The speech of the President of the Republic of Poland at the Military Base in Ādaži.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed NATO troops at the Ādaži military base in Latvia on June 28, 2018, marking Poland's and Latvia's independence centenaries and reaffirming Allied security commitments.
- Main themes
- NATO collective defense, Allied presence in Baltic states, Polish-Latvian historical brotherhood, Iron Curtain legacy, Article 5 and deterrence, centenary of Polish and Latvian independence, multinational military cooperation, regional security in Central Europe, NATO Warsaw Summit commitments, Polish military contributions
- Duration
- ~10 min
- Words
- 1,199
- Sentences
- 47
- Readability
- 47
- Grade
- 12.9
- Syntax
- 3.35
- Vocabulary
- 2.20
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other47 sentences in 19 paragraphs
Dear Minister of National Defense, Distinguished Ministers, Excellencies, Esteemed Ambassadors, Distinguished Generals, Esteemed Officers, Soldiers, All Honorable Guests!
It is with great joy and pleasure that I visit the soldiers of the North Atlantic Alliance – including Polish soldiers – here in Latvia, at the Ādaži base.
First of all, as a man who was born behind the Iron Curtain, in a country that was not fully independent and sovereign, I look with great joy at the soldiers of the North Atlantic Alliance here, on this land that is now free, independent, and sovereign. I am pleased, and at the same time I look with pride, that the North Atlantic Alliance has fulfilled the commitments it made two years ago at the summit in Warsaw.
I told Secretary General Jens Stoltenberg at that time that it is absolutely crucial for the North Atlantic Alliance, in the face of growing threats from various directions, to show that it is alive, enduring, and ready. That Article 5 and the principle of collective defense is not just an empty record, but that allies are ready to stand one for all, all for one.
The battalion battle groups in Estonia, Latvia, Lithuania, and Poland, as well as the tailored allied presence in Romania, clearly demonstrate that the Alliance is drawing conclusions, is prepared, and is ready to defend. Not so much through the decisions of politicians, but it is ready to defend through your hands, your courage, and your heroism, Esteemed Soldiers.
I can say this with confidence – although I am not Latvian, I am Polish – that perhaps some of you, who have come from Western Europe, who have never seen up close, who have never lived behind the Iron Curtain, do not even realize how great a joy this is for the people living here. North America, Canada – apart from the wars that took place far from their borders – have not seen war on their own soil. And this land – Central Europe – unfortunately has regularly been drenched in blood. Here, people understand perfectly what it means to be free, to be able to decide for themselves – and they are ready to give their lives for it. Thank you for supporting them.
From this perspective, the second circumstance of my visit to you is also of utmost importance. A special moment in the history of the Polish, Latvian, and other nations of this region – a special moment in our histories and the history of our states. The centenary of Poland regaining independence after 123 years of captivity and partitions, and the centenary of Latvia achieving statehood. My presence here, in Latvia, over these few days also serves to pay tribute to all the heroes of those times a hundred years ago, who fought in defense of their homeland, and who gave their lives for our freedom and yours.
I look with pride today at my compatriots – at the Polish soldiers present here, on Latvian soil, bringing security and peace. In the years 1919-1920, young people, just like you, also came from Poland to this land to reclaim it from the Soviets – the Red Army, which occupied and held it. Poles have never lacked courage – they wrested Latgale from the Soviets, fighting side by side with Latvian soldiers. And Latvia was able to rejoice in freedom and independence once again.
Right after my visit with you, I will go to lay a wreath and light a candle at the monument that commemorates Polish soldiers who fell here, in Latgale. There is no greater testament to the heroism of soldiers and the brotherhood between nations than these graves and monuments that honor the defenders of free nations and independent states. I am glad that today, in times of peace, you are here as guarantors of security – as those who ensure that there will be no war.
There will be no war, I am convinced of this, because no one will dare to raise a hand against the troops of the North Atlantic Alliance – the largest and strongest military alliance in the world. But – as I mentioned – the Alliance is the most powerful and strongest precisely because it can quickly adapt to the changing conditions in the world.
The Alliance is the strongest and most efficient precisely because you meet on missions like this and serve together: soldiers from different countries of the Alliance. You learn to coordinate your actions according to common, newly learned procedures. Officers, commanders learn to command units from different countries – this is an extremely valuable, indeed invaluable skill.
We Poles also want to excel in this and we want our highest command staff to improve in this. Therefore, I can today calmly announce that General Sławomir Wojciechowski, who is here with me, will soon join the NATO command structures – precisely to acquire new skills, new capabilities. He will hold one of the absolutely key functions regarding the security of our region – he will head the Multinational Corps Northeast Command.
But in Poland, we are implementing further changes that help us adapt to functioning within the North Atlantic Alliance and to command and manage the Polish army and Polish armed forces as effectively as possible. Drawing on the observations of allied experiences, but also drawing conclusions from our previous actions – including those that have proven ineffective, in order to avoid mistakes in the future – we are currently preparing a new system for commanding and controlling the Polish armed forces.
I am carrying out this task in close cooperation with Minister of National Defense Mariusz Błaszczak. We are supported: I – appropriately – by the National Security Bureau, and the Minister by the Ministry of National Defense. Naturally, the adoption of the new command and control system and its adaptation also require further personnel changes, including at the highest command positions in the Polish military. We will carry them out in absolute coordination with the participation of myself, the Minister, and of course Prime Minister Mateusz Morawiecki.
I am convinced that the new commanders who will take the places of the current ones will bring a new perspective, a breath of youth, and modernity to the Polish army. They will also bring their experience in cooperation with allies within the North Atlantic Alliance to the highest command positions and the skills they have acquired in the military academies of NATO countries.
All this to better organize the armed forces, to act more professionally, so that soldiers can serve more safely and efficiently. All this so that we can be an even better and more cooperative ally within the North Atlantic Alliance.
Once again, I would like to sincerely thank, above all, the soldiers whose rotation here in Ādaži is coming to an end and who are now returning home. Please accept my warm greetings and deep respect, and also take them back to your homes, to your loved ones. I wish the soldiers of the next rotation successful service and the efficient execution of all the duties they will take on here.
May God keep you in His care!
Thank you once again.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowny Panie Ministrze Obrony Narodowej, Szanowni Panowie Ministrowie, Ekscelencje, Szanowni Państwo Ambasadorowie, Szanowni Panowie Generałowie, Szanowni Państwo Oficerowie, Żołnierze, Wszyscy Dostojni Przybyli Goście!
Z wielką radością i przyjemnością odwiedzam żołnierzy Sojuszu Północnoatlantyckiego – w tym polskich żołnierzy – tutaj, na Łotwie, w bazie Ādaži.
Po pierwsze, jako człowiek, który urodził się za żelazną kurtyną, w kraju, który nie był w pełni niepodległy i suwerenny, z wielką radością patrzę na żołnierzy Sojuszu Północnoatlantyckiego tutaj, na tej ziemi teraz wolnej, niepodległej i suwerennej. Cieszę się, a zarazem patrzę z dumą, że Sojusz Północnoatlantycki zrealizował zobowiązania, które przyjął na siebie dwa lata temu w czasie szczytu w Warszawie.
Mówiłem wtedy panu sekretarzowi generalnemu Jensowi Stoltenbergowi, że jest sprawą absolutnie niezwykle ważną, by Sojusz Północnoatlantycki w dobie narastających z różnych stron zagrożeń pokazał, że żyje, trwa i jest gotowy. Że art. 5 i zasada kolektywnej obrony nie jest tylko pustym zapisem, ale że sojusznicy są gotowi stanąć jeden za wszystkich, wszyscy za jednego.
Batalionowe Grupy Bojowe w Estonii, na Łotwie, Litwie i w Polsce, a także dopasowana sojusznicza obecność w Rumunii jednoznacznie pokazują, że Sojusz wyciąga wnioski, jest przygotowany i staje do obrony. Nie tyle decyzjami polityków, ile staje do obrony Waszymi rękami, Waszym męstwem i bohaterstwem, Szanowni Państwo Żołnierze.
Mogę to spokojnie powiedzieć ‒ chociaż nie jestem Łotyszem, jestem Polakiem ‒ że być może niektórzy z Państwa, którzy przybyli z zachodu Europy, którzy nie widzieli z bliska, nie żyli nigdy za żelazną kurtyną, nawet nie zdają sobie sprawy, jak wielka jest to radość dla ludzi żyjących tutaj. Ameryka Północna, Kanada – poza wojnami, które toczyły się daleko od ich granic – nie widziały wojny u siebie. A ta ziemia – Europa Środkowa – niestety spływała krwią regularnie. Tu ludzie doskonale rozumieją, co to znaczy być wolnym, móc decydować o sobie – i są gotowi oddać za to życie. Dziękuję, że ich wspieracie.
I z tego punktu widzenia niezwykle istotne znaczenie ma także druga okoliczność mojej wizyty u Państwa. Szczególny moment w dziejach narodów polskiego, łotewskiego i innych narodów tego regionu ‒ szczególny moment w naszych dziejach i historii naszych państw. Stulecie odzyskania niepodległości przez Polskę po 123 latach niewoli, zaborów oraz stulecie uzyskania państwowości przez Łotwę. Moja obecność tutaj, na Łotwie, przez te kilka dni służy także oddaniu hołdu wszystkim bohaterom tamtych czasów sprzed stu lat, którzy walczyli w obronie swojej ojczyzny, a także za wolność naszą i Waszą oddali życie.
Z dumą patrzę dzisiaj na moich rodaków ‒ na polskich żołnierzy obecnych tutaj, na łotewskiej ziemi, niosących bezpieczeństwo i pokój. W latach 1919-1920 młodzi ludzie, tak jak Wy, także szli z Polski tutaj, na tę ziemię, żeby odbić ją z rąk Sowietów – Armii Czerwonej, która ją zajęła i okupowała. Polakom nigdy nie brakowało męstwa ‒ wyrwali Łatgalię z rąk Sowietów, walcząc ramię w ramię z łotewskimi żołnierzami. I Łotwa z powrotem mogła się cieszyć wolnością i niepodległością.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
Zaraz po wizycie u Was pojadę złożyć wieniec i zapalić znicz na pomniku, który wspomina i upamiętnia polskich żołnierzy, którzy wtedy tutaj, w Łatgalii, polegli. Nie ma większego świadectwa bohaterstwa żołnierzy i braterstwa pomiędzy narodami niż te mogiły i pomniki, które upamiętniają obrońców wolnych narodów i niepodległych państw. Cieszę się, że dzisiaj, w czasach pokoju, Wy tutaj jesteście jako gwaranci bezpieczeństwa ‒ jako ci, którzy zapewniają, że wojny nie będzie.
Wojny nie będzie, jestem o tym przekonany, bo nikt nie odważy się podnieść ręki na wojska Sojuszu Północnoatlantyckiego – największego i najsilniejszego sojuszu militarnego na świecie. Ale ‒ tak jak wspomniałem ‒ Sojusz jest najpotężniejszy i najsilniejszy właśnie dlatego, że potrafi szybko się adaptować do zmieniających się na świecie warunków.
Sojusz jest najsilniejszy i najsprawniejszy właśnie dlatego, że spotykają się Państwo na takich misjach jak ta i służycie razem: żołnierze z różnych krajów Sojuszu. Uczycie się koordynować swoje działania według wspólnych, nowo poznawanych procedur. Oficerowie, dowódcy uczą się dowodzić jednostkami z różnych państw ‒ to niezwykle cenna, wręcz nieoceniona umiejętność.
Także my, Polacy, chcemy się w tym doskonalić i chcemy, żeby doskonaliły się w tym nasze najwyższe kadry dowódcze. Dlatego mogę dzisiaj już spokojnie zapowiedzieć, że obecny tu wraz ze mną pan gen. Sławomir Wojciechowski niedługo wejdzie w struktury dowódcze NATO ‒ właśnie po to, by zdobyć nowe umiejętności, nowe zdolności. Będzie pełnił jedną z absolutnie kluczowych funkcji, jeżeli chodzi o bezpieczeństwo naszego regionu – stanie na czele Dowództwa Wielonarodowego Korpusu Północ-Wschód.
Ale w Polsce realizujemy kolejne zmiany, które pomagają nam dostosować się do funkcjonowania w ramach Sojuszu Północnoatlantyckiego oraz jak najdoskonalej dowodzić i zarządzać polską armią i polskimi siłami zbrojnymi. Korzystając z obserwacji doświadczeń sojuszniczych, ale również wywodząc wnioski z naszych dotychczasowych działań ‒ a więc czasem również i takich, które okazały się nieskuteczne, aby na przyszłość uniknąć błędów ‒ przygotowujemy w tej chwili nowy system kierowania i dowodzenia polskimi siłami zbrojnymi.
Realizuję to zadanie w ścisłym współdziałaniu z panem ministrem obrony narodowej Mariuszem Błaszczakiem. Wsparci jesteśmy: ja – odpowiednio ‒ przez Biuro Bezpieczeństwa Narodowego, a Pan Minister przez Ministerstwo Obrony Narodowej. W naturalny sposób przyjmowanie nowego systemu kierowania i dowodzenia oraz jego adaptacja wymagają również kolejnych zmian kadrowych, także na najwyższych stanowiskach dowódczych w polskim wojsku. Przeprowadzimy je w absolutnej koordynacji przy współudziale moim, Pana Ministra i oczywiście pana premiera Mateusza Morawieckiego.
Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć . Pobierz zdjęcie
Jestem przekonany, że nowi dowódcy, którzy przyjdą na miejsca dotychczasowych, wniosą nowe spojrzenie, powiew młodości i nowoczesność do polskiej armii. Wniosą też na najwyższe stanowiska dowódcze swoje doświadczenie we współpracy z sojusznikami w ramach Sojuszu Północnoatlantyckiego i te umiejętności, które zdobyli w akademiach wojskowych państw NATO.
Wszystko po to, by lepiej organizować siły zbrojne, by działać bardziej profesjonalnie, by także żołnierz mógł służyć bezpieczniej i bardziej wydajnie. Wszystko po to, byśmy byli jeszcze doskonalszym i lepiej współpracującym sojusznikiem w ramach Sojuszu Północnoatlantyckiego.
Jeszcze raz bardzo serdecznie dziękuję przede wszystkim żołnierzom, których zmiana tutaj, w Ādaži, kończy się i którzy wracają teraz do domu. Proszę, przyjmijcie ode mnie, ale też zawieźcie do swoich domów, do najbliższych moje serdeczne pozdrowienia i głębokie wyrazy szacunku. Żołnierzom kolejnej zmiany życzę udanej służby, sprawnego wykonania wszystkich obowiązków, jakie tutaj na siebie przyjmą.
Niech Pan Bóg ma Was w swojej opiece!
Jeszcze raz dziękuję.