Statement at the press conference of the Presidents of the V4 countries.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed a V4 presidential press conference on November 29, 2021, discussing the Belarus-engineered migration crisis, NATO security, and COVID-19 vaccination.
- Main themes
- Migration crisis at Polish border, Visegrad Group solidarity, NATO eastern flank security, EU border defense, COVID-19 vaccination appeal, Suwalki Gap strategic importance, allied guarantees, 30 years of Visegrad cooperation
- Duration
- ~11 min
- Words
- 1,271
- Sentences
- 45
- Readability
- 36
- Grade
- 15.0
- Syntax
- 3.41
- Vocabulary
- 2.19
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other45 sentences in 17 paragraphs
Dear Presidents, Dear Friends!
First of all, I want to express my immense gratitude that the entire Visegrad community, all of you Presidents, have unequivocally expressed solidarity with my country, with Poland, in this difficult situation we find ourselves in due to the migration crisis. I also thank you for the joint statement on this matter, as there is indeed a certain impasse in which – in my view – not only Poland finds itself. Please remember – I am glad that everyone is paying attention to this – that Poland is today defending not only its own border but, above all, is defending the border of the European Union, fulfilling its European obligations as a member of the European Union.
Poland is also defending the border of the North Atlantic Alliance, as we perceive our commitments. And I am pleased that our allies, our closest collaborators here, namely the countries of the Visegrad community, are with us in this situation – not only issuing a joint statement but also a declaration of support, should it be needed. Support either through sending officers or – if necessary – also assistance within the North Atlantic community.
I am immensely grateful for this. I want to express my satisfaction because last week I undertook a series of actions aimed at strengthening security. I spoke, among others, with Mr. Jens Stoltenberg, the Secretary General of the North Atlantic Alliance, whom I visited at NATO headquarters in Brussels, presenting the current situation at the Polish border, and thus here, on NATO's eastern flank. I also presented certain proposals, but above all, I pointed out the potential threats that may be associated with this situation.
I want to express my satisfaction that the Secretary General visited Lithuania, visited the Baltic countries, and spoke with the leaders of the Baltic states. It is very important to strengthen the sense of security and certainty associated with allied guarantees in countries that are in this part of the North Atlantic Alliance, which is connected through Poland by a narrow passage known as the Suwalki Gap.
It is a great satisfaction for me that this visit took place, and that the Secretary General, together with Madam Chair Ursula von der Leyen, directly reinforced these guarantees, the sense of solidarity both European and North Atlantic, with their presence. Thank you for that.
Today we indeed talked a lot about current issues, which shows that the Visegrad Group community is alive, that we are dealing with topics that are relevant, so we discussed both the issue of security at our borders, the migration problem, but also the fight against the coronavirus pandemic. I am glad that we formulated a joint statement together with President Miloš Zeman, encouraging our fellow citizens to get vaccinated.
Just yesterday, in Warsaw, I had a conversation with a person who works daily in one of the hospitals where people infected with the coronavirus are being treated. In this conversation, I was shared an observation that in one of those hospitals there is a young woman in her twenties who unfortunately contracted the coronavirus and had to be hospitalized. Of course, she was not vaccinated. She said that if she had been fully aware of what it means to get sick with the coronavirus and what the consequences are for her health, for her well-being, for her personal situation: that she had to be in the hospital, that she had to be given oxygen – fortunately, she did not require a ventilator, but she was given oxygen, and for several days she was on oxygen – she would definitely have decided to get vaccinated earlier to protect herself.
Because the fact is that in Poland over 90 percent of those hospitalized due to coronavirus infection are people who were not vaccinated. If someone is in the hospital due to the coronavirus and has been vaccinated, it is most often people who have a comorbid condition, as that poses an additional risk. So it is clear that vaccination is very effective and significantly reduces not only the issue of falling ill but even if a vaccinated person becomes infected with the coronavirus, they usually experience the illness mildly, without special symptoms, and above all without serious threats to health or life. Therefore, our appeal to get vaccinated is all the more important. First of all, it concerns the life and health of our fellow citizens, secondly, it concerns the normal functioning of our societies, the normal functioning of our economies, so that we can continue to develop, and so that our countries can be safe.
I am all the more grateful to you, Presidents, for the joint appeal to our fellow citizens to get vaccinated.
We also summarized the past 30 years. It must be clearly stated that these 30 years are certainly years during which the Visegrad Group has demonstrated its effectiveness, has shown the sensibility of its existence. Together we are today members of the North Atlantic Alliance, which happened precisely during these 30 years of our cooperation. Together we are today members of the European Union, which is also an achievement of these 30 years of cooperation.
Our economic situation has changed – it is incomparably better. We are incomparably more developed countries. It can be confidently said that our countries, our cities, our towns, and villages look different than they did at the beginning of the 1990s. Our societies are today approaching the standard of living that is found in Western European countries, and this is certainly also largely the result of Visegrad cooperation.
I mentioned today in my conversation with you, Presidents, the presidential election campaign in Poland in 2015, when journalists asked me what I thought about Visegrad cooperation, whether I would participate in Visegrad cooperation, whether I believed it had a future, or whether I thought the Visegrad Group was fading away, that the Visegrad Group – I repeat, this was in 2015, early spring – was essentially dying. I said then that no, that the Visegrad Group would still exist, that it is always there when there is a need to issue a common position, to give a common voice, to show unity in our part of Europe, in our region.
Since then, the Visegrad Group has repeatedly demonstrated its strength not only here in the regional space but also its very strong position, and above all its very rational approach, also in the broader European space – I think of the European Union regarding the migration crisis of 2015 and 2016. We were right then, presenting our position, for example, on the issue of the relocation of migrants.
Ladies and gentlemen, I want to emphasize with satisfaction that the Visegrad Group is alive, that the Visegrad Group understands each other, that the Visegrad Group has common problems that it knows how to solve. I am glad that our cooperation is developing, that we are celebrating this 30th anniversary together. We met at the beginning of the year in Jurata, in a beautiful winter setting. Today we meet in Budapest to close the 30th anniversary year, and I thank President János Áder for inviting us and for organizing this meeting.
I am pleased that through our discussions and our joint statements today we again show that we are up to date, that we are thinking about important matters – not only those directly concerning our societies in the Visegrad Group and our countries – but that we are also thinking more broadly about our allied matters, both within the European Union and within the North Atlantic Alliance.
Thank you very much.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowni Państwo Prezydenci, Drodzy Przyjaciele!
Przede wszystkim chcę ogromnie podziękować, że cała wspólnota wyszehradzka, wszyscy Państwo Prezydenci jednoznacznie wyrazili solidarność z moim krajem, z Polską, w tej trudnej sytuacji, w jakiej znajdujemy się wobec kryzysu migracyjnego. Bardzo też dziękuję za wspólne oświadczenie w tej kwestii, bo rzeczywiście trwa pewien impas, w jakim – w moim poczuciu – znajduje się nie tylko Polska jako taka. Proszę pamiętać – cieszę się, że wszyscy na to zwracają uwagę – że Polska broni dzisiaj nie tylko swojej granicy, lecz przede wszystkim broni granicy Unii Europejskiej, wywiązując się ze swoich zobowiązań europejskich jako członek Unii Europejskiej.
Polska broni także granicy Sojuszu Północnoatlantyckiego, bo tak postrzegamy nasze zobowiązania. I cieszę się, że również nasi sojusznicy, nasi najbliżsi tutaj współpracownicy, jakimi są państwa wspólnoty wyszehradzkiej, są razem z nami w tej sytuacji – nie tylko wydając wspólne oświadczenie, lecz także deklarację wsparcia, gdyby to było potrzebne. Wsparcia czy to poprzez przysłanie funkcjonariuszy, czy – w razie potrzeby – także pomocy w ramach wspólnoty północnoatlantyckiej.
Dziękuję za to ogromnie. Chcę przy tym wyrazić satysfakcję, bo w zeszłym tygodniu prowadziłem szereg działań zmierzających do tego, aby stan bezpieczeństwa wzmacniać. Rozmawiałem m.in. z Panem Jensem Stoltenbergiem, Sekretarzem Generalnym Sojuszu Północnoatlantyckiego, którego odwiedziłem w kwaterze głównej NATO w Brukseli, przedstawiając sytuację, jaka jest obecnie na granicy polskiej, więc także tutaj, na wschodniej flance NATO. Przedstawiłem również pewne propozycje, ale przede wszystkim wskazałem na potencjalne zagrożenia, jakie mogą się wiązać z tą sytuacją.
Chcę wyrazić satysfakcję z powodu tego, że Sekretarz Generalny odwiedził Litwę, odwiedził kraje bałtyckie, rozmawiał z przywódcami państw bałtyckich. To jest bardzo istotne, aby również w krajach, które znajdują się w tej części Sojuszu Północnoatlantyckiego, która poprzez Polskę jest połączona wąskim przejściem, jakim jest Przesmyk Suwalski, wzmacniać poczucie bezpieczeństwa i pewności, jaka jest związana z gwarancjami sojuszniczymi.
To dla mnie duża satysfakcja, że ta wizyta się odbyła, i że Sekretarz Generalny w sposób bezpośredni razem z Panią Przewodniczącą Ursulą von der Leyen te gwarancje, poczucie solidarności i europejskiej, i północnoatlantyckiej, dodatkowo swoją obecnością wzmocnili. Dziękuję za to.
Rozmawialiśmy dzisiaj rzeczywiście bardzo dużo na temat kwestii bieżących, co pokazuje, że wspólnota Grupy Wyszehradzkiej żyje, że zajmujemy się tematami, które są aktualne, więc rozmawialiśmy zarówno o kwestii bezpieczeństwa na naszych granicach, problemie migracyjnym, ale także o walce z pandemią koronawirusa. Cieszę się, że sformułowaliśmy wspólne oświadczenie razem z Panem Prezydentem Milošem Zemanem, dotyczące zachęcenia naszych współobywateli do tego, aby się szczepili.
Sam, dosłownie wczoraj, w Warszawie, prowadziłem rozmowę z osobą, która na co dzień przebywa w jednym ze szpitali, gdzie znajdują się osoby zakażone koronawirusem i opiekuje się tym osobami. W tej rozmowie podzielono się ze mną spostrzeżeniem, że w jednym z tych szpitali przebywa młoda, dwudziestokilkuletnia dziewczyna, która niestety zapadła na koronawirusa i musiała być hospitalizowana. Rzecz jasna nie była zaszczepiona. Powiedziała, że gdyby miała pełną świadomość tego, co to znaczy zachorować na koronawirusa i jakie są z tym związane następstwa dla jej zdrowia, dla jej samopoczucia, dla jej osobistej sytuacji: że musiała się znaleźć w szpitalu, że musiano jej podać tlen – na szczęście nie wymagała respiratora, ale podano jej tlen, przez kilka dni była pod tlenem – to na pewno zdecydowałaby się wcześniej na szczepienie, żeby się zabezpieczyć.
Bo faktem jest, że w Polsce ponad 90 proc. osób, które są hospitalizowane z zakażenia koronawirusem, to są osoby, które nie były szczepione. Jeżeli ktoś znajduje się w szpitalu w związku z koronawirusem, a był szczepiony, to najczęściej są to osoby, które mają chorobę współistniejącą, bo to powoduje dodatkowe zagrożenie. Więc widać, że to szczepienie jest bardzo skuteczne i w sposób bardzo istotny ogranicza nie tylko kwestie samego zachorowania, ale nawet jeżeli dana osoba zostanie zakażona koronawirusem, a była szczepiona, to przechodzi z reguły tę chorobę w sposób lekki, bez specjalnych symptomów, a przede wszystkim bez poważnego zagrożenia dla zdrowia, dla życia. Dlatego nasz apel o to, aby się szczepić, jest tym bardziej ważny. Po pierwsze, chodzi tutaj o życie i zdrowie naszych współobywateli, po drugie, chodzi o normalne funkcjonowanie naszych społeczeństw, o normalne funkcjonowanie naszych gospodarek, o to, żebyśmy mogli nadal się rozwijać, i o to, aby nasze państwa były bezpieczne.
Tym bardziej dziękuję Państwu Prezydentom za wspólny apel do naszych współobywateli, aby się szczepili.
Dokonaliśmy również podsumowania minionych 30 lat. Trzeba sobie jasno powiedzieć, że te 30 lat to na pewno są lata, przez które Grupa Wyszehradzka pokazała swoją skuteczność, pokazała sensowność swojego istnienia. Wszyscy razem jesteśmy dzisiaj członkami Sojuszu Północnoatlantyckiego, co nastąpiło właśnie w okresie tych 30 lat naszej współpracy. Wszyscy razem jesteśmy dzisiaj członkami Unii Europejskiej, co również jest dorobkiem tych 30 lat współpracy.
Zmieniła się nasza sytuacja gospodarcza – jest ona nieporównywalnie lepsza. Jesteśmy krajami nieporównywalnie bardziej rozwiniętymi. Śmiało można powiedzieć, że nasze państwa, nasze miasta, nasze miasteczka, wioski wyglądają inaczej, niż to było na początku lat 90. Nasze społeczeństwa zbliżają się dzisiaj poziomem życia do tego poziomu, jaki jest w państwach na zachodzie Europy, i z całą pewnością jest to także w ogromnym stopniu dorobek współpracy wyszehradzkiej.
Wspominałem dzisiaj w rozmowie z Państwem Prezydentami kampanię wyborczą prezydencką w Polsce w 2015 roku, kiedy dziennikarze pytali się mnie, co sądzę o współpracy wyszehradzkiej, czy będę uczestniczył we współpracy wyszehradzkiej, czy uważam, że ona ma przyszłość, czy nie uważam, że Grupa Wyszehradzka zanika, że Grupa Wyszehradzka – powtarzam, to był 2015 rok, wczesna wiosna – w zasadzie umiera. Mówiłem wtedy, że nie, że Grupa Wyszehradzka nadal będzie istniała, że jest zawsze wtedy, kiedy potrzeba wydać wspólne stanowisko, dać wspólny głos, pokazać jedność w naszej części Europy, w naszym regionie.
Od tego czasu Grupa Wyszehradzka kilkakrotnie pokazała swoją siłę nie tylko tutaj, w przestrzeni regionalnej, ale również swoją bardzo silną pozycję, a przede wszystkim swoje bardzo racjonalne podejście, również w przestrzeni ogólnoeuropejskiej – myślę o Unii Europejskiej, jeśli chodzi o kryzys migracyjny lat 2015, 2016. To my mieliśmy wtedy rację, prezentując nasze stanowisko choćby w kwestii relokacji migrantów.
Proszę Państwa, z satysfakcją chcę podkreślić, że Grupa Wyszehradzka żyje, że Grupa Wyszehradzka rozumie się nawzajem, że Grupa Wyszehradzka ma wspólne problemy, które umie rozwiązać. Cieszę się, że nasza współpraca się rozwija, że świętujemy razem to 30-lecie. Spotkaliśmy się na początku roku w Juracie, w pięknej scenerii zimowej. Dzisiaj spotykamy się w Budapeszcie na zamknięcie roku 30-lecia i bardzo dziękuję Panu Prezydentowi Jánosowi Áderowi za zaproszenie nas, za zorganizowanie tego spotkania.
Cieszę się, że poprzez nasze dyskusje i wspólne dzisiejsze oświadczenia znowu pokazujemy, że jesteśmy na bieżąco, że myślimy o ważnych sprawach – nie tylko naszych, dotyczących bezpośrednio naszych społeczeństw w Grupie Wyszehradzkiej i naszych państw – ale że myślimy szerzej także o naszych sprawach sojuszniczych, i to zarówno w ramach Unii Europejskiej, jak i w ramach Sojuszu Północnoatlantyckiego.
Bardzo dziękuję.