The statement of the President of the Republic of Poland in the Sejm.
Andrzej Duda · President of Poland
- Context
- Duda addressed the Polish Sejm on June 4, 2020, to endorse Prime Minister Morawiecki's confidence vote and outline the government's pandemic and economic policies.
- Main themes
- Vote of confidence, COVID-19 pandemic response, economic crisis management, job protection, government support for entrepreneurs, social policy, infrastructure investments, criticism of previous PO-PSL government, rural and regional development, modern state-building, Polish Development Fund, United Right coalition governance
- Duration
- ~16 min
- Words
- 1,859
- Sentences
- 84
- Readability
- 61
- Grade
- 10.1
- Syntax
- 3.12
- Vocabulary
- 1.93
Translated from Polish
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other84 sentences in 22 paragraphs
Good morning!
I welcome all of you to the building of the Sejm. Just a moment ago – like you – I listened to the speech of the Prime Minister, the head of the Polish government, Mr. Mateusz Morawiecki.
I must admit that I listened to this speech with satisfaction, as a few days ago I proposed to the Prime Minister – looking at the political situation in our country, at the development of this situation, as well as at what is happening in the Polish Sejm, and more broadly, in Polish politics – that he should come out and indeed ask the Sejm for a vote of confidence for the government.
To end and cut off this process, in which the government and the parliamentary majority are effectively hindered in actions that are meant to lead – firstly – to the end of the coronavirus pandemic, and in any case to create conditions that are completely safe for the life and health of Poles, as well as conditions to effectively and consistently fight the effects of the economic crisis, the threat that the coronavirus has posed to the Polish economy, to Polish entrepreneurs, to jobs in Poland, and as a result – for Polish families.
The state we are facing, the state of the coronavirus pandemic, requires at this moment – to save the Polish economy – consistent, calm, and cooperative action to introduce solutions that are necessary to save jobs, to strengthen Polish entrepreneurs, so that many of them can survive.
I am pleased that a huge number of such actions have been taken recently. I express my satisfaction that many entrepreneurs have benefited from this support in various ways, that the Polish Development Fund has supported large Polish economic ventures, large Polish companies.
That – as the Prime Minister said – certainly over 2 million, and probably about 3 million jobs have been protected and defended in Poland from the economic crisis. That – as global agencies also indicate – Poland is coping well with the effects of the coronavirus, and above all, that the Polish economy is defending itself well against them.
Undoubtedly, this is the result – on one hand – of the responsibility of the people, and on the other – of the responsibility of Polish entrepreneurs, but also of wise actions on the part of the government. I wanted the Prime Minister to present all these issues today during his speech in the Sejm, to show them to his fellow countrymen.
He also made a kind of comparative analysis of what was happening in our country during the rule of the previous coalition – PO-PSL – for eight years, from 2008 to 2015; how Poland looked then, how the fight against the crisis looked, and at whose expense that fight took place.
Because it took place at the expense of those smaller groups of Polish society, who are in a more difficult situation, who do not have the strength to break through, who are not elites, primarily financial ones. It was at their expense – as the Prime Minister showed – that the fight against the crisis was indeed taking place then.
For the past four years, a completely different policy has been pursued in Poland – focused on support for families, on social issues. But it was also a very ambitious policy – very ambitious economic and investment plans, some of which have already been realized, but which are being implemented and planned. I want to emphasize this with all my strength.
Starting from smaller investments to large, huge ones, like those we often talk about lately – the Central Communication Port or the construction of the canal through the Vistula Spit. Developing such investments, their creation, implementation, building new economic opportunities, new opportunities for the country's development are conditions for Poland to be able to develop also in the future.
I would greatly like these investments to be realized, I want to be their patron and I believe that I will be the patron of these investments. That I will be able to ensure that the government of the Republic of Poland – the government of the United Right – realizes these investments; that all commitments made by us are fulfilled. It is extremely important that we can fulfill all the promises made five years ago and earlier.
That we will take care of the equal development of the country, so that areas that have been affected by the crisis for years, which have been treated worse, rural areas or smaller towns – so that they are finally appreciated. So that investments are made there, roads are built, railway stops are established, railway stations are renovated, police stations are restored. So that everything that has been destroyed or lacking over the years is returned.
So that we build a modern state today. Because a modern state is not only about great technologies, but also about a convenient, good life for an ordinary family, for an ordinary person, including those living in smaller towns. That is what a modern state is – and that is the kind of state I want.
I do not want us to go back to the years 2008-2015, when everything was being liquidated, when Polish companies were being sold off, when there were thoughts on how to cleverly sell Polish LOT – our national carrier; when, in fact, there was shame about what was Polish. We are proud of what is Polish. We want what is Polish to develop, to become stronger, just as we want our country to become stronger. And in this, I would like us to continue to cooperate.
Poland today needs agreement and good cooperation between the executive authorities – the government and the president – calm implementation of plans. Because this calm implementation of plans will ensure jobs. Calm implementation of plans, and not quarrels and disputes, will be the prosperity for the Polish family in the future. I have no doubts about that. Because only in this way can we get through this very difficult time as quickly as possible. I would like this to continue. I want to patronize this and I want to oversee it. Also, that the government acts in a good way, to efficiently implement these very important intentions and plans for the Republic of Poland.
I want to emphasize one more thing. There is a lot of talk now: we can do it, we cannot do it. And this is not only said here, it is said in many countries. Today is a special day – June 4. Today is the anniversary of those first semi-free elections in 1989. Who won then? The people won! It was the Poles who went to the polls, showing what solidarity means and what it means to break the impasse, the will to break free. What it means that they want to overcome the shackles of evil, what it means that they want a free Poland. They spoke out so strongly then for a free Poland and against communism. Today, I would like my fellow countrymen to remember this, especially those who were already in the world then, because the youngest know it only from textbooks and from their parents' stories – just like my daughter. But I remember that enthusiasm when I was seventeen years old, I was a second-year high school student. I could not yet vote in those elections, I was underage. But together with my friends, we walked around Krakow, distributing leaflets that said: for the first time you can choose, choose Solidarity. How much that word meant then, how much it means today.
One with another, together, in agreement – that is what it means. I believe that today, together, in agreement, in solidarity, we will break the impasse of this crisis and return to the path of dynamic development. In many aspects, Polish society today requires help, many of its groups. And that is why I submitted yesterday here in the Sejm, to the Marshal's staff, a presidential project for a solidarity allowance. To help those who lose their jobs survive this difficult, but I hope short time of the next few months, when they will regain that work. I believe that this will indeed happen. I want this law to be a real hand extended by the Polish state to them. Not just symbolic, but real, which translates into the quality of life.
Ladies and gentlemen,
But June 4 is also the anniversary of other events – events from 1992, when Jan Olszewski stood in the Polish Sejm as the Prime Minister of the Polish government and defended his government. He defended a government that wanted to implement a plan to lead Poland to true freedom, to shake off the remnants of communism and post-communism that were tightening their grip on Poland at that time. Jan Olszewski wanted this decisively, his cabinet wanted this decisively – that was their great goal and their great vision – to build a fully free, sovereign, independent Poland. A Poland that would not be ruled by elites, but one that would be for the ordinary citizen, for the ordinary person, focused on their issues. It did not succeed then, they were stopped, but those events only show that even greater determination and even greater will are needed when we have to fight for a truly free, sovereign, independent Poland. That it is always and will be our great task. This Poland, of which we speak with pride, looking at the world, looking at Europe. Poland, where not only the elite matters, but Poland, for which the most important is the ordinary person, the ordinary citizen – the one who works, has a family, who supports that family. I wanted to thank all those who fought for a free Poland in that 1989. I also wanted to thank those young people then, of my age, who were sixteen, seventeen, eighteen years old, who ran through the streets with leaflets in hand, shouting that they wanted freedom, that they wanted a free Poland, that they wanted to break free from behind the Iron Curtain.
We believed then that it would happen, and it did happen. And I believe that we will continue this process of building our state, stronger and stronger. That we will also overcome this crisis that has now come – very dangerous, of which all of Europe and the whole world speaks today. But we are coping well with it, we are coping thanks to the wise policy of the Polish government in recent months, thanks to wise decisions, also thanks to good cooperation. Also because the tasks that I set for the government in this area have been realized and are being carried out. Because this is a very important issue, I thank the government for that. I would like these plans to be realized to the very end and I announce – I will keep an eye on this. Because this is what Poles need today, and above all, we all deserve it, and our beautiful and proud state deserves it. Thank you.
The original Polish. The tags above are read on the English translation's sentences.
Dzień dobry!
Witam wszystkich Państwa w gmachu Sejmu. Przed momentem – jak Państwo – wysłuchałem wystąpienia Prezesa Rady Ministrów, Premiera polskiego rządu, pana Mateusza Morawieckiego.
Nie ukrywam, że wysłuchałem tego wystąpienia z satysfakcją, bowiem kilka dni temu zaproponowałem Panu Premierowi – patrząc na sytuację polityczną w naszym kraju, na rozwój tej sytuacji, także na to, co dzieje się w polskim Sejmie, i szerzej, w polskiej polityce – by wyszedł i wystąpił rzeczywiście o wyrażenie przez Sejm votum zaufania dla rządu.
By zakończyć i przeciąć ten proces, w którym de facto rządowi i większości parlamentarnej przeszkadza się w działaniach, które mają prowadzić – po pierwsze – do zakończenia pandemii koronawirusa, a w każdym razie do stworzenia warunków całkowicie bezpiecznych dla życia i zdrowia Polaków, jak również warunków do tego, by sprawnie i konsekwentnie walczyć ze skutkami kryzysu gospodarczego, z zagrożeniem, które koronawirus wywołał dla polskiej gospodarki, dla polskich przedsiębiorców, dla miejsc pracy w Polsce, a w efekcie – dla polskich rodzin.
Stan, z którym się zetknęliśmy, stan pandemii koronawirusa, wymaga w tej chwili – by ratować polską gospodarkę – konsekwentnego, spokojnego, zgodnego działania, by wprowadzać rozwiązania, które są potrzebne dla ratowania miejsc pracy, by wzmocnić polskich przedsiębiorców, by wielu z nich mogło przetrwać.
Cieszę się, że w ostatnim czasie została podjęta ogromna liczba takich działań. Wyrażam satysfakcję, że bardzo wielu przedsiębiorców z tego wsparcia na różne sposoby skorzystało, że Polski Fundusz Rozwoju wsparł wielkie polskie przedsięwzięcia gospodarcze, wielkie polskie firmy.
Że – jak powiedział Pan Premier – z całą pewnością ponad 2 mln, a prawdopodobnie ok. 3 mln miejsc pracy zostało w Polsce ochronionych i obronionych przed kryzysem gospodarczym. Że – jak wskazują również światowe agencje – Polska dobrze radzi sobie ze skutkami koronawirusa, a przede wszystkim, że dobrze broni się przed nimi polska gospodarka.
Bez wątpienia jest to zasługa – z jednej strony – odpowiedzialności ludzi, z drugiej – odpowiedzialności polskich przedsiębiorców, ale także mądrych działań ze strony rządu. Chciałem, by Pan Premier dzisiaj, w trakcie swojego wystąpienia w Sejmie, wszystkie te kwestie przedstawił, pokazał rodakom.
Zrobił także swoistą analizę porównawczą tego, co działo się w naszym kraju za rządów poprzedniej koalicji – PO-PSL – przez osiem lat, od 2008 do 2015 roku; jak wtedy wyglądała Polska, jak wyglądała walka z kryzysem i czyim kosztem wówczas ta walka się odbywała.
Bo ona odbywała się kosztem właśnie tych mniejszych grup polskiego społeczeństwa, które mają trudniejszą sytuację, które nie mają siły przebicia, nie są elitami, przede wszystkim finansowymi. To ich kosztem – jak pokazał Pan Premier – odbywała się wtedy rzeczywiście walka z kryzysem.
Przez ostatnie ponad cztery lata była prowadzona w Polsce zupełnie inna polityka – ukierunkowana na wsparcie dla rodziny, na sprawy społeczne. Ale to była także polityka bardzo ambitna – bardzo ambitnych planów gospodarczych, inwestycyjnych, które w części zostały już zrealizowane, ale które są realizowane i zaplanowane. Chcę to z całą mocą podkreślić.
Poczynając od mniejszych inwestycji aż po wielkie, ogromne, jak te, o których ostatnio często mówimy – Centralny Port Komunikacyjny czy budowa kanału przez Mierzeję Wiślaną. Rozwijanie takich inwestycji, ich tworzenie, realizacja, budowanie nowych szans gospodarczych, nowych szans rozwoju kraju są warunkiem tego, by Polska mogła się rozwijać także w przyszłości.
Chciałbym ogromnie, by te inwestycje były realizowane, chcę być ich patronem i wierzę, że będę patronem tych inwestycji. Że będę mógł dopilnować tego właśnie, by rząd Rzeczypospolitej – rząd Zjednoczonej Prawicy – zrealizował te inwestycje; by wszystkie zobowiązania, które zostały przez nas podjęte, zostały dopełnione. To ogromnie ważne, byśmy mogli dopełnić wszystkich obietnic, które zostały złożone pięć lat temu i wcześniej.
Że będziemy dbali o równy rozwój kraju, by obszary, które były dotknięte kryzysem przez lata, które były gorzej traktowane, obszary wiejskie czy mniejsze miasta – by one wreszcie zostały docenione. Żeby były tam realizowane inwestycje, budowane drogi, przystanki kolejowe, by były odnawiane tam dworce kolejowe, odtwarzane komisariaty policji. Aby wracało wszystko, co przez lata zostało zniszczone czy to, czego zabrakło.
Abyśmy dziś budowali nowoczesne państwo. Bo nowoczesne państwo to nie tylko wielkie technologie, lecz także dogodne, dobre życie dla zwykłej rodziny, dla zwykłego człowieka, także tego mieszkającego w mniejszej miejscowości. To jest właśnie nowoczesne państwo – i takiego państwa chcę.
Nie chcę, byśmy się cofali do lat 2008-2015, gdy to wszystko było likwidowane, gdy polskie firmy były wyprzedawane, gdy myślano, jak sprytnie sprzedać polski LOT – naszego narodowego przewoźnika; gdy de facto wstydzono się tego, co polskie. My jesteśmy dumni z tego, co polskie. Chcemy, by to, co polskie, rozwijało się, by było coraz mocniejsze, tak jak chcemy, by coraz mocniejszy był nasz kraj. I w tym właśnie chciałbym, żebyśmy dalej współdziałali.
Polska dzisiaj potrzebuje zgody i dobrego współdziałania władz wykonawczych – rządu z prezydentem – spokojnej realizacji planów. Dlatego że ta spokojna realizacja planów zapewni miejsca pracy. Spokojna realizacja planów, a nie awantury i kłótnie, to będzie w przyszłości pomyślność dla polskiej rodziny. Nie mam co do tego żadnych wątpliwości. Bo tylko w ten sposób jesteśmy w stanie jak najszybciej przejść ten bardzo trudny czas. Chciałbym, żeby tak się to dalej odbywało. Chcę nad tym patronować i chcę to nadzorować. Także to, aby rząd działał w sposób dobry, aby w sposób sprawny te bardzo ważne zamierzenia i plany dla Rzeczypospolitej realizował.
Chcę podkreślić jeszcze jedno. Dużo się teraz mówi: damy radę, nie damy rady. I to nie tylko u nas, mówi się to w wielu krajach. Dzisiaj jest szczególny dzień – 4 czerwca. Dzisiaj jest rocznica tamtych pierwszych półwolnych wyborów w 1989 roku. Kto wtedy wygrał? Ludzie wygrali! To Polacy, którzy poszli do urn, pokazali co to znaczy solidarność i co to znaczy wola przełamana impasu, wola wyjścia na wolność. Co to znaczy, że chcą przezwyciężyć okowy zła, co to znaczy, że chcą mieć wolną Polskę. Tak bardzo mocno wypowiedzieli się wtedy za wolną Polską, a przeciwko komunizmowi. Dzisiaj chciałbym, żeby moi rodacy sobie to przypomnieli, zwłaszcza ci, którzy byli już wtedy na świecie, bo najmłodsi znają to tylko z podręczników i z opowieści rodziców – tak jak moja córka. Ale ja pamiętam tamten entuzjazm, kiedy miałem siedemnaście lat, byłem uczniem drugiej klasy liceum. Nie mogłem jeszcze w tamtych wyborach sam głosować, byłem niepełnoletni. Ale razem z moimi kolegami, koleżankami chodziliśmy wtedy po Krakowie, roznosząc ulotki z napisem: pierwszy raz możesz wybrać, wybierz Solidarność. Jakże to słowo wiele wtedy znaczyło, jakże wiele znaczy także i dzisiaj.
Jeden z drugim, razem, zgodnie – to ono właśnie znaczy. Ja wierzę w to, że właśnie dzisiaj razem, zgodnie, w solidarności przełamiemy impas tego kryzysu i z powrotem wrócimy na drogę dynamicznego rozwoju. W wielu aspektach polskie społeczeństwo wymaga dziś pomocy, wiele jego grup. I właśnie dlatego złożyłem wczoraj tutaj w Sejmie, do laski marszałkowskiej, prezydencki projekt o dodatku solidarnościowym. Żeby tym, którzy stracą pracę, pomóc przetrwać ten trudny, ale mam nadzieję krótki czas najbliższych kilku miesięcy, kiedy tą pracę odzyskają. Wierzę w to, że tak się właśnie stanie. Chcę, żeby ta ustawa była dla nich takim rzeczywiście wyciągnięciem ręki ze strony polskiego państwa. Nie tylko symbolicznym, ale realnym, które przekłada się na jakość życia.
Szanowni Państwo,
Ale 4 czerwca to także i rocznica innych wydarzeń – wydarzeń z 1992 roku, kiedy Jan Olszewski stał w polskim sejmie jako premier polskiego rządu i bronił swojego rządu. Bronił rządu, który chciał realizować plan wychodzenia Polski na prawdziwą wolność, strząśnięcia z Polski okowów resztek komunizmu i postkomunizmu, który zaczął ją wtedy zacieśniać. Jan Olszewski chciał tego zdecydowanie, jego gabinet chciał tego zdecydowanie – to był ich wielki cel i ich wielka wizja – budowanie w pełni wolnej, suwerennej, niepodległej Polski. Polski, którą nie będą rządziły elity, tylko która będzie dla zwykłego obywatela, dla zwykłego człowieka, z ukierunkowaniem na jego sprawy. Nie udało się wtedy, zatrzymano ich, ale tamte zdarzenia pokazują tylko, że trzeba jeszcze większej determinacji i jeszcze większej woli, gdy mamy walczyć o prawdziwie wolną, suwerenną, niepodległą Polskę. Że ona zawsze jest i będzie naszym wielkim zadaniem. Ta Polska, o której z dumą mówimy, patrząc na świat, patrząc na Europę. Polska, w której liczy się nie tylko elita, ale Polska, dla której najważniejszy jest normalny człowiek, zwykły obywatel – ten, który pracuje, ma rodzinę, który tą rodzinę utrzymuje. Chciałem podziękować wszystkim tym, którzy w tamtym 1989 roku o wolną Polskę walczyli. Chciałem podziękować także tym młodym wtedy, w moim wieku, mających szesnaście, siedemnaście, osiemnaście lat, którzy biegli ulicami z ulotkami w ręku, wołając, że chcą wolności, że chcą wolnej Polski, że chcą się wyrwać zza żelaznej kurtyny.
Wierzyliśmy już wtedy w to, że tak się stanie i tak się stało. I wierzę w to, że będziemy dalej ten proces budowania naszego państwa coraz silniejszego, coraz mocniejszego kontynuować. Że pokonamy także ten kryzys, który nadszedł teraz – bardzo groźny, o zagrożeniu nim mówi dziś cała Europa i cały świat. Ale my radzimy sobie z nim dobrze, radzimy sobie dzięki mądrej polityce polskiego rządu w ostatnich miesiącach, dzięki mądrym decyzjom, dzięki także dobremu współdziałaniu. Również dzięki temu że te zadania, które ja złożyłem na rząd w tym zakresie zostały zrealizowane i są wykonywane. Bo to bardzo ważna kwestia, dziękuję za to rządowi. Chciałbym, żeby te plany zostały zrealizowane do samego końca i zapowiadam – będę tego pilnował. Bo tego potrzebują dzisiaj Polacy, a przede wszystkim zasługujemy na to my wszyscy i zasługuje na to nasze piękne i dumne państwo. Dziękuję.