Speech by Prime Minister Rutte at the commemoration of Meindert Leerling in the House of Representatives, June 9, 2021.
Mark Rutte · Prime Minister of the Netherlands
- Context
- Rutte addressed the Dutch House of Representatives on June 9, 2021, at a commemoration ceremony for deceased RPF politician Meindert Leerling.
- Main themes
- Commemoration of Meindert Leerling, political legacy and style, personal growth and reconciliation, Christian faith and values, RPF and ChristenUnie, conscience of smaller parties, forgiveness and personal relationships, sports reporting background, government policy and norms
- Duration
- ~4 min
- Words
- 453
- Sentences
- 30
- Readability
- 52
- Grade
- 9.6
- Syntax
- 2.79
- Vocabulary
- 2.55
Translated from Dutch
The broad sphere of national life a sentence belongs to. Every sentence has an Arena, so it is the denominator the other indices are read against.
Other30 sentences in 15 paragraphs
Madam Chair,
After the last elections, Meindert Leerling made a remarkable confession. He had voted for Carola Schouten.
And this while he had always believed as a politician that female party members with children should be at home, not in the Chamber.
“A person is allowed to change their mind, isn’t that so?” was his simple explanation. Behind that lay the journey he had undergone as a person: from a straightforward and steadfast politician to a man who later in life reconsidered his ideas and sought reconciliation in personal relationships.
Not politics, but sports reporting was Meindert Leerling's first great passion. When he made the transition to the political arena, Leerling retained the perspective of a sports reporter.
Former Prime Minister Lubbers characterized him upon his departure from the Chamber as a powerful and critical “commentator from the sidelines.” And “the conscience of the larger sister parties.”
This characterizes Leerling's political style, for whom witnessing was more important than scoring political points or making compromises.
He saw it as his mission to – in his own words – “test government policy against the norms and values that the Lord has given to all people.”
And he did so with full dedication. He did not miss a single meeting. And he provided every topic with outspoken and often steep opinions.
And indeed, he did listen to the arguments of others, Leerling assured. But standing up for your case, in his view, also created clarity. As he himself said: “You may or may not agree with me, but you know what you have in me.”
Throughout his life, Leerling became milder. For example, regarding political cooperation with other Christian factions. When the RPF and GPV merged, Leerling was for a long time a conservative voice in the ChristenUnie.
But later, he publicly expressed support for broadening the foundation of that party to also appeal to more Roman Catholics. And until the end, he remained deeply involved with the ChristenUnie.
Leerling also became milder in personal relationships. After hearing a sermon on forgiveness, he reconciled with Aad Wagenaar, who left the two-member RPF faction in 1985 after a heated argument with Leerling. That reconciliation succeeded, and when Leerling was forced to move into a residential care center, Wagenaar visited him every few weeks to catch up and read to him.
Those last years in declining health were not easy, but Meindert Leerling drew comfort from his rock-solid faith. Or as he himself wrote in an article from 2017: “Whatever may happen: our soul is indeed preserved with God in time and eternity. Safe in Jesus' arms.”
On behalf of the Cabinet, I wish his family and other survivors all the strength in processing this great loss.
The original Dutch. The tags above are read on the English translation's sentences.
Mevrouw de Voorzitter,
Na de laatste verkiezingen deed Meindert Leerling een bijzondere ontboezeming. Hij had op Carola Schouten gestemd.
En dat terwijl hij als politicus altijd van mening was geweest dat vrouwelijke partijleden met kinderen niet in de Kamer maar thuis moesten zijn.
‘Een mens mag toch van mening veranderen?’, was zijn simpele verklaring. Daarachter school de reis die hij als mens had doorgemaakt: van rechtlijnig en standvastig politicus naar de man die later in zijn leven denkbeelden heroverwoog en verzoening zocht in persoonlijke relaties.
Niet de politiek, maar sportverslaggeving was de 1e grote passie van Meindert Leerling. Toen hij de overstap maakte naar de politieke arena, behield Leerling de blik van de sportverslaggever.
Toenmalig premier Lubbers typeerde hem bij zijn afscheid uit de Kamer als een krachtige en kritische ‘commentator vanaf de zijlinie’. En ‘het geweten van de grotere zusterpartijen’.
Het kenmerkt de politieke stijl van Leerling, voor wie getuigen belangrijker was dan politieke punten scoren of compromissen sluiten.
Hij zag het als zijn opdracht om – in zijn eigen woorden – ‘vanuit de normen en waarden, die de Heer voor alle mensen heeft gegeven, het regeringsbeleid te toetsen’.
En dat deed hij met volle overgave. Geen vergadering sloeg hij over. En elk onderwerp voorzag hij van uitgesproken en vaak steile opvattingen.
En heus, hij luisterde wel naar argumenten van anderen, verzekerde Leerling. Maar stáán voor je zaak schiep volgens hem juist ook duidelijkheid. Zoals hij zelf zei: ‘Je kunt het wel of niet met me eens zijn, maar je weet wat je aan me hebt’.
Gedurende zijn leven werd Leerling milder. Bijvoorbeeld over politieke samenwerking met andere christelijke bloedgroepen. Toen de RPF en het GPV fuseerden, was Leerling lang een conservatieve stem in de ChristenUnie.
Maar later sprak hij zich bijvoorbeeld toch publiekelijk uit voor verbreding van de grondslag van die partij, om ook meer rooms-katholieken aan te spreken. En tot het laatst bleef hij enorm betrokken bij de ChristenUnie.
Milder werd Leerling ook in de persoonlijke relaties. Nadat hij een preek had gehoord over vergeving, legde hij het bij met Aad Wagenaar, die de tweekoppige RPF-fractie in 1985 verliet na een hoogoplopende ruzie met Leerling. Die verzoening slaagde, en toen Leerling noodgedwongen in een woonzorgcentrum terecht kwam, zocht Wagenaar hem elke paar weken op om bij te praten en hem voor te lezen.
Die laatste jaren in mindere gezondheid waren niet makkelijk, maar Meindert Leerling putte troost uit zijn rotsvaste geloof. Of zoals hij zelf schreef in een artikel uit 2017: ‘Wat er ook mag gebeuren: onze ziel is in tijd en eeuwigheid bij God wél bewaard. Veilig in Jezus' armen.’
Namens het kabinet wens ik zijn familie en andere nabestaanden alle kracht toe bij het verwerken van dit grote verlies.