państwowym i stabilną gospodarką. Dlatego Warszawa konsekwentnie wspiera wysiłki reformatorskie Kijowa , służąc mu radą i pomocną dłonią.
Aby jednak regionalna wspólnota mogła powstać w swym pełnym wymiarze, niezbędna jest wola i determinacja poszczególnych krajów do budowania wzajemnych więzi. Musimy chcieć razem kształtować naszą wspólną przyszłość , opierając się na bliskim położeniu , wspólnej historii oraz symetrycznych potencjałach .W tym celu trzeba jednak przełamać naturalną w polityce pokusę łatwego zysku osiąganego na drodze protekcji oferowanej przez tych najsilniejszych.
Przeświadczenie , że można szybko wzmocnić swoją pozycję , niezależnie od naturalnych partnerów regionalnych, a jedynie w oparciu o najsilniejsze podmioty , jest bowiem iluzją . Naród, który jej ulegnie, prędzej czy później padnie ofiarą rozgrywki tych, którym wcześniej zawdzięczał swe dobrodziejstwa. Nie chodzi więc o to, aby zamienić gorszą strefę wpływu na lepszą. Chodzi o to, żeby wspólnie zmienić logikę tej gry .
Szanowni Państwo,
Los wolnych narodów leży w ich własnych rękach. Dlatego ciężar wyzwań spoczywa przede wszystkim na Narodzie Ukraińskim oraz demokratycznie wybranych władzach Ukrainy. O Waszej przyszłości zadecyduje Wasza determinacja i skuteczność w realizowaniu reform. O Waszej przyszłości zadecyduje również to, z kim zechcecie się wiązać i budować sojusze.
Spoglądając na wschód, Polska chce widzieć w Ukrainie bliskiego partnera i sojusznika. Kraj, z którymbędzie mogła współpracować we wszystkich obszarach, na rzecz pomyślnego rozwoju obu naszych narodów. Kraj, z którym będzie mogła ściśle współdziałać przy budowie środkowoeuropejskiej wspólnoty wolnych narodów i równych państw.
Dziękuję Państwu za uwagę.