The speech of the President of the Republic of Poland during the meeting with the Polish community in Sydney.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed the Polish community in Sydney during his presidential visit to Australia in August 2018, marking the centenary of Poland regaining independence.
- Main themes
- Polish diaspora in Australia, centenary of Polish independence, Polish identity and national heritage, historical Polish emigration waves, Polish-Australian historical connections, community gratitude, Catholic faith and culture, Polish language preservation, Solidarity movement, World War II, Paweł Strzelecki and Mount Kosciuszko
- Duration
- ~12 min
- Words
- 1,491
- Sentences
- 65
- Readability
- 48
- Grade
- 12.2
- Syntax
- 3.03
- Vocabulary
- 2.18
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other65 sentences in 22 paragraphs
Your Excellency Ambassador,
Honorable Ministers,
Dear Sisters and Priests, led by the Provincial Father,
Esteemed Chairpersons,
All Distinguished Guests,
Dear Countrymen!
Thank you very much for the invitation to this very Polish place in Australia. This place can be said to be a significant testament. A significant testament to the several decades of Polish presence on this land. A presence that dates back to the very beginning of the Australian state.
It was here that our famous traveler, scientist, and geographer Paweł Edmund Strzelecki worked, who made great contributions to the exploration of the Australian continent, and thus to the development of Australia. It is thanks to him that the highest mountain on this continent was named Mount Kosciuszko, which is difficult for Australians to pronounce, but it is. And it was our Polish, but also American national hero, but above all our Tadeusz Kościuszko, the leader of the uprising, the first uprising aimed at regaining freedom, independence for the Polish state. This is among the things that were happening at that time, driving Poles out of Poland. When the lands were occupied by the partitioners, people persecuted sought another place for themselves, and it was then, in the mid-19th century, that Poles arrived here in Australia, founding a settlement later named Polish In River. It is one of those places where Polish families still live today.
But then further events again caused Poles, leaving Poland, to arrive in various places around the world, including here. There were further uprisings, World War II, and during and after it, when it turned out that the Polish state was not truly free, not truly independent, and that the communists were brutally dealing with those who wanted a different Poland.
Soldiers came here, who fought side by side with their Australian comrades at Tobruk, people from labor camps in Germany who did not want to return to such a communist Poland, and then the largest wave of emigration came in the 1980s. The people of Solidarity, who were pursued by the communist regime for being the next generation that rebelled.
Today in Australia, it is estimated that there are about 180,000 of you. This can be said to be a huge Polish community. As I said to those of you who were honored – so far away, yet so close. Today already so close, because one can come to Poland whenever one wants, it is no longer behind the Iron Curtain, and Poles in the country are becoming increasingly prosperous, and more and more people can afford to buy a ticket and visit their loved ones in Australia, whom they often have not seen for decades, or meet family they have not yet met. And it is also extremely important for me that in the year of the centenary of Poland regaining independence, such a symbolic year for our freedom, important for building a strong Polish state today, a strong Polish community, I can be with you here, where no president of a free, independent, sovereign Republic of Poland has ever been officially.
Yes, it is true, I said that I would also meet with Poles living in the Sydney area. Why? Because I care about meeting and thanking as many of my compatriots as possible. And that is why there was a meeting in Melbourne, and today it is here. And I hear that my compatriots who came to it actually represent all states of Australia.
And just as I said in Melbourne, I will repeat once again: I am here to shake your hands on the centenary of Poland regaining independence, but also to thank you, primarily three groups of my compatriots present here.
First of all, I want to thank all those who are raising our Polish youth here in Australia. I want to thank those who run Polish schools, I want to thank those who conduct activities for children, that is, teachers, I want to thank all those who cooperate in this regard, I want to thank parents, I want to thank children, youth, because this is additional time, apart from regular school and other activities, that you dedicate to remain in Polishness, to speak Polish, to have knowledge about your homeland, about its history. This is extremely important for maintaining national identity. It is extremely important that our Polish tradition lasts through generations.
I am immensely grateful for that. Immensely.
I want to thank Polish priests, fathers, brothers, and sisters for their perseverance in the Polish community and for ensuring that this community endures, that this community has a place to meet, just like here. And above all, what is extremely important, for strengthening the spirit, for enabling the continuity of faith, for allowing the practice of our Catholic faith, which is the foundation of our culture and our identity. For all those countless times when a Pole here in Australia, often broken by various life storms, often alone, often learning that a parent or someone from their closest family has died, and they cannot go to Poland because they cannot afford it yet or cannot for other reasons, could come to church, could come to the community where there was a priest and was spiritually supported, because that is primarily what this spiritual service is about. For that, I am immensely grateful, because I can imagine that here, so far from Poland, those thousands of kilometers, in a foreign country, that is often particularly important. I am immensely grateful for that.
And finally, the third group is all the organizers of Polish social life here in Australia, all those who are engaged in creating various associations, various initiatives that cause Poles to be together, that cause Poles to strengthen each other, that also cause people to see that we are creating a community.
I thank you all and want to say that I was immensely pleased when I learned about the initiative of the Katyn rally, whose participants paid tribute to the Polish officers murdered in Katyn and those who died in the Smolensk tragedy eight years ago. I was immensely pleased that I could direct words of thanks and support to them in this great endeavor. Just as I was immensely saddened when I learned that there was a tragic accident in which Mr. Andrzej Pokorski, once an activist of the anti-communist opposition, a Knight of the Order of Polonia Restituta, died.
And for such activities and all others, I want to thank you from the bottom of my heart. And I want to thank everyone for the fact that Australians speak well of Poland and Poles, because this is a testament to who you are and what you are here, that you are loyal citizens of Australia, that you are kind people, good neighbors, honest, reliable workers, entrepreneurs, you are simply respected. And if you are respected as Poles, then thanks to you, Poland is also respected. And for that, I am immensely grateful. That you provide such a testimony to our state as well.
I invite you to Poland. It is getting better and better, perhaps it is worth considering a return. Please consider it. And generally, I invite you to Poland as often as you can. I invite the youth, the children. We have passed a law under which children attending all types of Polish schools abroad have school IDs that entitle them to the same discounts in Poland as Polish students in Polish schools. And this was not about, ladies and gentlemen, those discounts for trains or public transport, it was primarily about showing this youth, who often was born outside the borders of Poland, but wants to be Polish youth and goes to school and makes this effort, that there is no difference for us between this youth and young people who study in Poland, that we are one big Polish family.
There are about 20 million of you living daily outside the borders of the country, as we estimate. That is a huge number, the most in the United States, but Poles are scattered all over the world. If everyone returned to the country, we would be a powerful European society. Of course, that is unrealistic, I am aware of that, everyone makes their own choices in life. I am glad that Australia is your second homeland, I also thanked the representatives of the Australian authorities for the fact that many Poles found shelter, a home here in difficult times, were treated well, received well, and conditions were created for them to develop, to realize their passions, ambitions, and that Australia became their second homeland. I congratulate you on achieving what is often a truly great life success here in Australia and wish that you remain as you are, that you do not change, that you always remember this extremely important thing, the Republic, whose name is Poland, your homeland.
I wish you all the best and thank you once again.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Wielce Szanowny Panie Ambasadorze,
Szanowni Panowie Ministrowie,
Drogie Siostry i Księża na czele z Księdzem Prowincjałem,
Szanowni Państwo Przewodniczący,
Wszyscy Dostojni Przybyli Goście,
Drodzy Rodacy!
Bardzo dziękuję za zaproszenie do tego tak bardzo polskiego miejsca w Australii. To miejsce to można powiedzieć takie wymowne świadectwo. Wymowne świadectwo od kilkudziesięciu lat polskiej obecności na tej ziemi. Obecności, która datuje się od samego początku państwa australijskiego.
To tutaj działał nasz słynny podróżnik, naukowiec, geograf Paweł Edmund Strzelecki, który położył tak wielkie zasługi dla odkrywania kontynentu australijskiego, a więc tym samym dla rozwoju Australii. To przecież dzięki niemu najwyższa góra tego kontynentu została nazwaną Górą Kościuszki, Australijczykom trudno wymówić, ale jest. A przecież to właśnie nasz polski, ale też amerykański narodowy bohater, ale przede wszystkim to nasz Tadeusz Kościuszko, wódz powstania, pierwszego powstania zmierzającego ku odzyskaniu wolności, niepodległości polskiego państwa. To m.in. to, co właśnie wtedy się działo, wyganiało Polaków z Polski. Kiedy ziemie były zajmowane przez zaborców, ludzie prześladowani szukali dla siebie innego miejsca i to przecież wtedy, w połowie XIX wieku tutaj, do Australii, przybyli Polacy, którzy założyli miejscowość nazwaną później Polish In River. To jedno z tych miejsc, gdzie do dzisiaj mieszkają polskie rodziny.
Ale potem kolejne dzieje znów powodowały to, że Polacy, opuszczając Polskę, przybywali do różnych miejsc na świecie, m.in. także i tutaj. To kolejne powstania, to II wojna światowa, i w trakcie i po niej, kiedy okazało się, że polskie państwo nie jest prawdziwie wolne, nie jest prawdziwie niepodległe i że komuniści brutalnie rozprawiają się z tymi, którzy chcieli innej Polski.
Przybywali tutaj żołnierze, którzy ramię w ramię ze swoimi australijskimi towarzyszami broni walczyli pod Tobrukiem, przybywali ludzie z obozów pracy w Niemczech, którzy nie chcieli wracać do takiej komunistycznej Polski, potem przybywała tutaj największą falą emigracja z lat 80. Ludzie Solidarności, których ścigał komunistyczny reżim za to, że byli kolejnym pokoleniem, które się buntowało.
Dzisiaj w Australii, jak się szacuje, mieszka Państwa około 180 tysięcy. To, można powiedzieć, ogromna społeczność polska. Tak jak powiedziałem do państwa odznaczonych – tak daleko, a jednocześnie tak blisko. Dzisiaj już tak blisko, dlatego że można przyjechać do Polski, kiedy się chce, nie jest już za żelazną kurtyną, a i Polacy w kraju są coraz zamożniejsi i coraz więcej ludzi stać na to, żeby kupić bilet i odwiedzić swoich najbliższych w Australii, których często nie widzieli przez dziesięciolecia, czy poznać rodzinę, z którą dotąd się nie spotkali. I to niezwykle dla mnie także ważne, że w roku stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości, tak bardzo symbolicznym roku dla naszej wolności, ważnym dla budowania dzisiaj silnego polskiego państwa, silnej polskiej wspólnoty mogę być z państwem tu, gdzie nigdy jeszcze oficjalnie nie był prezydent wolnej, niepodległej, suwerennej Rzeczypospolitej.
Tak, to prawda, powiedziałem, że spotkam się również z Polakami, którzy mieszkają w okolicach Sydney. Dlaczego? Dlatego, że zależy mi na tym, żeby spotkać się i podziękować jak największej liczbie moich rodaków. I dlatego było spotkanie w Melbourne, a dzisiaj jest tutaj. I słyszę, że przybyli na nie moi rodacy właściwie reprezentujący wszystkie stany Australii.
I tak jak w Melbourne powiedziałem, powtórzę jeszcze raz: jestem tutaj, żeby was uścisnąć na stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości, ale też po to, żeby wam podziękować, przede wszystkim trzem grupom obecnych tutaj moich rodaków.
Po pierwsze, chcę podziękować wszystkim tym, którzy wychowują tu, w Australii, naszą polską młodzież. Chcę podziękować tym, którzy prowadzą polskie szkoły, chcę podziękować tym, którzy prowadzą zajęcia dla dzieci, czyli nauczycielom, chcę podziękować wszystkim tym, którzy w tym zakresie współdziałają, chcę podziękować rodzicom, chcę podziękować dzieciom, młodzieży, bo to jest dodatkowy oprócz zwykłej szkoły i innych zajęć czas, który poświęcacie po to, żeby pozostać w polskości, po to, żeby mówić po polsku, po to żeby mieć wiedzę o swojej ojczyźnie, o jej historii. To niezwykle ważne dla utrzymania narodowej tożsamości. To niezwykle ważne, aby nasza polska tradycja trwała przez pokolenia.
Ogromnie za to dziękuję. Ogromnie.
Chcę podziękować polskim księżom, ojcom, braciom i siostrom zakonnym za trwanie w polskiej wspólnocie i zapewnianie tego zarazem, że ta wspólnota trwa, że ta wspólnota ma się gdzie spotkać, tak jak tu. A przede wszystkim, co niezwykle ważne, za umacnianie ducha, za umożliwienie trwania w wierze, umożliwienie praktykowania naszej wiary katolickiej, która stanowi fundament naszej kultury i naszej tożsamości. Za te wszystkie niezliczone razy, kiedy Polak tutaj, w Australii, często przyłamany różnymi życiowymi wichrami, często samotny, często dowiadując się, że umarł rodzic czy ktoś z najbliższej rodziny, a on nie może pojechać do Polski, bo nie stać go jeszcze na to czy nie może z innych powodów, mógł przyjść do kościoła, mógł przyjść do wspólnoty, gdzie był ksiądz i został wsparty duchowo, bo na tym polega przede wszystkim ta duchowa posługa. Za to ogromnie dziękuję, bo wyobrażam sobie, że tutaj, tak daleko od Polski, te tysiące kilometrów, w obcym kraju, to właśnie bardzo często jest szczególnie ważne. Ogromnie za to dziękuję.
I wreszcie trzecia grupa to wszyscy organizatorzy życia społecznego polskiego tutaj w Australii, wszyscy ci, którzy są zaangażowanie w tworzenie różnego rodzaju stowarzyszeń, różnego rodzaju inicjatyw, które powodują, że Polacy są razem, które powodują, że Polacy nawzajem się umacniają, które powodują także, że ludzie widzą, że my tworzymy wspólnotę.
Dziękuję wszystkim i chcę powiedzieć, że ogromnie się ucieszyłem, kiedy dowiedziałem się o inicjatywie rajdu katyńskiego, którego uczestnicy oddawali hołd polskim oficerom pomordowanym w Katyniu i tym, którzy zginęli w tragedii smoleńskiej osiem lat temu. Cieszyłem się ogromnie, że mogę skierować do nich słowa podziękowania i wsparcia w tym wielkim dziele. Tak jak ogromnie przykro mi się zrobiło, kiedy dowiedziałem się, że doszło do tragicznego wypadku, w którym zginął pan Andrzej Pokorski kiedyś działacz antykomunistycznej opozycji, kawaler Orderu Odrodzenia Polski.
I za taką właśnie działalność i wszelkie inne chcę państwu z całego serca podziękować. A wszystkim chcę podziękować za to, że Australijczycy dobrze mówią o Polsce i Polakach, bo to jest świadectwo tego, kim i jacy Państwo tutaj jesteście, że jesteście lojalnymi obywatelami Australii, że jesteście życzliwymi ludźmi, dobrymi sąsiadami, uczciwymi, rzetelnymi pracownikami, przedsiębiorcami, jesteście po prostu szanowani. A jeżeli wy jesteście szanowani jako Polacy , to za waszą sprawą szanowana jest również Polska. I za to ogromnie wam dziękuję. Że takie świadectwo wystawiacie także naszemu państwu.
Zapraszam do Polski. Jest coraz lepiej, może warto pomyśleć o powrocie. Proszę to rozważyć. A tak w ogóle zapraszam do Polski możliwie najczęściej, kiedy Państwo możecie. Zapraszam młodzież, dzieci. Przeprowadziliśmy ustawę, na mocy której dzieci uczęszczające do wszelkich rodzajów polskich szkół poza granicami mają takie legitymacje szkolne, które uprawniają je do tych samych zniżek w Polsce, jakie mają polscy uczniowie w polskich szkołach. I tu nie chodziło, proszę państwa, o te zniżki na pociąg lub komunikację miejską, przede wszystkim chodziło o to, żeby tej młodzieży, która mieszka, często urodziła się poza granicami Polski , a chce być polską młodzieżą i chodzi do szkoły i czyni ten wysiłek, pokazać, że nie ma różnicy dla nas między tą młodzieżą a młodymi ludźmi, którzy uczą się w Polsce, że stanowimy jedną wielką polską rodzinę.
Jest państwa żyjących na co dzień poza granicami kraju, jak szacujemy, około 20 milionów. To ogromna rzesza, najwięcej w Stanach Zjednoczonych, ale Polacy rozsiani są przecież po całym świecie. Gdyby wszyscy wrócili do kraju, bylibyśmy potężnym społeczeństwem europejskim. Oczywiście to nierealne, ja zdaję sobie z tego sprawę, każdy w życiu dokonuje swoich wyborów,. Cieszę się, że Australia jest dla państwa drugą ojczyzną, też za to dziękowałem przedstawicielom władz australijskich, że wielu Polaków w trudnych czasach znalazło tutaj schronienie, dom, zostali dobrze potraktowani, dobrze przyjęci, stworzono im warunki do tego, żeby mogli się rozwijać, żeby mogli realizować swoje pasje, ambicje, i że Australia stała się dla nich drugą ojczyzną. Gratuluję państwu osiągnięcia bardzo często tutaj w Australii naprawdę wielkiego życiowego sukcesu i życzę, byście byli Państwo tacy, jacy jesteście, żebyście się nie zmieniali, żebyście zawsze pamiętali o tej niezwykle ważnej rzeczy, Rzeczypospolitej, której na imię Polska, waszej ojczyźnie.
Życzę Państwu wszystkiego dobrego i jeszcze raz dziękuję.