Statement by the President of the Republic of Poland after the meeting with the President of Slovakia
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed press after meeting Slovak President Zuzana Čaputová in Bratislava on May 11, 2022, discussing bilateral cooperation, Ukraine war, and energy security.
- Main themes
- Poland-Slovakia bilateral relations, Russian invasion of Ukraine, energy security and gas interconnector, Ukrainian refugees in Poland, NATO and EU cooperation, Russian imperial aggression, historical Polish experience of Russian occupation, Three Seas Initiative, humanitarian crisis in Ukraine
- Duration
- ~25 min
- Words
- 2,943
- Sentences
- 147
- Readability
- 50
- Grade
- 11.1
- Syntax
- 3.01
- Vocabulary
- 2.07
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other147 sentences in 42 paragraphs
Dear Madam President, Ladies and Gentlemen!
Once again, I would like to thank you, Madam President, for the invitation here to Bratislava, for the opportunity for today’s meeting and the long discussions we have had. I am very pleased that the cooperation between Poland and Slovakia – between us as Presidents, between Polish and Slovak authorities – is going so well; that we have such good neighborly relations. I am also glad that we can count on each other. Because this difficult time in which we currently find ourselves – in which our countries, our nations have found themselves – shows precisely that we can rely on each other as neighbors.
We are working together, we are members of the North Atlantic Alliance and the European Union. We cooperate in many formats, such as the Three Seas Initiative. So this neighborly friendship between us pays off in many areas – one such area is, for example, the issue of security. I am pleased that soon this gas interconnector will connect us and that it will be possible to mutually supply gas.
Both Poland will be able to send gas to Slovakia, and Slovakia – if necessary – will be able to send gas to Poland. Because that is precisely what the connection we are currently building will serve, and I hope it will be completed in the near future; especially given the situation we are currently facing. This was our main topic of conversation today with Madam President and within the delegation.
The war that Russia has started in Ukraine, attacking Ukraine, all that is happening there… Not long ago, I was with the Presidents of the Baltic States – Lithuania, Latvia, and Estonia – in Kyiv, we met with President Volodymyr Zelensky and his associates, we talked. We also visited places where fighting took place, where there was Russian occupation – in the suburbs of Kyiv, in the towns near Kyiv, such as Borodianka and Irpin.
I was just telling Madam President about the shocking impression that the destroyed towns, the demolished houses, the destroyed Russian military equipment – tanks, armored personnel carriers – made on me. But above all, the immense human suffering that is visible there at every turn. It is indeed staggering.
I also told Madam President that my compatriots – Poles – had no doubts about who the aggressor is and who the victim is. We have never had any doubts in Poland that this aggression is unprovoked – that it is simply the realization of Russian imperial ambitions; it is their brutal policy that they are implementing. In Poland, everyone understands this perfectly, no one has any doubts about it, because we as a nation have experienced this policy over the last centuries.
Please remember that a large part of Poland was under Russian partition for 123 years. That is several generations. During that time, there were three uprisings against Russian occupation. All three uprisings failed, many Poles were killed by the Russians, many Poles were deported to Siberia for forced labor, and many of them never returned home.
So Poles know perfectly well what Russian terror, Russian occupation, and death at the hands of the Russians mean. They also know perfectly well what Russian propaganda and Russian lies mean. They know perfectly well that if the Russians deny crimes, it is practically obvious that they actually committed them.
Because Poles have the experience of the Katyn massacre, when thousands of Polish officers and officials were brutally murdered by the Soviets at the beginning of World War II, in 1940. They were simply shot in the back of the head by the Soviets. The Russians later denied this crime for decades. So Poles know perfectly well that Russian propaganda cannot be trusted, that practically no one believes a single word that comes from that side, and that no Russian arguments can convince Poles.
Therefore, in Poland, the attitude towards the war unleashed by Russia in Ukraine and towards what is happening in Ukraine is absolutely unequivocal. Everyone knows that we must help the Ukrainians, that we must help those who are fleeing from Ukraine, protecting themselves from death, from war, from rape. They require assistance, and that is why over 3 million 260 thousand people have crossed from Ukraine into Poland, and over 2 million of them – mainly women and children – are currently in Poland.
They have found shelter in people’s homes, they have found shelter in various places that have been prepared for them. We did not have to build any refugee camps because Poles know perfectly well that they need to be helped, that they need to be taken care of, and that the best possible conditions must be created for them. And that is what is happening at the moment. Just as Slovakia is experiencing this today and is also supporting refugees from Ukraine.
Of course, we need support from the European Union – from the institutions of the European Union. Special funds should be created, which should be allocated proportionally to the number of refugees in each country. Countries that today provide shelter for refugees from Ukraine should be supported by the European Union. I believe that ordinary honesty – also in politics – requires that this be realized at last. We expect the European Union to finally implement this policy.
However, we have no doubts that the information about rapes and looting is true. Poles have also experienced this. When the Red Army expelled the Germans from Poland, which was then occupied, unfortunately – there were also many rapes and looting, because the Russians did not behave as liberators, but simply as conquerors.
And today they certainly behave the same way in Ukraine. Unfortunately, since then, they have not changed at all – they are just as they were before. Therefore, in Poland, no one has any doubts that Ukraine needs help, and no one has any doubts about what the women from Ukraine are fleeing from. That is what I was telling Madam President.
We also talked about Russian propaganda. These are the reasons why no one in Poland believes Russian propaganda, and although it is also, of course, disseminated in various ways in our country, it does not find fertile ground at all. Poles have their terrible experiences with the Russians, with the Soviets, and they have no doubts about which side is right and true.
We also have no doubts that we must support Ukraine in every possible way, which is why we support Ukraine humanitarianly, also militarily – by sending equipment so that Ukrainians can defend their country and do so as effectively as possible. Because we know perfectly well that in doing so, they are also defending Europe – and above all, our part of Europe – from the ambitions and imperial actions of today’s Russia. And here, support for this policy in Poland is absolutely unequivocal. We also know that it is very important for Ukrainian society today to feel the acceptance of the West.
That is why the idea of granting Ukraine candidate status for the European Union is so important. I accepted the proposal made by Madam President to undertake a kind of lobbying mission for Ukraine among our colleagues in the European Union, in Western Europe – especially where there are doubts about whether Ukraine should quickly receive candidate status. We have no doubts that it should receive it as soon as possible. We will seek this in various places, we will persuade others so that Ukraine gains this support.
We will also, during these meetings, advocate for the upcoming NATO summit in Madrid to make a decision to strengthen NATO’s presence on the eastern flank of the Alliance – that is, here, where the Russian threat is real, where determined deterrence is very much needed.
There is a need to change the nature of this presence: from Enhanced Forward Presence to Enhanced Forward Defense, as well as a greater number of soldiers from NATO countries who will be stationed here on the eastern flank. As well as equipping – so-called anti-access, that is, air defense, missile defense. The nightmare of war in Ukraine perfectly shows what is needed today to effectively defend a country against such an invasion. And we will certainly advocate for this; we will also discuss this with our colleagues – Presidents and Prime Ministers – in Western Europe.
We also talked about energy cooperation – the gas issue I mentioned at the beginning. We also discussed – of course – the issue of fuels. I am thinking primarily of oil and how to become independent from Russia, and at the same time – how to effectively conduct a sanctions policy against Russia by simply not buying gas and oil from Russia.
This is a difficult policy. I know very well that there are many problems that need to be overcome, but I believe that today it is our duty – of all those who truly want to influence Russia – to seek all possibilities for diversifying supply sources, all possibilities for obtaining gas and oil from other directions.
We – as Poland – have been doing this for years. I am convinced that this year we will completely free ourselves from Russian gas. There are also indications that the same will happen this year regarding oil. We will obtain both of these energy resources from directions other than Russia, and thus we will be able to implement the sanctions policy that – I hope – the European Union will adopt. Everywhere I go, I try to lobby for seeking other solutions, looking for alternatives in relation to Russia.
For a long time, we have been saying – this was once said by President Lech Kaczyński, and we Polish politicians have repeated it many times since – that Russia uses its energy resources as a kind of weapon; that Gazprom is not a normal company – it is simply an executor of Russian imperial policy. And the policy of increasingly binding countries to Russia aims at Russian hegemony.
That is why, among other things, we protested – together with Slovakia – against Nord Stream; both the first and the second. We were not listened to, and now – unfortunately – here is Europe and the world realizing that what we said was true. The diagnoses we made back then – not without reason, as we observed Russian gas blackmail against Ukraine – were simply true, and we were unfortunately right.
But we must draw conclusions from this; they should involve a permanent diversification of supply sources. Today, the goal is to cut off Russia from the possibility of selling us raw materials. And in the future, when Russia returns to normalcy, when it becomes a normal country again – I believe that this will happen, that this imperial policy will end – Ukraine will regain its internationally recognized borders, its lands, the war will end, and Russia will withdraw from its imperial policy. We must do everything to make this happen.
But sanctions are also a means to be able to return to economic relations with Russia. Only then is it worth having the possibility of buying raw materials from other directions, not just from Russia. If only to be able to negotiate the price well. Importantly, we – Poles – have realized this. We discussed all these issues today with Madam President, and we also talked about future cooperation.
Once again, I want to thank you, Madam President, for the effective, calm policy of supporting Ukraine, because this policy is very important today – for us Poles, it is very important because we must defend Ukraine and Ukrainians. I am convinced that it is also important for Europe and the world – it is simply a wise policy, the only one that honest state authorities can apply in our opinion. I am very glad that we have such neighbors.
Once again, thank you, Madam President.
Karolína Kučerová, RTVS, public television: My question is directed to both you, Mr. President, and you, Madam President, and it concerns sanctions on oil. As you said, Madam President – unity is important. But Hungary is violating it. Do you think it is worth pressing your partner regarding sanctions on oil?
As I said a moment ago, political decisions are very important. Because it is a fact today that there are countries that are heavily dependent on supplies from Russia. This is the case with Hungary. So one could say that from that side, Prime Minister Viktor Orbán's stance is understandable. He simply fears that if supplies of Russian gas and Russian oil were cut off for Hungary, the Hungarian economy would face enormous problems, which would result in huge problems for Hungarian society. So that is understandable.
However, the question is the following: do Hungary then plan any actions that will aim to achieve diversification opportunities? And that is the fundamental question.
I believe that, of course, we need to talk to our Hungarian colleagues – because they are our partners, with whom we are together in the European Union, NATO, the Three Seas Initiative, and we also create the Visegrad Group together – and simply find out from them what policy they intend to pursue. This will need to be carried out calmly, while also convincing them to take certain actions that will also enable a decisive policy towards the aggressor, which today is undoubtedly Russia.
Anyone who has any life experience and intelligence knows who attacked whom, knows who the aggressor is and who the victim of the attack is. Hungarians know this too.
Grzegorz Urbanek, TV Polsat: A question for both the President and the President. This question is actually about the initiative that the President mentioned, namely the series of visits to the countries of the European Union, those that are not convinced that Ukraine could become a candidate for membership in the European Union. When do you plan to start these visits? Which countries do you intend to visit? Which capital will be the first? And I would like to ask how you assess the moment we are in regarding Russia's aggression against Ukraine. That is: considering the aspirations of Sweden and Finland – those aspirations that have awakened in light of what is happening in Ukraine, and considering Ukraine's aspirations towards NATO and the European Union – do you agree with the thesis that Russia has already lost this war strategically?
Yes, I share the opinion of the President. I believe that Russia has lost not only politically. Russia has also significantly lost militarily. Because Russia's victory in every respect would have been if it had taken over all of Ukraine in 72 hours. That would have been a spectacular military victory. Politically – of course – it would have had problems, but in any case, it would have achieved what it wanted. That was evident.
However, none of those elements have been achieved; on the contrary, there are areas from which Russian troops had to withdraw, suffering enormous losses, and they are unable to defeat the Ukrainian army, the heroism of the Ukrainians. Because it is not only soldiers who are fighting – there are thousands or tens of thousands of volunteers, ordinary men, ordinary people, who very often had no special military training, and today, with weapons in hand, are more or less on the front line defending their country.
Russia is unable – as of now – to defeat Ukraine militarily either. In fact, if there is a clash between a state that considers itself an empire – which has a huge army, with a vast amount of equipment – and the army of a much smaller country and they are unable to win, that means de facto a military defeat. All other elements were mentioned by the President – politically, in my opinion, it is a defeat for Russia.
As for our support for Ukraine. We simply believe that candidate status is extremely important. Not only because Ukraine will need funds for reconstruction after the war, which – I hope – will end with Ukraine being a free, independent state within internationally recognized borders and that this war will simply come to an end. So first – reconstruction. But I am convinced that funds for reconstruction will be available anyway.
Today, a clear signal is needed from the West that Ukraine is part of it, that Ukrainians are accepted, that they are part of the Western community, that they belong to it, and the West understands their aspirations. This is extremely needed by Ukraine and Ukrainians today. And I have no doubt that we – who are their neighbors – should support them in this regard.
How we will do this, we will agree with the President. We will also try to persuade other colleagues to get involved and act in this area – so that the group of Presidents lobbying for Ukraine is as large as possible. We will share tasks in this regard. One thing is certain: it must be done quickly.
Because if we are also talking about the perspective of lobbying for the resolutions that we would like the upcoming NATO summit in Madrid to adopt, please remember that it is at the end of June. It is literally a matter of weeks. So these actions will start quickly. Of course, lobbying for Ukraine will probably take longer – and we will do that. But it is not a perspective that we will start this in months – no. We will start this in days, weeks.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Szanowna Pani Prezydent, Szanowni Państwo!
Jeszcze raz bardzo dziękuję Pani Prezydent za zaproszenie tutaj, do Bratysławy, za możliwość dzisiejszego spotkania i długich rozmów, które przeprowadziliśmy. Bardzo się cieszę, że współpraca pomiędzy Polską a Słowacją – pomiędzy nami jako Prezydentami, pomiędzy polskimi i słowackimi władzami – układa się tak dobrze; że mamy tak dobre relacje sąsiedzkie. Cieszę się również, że możemy nawzajem na siebie liczyć. Bo ten trudny czas, w jakim się w tej chwili znaleźliśmy – znalazły się nasze kraje, nasze narody – właśnie pokazuje, że możemy na siebie liczyć jako sąsiedzi.
Współdziałamy ze sobą, jesteśmy razem członkami Sojuszu Północnoatlantyckiego i Unii Europejskiej. Współpracujemy ze sobą w wielu formatach, takich jak choćby Trójmorze. Więc ta przyjaźń sąsiedzka pomiędzy nami procentuje w wielu obszarach – takim obszarem jest np. kwestia bezpieczeństwa. Cieszę się, że już niedługo ten interkonektor gazowy nas połączy i dzięki temu będzie możliwe wzajemne zasilanie gazem.
Zarówno Polska będzie mogła przesyłać gaz na Słowację, jak i Słowacja – w razie potrzeby – będzie mogła przesyłać gaz do Polski. Bo właśnie temu będzie służyło połączenie, które w tej chwili budujemy i które, mam nadzieję, w niedługim czasie zostanie skończone; zwłaszcza wobec sytuacji, z jaką obecnie mamy do czynienia. To był nasz główny temat rozmowy dzisiaj z Panią Prezydent i w ramach delegacji.
Wojna, którą Rosja rozpoczęła na Ukrainie, atakując Ukrainę, to wszystko, co dzieje się tam… Byłem nie tak dawno z Prezydentami państw bałtyckich – Litwy, Łotwy i Estonii – w Kijowie, widzieliśmy się z Panem Prezydentem Wołodymyrem Zełenskim i jego współpracownikami, rozmawialiśmy. Byliśmy także w miejscach, gdzie toczyły się walki, gdzie była rosyjska okupacja – na przedmieściach Kijowa, w podkijowskich miejscowościach, takich jak Borodzianka i Irpień.
Mówiłem właśnie Pani Prezydent o wstrząsającym wrażeniu, jakie zrobiły na mnie zniszczone miasteczka, zburzone domy, zniszczony rosyjski sprzęt bojowy – czołgi, transportery opancerzone. Ale przede wszystkim ten ogrom ludzkiego cierpienia, który widać tam na każdym kroku. Rzeczywiście jest to porażające.
Mówiłem też Pani Prezydent, że moi rodacy – Polacy – nie mieli żadnych wątpliwości, kto jest napastnikiem, a kto pokrzywdzonym. Nigdy nie mieliśmy w Polsce żadnych wątpliwości, że ta agresja jest niczym niesprowokowana – że jest to po prostu realizacja imperialnych ambicji rosyjskich; to ich brutalna polityka, którą realizują. W Polsce wszyscy rozumieją to doskonale, nikt nie ma co do tego wątpliwości, bo myśmy tej polityki jako naród doświadczyli na przestrzeni ostatnich wieków.
Proszę pamiętać, że duża część Polski była pod zaborem rosyjskim przez 123 lata. To kilka pokoleń. W tym czasie były trzy powstania przeciwko okupacji rosyjskiej. Wszystkie trzy powstania nie powiodły się, wielu Polaków zostało zabitych przez Rosjan, wielu Polaków zostało wywiezionych wtedy na Sybir do katorżniczej pracy, bardzo wielu z nich nigdy nie powróciło już do domów.
Więc Polacy doskonale wiedzą, co to znaczy rosyjski terror, rosyjska okupacja i śmierć z rosyjskiej ręki. Wiedzą również doskonale, co znaczą rosyjska propaganda i rosyjskie kłamstwo. Wiedzą doskonale, że jeżeli Rosjanie zaprzeczają zbrodniom, to jest praktycznie oczywiste, że tak naprawdę ich dokonali.
Bo Polacy mają doświadczenie zbrodni katyńskiej, kiedy tysiące polskich oficerów i funkcjonariuszy zostało brutalnie zamordowanych przez Sowietów na początku II wojny światowej, w 1940 roku. Po prostu zostali przez Sowietów rozstrzelani strzałem w tył głowy. Rosjanie później przez dziesięciolecia zaprzeczali tej zbrodni. Więc Polacy doskonale wiedzą, że w rosyjską propagandę nie można wierzyć, że praktycznie nie wierzy się w ani jedno słowo, które pada z tamtej strony, i żadne rosyjskie argumenty nie są w stanie Polaków przekonać.
Dlatego w Polsce ten stosunek do wojny rozpętanej przez Rosję na Ukrainie i do tego, co dzieje się na Ukrainie, jest absolutnie jednoznaczny. Wszyscy wiedzą, że trzeba pomóc Ukraińcom, że trzeba pomóc i tym, którzy z Ukrainy uciekają, chroniąc się przed śmiercią, przed wojną, przed gwałtem. Wymagają pomocy i dlatego ponad 3 mln 260 tys. ludzi przeszło z Ukrainy przez polską granicę i ponad 2 mln z nich – głównie kobiety i dzieci – są w tej chwili w Polsce.
Znaleźli schronienie w domach u ludzi, znaleźli schronienie w różnych miejscach, które zostały dla nich przygotowane. Nie musieliśmy wybudować żadnego obozu dla uchodźców, ponieważ Polacy doskonale wiedzą, że trzeba im pomóc, trzeba się nimi zaopiekować i stworzyć jak najlepsze warunki. I to się w tej chwili dzieje. Tak samo jak doświadcza tego dzisiaj Słowacja i również wspiera uchodźców z Ukrainy.
Oczywiście potrzebujemy wsparcia ze strony Unii Europejskiej – ze strony instytucji Unii Europejskiej. Powinny powstać specjalne fundusze, które powinny być przekazane proporcjonalnie do liczby uchodźców, którzy są w danym kraju. Kraje, które stanowią dzisiaj schronienie dla uchodźców z Ukrainy, powinny być wsparte przez Unię Europejską. Uważam, że wymaga tego zwykła uczciwość – także i w polityce – aby wreszcie było to zrealizowane. Oczekujemy od Unii Europejskiej, że ta polityka wreszcie zostanie wdrożona.
Natomiast nie mamy żadnych wątpliwości, że informacje o gwałtach i rabunkach są prawdziwe. Polacy też tego doświadczyli. Kiedy Armia Czerwona wypędzała Niemców z okupowanej wtedy Polski, niestety – też było wiele gwałtów i rabunków, bo Rosjanie nie zachowywali się jak wyzwoliciele, tylko po prostu jak zdobywcy.
I dzisiaj z całą pewnością tak samo zachowują się na Ukrainie. Niestety, od tego czasu nic się nie zmienili – są tacy, jak byli dawniej. W związku z powyższym w Polsce nikt nie ma wątpliwości, że Ukraina wymaga pomocy, i nikt nie ma wątpliwości, przed czym uciekają kobiety z Ukrainy. Właśnie o tym mówiłem Pani Prezydent.
Rozmawialiśmy także o rosyjskiej propagandzie. To są powody, dla których w Polsce rosyjskiej propagandzie nikt nie wierzy i mimo że w naszym kraju też, oczywiście, jest rozprzestrzeniana na różne sposoby, to w ogóle nie trafia na podatny grunt. Polacy mają swoje straszne doświadczenie z Rosjanami, z Sowietami, i nie mają żadnych wątpliwości, po której stronie są racja i prawda.
Nie mamy też żadnych wątpliwości, że trzeba wspierać Ukrainę na wszystkie możliwe sposoby, dlatego wspieramy Ukrainę humanitarnie, również militarnie – poprzez wysyłanie sprzętu, by Ukraińcy mogli bronić swojego kraju i by mogli bronić go jak najskuteczniej. Bo doskonale wiemy, że tym samym bronią również Europy – a przede wszystkim naszej części Europy – przed ambicjami i imperialnymi działaniami dzisiejszej Rosji. I tutaj poparcie dla tej polityki w Polsce jest absolutnie jednoznaczne. Wiemy także, że bardzo potrzebne jest dzisiaj społeczeństwu Ukrainy to, by odczuwało akceptację Zachodu.
Dlatego idea, aby przyznać Ukrainie status państwa kandydującego do Unii Europejskiej, jest tak ważna. Przyjąłem propozycję, którą przedstawiła Pani Prezydent, żeby podjąć swoistą misję lobbingu za Ukrainą wśród naszych koleżanek i kolegów w państwach Unii Europejskiej, na zachodzie Europy – zwłaszcza tam, gdzie są wątpliwości co do tego, czy Ukraina powinna szybko dostać status kandydata. My nie mamy żadnych wątpliwości, że powinna go dostać jak najszybciej. W różnych miejscach będziemy się o to ubiegali, będziemy przekonywali, by Ukraina zyskała to poparcie.
Będziemy także podczas tych spotkań przekonywali do tego, by zbliżający się szczyt NATO w Madrycie podjął decyzję o wzmocnieniu obecności NATO na wschodniej flance Sojuszu – a więc tutaj, gdzie rosyjskie zagrożenie jest realne, gdzie rzeczywiście zdecydowane odstraszanie jest bardzo potrzebne.
Potrzeba zmiany charakteru tej obecności: z Enhanced Forward Presence na Enhanced Forward Defense, a zarazem większej liczby żołnierzy z państw NATO, którzy będą pełnili straż tutaj, na wschodniej flance. Jak również wyposażenia – tzw. antydostępowego, czyli ochrony przeciwlotniczej, przeciwrakietowej. Koszmar wojny na Ukrainie znakomicie pokazuje, co jest dzisiaj potrzebne, by skutecznie móc obronić kraj przed tego typu inwazją. I o to na pewno będziemy zabiegali; o tym też będziemy rozmawiali z naszymi koleżankami i kolegami – Prezydentami i Premierami – na zachodzie Europy.
Mówiliśmy również o współpracy energetycznej – tej gazowej, o której wspomniałem na początku. Rozmawialiśmy także – oczywiście – o kwestii paliw. Myślę tutaj przede wszystkim o ropie naftowej i o tym, w jaki sposób uniezależnić się od Rosji, a zarazem – w jaki sposób móc skutecznie prowadzić politykę sankcji wobec Rosji poprzez po prostu niekupowanie gazu i ropy naftowej od Rosji.
To trudna polityka. Doskonale wiem, że jest tutaj wiele problemów, które trzeba pokonać, ale uważam, że dzisiaj naszym obowiązkiem – wszystkich, którzy chcą rzeczywiście wywrzeć wpływ na Rosję – jest szukanie wszelkich możliwości dywersyfikacji źródeł dostaw, wszelkich możliwości pozyskiwania gazu i ropy naftowej z innych kierunków.
My – jako Polska – robimy to już od lat. Jestem przekonany, że w tym roku uda nam się całkowicie uniezależnić, jeżeli chodzi o rosyjski gaz. Są też zapowiedzi, że to samo będzie jeszcze w tym roku, jeżeli chodzi o ropę naftową. Oba te surowce energetyczne będziemy brali z innych kierunków niż rosyjski i tym samym będziemy w stanie realizować politykę sankcji, którą – mam nadzieję – wdroży Unia Europejska. Wszędzie, gdzie jestem, staram się lobbować za tym, by właśnie szukać innych rozwiązań, szukać alternatyw w stosunku do Rosji.
Od dawna mówiliśmy – mówił to kiedyś Prezydent Lech Kaczyński, wielokrotnie powtarzaliśmy to później my, polscy politycy – że Rosja używa swoich surowców energetycznych jako swoistej broni; że Gazprom nie jest normalną firmą – jest po prostu wykonawcą rosyjskiej polityki imperialnej. I polityka uzależniania krajów coraz bardziej od Rosji ma zmierzać do rosyjskiej hegemonii.
Dlatego między innymi protestowaliśmy – razem zresztą [ze Słowacją] – przeciwko Nord Streamowi; i pierwszemu, i drugiemu. Nie słuchano nas i teraz – niestety – oto Europa i świat przekonują się, że to, co mówiliśmy, było prawdą. Te diagnozy, które wtedy stawialiśmy – nie bez przyczyny, bo obserwując kiedyś rosyjski szantaż gazowy właśnie wobec Ukrainy – to była po prostu prawda i mieliśmy, niestety, rację.
Ale z tego trzeba wyciągnąć wnioski, powinny one polegać na trwałej dywersyfikacji źródeł dostaw. Dzisiaj na tym – żeby odciąć Rosję od możliwości sprzedawania nam surowców. A w przyszłości, kiedy Rosja wróci do normalności, kiedy okaże się znów normalnym krajem – wierzę, że to się stanie, że ta polityka imperialna się zakończy – Ukraina odzyska swoje międzynarodowo uznane granice, swoje ziemie, wojna się zakończy, Rosja wycofa się ze swojej imperialnej polityki. Trzeba czynić wszystko, by tak się stało.
Ale właśnie sankcje są także środkiem do tego, że będzie można wrócić do relacji gospodarczych z Rosją. Tylko że wtedy warto mieć również możliwość kupowania surowców z innych kierunków, nie tylko z rosyjskiego. Chociażby po to, by móc dobrze negocjować cenę. Co ważne, my – Polacy – przekonaliśmy się o tym. Rozmawialiśmy o tych wszystkich kwestiach dzisiaj z Panią Prezydent, rozmawialiśmy też o przyszłej współpracy.
Jeszcze raz chcę Pani Prezydent podziękować za skuteczną, spokojną politykę wsparcia Ukrainy, bo ta polityka jest dzisiaj bardzo ważna – dla nas, Polaków, jest bardzo ważna, bo trzeba bronić Ukrainy i Ukraińców. Jestem przekonany, że jest ważna także dla Europy i świata – jest po prostu polityką mądrą, jedyną, jaką mogą zastosować uczciwe władze państwa w naszym przekonaniu. Cieszę się ogromnie, że takich właśnie mamy sąsiadów.
Jeszcze raz Pani Prezydent dziękuję.
Karolína Kučerová, RTVS, telewizja publiczna: Moje pytanie jest skierowane do Pana Prezydenta i do Pani Prezydent i dotyczy ono sankcji na ropę naftową. Jak powiedziała Pani Prezydent – ważna jest jedność. Ale Węgry ją naruszają. Czy Państwo uważają, że warto naciskać na swojego partnera, jeśli chodzi o sankcje dotyczące ropy naftowej?
Jak powiedziałem przed momentem, bardzo ważne są decyzje polityczne. Bo jest dzisiaj faktem, że są kraje, które w ogromnym stopniu są uzależnione od dostaw ze strony rosyjskiej. Tak jest właśnie z Węgrami. Więc można powiedzieć, że od tej strony postawa Premiera Viktora Orbána jest zrozumiała. Po prostu obawia się, że gdyby dostawy rosyjskiego gazu i rosyjskiej ropy naftowej zostały dla Węgier odcięte, to gospodarka węgierska miałaby olbrzymie problemy, co skutkowałoby olbrzymimi problemami dla węgierskiego społeczeństwa. Więc to jest zrozumiałe.
Natomiast jest pytanie następujące: czy Węgry w takim razie planują jakieś działania, które będą miały właśnie zmierzać do uzyskania możliwości dywersyfikacyjnych. I to jest zasadnicze pytanie.
Uważam, że oczywiście trzeba rozmawiać z naszymi węgierskimi kolegami – bo przecież to nasi partnerzy, z którymi jesteśmy razem w Unii Europejskiej, NATO, Trójmorzu, a także w innych formatach, w tym tworzymy razem Grupę Wyszehradzką – i po prostu się od nich dowiedzieć, jaką politykę zamierzają prowadzić. Trzeba będzie to spokojnie zrealizować, jednocześnie przekonując ich do tego, by podjęli pewne działania, które będą także umożliwiały stosowanie zdecydowanej polityki wobec agresora, jakim dzisiaj bez wątpienia jest Rosja.
Każdy, kto ma jako takie rozeznanie życiowe i inteligencję, wie, kto kogo napadł, wie, kto jest agresorem, a kto ofiarą napaści. Węgrzy też to wiedzą.
Grzegorz Urbanek, TV Polsat: Pytanie zarówno do Pani Prezydent, jak i Pana Prezydenta. To pytanie właściwie o tę inicjatywę, o której mówiła Pani Prezydent, czyli tego szeregu wizyt w państwach Unii Europejskiej, tych, które nie są przekonane do tego, aby Ukraina mogła zostać kandydatem ubiegającym się o członkostwo w Unii Europejskiej. Kiedy Państwo zamierzacie rozpocząć te wizyty? Jakie to państwa zamierzacie odwiedzić? Która stolica jako pierwsza? I chciałbym dopytać, jak Państwo oceniacie ten moment, w którym jesteśmy, jeśli chodzi o agresję Rosji na Ukrainę. To znaczy: czy biorąc pod uwagę dążenia, aspiracje Szwecji, Finlandii – te aspiracje, które się obudziły, biorąc pod uwagę to, co się dzieje na Ukrainie, czy to dążenie właśnie Ukrainy do NATO, do Unii Europejskiej – czy biorąc pod uwagę te argumenty, możecie Państwo przyznać rację takiej tezie, że Rosja pod względem strategicznym już tę wojnę przegrała?
Tak, podzielam zdanie Pani Prezydent. Uważam, że Rosja przegrała nie tylko politycznie. Rosja w istotnym stopniu de facto przegrała także militarnie. Bo zwycięstwo Rosji pod każdym względem byłoby wtedy, gdyby Rosja opanowała całą Ukrainę w 72 godziny. Byłoby to spektakularne zwycięstwo militarne. Politycznie – oczywiście – miałaby problemy, ale w każdym razie uzyskałaby to, czego pragnęła. To było ewidentne.
Natomiast żaden z tych elementów nie został uzyskany, wręcz są tereny, z których wojska rosyjskie musiały się wycofać, ponoszą ogromne straty, nie są w stanie pokonać armii ukraińskiej, bohaterstwa Ukraińców. Bo walczą nie tylko żołnierze – walczą tysiące czy dziesiątki tysięcy ochotników, zwykłych mężczyzn, zwykłych ludzi, którzy bardzo często nie mieli nawet specjalnego przeszkolenia wojskowego, a dzisiaj z bronią w ręku są mniej lub bardziej na linii frontu i bronią swojego kraju.
Rosja nie jest w stanie – jak do tej pory – Ukrainy pokonać także militarnie. W istocie więc, jeżeli dochodzi do starcia państwa, które siebie uważa za imperium – które ma ogromną armię, z ogromną ilością wyposażenia – z armią znacznie mniejszego kraju i nie są w stanie wygrać, to oznacza de facto militarną porażkę. O wszystkich innych elementach tutaj Pani Prezydent mówiła – politycznie, według mnie, jest to dla Rosji klęska.
Natomiast jeżeli chodzi o nasze wsparcie dla Ukrainy. Po prostu uważamy, że status kandydacki jest ogromnie ważny. Nie tylko dlatego że Ukrainie będą potrzebne fundusze na odbudowę po wojnie, która – mam nadzieję – zakończy się tym, że Ukraina będzie wolnym, niepodległym państwem w uznanych międzynarodowo granicach i że ta wojna po prostu się zakończy. Więc po pierwsze – odbudowa. Ale jestem przekonany, że fundusze na odbudowę i tak będą.
Dzisiaj potrzebny jest czytelny sygnał ze strony Zachodu, że Ukraina jest jego częścią, że Ukraińcy są akceptowani, że są elementem wspólnoty Zachodu, że do niej przynależą i Zachód rozumie ich dążenie. To jest dzisiaj Ukrainie i Ukraińcom ogromnie potrzebne. I nie mam wątpliwości, że my – którzy jesteśmy ich sąsiadami – powinniśmy ich w tym zakresie wesprzeć.
Jak będziemy to robić, uzgodnimy to z Panią Prezydent. Będziemy się starali też namówić innych naszych kolegów i koleżanki, żeby się włączyli i działali w tym zakresie – żeby grupa Prezydentów lobbujących za Ukrainą była jak największa. Podzielimy się zadaniami w tym zakresie. Jedno jest pewne: trzeba to realizować szybko.
Bo jeżeli mówimy o perspektywie również lobbowania za rozstrzygnięciami, jakie chcielibyśmy, żeby podjął zbliżający się szczyt NATO w Madrycie, to proszę pamiętać, że jest on pod koniec czerwca. To dosłownie kwestia tygodni. Więc te działania zaczną się szybko. Oczywiście za Ukrainą pewnie trzeba będzie lobbować dłużej – i będziemy to czynić. Ale to nie jest perspektywa, że zaczniemy to za miesiące – nie. Zaczniemy to za dni, tygodnie.