The speech of the President of the Republic of Poland during the session dedicated to the "Just Transition" declaration.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed a COP24 session in Katowice on December 3, 2018, presenting Poland's 'Just Transition' declaration linking climate policy with social fairness.
- Main themes
- Just transition, climate change, Paris Agreement, COP24, social dialogue, Solidarity movement, Poland's energy transformation, greenhouse gas reduction, low-emission economy, workers' rights, renewable energy, international cooperation
- Duration
- ~10 min
- Words
- 1,199
- Sentences
- 52
- Readability
- 30
- Grade
- 14.6
- Syntax
- 3.14
- Vocabulary
- 2.39
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other52 sentences in 31 paragraphs
Dear Mr. Secretary-General of the United Nations,
Dear Prime Minister,
Dear President of COP24,
Esteemed Madam Chair,
Dear President of the City of Katowice,
Excellencies,
Distinguished Ladies and Gentlemen,
All Honorable Guests!
The dynamic changes in climate that affect all areas of the globe – from island nations located in the Pacific Ocean to those situated in depressed regions of Europe – represent one of the greatest threats of our time.
In many places on Earth, we are witnessing dynamic, even extreme weather phenomena – these can be both increasingly frequent and heavy rainfall, as well as severe heatwaves and droughts. For example: this summer in Poland, and I remind you that my country is located in a temperate climate zone, drought caused losses estimated at around 3.6 billion zlotys (approximately 830 million euros). The disaster affected 130,000 farms and destroyed 3.5 million hectares of crops.
Therefore, it is extremely important that we – in the face of the challenges posed by climate change – cooperate in as broad a coalition as possible, encompassing both governments and international organizations, as well as civil society, business entities, and trade unions. This synergy of cooperation among various entities can only arise through dialogue. For it prepares a gradual change that is acceptable to all stakeholders, and participation and engagement in this dialogue allow for the discovery of "win-win" solutions – those in which everyone is a winner. It is precisely from such a responsible approach to dialogue that the Paris Agreement was born. An agreement that, I deeply believe, thanks to your engagement, will receive concrete guidelines in Katowice – the Katowice rule book. An agreement that sets us the goal, among other things, of finding a balance between carbon emissions and its absorption by ecosystems.
From such an approach to dialogue also emerged the "Silesian Declaration on Just and Fair Transformation," which complements the Paris Agreement with an extremely important social aspect. To ensure that the transition to a low-emission economy is characterized by solidarity and fairness, social dialogue is key. Solidarity and fairness, meaning that which places the human being at its center; one that, alongside the necessity to reduce emissions, takes into account the need to combat poverty, exclusion, and social marginalization, as well as to include vulnerable groups of citizens in the process of shaping public policies.
In this context, it is impossible not to refer to Poland's heritage in the area of just and fair social transformation. This was written about in the "Chronicles of Poland" by the former Bishop of Krakow, Wincenty Kadłubek, referring to the beginnings of Polish statehood and recalling the organizer of the political community of Poles even before the 10th century – Krak. He proclaimed that it was not the law of the stronger that had the decisive voice in the community, but "justice was called that which favored most that which could least" – the weakest.
In a similar spirit, in the 1970s and 1980s, the great social movement "Solidarity" fought for Poland's liberation from the yoke of totalitarian rule. A movement that aimed to fight for workers' rights and social rights, as well as the possibility of associating in free trade unions, a peaceful movement.
Today, by making the declaration of just and fair transformation one of the main points of the Polish presidency's COP24 agenda, we refer both to the legacy of "Solidarity" and to the ancient Polish ideals mentioned by Master Wincenty Kadłubek.
Ladies and Gentlemen,
Poland and Poles understand perfectly what a great social change means, what benefits this process brings, but also what challenges and costs it poses.
Over the past 30 years, we have come a long way from a centrally planned economy, with inefficient industry and a poorly developed service sector, to a market economy among developed countries. One of the challenges we have faced – and continue to face – is reconciling economic growth with environmental care.
In the period after 1989, Poland achieved one of the greatest advancements in Europe in terms of efficient energy use and environmental quality improvement. This was mainly contributed to by the energy and industrial sectors, where structural changes led to the modernization of facilities aimed, on the one hand, at improving energy efficiency, but on the other hand, at caring for the environment.
For many years, there has also been a decrease in the consumption of hard and brown coal as energy sources in favor of petroleum-derived fuels, while the share of Renewable Energy Sources in gross final energy consumption has systematically increased and exceeded 11% in 2016. All these actions contributed to Poland exceeding its reduction target set in the Kyoto Protocol by five times, reducing national greenhouse gas emissions by about 30% compared to the base year, which, as I mentioned earlier, was 1988.
Ladies and Gentlemen,
The transformation towards low-emission development brings many opportunities and economic, social, and health benefits, but there are also costs – especially in regions traditionally based on fossil fuels. These challenges are present, for example, here in Silesia, where coal mining has been and continues to be an important factor in development, providing fuel for the economy and stable jobs.
It is also about ensuring that the transition to a low-emission economy does not pose a threat to the economic security of the state and providing reliable energy carriers. In other words, states must look at economic and climate policy realistically, meaning they must somehow balance them so as not to create threats to their economies, and thus to their societies.
I would like to emphasize that the choice is not between work and the natural environment, but between whether we will preserve both or neither. A just transformation should be understood as a tool supporting climate policy, not as its alternative.
Taking into account the social aspect of the transformation and the economic security of the state on the path to a low-emission economy is crucial for obtaining social approval for the changes taking place. Public policies aimed at reducing emissions often encounter social resistance, especially if they are not accompanied by programs ensuring security for workers whose jobs will be transformed.
A just transformation should ensure conditions for living in a healthy and clean environment, but also security, including economic and energy security. For these reasons, the policy of just transformation should be a vital issue for governments, social partners, and civil society organizations and requires dialogue among them.
Katowice itself is a place where the ongoing just transformation proves to be a success; where efforts to ensure a more sustainable future occur alongside steady economic growth and improving well-being of the local population.
Ladies and Gentlemen,
I am convinced that by adopting the "Silesian Declaration on Just and Fair Transformation," we are taking another step towards achieving the goals of the Paris Agreement. To achieve this, it is necessary to create a development model in which emission reductions occur alongside poverty reduction and the creation of new, quality jobs.
In this regard, cooperation among politicians, experts, scientists, and business people is essential, working hand in hand to achieve sustainable development and climate neutrality, which I warmly encourage you to do.
Thank you very much.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowny Panie Sekretarzu Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych,
Szanowny Panie Premierze,
Szanowny Panie Prezydencie COP24,
Wielce Szanowna Pani Prezes,
Szanowny Panie Prezydencie Miasta Katowice,
Ekscelencje,
Szanowne Panie i Szanowni Panowie,
Wszyscy Dostojni Przybyli Goście!
Dynamiczne zmiany klimatu, które mają wpływ na wszystkie obszary kuli ziemskiej – od państw wyspiarskich położonych na Oceanie Spokojnym, po te zlokalizowane w rejonach depresji w Europie – stanowią jedno z największych zagrożeń naszych czasów. ENGLISH VERSION>>
W wielu miejscach na Ziemi jesteśmy świadkami dynamicznych, wręcz ekstremalnych zjawisk pogodowych – mogą to być zarówno coraz częstsze i obfitsze opady deszczu, czy też ciężkie fale upałów i susz. Dla przykładu: tego lata w Polsce, a przypominam, że mój kraj leży przecież w umiarkowanej strefie klimatycznej, susza wywołała straty szacowane na ok. 3,6 mld złotych (ok. 830 mln EUR). Klęska dotknęła 130 tys. gospodarstw i zniszczyła 3,5 mln hektarów upraw.
Dlatego niezwykle istotne jest, abyśmy – w obliczu stojących przed nami wyzwań w obszarze zmian klimatu – współdziałali w możliwie jak najszerszej koalicji, obejmującej tak rządy i organizacje międzynarodowe, jak również społeczeństwo obywatelskie, podmioty z sektora biznesu czy związki zawodowe. Ta synergia współdziałania różnych podmiotów może zrodzić się jedynie w drodze dialogu. Przygotowuje on bowiem stopniową, akceptowalną dla wszystkich interesariuszy zmianę, a uczestnictwo i zaangażowanie w ten dialog pozwalają znaleźć rozwiązania typu „win-win” – takie, w których wszyscy są zwycięzcami. To właśnie z takiego odpowiedzialnego podejścia do dialogu zrodziło się porozumienie paryskie. Porozumienie, które, wierzę w to głęboko, dzięki Państwa zaangażowaniu, w Katowicach otrzyma konkretne wytyczne – Katowice rule book . Porozumienie, które stawia nam między innymi cel znalezienia równowagi pomiędzy emisjami dwutlenku węgla i jego pochłanianiem przez ekosystemy.
Z takiego podejścia do dialogu zrodziła się również „Śląska deklaracja o Solidarnej i Sprawiedliwej Transformacji”, która dopełnia porozumienie paryskie o niezwykle istotny aspekt społeczny. Aby zagwarantować, że proces przejścia do gospodarki niskoemisyjnej będzie miał charakter solidarny i sprawiedliwy, kluczowy jest dialog społeczny. Solidarny i sprawiedliwy, tzn. taki, w którego centrum znajduje się człowiek; taki, który obok konieczności ograniczenia emisji, uwzględnia konieczność zwalczania ubóstwa, wykluczenia i marginalizacji społecznej oraz włączenia wrażliwych grup obywateli w proces kształtowania polityk publicznych.
W tym kontekście nie sposób nie odnieść się do polskiego dziedzictwa w obszarze solidarnej i sprawiedliwej transformacji społecznej. Pisał o tym w „Kronikach Polski” były biskup krakowski Wincenty Kadłubek, odnosząc się do początków państwowości polskiej i przywołując organizatora wspólnoty politycznej Polaków jeszcze przed X wiekiem – Kraka. Głosił, że nie prawo silniejszego miało decydujący głos we wspólnocie, ale „sprawiedliwością nazwano to, co sprzyja najbardziej temu, co może najmniej” – najsłabszemu.
W podobnym duchu w latach 70. i 80. ubiegłego wieku, wielki ruch społeczny „Solidarność” wywalczył wyswobodzenie się Polski spod jarzma totalitarnego ustroju. Ruch, który za swój cel obrał walkę o prawa pracownicze i prawa socjalne oraz możliwość zrzeszania się w wolne związki zawodowe, ruch pokojowy.
Dzisiaj, czyniąc deklarację o sprawiedliwej i solidarnej transformacji jednym z głównych punktów programu polskiej prezydencji COP24, odwołujemy się zarówno do dziedzictwa „Solidarności”, jak i prastarych polskich ideałów, o których wspominał mistrz Wincenty Kadłubek.
Szanowni Państwo,
Polska i Polacy doskonale rozumieją co znaczy wielka zmiana społeczna, jakie ten proces niesie ze sobą korzyści, ale także jakie stawia wyzwania i koszty.
W ciągu ostatnich 30 lat, przeszliśmy długą drogę od gospodarki centralnie planowanej, z nieefektywnym przemysłem oraz słabo rozwiniętym sektorem usług, do gospodarki rynkowej, znajdującej się w gronie państw rozwiniętych. Jednym z wyzwań, z jakimi przyszło nam się zmierzyć – i z jakim nadal się mierzymy – jest pogodzenie wzrostu gospodarczego z dbałością o środowisko.
W okresie po 1989 r. dokonał się w Polsce jeden z największych w Europie postęp w zakresie efektywnego wykorzystania energii i poprawy jakości środowiska. Przyczyniły się do tego głównie sektory energetyki i przemysłu, gdzie zmiany strukturalne doprowadziły do modernizacji zakładów, mających na celu z jednej strony poprawę efektywności energetycznej, ale z drugiej właśnie dbałość o środowisko.
Od wielu lat obserwowane jest również zmniejszenie zużycia węgla kamiennego i brunatnego jako źródeł energii na rzecz paliw ropopochodnych, zaś udział Odnawialnych Źródeł Energii w końcowym zużyciu energii brutto systematycznie rośnie i przekroczył w 2016 r. 11%. Wszystkie te działania przyczyniły się do tego, iż Polska z pięciokrotną nadwyżką wykonała swój cel redukcyjny określony w Protokole z Kioto, zmniejszając krajową emisję gazów cieplarnianych o ok. 30% w stosunku do roku bazowego, którym – jak już mówiłem wcześniej – był rok 1988.
Szanowni Państwo,
Transformacja w kierunku niskoemisyjnego rozwoju niesie ze sobą wiele szans i korzyści gospodarczych, społecznych, zdrowotnych, ale są także koszty – szczególnie w regionach tradycyjnie opartych na paliwach kopalnych. Wyzwania te są obecne np. tutaj, na Śląsku, gdzie górnictwo węgla kamiennego przez dziesięciolecia było i jest ważnym czynnikiem rozwoju zapewniając paliwo gospodarce i stabilne miejsca pracy.
Chodzi więc również o to, aby przejście do gospodarki niskoemisyjnej nie niosło zagrożenia dla bezpieczeństwa ekonomicznego państwa i o dostarczenie zaufanych nośników energii. Innymi słowy, państwa muszą patrzeć na politykę gospodarczą i klimatyczną w sposób realny, tzn. w pewien sposób wypośrodkować je tak, aby nie tworzyć zagrożeń dla swoich gospodarek, a przez to i społeczeństw.
Chciałbym podkreślić, że wybór jest nie pomiędzy pracą a środowiskiem naturalnym, a pomiędzy tym, czy zachowamy oba czy żadne z nich. Sprawiedliwa transformacja powinna być rozumiana jako narzędzie wspierające politykę klimatyczną, a nie jej alternatywę.
Uwzględnienie aspektu społecznego transformacji oraz bezpieczeństwa ekonomicznego państwa na drodze do gospodarki niskoemisyjnej jest kluczowe dla uzyskania społecznej aprobaty dla zachodzących zmian. Polityki publiczne mające na celu ograniczanie emisji często napotykają na opór społeczny, zwłaszcza, jeśli nie towarzyszą im programy zapewniające bezpieczeństwo dla pracowników, których miejsca pracy ulegać będą przekształceniu.
Sprawiedliwa transformacja ma zapewnić warunki do życia w zdrowym i czystym środowisku, ale także bezpieczeństwo, w tym ekonomiczne i energetyczne. Z tych względów polityka sprawiedliwej transformacji powinna stanowić kwestię żywotną dla rządów, partnerów społecznych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego i wymaga dialogu między nimi.
Same Katowice to miejsce, gdzie tocząca się sprawiedliwa transformacja okazuje się sukcesem; gdzie wysiłki na rzecz zapewnienia bardziej zrównoważonej przyszłości odbywają się równolegle ze stałym wzrostem gospodarczym i poprawiającym się dobrobytem lokalnej populacji.
Szanowni Państwo,
Jestem przekonany, że przyjmując „Śląską deklarację o Solidarnej i Sprawiedliwej Transformacji”, robimy kolejny krok w celu osiągnięcia założeń porozumienia paryskiego. Aby tego dokonać, konieczne jest stworzenie takiego modelu rozwoju, w ramach którego ograniczanie emisji odbywało się będzie przy jednoczesnym ograniczaniu ubóstwa i tworząc nowe, dobrej jakości miejsca pracy.
W tym względzie konieczne jest współdziałanie polityków, ekspertów, naukowców i ludzi biznesu, pracujących ramię w ramię dla osiągnięcia zrównoważonego rozwoju i neutralności klimatycznej, do czego gorąco Państwa zachęcam.
Dziękuję bardzo.