The speech of the President of the Republic of Poland during the High-Level Debate of the UN Security Council.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed the UN Security Council High-Level Debate in New York on January 18, 2018, during Kazakhstan's presidency, focusing on non-proliferation of weapons of mass destruction.
- Main themes
- Non-proliferation of nuclear weapons, weapons of mass destruction, North Korea nuclear crisis, international law and disarmament, chemical weapons use, NPT weaknesses, UN Security Council responsibilities, Kazakhstan's non-proliferation role, JCPOA and Iran, Budapest Memorandum violation, ballistic missile programs, international norms and sanctions
- Duration
- ~10 min
- Words
- 1,239
- Sentences
- 62
- Readability
- 27
- Grade
- 14.4
- Syntax
- 2.98
- Vocabulary
- 2.24
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other62 sentences in 22 paragraphs
Mr. Chairman!
Mr. Secretary-General!
Esteemed Delegates!
At the outset, I would like to thank the Kazakh Presidency for organizing this high-level debate on such an important and timely topic. This fact demonstrates your long-standing commitment to the non-proliferation of weapons of mass destruction. Kazakhstan is one of the few countries that has "abandoned" the nuclear path, which makes your efforts even more credible. I remember that in one of his speeches I read, President Nazarbayev emphasized: "it was the best decision I ever made for my young state." Since then, Kazakhstan has repeatedly demonstrated its steadfast commitment to non-proliferation. I would like to mention, for instance, the recent establishment of the Low-Enriched Uranium Bank. This is not only a significant step towards enhancing nuclear security but also an action that promotes transparency and builds trust among peace-loving nations.
I would also like to personally thank President Nazarbayev for inviting me to today’s debate. This is my first, and certainly not my last, visit to the United Nations Security Council as the President of the Republic of Poland.
I am here because the issue being discussed in this debate perfectly aligns with Poland's priorities in the Security Council, namely supporting existing and building new instruments of international law aimed at curbing the unlawful and aggressive behavior of certain members of the international community. I would like to emphasize here that not only aggression but also any attempts to build aggressive capabilities should always be treated as a violation of international norms, because, in the final analysis, they lead to the erosion of the noble idea of peaceful coexistence among states.
The deepest essence of solidarity and adherence to the law at the international level lies in the peaceful cooperation of all states. Therefore, it is crucial to further develop legal tools in international relations and the ability to enforce them. This also applies to the non-proliferation of nuclear weapons. As members of the Security Council, we are obliged to treat this issue with the seriousness it deserves.
Mr. Chairman!
The non-proliferation of weapons of mass destruction and disarmament, despite a well-established and entrenched legal and treaty architecture, remains an unfinished project. The central part of this architecture, namely the Treaty on the Non-Proliferation of Nuclear Weapons, can be considered a partial success. I see three problems here. First, no state is obliged to accede to this treaty, and even if it does, it can easily withdraw from it with just a three-month notice period. Second, the document itself does not specify the framework for a sanctions regime to protect against violations of the Treaty. Finally, third, although the Treaty allows its signatories to pursue nuclear strategies for peaceful purposes, the verification procedure relies on voluntary cooperation and mutual trust. However, history teaches us that the world does not operate on a gentleman's agreement. In reality, international affairs too often depend on individuals who have nothing in common with gentlemen.
Recent events in the Democratic People's Republic of Korea, the violation of guarantees for Ukraine contained in the Budapest Memorandum, the controversies surrounding the Joint Comprehensive Plan of Action (JCPOA) with Iran, and threats from non-state actors have shown that the non-proliferation agenda is today more relevant than ever. And this does not only concern military nuclear capabilities. Issues related to the proliferation of chemical, biological weapons, or ballistic missiles are equally important.
Poland does not accept the fact that chemical weapons are still in use. The Security Council bears the responsibility of sending a strong message to the world on this matter. Chemical weapons have been used repeatedly, starting from the 1960s (by Egypt in Yemen), in the 1980s (by Iraq against Iran), and most recently in Syria. These actions have not resulted in any serious consequences for the parties using this type of weapon.
Mr. Chairman!
Currently, however, the situation on the Korean Peninsula seems to be the most concerning. There, the provocative actions of the North Korean regime not only destabilize the entire region but also undermine overall efforts towards non-proliferation. The expansion of chemical weapons arsenals, the development of military nuclear capabilities and ballistic missile programs, as well as provocative tests of these weapons constitute a clear violation of the general principles of international law and specific resolutions of the United Nations Security Council. Such actions demonstrate that a policy of aggression and confrontation overshadows a policy of open dialogue and trust. Worse still, by setting a dangerous precedent, they also show that pursuing a policy based on the law of the jungle, rather than the rule of law, can unfortunately be effective and go unpunished.
The way we resolve this crisis will have a significant impact on the future of the entire global non-proliferation architecture. I believe that intensified, joint efforts of the international community will bring about a political solution and lead to the stabilization of the situation in the region. This is particularly important today, on the eve of the 2018 Winter Olympics in South Korea. This event should be celebrated in a safe environment and serve as an opportunity for spectacular sporting competition, in an atmosphere of peace and friendship among all nations.
Mr. Chairman!
Poland has been actively supporting the strengthening of norms and principles in the field of non-proliferation and disarmament for many years. We are currently chairing two important initiatives: the Second Preparatory Committee for the 2020 Review Conference of the Treaty on the Non-Proliferation of Nuclear Weapons, and the Hague Code of Conduct against Ballistic Missile Proliferation, which we took over from Kazakhstan in 2017.
Despite concerns regarding the functioning of the Treaty on the Non-Proliferation of Nuclear Weapons, we believe it is the only real tool bringing us closer to a world without nuclear weapons. The implementation of the Treaty is reviewed every five years. Poland, as the current "guardian" of the document, intends to focus on maintaining its credibility and creating an environment conducive to dialogue based on mutual respect, transparency, and inclusivity for all parties. Given that the Review Conference in 2020 coincides with the fiftieth anniversary of the entry into force of the Treaty on the Non-Proliferation of Nuclear Weapons, we would be very grateful for the support of the Security Council and the United Nations in our efforts for a common success.
Another important issue for global and regional security and stability is the proliferation of ballistic missiles, including those used to carry weapons of mass destruction. Unfortunately, efforts to mitigate this risk are insufficient. In this context, the role of control mechanisms becomes even more important.
For fifteen years of its existence, the Hague Code of Conduct against Ballistic Missile Proliferation has promoted transparency and confidence-building measures. Poland, as the chair of the Code, wishes to continue to pursue its goal by supporting full implementation and strengthening its link with the United Nations, as reflected in UN General Assembly resolution 59/91 of December 3, 2004.
Mr. Chairman!
In conclusion, I would like to once again thank the Kazakh Presidency for choosing such an important issue as the main topic of today’s debate. Poland will continue to fulfill its commitment to a safe world, free from nuclear threats. We all realize that the destructive effects of the use of weapons of mass destruction would not stop at national borders but would encompass the entire world. That is why we should work closely together, within the UN, to ensure that this never happens.
Thank you.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Panie Przewodniczący!
Panie Sekretarzu Generalny!
Szanowni Delegaci!
Na początku chciałbym podziękować Prezydencji kazachskiej za zorganizowanie niniejszej debaty wysokiego szczebla na tak ważny i aktualny temat. Fakt ten pokazuje Państwa długotrwałe zaangażowanie na rzecz nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia. Kazachstan jest jednym z niewielu państw, które „porzuciły” ścieżkę nuklearną, co czyni podejmowane przez Was wysiłki jeszcze bardziej wiarygodnymi. Pamiętam, że w jednym ze swoich wystąpień, które czytałem, Prezydent Nazarbajew podkreślał: „była to najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjąłem dla mojego młodego państwa”. Od tamtego czasu Kazachstan jeszcze wielokrotnie demonstrował swoje stałe zaangażowanie na rzecz nieproliferacji. Chciałbym w tym miejscu wymienić choćby niedawne powołanie Banku Niskowzbogaconego Uranu. Jest to nie tylko istotny krok zwiększający bezpieczeństwo jądrowe, lecz również działanie promujące przejrzystość i budujące zaufanie wśród narodów miłujących pokój.
Pragnę również osobiście podziękować Prezydentowi Nazarbajewowi za zaproszenie mnie na dzisiejszą debatę. Jest to moja pierwsza, i z całą pewnością nie ostatnia, wizyta w Radzie Bezpieczeństwa ONZ, jako Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
Jestem tutaj, ponieważ dyskutowana podczas tej debaty kwestia doskonale wpisuje się w priorytety Polski w Radzie Bezpieczeństwa, to jest wspieranie istniejących oraz budowanie nowych instrumentów prawa międzynarodowego, mających na celu ograniczanie bezprawnego i agresywnego zachowania niektórych członków społeczności międzynarodowej. Chciałbym tutaj podkreślić, że nie tylko agresja, ale także wszelkie próby budowania agresywnych zdolności, powinny być zawsze traktowane jako naruszenie międzynarodowych norm, ponieważ, w ostatecznym rozrachunku, prowadzą one do erozji szlachetnej idei pokojowego współistnienia państw.
Najgłębsza istota solidarności i postępowania zgodnego z prawem na poziomie międzynarodowym polega na pokojowej współpracy wszystkich państw. Dlatego tak istotne jest dalsze rozwijanie narzędzi prawnych w stosunkach międzynarodowych, oraz umiejętność ich egzekwowania. Dotyczy to również nieproliferacji broni jądrowej. Jako członkowie Rady Bezpieczeństwa jesteśmy zobowiązani do traktowania tej kwestii z całą powagą, na jaką ona zasługuje.
Panie Przewodniczący!
Nierozprzestrzenianie broni masowego rażenia i rozbrojenie, pomimo rozbudowanej i utrwalonej architektury prawno-traktatowej, to nadal projekt niedokończony. Centralną część tej architektury, a więc Układ o Nierozprzestrzenianiu Broni Jądrowej można uznać za połowiczny sukces. Dostrzegam tu trzy problemy. Po pierwsze, żadne państwo nie jest zobowiązane do przystąpienia do tego traktatu, a nawet jeśli to uczyni, może z łatwością od niego odstąpić z zachowaniem zaledwie trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia. Po drugie, sam dokument nie określa ram reżimu sankcyjnego, chroniącego przed naruszeniami Układu. Wreszcie po trzecie, chociaż Układ zezwala jego sygnatariuszom na realizowanie strategii nuklearnej dla celów pokojowych, to procedura kontroli polega na dobrowolnej współpracy oraz obopólnym zaufaniu. Jednak historia uczy, że świat nie opiera się na dżentelmeńskiej umowie. W rzeczywistości, sprawy międzynarodowe zbyt często zależą od osób niemających z dżentelmenami nic wspólnego.
Ostatnie wydarzenia w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, złamanie gwarancji dla Ukrainy zawartych w Memorandum Budapesztańskim, kontrowersje wokół Porozumienia Nuklearnego z Iranem (JCPOA), oraz zagrożenia ze strony podmiotów pozapaństwowych pokazały, że agenda nieproliferacyjna jest dzisiaj jeszcze bardziej aktualna niż kiedykolwiek wcześniej. I nie dotyczy to jedynie zdolności nuklearnych o charakterze militarnym. Równie ważne są kwestie związane z rozprzestrzenianiem broni chemicznej, biologicznej, czy rakiet balistycznych.
Polska nie akceptuje faktu, że broń chemiczna pozostaje nadal w użyciu. Na Radzie Bezpieczeństwa spoczywa odpowiedzialność za przekazywanie światu zdecydowanego przesłania w tej sprawie. Broń chemiczna była stosowana wielokrotnie, począwszy od lat 60-tych XX wieku (przez Egipt w Jemenie), w latach 80-tych XX wieku (przez Irak przeciwko Iranowi), a także ostatnio w Syrii. Działania te nie skutkowały żadnymi poważnymi konsekwencjami wobec stron stosujących ten rodzaj broni.
Panie Przewodniczący!
Obecnie to jednak sytuacja na Półwyspie Koreańskim wydaje się napawać największym niepokojem. To tam prowokacyjne działania północnokoreańskiego reżimu nie tylko destabilizują cały region, ale osłabiają ogólne wysiłki na rzecz nieproliferacji. Rozbudowywanie arsenałów broni chemicznej, rozwijanie militarnych zdolności nuklearnych i programów rakiet balistycznych, a także prowokacyjne testy tej broni stanowią wyraźne naruszenie ogólnych zasad prawa międzynarodowego oraz konkretnych rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ. Działania takie pokazują, że polityka agresji i konfrontacji usuwa w cień politykę otwartego dialogu i zaufania. Co gorsza, stanowiąc niebezpieczny precedens, pokazują one również, że prowadzenie polityki opartej na prawie siły, a nie na sile prawa, niestety może być skuteczne i pozostawać bezkarne.
Sposób, w jaki rozwiążemy ten kryzys będzie miał istotny wpływ na przyszłość całej globalnej architektury nieproliferacyjnej. Wierzę, że wzmożone, wspólne wysiłki społeczności międzynarodowej, przyniosą rozwiązanie polityczne i doprowadzą do stabilizacji sytuacji w regionie. Jest to szczególnie istotne dzisiaj, w przededniu Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018 w Korei Południowej. Wydarzenie to winno być świętowane w bezpiecznym otoczeniu i stanowić okazję do spektakularnej rywalizacji sportowej, w atmosferze pokoju i przyjaźni między wszystkimi narodami.
Panie Przewodniczący!
Polska od wielu lat aktywnie wspiera wzmocnienie norm i zasad w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia. Obecnie przewodniczymy dwóm ważnym inicjatywom: Drugiemu Komitetowi Przygotowawczemu Konferencji Przeglądowej Układu o Nierozprzestrzenianiu Broni Jądrowej w 2020 roku, oraz Haskiemu Kodeksowi Postępowania przeciwko Proliferacji Rakiet Balistycznych, które to przewodnictwo przejęliśmy od Kazachstanu w 2017 roku.
Pomimo obaw dotyczących funkcjonowania Układu o Nierozprzestrzenianiu Broni Jądrowej, uważamy, że jest to jedyne realne narzędzie przybliżające nas do świata bez broni nuklearnej. Implementacja Układu podlega przeglądowi co pięć lat. Polska, jako obecny „strażnik” dokumentu, zamierza skupić się na utrzymaniu jego wiarygodności, oraz na stworzeniu środowiska sprzyjającego prowadzeniu dialogu opartego na wzajemnym szacunku, przejrzystego oraz włączającego wszystkie strony. Z uwagi na fakt, że Konferencja Przeglądowa w roku 2020 przypada w pięćdziesiątą rocznicę wejścia w życie Układu o Nierozprzestrzenianiu Broni Jądrowej, bylibyśmy bardzo wdzięczni za wsparcie ze strony Rady Bezpieczeństwa i Organizacji Narodów Zjednoczonych dla naszych starań na rzecz wspólnego sukcesu.
Równie ważnym zagadnieniem dla globalnego i regionalnego bezpieczeństwa i stabilności jest rozprzestrzenianie rakiet balistycznych, w tym tych, służących do przenoszenia broni masowego rażenia. Niestety, wysiłki zmierzające do ograniczenia tego ryzyka są niewystarczające. W tym kontekście, rola mechanizmów kontrolnych staje się jeszcze ważniejsza.
Przez piętnaście lat swojego istnienia, Haski Kodeks Postępowania przeciwko Proliferacji Rakiet Balistycznych promuje przejrzystość i środki budowy zaufania. Polska, jako przewodniczący Kodeksu, pragnie nadal realizować jego cel, wspierając pełną implementację oraz wzmocnienie jego powiązania z Organizacją Narodów Zjednoczonych, co odzwierciedla rezolucja nr 59/91 Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 3 grudnia 2004 roku.
Panie Przewodniczący!
Na zakończenie raz jeszcze pragnę podziękować Prezydencji kazachskiej za wybór tak istotnego zagadnienia jako głównego tematu dzisiejszej debaty. Polska będzie nadal realizować swoje zobowiązanie na rzecz bezpiecznego świata, bez zagrożeń nuklearnych. Wszyscy zdajemy sobie sprawę z tego, że niszczycielskie skutki użycia broni masowego rażenia nie zatrzymałyby się na granicach państw, lecz objęły swym zasięgiem cały świat. Dlatego właśnie powinniśmy blisko współpracować, w ramach ONZ, tak aby nigdy do tego nie dopuścić.
Dziękuję .