- Context
- Duda addressed staff and guests at the Presidential Chancellery in July 2021 to mark personnel changes, including the departure of chief foreign affairs adviser Krzysztof Szczerski.
- Main themes
- Presidential chancellery leadership changes, farewell to Minister Krzysztof Szczerski, Three Seas Initiative, Polish international diplomacy, American troop presence in Poland, UN Security Council success, electoral victories, team collaboration, geopolitical competition
- Duration
- ~20 min
- Words
- 2,401
- Sentences
- 81
- Readability
- 43
- Grade
- 14.5
- Syntax
- 3.44
- Vocabulary
- 2.02
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other81 sentences in 36 paragraphs
Dear Ministers,
Dear Guests,
Close ones and Friends of the Minister and the Ministers!
I must say that there are moments in the work of our Presidential Chancellery when my voice breaks. Although, in fact, these are moments in the activity of the Polish state, because this is our most important task that we perform here.
Today is a very special day for me – it is the anniversary of the official announcement a year ago of the results of the presidential elections, and thus the official news that I will serve as the President of the Republic for a second term, and therefore – that we are taking on another challenge, but above all, that we will continue everything that has been done so far.
Today, after a year, changes are taking place in the Presidential Chancellery – an addition to the composition of ministers. But this is a moment in which a new stage in our functioning is truly opening. I say "our" because it is the case that the ministers cooperate – of course – with me, but they also cooperate with each other. And the Chancellery manages to achieve successes.
Although, of course, it is always a group of very ambitious people, each with their own vision and concept of functioning and carrying out the tasks assigned to them, it is evident that we manage to carry out these tasks successfully. Not only in a way that we ourselves consider to be a success, but above all in a way that leads to winning elections. And we all know that we operate daily in not easy conditions, in a challenging political, media, and sometimes international environment.
I always repeat that in the international arena there are no empty spaces; all places have been occupied for centuries, and if someone wants to move forward and expand their position, it always comes at the expense of others – they are not pleased with this and are ready to unleash the most powerful weapons to defend their position, their spheres of influence, their interests. It is a tough struggle, in which elbows are often rubbed to the blood.
But the question is about the final accounting and whether there is success in all this. That success exists! Not only for the entire Chancellery in the form of the positive assessment of my work and that of my collaborators by society – as can be seen – but above all, what has been achieved for Poles here, in the country – all the decisions we have made, all the issues we have highlighted, which we have also elevated to the pedestal through your hard work – but also in international matters.
Today, in this very part of our activity, a fundamental change is taking place – Minister Krzysztof Szczerski is leaving us, who has been with me since the very first day after I became the elected President. Even then, he resigned from his parliamentary mandate to come and work with me, which was of great importance to me, as Minister Szczerski was and is the best specialist in international affairs I have ever encountered in my immediate surroundings.
We had previously collaborated, we got to know each other and became colleagues in the government of the so-called first PiS, that is, in 2006 – in the years 2006-2007 – when Minister Szczerski was the Deputy Minister of Foreign Affairs. Later, we worked together as MPs, in the meantime, Minister Szczerski was in the European Parliament, where he also gained experience – but perhaps more in a practical sense, as he gained experience, because in a theoretical sense, he rather shared it.
Because at the same time, there was a habilitation and very serious scientific experience, a very ambitious and broadly conceived personal development. So, Minister Szczerski simply had immense knowledge, which was supplemented by elements of the practical functioning of international politics, which was and is extremely important for me here, in our daily work at the Presidential Chancellery, over the past five years.
If someone asks: what is the balance? The answer is very simple. When we started our work, there was no cooperation within the Three Seas Initiative – today there is. Recently, the whole world could see how strong it is, how serious this body has become, and its meetings in many formats – from presidential to regional and business cooperation. Because there was no presence of American troops in Poland at that time, and today there is.
Because not everyone achieves such a result in the voting for the United Nations Security Council that there is not a single vote against; because not everyone succeeds in achieving success on the international stage, and not everyone manages to build the position of a country, to expand its capabilities. This has been happening over the past years.
Of course, I do not claim that we are the authors of all Polish successes – absolutely not. It is always a collective effort, but our contribution, my work with Minister Krzysztof Szczerski, who was responsible for these matters and who came here simply with his concepts – previously thought out, prepared, which we considered, which we jointly tried to implement, which we also flexibly adapted to the unfolding international situation – has made a great deal in this regard.
Thank you very much, Minister, because you can confidently sign as a co-author of every international success that has occurred here in the Presidential Chancellery over these six years. And there have been many. I will not even mention such minor things as the visa-free travel for Poles to the United States, because we said that in a political sense, it is a matter that is really of little importance, but in a social sense – very much so. This is simply how people perceive good relations. And that was also something we did for our citizens.
Thank you for all of this, thank you for these years of cooperation. I do not hide that I am pleased that you have chosen such a place to continue to realize yourself – the United Nations in New York and representing Polish interests there is an extremely interesting, ambitious challenge, which I am convinced you will handle excellently.
And what pleases me the most – the United Nations is my area of action as President, we have worked there together over the past years, and now New York will be a place where I will go to a friend, and I am very happy about that, because I am sure that Polish interests will certainly be well represented there. I believe that we will continue to conduct them successfully in this area and all others where there will be a need, because there are various specific opportunities.
Once again, thank you very much, Minister, and congratulations – the award is certainly absolutely deserved. It is a high state distinction, but also [there are great] successes that have been achieved during this time, and what has been done for Poland. Who knows – perhaps someone will even assess that a higher distinction than this could be awarded for it. But, Minister, I apologize – not to a politician, an international affairs specialist, who is 48 years old. Because we would quickly exhaust the pool, and I would like you to earn the next one, and that is why I leave the field to you for further successes and wish from the bottom of my heart that the next of those highest state distinctions also find their way to your chest for what you will do in the future for Poland and Poles in your field, in which you excel so remarkably. Once again, thank you from the bottom of my heart.
I also thank you, Minister, for the fact that thanks to your support, I was able to get to know the successor of Minister Szczerski here at the Presidential Palace better than is usually the case in relations with ambassadors, in this honorable position of Secretary of State dealing with international affairs, but above all the head of the Office of International Policy, which is also the work of Minister Szczerski and this reform here in the Chancellery.
But above all, as a colleague, a scholar, because Ambassador, Minister Jakub Kumoch, is a doctor of international sciences and is also an excellent connoisseur of international politics from that theoretical side. Moreover, he has an extremely interesting professional background – he has moved in the journalistic world, he has also represented the Republic of Poland, and that in more than one place. Because he had the opportunity to represent us – when we worked directly together – in Switzerland, and most recently in Turkey.
And I want to emphasize strongly that it was precisely this, Minister, that decided for me that I chose to invite you here, to cooperate in the Presidential Palace, to carry out difficult tasks, to continue this mission, because I was very impressed by your knowledge; I was impressed by your dynamism in action, which I find extremely appealing and which – I believe – is necessary; I was also impressed by your determination in seeking what is important for Poland, and what is worth highlighting for its benefit.
I think primarily of your great work in unearthing from deep oblivion the merits of the Bernese group – Polish diplomats who contributed not only to Poland but also to humanity and the world, saving Jews during World War II in a very intelligent, clever, and determined way. It is thanks to your efforts, diligence, and great heart that this matter has come to light, and today many people can familiarize themselves with it, which also brings fame to the name of the Republic, its diplomats, and diplomacy. Thank you immensely for that.
Everyone has recently been astonished that our diplomatic relations with Turkey suddenly reached such a high level. This was prepared precisely by the diplomatic, ambassadorial activity of Minister Kumoch, our cooperation in this regard, our discussions on how to conduct talks with President Erdoğan, which elements in all this are important and what should be sought in these discussions.
You are certainly an excellent connoisseur of diplomacy, international politics, and also the political realities of the areas in which you have operated, whether directly or simply interested in them from the perspective of your personal development.
I believe that all the numerous talents that you possess will be well utilized here for the Republic, that they will bear fruit for us. And most importantly – just as I said at the beginning – you have already collaborated with each other, so I hope that this cooperation will continue to flourish here, and thus you will somehow realize a certain continuation of the work that Minister Krzysztof Szczerski began here.
I warmly welcome you, Minister, congratulate you on this nomination, and at the same time thank you for accepting it and express my deep conviction that together we will achieve many more successes.
Madam Editor, Madam Minister – for many people, this nomination is unexpected, not only regarding the person but also in general regarding such a decision.
Well – first of all – I have known you, Madam Editor, Minister Bogna Janke, for several years, and I must say that you have always made a huge impression on me – as a person, a woman – with your extraordinary warmth, calm approach, ability to listen to others, and the interest you show in other people, which is rare, requires certain personal predispositions and simply a certain personal talent. You have that talent, Madam Minister.
I believe that the office of the President today, in the conditions in which it is, considering also this second term, needs a person who will take on social matters in the sense of social dialogue, the ability to talk to people with very different views, very different problems, often requiring an extremely conciliatory, calm approach, the skills of what I call making peace.
Yesterday, I participated in an extremely interesting discussion related to the promotion of a book about the presidential campaign. The discussion was, in fact, about me answering questions – however, a whole series of questions was precisely about the social division that exists, about the problems that are, about the scale of certain manifestations of hatred that people perceive.
There is a need today to carry out a great work of calming such emotions. It seems to me that precisely this ability to talk to another person, which will have – absolutely in the first place – the element of bringing peace and showing respect to another person, is absolutely fundamental here. And this is the first step that determines whether there is a conversation or not.
You certainly have both the qualities that are necessary for this and the skills of conducting such a dialogue. That is why I decided to separate this dialogue and hand it over to you. It will – of course – still be conducted in various aspects in many places in the Chancellery. Because Minister Wojciech Kolarski, who has been with me – like Minister Krzysztof Szczerski – from the very beginning, has dealt with this, and my Chief of Staff, Minister Paweł Szrot, has also dealt with it.
However, I would like it to be focused in one place – so that it is the most important element of our office responsible for the issue of dialogue, and at the same time for you to be the coordinating minister supporting colleagues in their activities if needed, because that is very important to me. Of course, this is also related to the activities of my wife, who will certainly also be pleased with the support in certain situations and the opportunity to cooperate with you, Madam Minister.
I am pleased about this, because – as I said – you have your experience in this, I hope you will quickly find yourself in the specifics of the work of the Presidential Chancellery. There are many tasks, and their number will probably increase, but I deeply believe that you will handle this task excellently.
Once again, I would like to express my immense gratitude for accepting this nomination, and I deeply believe that – as I say – we will always manage. Thank you very much.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowne Panie i Szanowni Panowie Ministrowie,
Drodzy Goście,
Najbliżsi i Przyjaciele Pani Minister i Panów Ministrów!
Muszę powiedzieć, że są takie chwile w działalności naszej Kancelarii Prezydenta, gdy łamie mi się głos. Choć tak naprawdę to są chwile w działalności polskiego państwa, bo to jest nasze najważniejsze zadanie, które tu wykonujemy.
Dziś jest dla mnie dzień bardzo szczególny – to rocznica oficjalnego ogłoszenia rok temu wyniku wyborów prezydenckich, a więc oficjalnej wiadomości o tym, że będę sprawował urząd Prezydenta Rzeczypospolitej przez drugą kadencję, a więc – że podejmujemy kolejne wyzwanie, ale przede wszystkim, że będziemy kontynuowali wszystko, co zostało do tej pory zrobione.
Dziś, po roku, następują zmiany w Kancelarii Prezydenta – uzupełnienie składu ministrów. Ale jest to taki moment, w którym rzeczywiście następuje otwarcie nowego etapu w naszym funkcjonowaniu. Mówię „naszym”, dlatego że jest tak, że ministrowie współpracują – oczywiście – ze mną, ale współpracują także ze sobą. I Kancelarii udaje się osiągać sukcesy.
Choć oczywiście jest to zawsze grono ludzi bardzo ambitnych, mających swoje wyobrażenie i swoją koncepcję funkcjonowania i realizacji spoczywających na nich zadań, to jednak – jak widać – udaje nam się realizować te zadania z sukcesem. Nie tylko takim, o którym sami uważamy, że jest sukcesem, ale przede wszystkim takim, który powoduje, że wybory zostają wygrane. A wszyscy wiemy, że na co dzień funkcjonujemy wcale w niełatwych warunkach, w niełatwym otoczeniu politycznym, medialnym, bywa, że i międzynarodowym.
Zawsze powtarzam, że w przestrzeni międzynarodowej nie ma pustych miejsc, wszystkie miejsca od stuleci są zajęte i jeżeli ktoś chce się posunąć do przodu i poszerzyć swoją pozycję, to zawsze odbywa się to kosztem innych – oni nie są z tego zadowoleni i są gotowi wytoczyć najpotężniejsze działa, by bronić swojej pozycji, swoich stref wpływów, swoich interesów. To twarda walka, w której bardzo często łokcie są otarte do krwi.
Ale pytanie jest o rozliczenie końcowe i o to, czy jest w tym wszystkim sukces. Ten sukces jest! Nie tylko dla całej Kancelarii w postaci tego, że [wystawiona przez] społeczeństwo ocena działalności mojej i moich współpracowników – jak widać – była pozytywna. Ale przede wszystkim to, co przez ten czas udało się zrobić dla Polaków tu, w kraju – wszystkie decyzje, które podejmowaliśmy, wszystkie kwestie, które podkreśliliśmy, które też wynieśliśmy na piedestał Państwa ciężką pracą – ale także w sprawach międzynarodowych.
Dziś w tej właśnie części naszej działalności następuje fundamentalna zmiana – opuszcza nas Pan Minister Krzysztof Szczerski, który był ze mną od pierwszego dnia po tym, gdy zostałem Prezydentem elektem. Już wtedy złożył swój mandat poselski, by przyjść i współpracować ze mną, co miało dla mnie ogromne znaczenie, ponieważ Pan Minister był i jest najlepszym specjalistą ds. międzynarodowych, z jakim kiedykolwiek spotkałem się w swoim najbliższym otoczeniu.
Współpracowaliśmy wcześniej, poznaliśmy się i zostaliśmy kolegami w rządzie tzw. pierwszego PiS–u, czyli w roku 2006 – w latach 2006–2007 – gdy Pan Minister był wiceministrem spraw zagranicznych. Później współpracowaliśmy jako posłowie, w międzyczasie Pan Minister był w Parlamencie Europejskim, gdzie też zdobywał doświadczenie – ale może bardziej w sensie praktycznym zdobywał doświadczenie, bo w sensie teoretycznym to raczej się nim dzielił.
Dlatego że jednocześnie była habilitacja i bardzo poważne doświadczenie naukowe, bardzo ambitny i szeroko zakrojony rozwój własny. Więc tę wiedzę Pan Minister miał po prostu ogromną, ona była uzupełniana o elementy praktycznego funkcjonowania polityki międzynarodowej, co niezwykle istotne było i jest także dla mnie tu, w naszej codzienności Kancelarii Prezydenta, przez te ostatnie pięć lat.
Jeżeli ktoś zapyta: jaki jest bilans? Odpowiedź jest bardzo prosta. Gdy zaczynaliśmy naszą pracę, nie było współpracy w ramach Trójmorza – dzisiaj jest. Ostatnio cały świat mógł się przekonać, jak bardzo jest ona silna, jak bardzo to gremium stało się poważne i jego spotkania w bardzo wielu formułach – od prezydenckiej, po regionalną i współpracę biznesową. Bo nie było wtedy obecności wojsk amerykańskich w Polsce, a dzisiaj jest.
Bo nie każdy uzyskuje w głosowaniu do Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych taki wynik, że nie ma ani jednego głosu przeciwko; bo nie każdemu udaje się odnosić sukcesy na arenie międzynarodowej i nie każdemu udaje się budować pozycję kraju, poszerzać jego możliwości działania. Tak działo się przez ostatnie lata.
Oczywiście nie uzurpuję sobie tego, że jesteśmy autorami wszystkich polskich sukcesów – absolutnie nie. To zawsze jest zbiorowy wysiłek, ale nasz wkład, mojej pracy z Panem Ministrem Krzysztofem Szczerskim, który za te sprawy odpowiadał i który przyszedł tu po prostu ze swymi koncepcjami – wcześniej przemyślanymi, przygotowanymi, które rozpatrywaliśmy, które wspólnie staraliśmy się wprowadzać w życie, które elastycznie dopasowywaliśmy też do tego, jaka jest rozgrywająca się sytuacja międzynarodowa – uczynił w tym zakresie bardzo wiele.
Dziękuję bardzo, Panie Ministrze, bo może Pan śmiało podpisać się jako współautor pod każdym międzynarodowym sukcesem, który przez te sześć lat tu, w Kancelarii Prezydenta, nastąpił. A było ich bardzo wiele. Nie wspomnę już o takich drobnych rzeczach jak ruch bezwizowy dla Polaków do Stanów Zjednoczonych, bo mówiliśmy, że w sensie politycznym jest to kwestia naprawdę mało istotna, ale w sensie społecznym – bardzo. Tak po prostu ludzie postrzegają dobre relacje. I to też było coś, co uczyniliśmy dla naszych obywateli.
Dziękuję za to wszystko, dziękuję za te lata współpracy. Nie ukrywam, że cieszę się z tego, że Pan Minister wybrał takie właśnie miejsce, by nadal się realizować – Organizacja Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku i reprezentowanie tam polskich interesów to niezwykle ciekawe, ambitne wyzwanie, któremu – jestem przekonany – Pan Minister doskonale podoła.
A co mnie najbardziej cieszy – Organizacja Narodów Zjednoczonych to mój obszar działania jako Prezydenta, działaliśmy tam razem przez ostatnie lata i teraz Nowy Jork będzie takim miejscem, gdzie będę jechał do przyjaciela i bardzo się z tego cieszę, bo mam pewność, że polskie interesy na pewno będą tam dobrze prowadzone. Wierzę, że z powodzeniem będziemy je prowadzili nadal w tym zakresie i wszystkich innych, w których będzie potrzeba, bo tam są różne specyficzne możliwości.
Jeszcze raz bardzo dziękuję, Panie Ministrze, i gratuluję – odznaczenie z całą pewnością absolutnie należne. To wysokie odznaczenie państwowe, ale też [wielkie są] sukcesy, które zostały w tym czasie odniesione, i to, co udało się zrobić dla Polski. Kto wie – może nawet ktoś oceni, że za to można by przyznać wyższe odznaczenie niż to. Ale, Panie Ministrze, przepraszam – nie politykowi, specjaliście ds. międzynarodowych, który ma 48 lat ( śmiech osób obecnych na sali ). Bo za szybko byśmy wyczerpali pulę, a ja bym chciał, by Pan Minister jeszcze na następne sobie zapracował i dlatego zostawiam pole Panu Ministrowi na dalsze sukcesy i życzę z całego serca, by kolejne z tych najwyższych odznaczeń państwowych także znalazły się na piersi Pana Ministra za to, co Pan Minister uczyni w przyszłości dla Polski i Polaków w swojej dziedzinie, w której tak znakomicie się Pan sprawdza. Jeszcze raz z całego serca dziękuję.
Dziękuję też Panu Ministrowi za to, że także dzięki Pana wsparciu mogłem lepiej, niż to zazwyczaj bywa w relacji z ambasadorami, poznać się z następcą Pana Ministra tu, w Pałacu Prezydenckim, na tym zaszczytnym stanowisku Sekretarza Stanu zajmującego się sprawami międzynarodowymi, ale przede wszystkim szefa Biura Polityki Międzynarodowej, które także jest dziełem autorstwa Pana Ministra i tej reformy tu, w Kancelarii.
Ale przede wszystkim kolegi, naukowca, bo Pan Ambasador, Minister Jakub Kumoch, jest doktorem nauk międzynarodowych i także jest znakomitym znawcą polityki międzynarodowej od tej strony teoretycznej. Zresztą ma niezwykle ciekawą przeszłość zawodową – poruszał się w świecie dziennikarskim, także reprezentował Rzeczpospolitą Polską, i to w niejednym miejscu. Dlatego że miał możliwość reprezentowania nas – gdy już bezpośrednio razem pracowaliśmy – w Szwajcarii, w ostatnim czasie w Turcji.
I bardzo mocno chcę podkreślić, że właśnie to, Panie Ministrze, dla mnie przesądziło o tym, że zdecydowałem się właśnie Pana zaprosić tu, do współpracy w Pałacu Prezydenckim, do wykonywania trudnych zadań, do prowadzenia dalej tej misji, ponieważ bardzo mi się podobała i zaimponowała mi Pańska wiedza; zaimponowała mi Pańska dynamika w działaniu, co mi się niezwykle podoba i co – uważam – jest potrzebne; zaimponowała mi także Pańska determinacja w szukaniu tego, co ważne dla Polski, i tego, co ku jej pożytkowi warto podkreślić.
Myślę przede wszystkim w kontekście Pańskiego wielkiego dzieła odkopania z głębokiego zapomnienia zasług grupy berneńskiej – polskich dyplomatów, którzy przysłużyli się nie tylko Polsce, lecz także ludzkości i światu, ratując Żydów w czasie II wojny światowej w sposób bardzo inteligentny, sprytny, z wielką determinacją. To dzięki staraniom, pieczołowitości i wielkiemu sercu Pana Ministra do tej sprawy ujrzała ona światło dzienne i dziś może się z nią zapoznać wielu ludzi, co rozsławia także imię Rzeczypospolitej, jej dyplomatów i dyplomację. Dziękuję za to ogromnie.
Wszyscy ostatnio byli zdumieni, że nasze relacje dyplomatyczne z Turcją nagle znalazły się na tak bardzo wysokim poziomie. To zostało przygotowane właśnie działalnością dyplomatyczną, ambasadorską Pana Ministra, naszym współdziałaniem w tym zakresie, naszymi rozmowami na temat, jak poprowadzić rozmowy z Panem Prezydentem Erdoğanem, które elementy w tym wszystkim są ważne i czego należy w tych rozmowach szukać.
Jest Pan Minister z całą pewnością doskonałym znawcą dyplomacji, polityki międzynarodowej, również realiów politycznych tych obszarów, w których poruszał się, działając czy to bezpośrednio, czy po prostu interesował się nimi z punktu widzenia swojego osobistego rozwoju.
Wierzę, że wszystkie rozliczne talenty, które ma Pan Minister, będą mogły być tu dobrze spożytkowane dla Rzeczypospolitej, że przyniosą nam owoce. A co najważniejsze – właśnie jak powiedziałem na początku – wcześniej Panowie już ze sobą współpracowali, więc liczę na to, że ta współpraca nadal będzie tu kwitła i tym samym Pan Minister będzie niejako realizował pewną kontynuację tego dzieła, które zaczął tu Pan Minister Krzysztof Szczerski.
Bardzo serdecznie Pana Ministra witam, gratuluję tej nominacji, a jednocześnie dziękuję za jej przyjęcie i wyrażam głębokie przekonanie, że odniesiemy razem jeszcze niejeden sukces.
Pani Redaktor, Pani Minister – pewnie dla wielu osób nominacja niespodziewana, nie tylko co do osoby, ale w ogóle takiej decyzji.
Otóż – po pierwsze – znamy się z Panią Redaktor, Minister Bogną Janke, od dobrych kilku lat i muszę powiedzieć, że zawsze robiła na mnie ogromne wrażenie – jako osoba, kobieta – niezwykłym ciepłem, spokojnym podejściem, umiejętnością słuchania drugiego człowieka i zainteresowaniem, które okazuje drugiemu człowiekowi, co jest rzadkie, wymaga pewnych osobistych predyspozycji i po prostu pewnego osobistego talentu. Pani Minister ten talent ma.
Uważam, że w ogóle urząd Prezydenta dziś, w tych uwarunkowaniach, w których jest, zważywszy także na tę drugą kadencję, potrzebuje osoby, która weźmie na siebie sprawy społeczne w znaczeniu społecznego dialogu, umiejętności rozmawiania z ludźmi o bardzo różnych poglądach, bardzo różnych problemach, bardzo często wymagających tego, by właśnie mieć do nich niezwykle koncyliacyjne, spokojne podejście, umiejętności czegoś, co nazywam czynieniem pokoju.
Wczoraj uczestniczyłem w niezwykle ciekawej dyskusji związanej z promocją książki o kampanii prezydenckiej. Dyskusja de facto sprowadzała się do tego, że odpowiadałem na pytania – natomiast cały szereg pytań był właśnie o podział społeczny, który jest, o problemy, które są, o skalę pewnych przejawów nienawiści, które ludzie postrzegają.
Jest dziś potrzeba realizowania wielkiego dzieła wyciszania tego typu emocji. Wydaje mi się, że właśnie przede wszystkim ta umiejętność rozmawiania z drugim człowiekiem, która będzie miała – absolutnie w pierwszej kolejności – element właśnie niesienia pokoju i okazywania szacunku drugiemu człowiekowi, ma tu znaczenie absolutnie fundamentalne. I to jest ten pierwszy krok, który w ogóle przesądza o tym, czy rozmowa jest, czy jej nie ma.
Z całą pewnością ma Pani Minister zarówno cechy, które są ku temu niezbędne, jak i umiejętności właśnie takiego prowadzenia dialogu. Dlatego postanowiłem ten dialog wyodrębnić i przekazać go w Pani ręce. On – oczywiście – pewnie nadal w jakichś aspektach będzie się toczył w wielu miejscach Kancelarii. Bo zajmował się i nadal będzie się zajmował tymi sprawami Pan Minister Wojciech Kolarski, który jest ze mną – jak Pan Minister Krzysztof Szczerski – od samego początku; zajmował się tym szef mojego Gabinetu, Pan Minister Paweł Szrot.
Natomiast chciałbym, aby to było skupione w jednym miejscu – żeby to był ten najważniejszy element naszego urzędu, który jest odpowiedzialny za kwestię dialogu, a zarazem żeby była Pani Minister koordynatorem wspierającym tu w razie potrzeby kolegów i koleżanki w ich działalności, bo dla mnie jest to bardzo ważne. Oczywiście jest to także związane z działalnością mojej żony, która na pewno również będzie zadowolona ze wsparcia w niektórych sytuacjach i z możliwości współpracy z Panią Minister.
Cieszę się z tego, bo – jak powiedziałem – ma Pani Minister w tym swoje doświadczenie, mam nadzieję, że szybko odnajdzie się Pani w specyfice pracy Kancelarii Prezydenta. Zadań jest dużo i pewnie ich liczba będzie przyrastać, ale wierzę w to głęboko, że znakomicie sobie Pani z tym zadaniem poradzi.
Jeszcze raz też ogromnie dziękuję za przyjęcie tej nominacji i wierzę w to głęboko, że – jak to mówię – zawsze damy radę. Bardzo serdecznie dziękuję.
